Toczą się tu różne dyskusje o tym czy “ja” ważniejsze jest od “my”, czy dobro indywidualne liczy się bardziej niż wspólne, czy wolność jednostki jest ponad dobrobytem kolektywu ale ja nie o tym.

Ja o tym co właściwie znaczy dla Was określenie “ja”?

Czy myśląc o sobie myślicie o własnym procesie czy o procesorze? Czy myślicie o czynności jaką wykonujecie czy o własnym ciele? O własnym ruchu czy o własnej materii?

Gdybyśmy się porównali do klasycznego komputera to czym bardziej będziemy? Windowsem czy Intelem?

A może jest tak, że myśląc o sobie myślicie naprzemiennie raz o własnym ruchu a drugi raz o własnej materii? Coś jak w zdaniu, w którym występuje podmiot i orzeczenie w kolejności jedno za drugim?

Czy podobnie do mnie dostrzegacie odrębność softwareu i hardwareu, które zarazem są nierozerwalne?
Czy podobnie do mnie dostrzegacie, że nie da się myśleć o ruchu i materii jednocześnie lecz można o nich myśleć wyłącznie po kolei?

Hej, czy ktoś mógłby polecić książki o filozofii estetyki komuś, kto dopiero zaczął studiować estetykę? Jakie są podstawowe teksty i książki akademickie na ten temat? Czy w estetyce są jakieś podgałęzie?

Niedawno rozmawiałem z przyjacielem na temat oskarżenia Critchleya o deficyt normatywny w teorii Laclausa radykalnej demokracji. Nie udało mi się jednak znaleźć nic więcej na ten temat, co przypisuję nieznajomości odpowiednich autorów i książek. Czy mógłbyś wskazać mi właściwy kierunek? A może po prostu nie jest to istotna debata z zakresu filozofii politycznej?

cokolwiek “teren Polski” w tym tytule oznacza

Amerykanie nauczają nas demokracji. Każdy jest ważny. Liczy się każdy człowiek. Ważne są jego emocje, potrzeby, myśli, wierzenia, decyzje. Każdy powinien kształtować swoją rzeczywistość - mądry, głupi, niski, wysoki, biały, czarny, zdrowy, chory ,taki, którego ta sama płeć jara i taki który nie czuje się dobrze we własnej skórze.

Amerykański Amazon w Polsce jest mocno skomputeryzowany, co zapewnia doskonałą infrastrukturę pod organizację demokratycznych głosowań. Głosować mogliby wszyscy pracownicy i właściwie w każdej sprawie, która ich dotyczy.

Zastanawiam się czy demokracja naprawdę rządzi w naszym codziennym życiu czy jest tylko fasadą, za którą kryją się prawdziwe rządy?

Jak czujecie? Gdyby jednak doszło w Amazonie do demokratycznego głosowania w sprawach jego organizacji i działania, to czy również Wy powinniście mieć tam prawo głosu, czy tylko robole z Amazonu?

Tak więc ukończyłem odpowiednik programu nauczania pierwszego roku z logiki - logikę zdań i logikę predykatów pierwszego rzędu (składnia, semantyka i metody dowodowe).

Właściwie, jak przydatne jest to w filozofii? Jak często jest używany?

To znaczy, oczywiście, ważne jest, czy argument jest ważny. Filozofia skupia się wyłącznie na argumentach, a w wielu kontekstach słuszność argumentu jest warunkiem koniecznym, aby argument odniósł sukces. Ale FOL po prostu nie wydaje się wystarczająco „ekspresyjny”, aby faktycznie wykonać jakąkolwiek prawdziwą pracę. Argumenty, które można przedstawić symbolicznie w FOL (lub przynajmniej te, na które natknąłem się w podręcznikach), zwykle można po prostu zobaczyć na pierwszy rzut oka jako ważne, a jeśli nie, to wydają się wymyślone i specjalnie sformułowane, aby ilustrują zasadę logiki. A bardziej skomplikowane argumenty, w tym te, z którymi spotykam się w bardziej swobodnych kontekstach, po prostu nie są łatwo przetłumaczone na FOL.

