Swego czasu interesowałem się kwestią rozkładu własności wśród ludzi, jako że w swoimi pojęciu własność zrównuję znaczeniowo z pojęciem władzy. Natknąłem się wtedy na taki raport.

www.nbp.pl(*)osci_2018/Raport_BZGD_2016.pdf

Zastanawiałem się wtedy skąd oni mają te informacje, skąd ta wiedza, skąd te wszystkie liczby, te wszystkie tabelki i udało mi się stwierdzić, że zdobywają je zatrudniając 18-letnie dziewczęta, które telefonują lub zatrzymują ludzi na ulicy i pytają „Co Pan/Pani ma?” i uzupełniają tak zdobyte informacje o to co im się wydaje. Jakież wielkie było moje zaskoczenie, kiedy porównałem to z informacją na swoim paragonie z Biedronki, gdzie miałem wyliczoną każdą parówkę.

Następnie zastanawiałem się, dlaczego akurat zasobność gospodarstw domowych a nie zwyczajnie indywidualnych ludzi, co to za chory wskaźnik? Wtedy zrozumiałem, że zarówno sposób gromadzenia tych informacji jak i sposób ich prezentacji są częścią projektu Wielkiej Tajemnicy Mienia i chodzi w tym o to, żeby nic nie wyjawić, a gdzie ze względu na napięcia społeczne wyjawić trzeba, tam skłamać.

Teraz zainteresowało mnie coś innego. Konkretnie to, ile z unijnych dotacji przeznaczonych dla Polski, trafia w ręce zagranicznych firm w Polsce?
Czy ktoś potrafi mi wskazać prosty wskaźnik, informujący jaki procent z unijnych dotacji dla Polski trafiło w ręce firm należących do obcokrajowców?
Wydaje się, na podstawie potężnie formalizmu i biurokratyzmu unijnego, że wskazanie..

Chciałbym dowiedzieć się czy powszechna w danej grupie normalność zbudowana jest na odczuwanym przez wszystkich przymusie podporządkowania się panującej normalności?
Czy odczuwamy lęk przed stania się nienormalnym podobny do lęku wysokości?

W serialu, który oglądam przedstawiona została sytuacja, w której pewna kobieta, nieszczęśliwie zamężna lesbijka, zakochuje się w znajomej kobiecie i ląduje z nią w łóżku. Jest wyraźnie szczęśliwa w nowej sytuacji i zaczyna kreować marzenia o nowej, lepszej przyszłości z nową partnerką i bez znienawidzonego męża.

Następnie pojawia się znienawidzony mąż po browarze, ma chęć na bzykanko i ona bzyka się z nim, choć zupełnie tego nie chce. Jej, również zakochana, partnerka dowiaduje się o tym i pyta – dlaczego? A ona nie potrafi wyjaśnić dlaczego, więc odpowiada - ponieważ nadal jest moim mężem.

Taka sytuacja wydała mi się bardzo naturalna i prawdopodobna, dlatego pytam - dlaczego się wybzykała choć tego bardzo nie chciała?

Czy w jej umyśle operuje imperatyw?

MUSISZ BYĆ TAKA JAK WSZYSCY I NIE WOLNO BYĆ CI INNĄ?

Upowszechnia się przekonanie, iż rzeczywistość jest zupełnym chaosem, że wszystko w niej jest przypadkowe, losowe, że nie zawiera w sobie niczyjego zamiaru ani też nie ma w sobie żadnego celu przez to także sensu. „Jestem, bo jestem”. Mówi się o tym na ulicach, w domach a nawet naucza w państwowych szkołach.

Problem w tym, że taka koncepcja stoi w sprzeczności z istnieniem przyczyny i skutku oraz związku między nimi. Ta koncepcja stoi w sprzeczności z naukowymi poszukiwaniami rzeczywistych związków, bowiem wg tej koncepcji żadne związki nie istnieją.

Wg moich obserwacji wszystko przeczy chaosowi.
Powiedziałbym wręcz nic nie jest chaosem.

Chyba, że przyjmiemy nową definicję chaosu.

„Chaosem jest wszystko czego nie pojmuję, wszystko czego nie potrafię ograniczyć, przeliczyć, przewidzieć, kontrolować”.

Wg takiej definicji chaos istnieje i może rozwijać się.

Wg mnie ludzie, którzy wierzą w zdarzenia oderwane od swoich przyczyn i nie mające żadnych skutków, wierzą zwyczajnie w cuda.

Tym dziwniejsza jest taka wiara, że sami mają zamiary, planują i próbują osiągać cele, jednocześnie odbierając te właściwości pozostałej naturze.

Istnienie Boga jako świadomego indywiduum, którego ciałem jest nasza rzeczywistość a my w niej wydaje się być dobrze uzasadnione i mieć ogromny sens.

Witold Gombrowicz w swoich wykładach o filozofii, skompilowanych w tomie Filozofia w sześć godzin i kwadrans, powiedział:

Ale czym jest filozofia? Żaden system filozoficzny nie trwa długo. Dla mnie jednak filozofia ma tę oto najwyższą wartość, że porządkuje świat w ramach pewnej wizji.

Sądzę, że jest to trafna uwaga. Jeżeli prześledzić działalność wybitnych filozofów, to rzeczywiście każdy z nich miał swoją własną, odrębną wizję świata.

Jestem ciekaw co sądzicie o tym ujęciu terminu "filozofia"? Czy uważacie, że jest trafne oraz płodne heurystycznie?

Jeżeli ktoś zna tą ideę z innego źródła, proszę o informację. Nie jestem pewien czy była to jego oryginalna idea czy zapożyczona.

Z początkiem 18 wieku Wilhelm Von Humboldt wykreował nowy model uniwersytetu, który w ciągu kilkudziesięciu lat upowszechnił się na całym świecie i zastąpił stary ,sięgający jeszcze czasów Średniowiecza.
Cechami charakterystycznymi tego modelu były jedność wiedzy i nauki, jedności badań i kształcenia, jedności profesorów i studentów, wolność badań i autonomia akademicka. Na straży tego modelu stało państwo gwarantujące pracownikom uniwersyteckim odpowiedni status materialny i prestiż. Model ów przetrwał do końca 20 wieku. Obecnie, od 20 lat podlega intensywnej erozji, która polega głównie na komercjalizacji i "urynkowieniu" uniwersytetów. Stają się one - najbardziej generalnie rzecz ujmując - korporacjami/przedsiębiorstwami produkującymi towar w postaci wąsko ukierunkowanych i powierzchownie wykształconych pracowników, na których zgłasza zapotrzebowanie rynek, ze wszystkimi konsekwencjami tego faktu. W takiej sytuacji dawne wartości, determinujące jakość modelu humboldtowskiego odchodzą w cień lub są całkowicie eliminowane przez "realia" i zasady wolnego rynku.
Jak wspomniałem, kryzys modelu humboldtowskiego zaistniał już ponad dwie dekady temu, jednakże wszystko zdaje się wskazywać na to, iż koronoparanoja i zmiany, która ona wprowadza na naszych oczach, przyśpieszą i pogłębi erozję o której mowa wyżej. Uniwersytety będą tylko z nazwy. Tak naprawdę przekształcą się w komercyjne firmy organizujące kursy on line.

Jako osoba bardzo młoda — weszłam bowiem niedawno w wiek pełnoletności — mam od jakiegoś czasu nieubłaganą świadomość kruchości życia ludzkiego i tego jak bardzo jest ono krótkie. Ze swojej śmiertelności zdałam sobie sprawę już jakiś czas temu, pewnego dnia po prostu się obudziłam z myślą: "a co by było, gdybym jednak dzisiaj się nie obudziła?". Ogromne przerażenie, coraz więcej czytania, próby zrozumienia, zaakceptowania śmierci. Wtedy dużo bardziej zaczęłam interesować się nauką, także technologiami przyszłości i tego, co może nam w przyszłości pomóc w poprawieniu jakości życia. Ale to temat na inny raz.
Tutaj chciałabym poruszyć tę ważną, chyba niemal od początku istnienia rasy ludzkiej, kwestię szczęścia. Oczywiście, warto się w życiu cieszyć, nawet z tych najmniejszych rzeczy i być szczęśliwymi generalnie z siebie, czy swoich osiągnięć. Jednakże moje podejście jest w tej materii dość przykre. Łączenie się w pary przez ludzi, płodzenie potomstwa, dobre jedzenie, używki, czy hedonizm — to wszystko daje nam jedynie wydmuszkę prawdziwego życia. Dziś świat szaleje, przez co nie potrafimy żyć w pełni bo skupiamy się na przetrwaniu w tym dojącym kasę systemie. I dlatego tak wielu wybiera normalne życie, bez większych osiągnięć. Skoro i tak musi zapierniczać, żeby mieć co jeść, może dzielić ten ból z drugą osobą. Taki sposób życia absolutnie do mnie nie trafia.
To właśnie największy problem — z jednej strony chcę mieć pieniądze, takie, abym w przyszłości mogła..