Zegarmistrz Świata zaprojektował raj

W raju byliśmy jednym organizmem, jak nasze ciało lub mrowisko, nic nikt nikomu nie rozkazywał, nikt nie pracował, a mimo to wszystko działało jak szwajcarski zegarek, i to bez nakręcania
Dzisiaj raj jest niemożliwy, nasz buk, liberalizm (INDYWIDUALIZM, WOLNOŚĆ, WŁASNOŚĆ) jest zaprzeczeniem sztuki tworzenia Zegarmistrza Świata, wymieramy
widziałem nagłówek, że będzie nas 1 mln, żadna wojna, nawet atomowa, nie zniszczy tak naszego narodu jak liberalizm, dlatego się cieszę że wrócił tusk, z nim bezrobocie, bieda i cwaniaki (kulczyki, i inne cwaniaki nie płacący podatków, alimentów, pierwszy mln trzeba ukraść) w koncu INDYWIDUALIZM, WOLNOŚĆ, WŁASNOŚĆ, naszym bogiem (śmierci)

taki paradoks, w raju nie było wolności a byli bardziej wolni niż my dzisiaj, robili co chcieli (nie było policji, sądów, więzienia, prawa, wojska, administracji, kościoła, hierarchii, państwa, podatków, propagandy, szkoły, pracy)
a więc wmawiana nam wolność, indywidualizm, własność, to iluzja, taka wiara w "niepokalane poczęcie", kazda religia ma swoje dogmaty, my jesteśmy zarażeni przez usazyda śmiertelnym wirusem liberalizmu
dodatowo dojdzie nam, libkom niedorozwojkom, wojna w imieniu usazyda z Rosją

www.youtube.com/watch?v=n7BkXebANI0

Chłopaki, naprawdę chcę nauczyć się filozofii, ponieważ chcę też, aby miała zastosowanie i pomogła mi w życiu. Jestem nowy w filozofii dosłownie. Wiem, że niektórzy mogą sugerować książki i tak dalej, ale jakie są właściwie kroki i wymagania lub lista tego, co należy zrobić, xender.vip/ rozpoczynając filozofię (tak bardzo chcę się tego nauczyć)

Kupiłem już książkę dotyczącą kompilacji stoickich myślicieli, takich jak Medytacja Marka Aureliusza, Złote powiedzenia Epikteta i Listy Seneki, więc od tego zacznę.

Co w dzisiejszych czasach oznacza bogactwo?


Bieda, ubóstwo – pojęcie ekonomiczne i socjologiczne opisujące stały brak dostatecznych środków materialnych dla zaspokojenia potrzeb jednostki, w szczególności w zakresie jedzenia, schronienia, ubrania, transportu oraz podstawowych potrzeb kulturalnych i społecznych. Ubóstwo stanowi zagrożenie dla realizacji celów lub zadań życiowych


Czyli wszystko powyżej to już bogactwo?


Bogaty jest się ponoć kiedy leczenie każdej choroby można sfinansować za swoje( nie koniecznie musi być efektyne (np. Jobs i rak trzustki)


Ale np.
Aby być postrzeganym przez większość społeczeństwa jako bogatym, należy zarabiać przynajmniej 10 000 zł na osobę w gospodarstwie domowym netto miesięcznie

Niby dużo ale gdzie tu do Bogactwa milionerów miliarderów?


Prawdę mówiąc większość z nas nie ma szans na bycie miliarderami.
Spędzimy więc życie na konsumpcyjnym w naszym wymiarze spędzeniu czasu okraszonym możliwościami jakie dają nam nasze zasoby.

Jedna z rozrywek będzie czasem jałowa dysputa na tym forum.

Po co wprowadzać dzieci w świat, w którym nieuchronnie będą cierpieć? Wszystkie żywe istoty na Ziemi cierpią… niezależnie od tego, czy chodzi o zwykłe przetrwanie, czy z powodu pieniędzy, zdrowia, emocji… my cierpimy. Po co wprowadzać dzieci w świat, w którym będą doświadczać bólu? Oczywiście jest miłość, rodzina, śmiech, życzliwość… ale jest też dużo bólu.

Hodowla ludzi to określenie z pewnością sprzeczne z panującą kulturą, które może razić, ale jakże prawdziwe w odniesieniu ludzi całkowicie zależnych od innych i pozbawionych wszelkiego wpływu.

Ludzie, którzy niczego nie posiadają nie mają też zdolności do sprzeciwu, prawa do odmiennego zdania, możliwości niezgodnej ekspresji swojej osobowości, bo to zagrażałoby bezpieczeństwu ich egzystencji. Muszą się na wszystko zgodzić i wszystko zaakceptować.

Są tacy, którzy uważają, że to dobrze, że inni nic nie mają i jeszcze, że to jest cecha najbogatszych krajów.

Czy jednak człowiek bez posiadłości, całkowicie uległy innym, niezdolny do jakiejkolwiek samodzielności ma dla społeczeństwa jakąkolwiek wartość, czy też żadnej?

Komuś z pewnością nie spodoba się mój wątek, bo zgodnie z własną wiarą chciałby przeczytać, że wszystko jest w porządku ale to będzie jego problem a nie mój. Jest jak jest i nie bójmy się mówić prawdę.