Frédéric Martel, autor książki „Sodoma. Hipokryzja i władza w Watykanie”, traktującej - między innymi - o gejowskiej subkulturze dominującej w kurii rzymskiej, stawia dobrze uzasadnioną hipotezę, iż były papież Benedykt XVI (Ratzinger) jest orientacji homoseksualnej. Jednakże w przeciwieństwie do wielu księży i purpuratów za spiżową bramą nie jest on aktywnym gejem. Przeciwnie, zdaniem Martela Ratzinger "doświadczony" taką, a nie inną orientacją, z wstrzemięźliwości seksualnej, zwłaszcza homoseksualnej zrobił szlachetną cnotę prowadzącą - nielicznych będących w stanie sprostać zadaniu - do świętości i wyrafinowania tak emocjonalnego jak i intelektualnego. Tezę taka Martel stawia w oparciu o analizę oficjalnych dokumentów i wypowiedzi Ratzingera, który nakazuje w nich szacunek względem gejów, a tym dotkniętych "problemem" doradza seksualną wstrzemięźliwość i sublimowanie popędu w wyższe wartości i stany ducha.
Pytanie brzmi, czy sublimowanie popędu jak wyżej, hetero czy homoseksualnego, rzeczywiście prowadzi do "uwznioślenia" czy też przeciwnie sprowadza na ścieżkę rozczarowania i frustracji???

Nadczłowiek, immoralizm, "Bóg umarł", krytyka chrześcijaństwa, wola mocy... Filozofia Fryderyka Nietzschego budzi niepokój. Czy była ona fundamentem ideologicznym, na którym budowali swoje teorie naziści? Czy Nietzsche był prekursorem faszyzmu, piewcą rasizmu i nacjonalizmu?

Zachęcam do przeczytania wpisu na ten temat, który opublikowałem na blogu i zachęcam do dyskusji.

filozofia.(*)legenda-fryderyka-nietzschego/

Co popycha ludzi do odkryć w większej mierze: ciekawość czy estetyka?

Uważam, że to drugie, dlatego miażdżąca ilość odkrywców to mężczyźni. Kobiety są bardziej ciekawskie i szybciej się nudzą.

Lubimy przebywać z rzeczami, istotami, czy tkwić w świecie pewnych idei, wzorów, koncepcji, które nam się podobają. Im więcej czasu spędzamy na obcowaniu z tymi bytami, tym lepiej je poznajemy.

>Zgodnie z najbardziej podstawowym, powszechnym i ogólnym rozumieniem, religia jest zbiorem osobistych lub zinstytucjonalizowanych postaw, obrzędów i wierzeń wobec niematerialnej transcendentnej rzeczywistości najczęściej określanej mianem Boga (religie monoteistyczne) lub bogów (religie politeistyczne) oraz związanych z nimi przekonań o pochodzeniu i celu życia człowieka, a także zasad obyczajowych i norm moralnych.
pl.wikipedia.org/wiki/Religia

Usuńmy z tego opisu bogów i zostawmy sam system wierzeń to co dobre, co złe, co sprawiedliwe i niesprawiedliwe a okaże się, że uzyskamy opis ideologi państwowych, w tym również idei państwa kapitalistycznego.

Bałwochwalcy kapitalizmu twierdzą, że ten jest wynikiem ich racjonalnego myślenia, że przeanalizowali wszystkie alternatywy stosunków społecznych, dokonali syntezy wszystkich doświadczeń życiowych i wniosków i wyszedł im kapitalizm oparty na utajnionej i nieopodatkowanej własności, na który ze wszystkim ponoć umówili się.

Ja twierdzę, że idea kapitalizmu wypełnia wszelkie znamiona religii, która przenoszona jest między umysłami, między kolejnymi pokoleniami nieświadomie dla jej nosicieli i ma charakter zaprogramowanego w umysłach instynktu społecznego.

Prawo własności to sacrum objęte społecznym tabu.
Prawo własności jest święte a jego kwestionowanie surowo zakazane.

pl.wikipedia.org/wiki/Sacrum
pl.wikipedia.org/wiki/Tabu

Czy idea kapitalizmu jest współczesną religią, której kaznodziejami są współcześni..