Mamy tu dyskusję o rozkładzie własności wśród ludzi i wpływie koncentracji kapitału na zdrowie i rozwój społeczeństwa.

Postawiłem kilka tez w tym temacie ale najważniejsza sprowadza się do tego, że społeczeństwo jest zdrowe i rozwija się najlepiej wtedy, kiedy własność jest umiarkowanie rozproszona i umiarkowanie skoncentrowana. Wg mnie ekstremalnie rozproszona i skoncentrowana własność prowadzą społeczeństwo do regresu i ostatecznie rozpadu.

Objawili się tu przeciwnicy moich tez a szczególnie tej, w której twierdzę, że potężnie skoncentrowana własność jest społecznie szkodliwa.
Intensywnie i bardzo personalnie zaczęli mnie atakować za moje twierdzenia jednak dopiero wtedy, kiedy określiłem jawność kapitału za antidotum przeciw nadmiernej koncentracji kapitału.

Koronnym argumentem przeciw moim ideom stał się „przypadek oponiarza.
Twierdzenie mojego zagorzałego przeciwnika i ostatecznie wroga, mówiące o tym, że ludzie świadomi rozkładu własności i potężnych różnic społecznych nie zmieniają wyceny własnych świadczeń ani postanowień umownych w stosunkach z innymi ludźmi. Dla rzeczonego oponiarza, nie ma ponoć żadnego znaczenia rozkład własności dla wyceny jego usług.

Postanowiłem to sprawdzić i przeprowadziłem eksperyment.

Za obiekt badań przyjąłem rozkład słodyczy wśród własnych dzieci. U dzieci, również moich, można często zaobserwować zjawisko krycia słodyczy przed innymi, w celu osobistej ochrony przed obcymi roszczeniami - „czego oczy nie widzą, tego sercu..

Za tezę o świadomości wszelkiej materii zostałem tu odesłany do Tworek.
Odesłał mnie tam człowiek, ludzie, którzy wierzą, że abstrakt:

>abstrakt to przedmiot niepoznawalny za pomocą zmysłów, niemogący być wykazany ostensywnie, nieposiadający przyczyn i niewywołujący skutków, konieczny, niezależny od czasu i przestrzeni
pl.wikipedia.org/wiki/Abstrakt_(filozofia)

zdolny jest stworzyć, tylko jeden, specjalny, układ materialny.

Co prawda ten człowiek, ci ludzie, nie wiedzą który to układ fizyczny, co to za układ i dlaczego tylko ten, ale z całą pewnością wiedzą, że jest tylko jeden taki układ i jest specjalny.

Z tej wiedzy wynika ich pogląd, że moje przekonanie o wszelkiej świadomej materii, jest wynikiem mojej psychicznej choroby.

Chciałbym zapytać.
Skoro ten człowiek, ci ludzie, nic nie wiedzą o tym jednym, specjalnym, materialnym układzie kreującym abstrakcję, to skąd wiedzą, że on istnieje?

Wysokie podatki, wysokie ceny nieruchomości najmu mieszkań, brud na ulicach, ogromne rzesze bezdomnych, narastająca przestępczość, utrzymujące się na wysokim poziomie bezrobocie główne przyczyny dla których ogromna część populacji Kalifornii chce opuścić ten stan. I już to robi - na wielką skalę - co wzbudza pewien niepokój w innych częściach USA, obawiających się migrantów z Kalifornii, którym wielu zarzuca destrukcyjną lewacko - liberalną kulturę polityczną -mającą prowadzić do degradacji/degeneracji obserwowanej w słonecznym stanie - jeszcze nie tak dawno uchodzącym za ziszczenie marzeń o....ziemskim raju.
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanych materiałów.

www.city-journal.org/california-migration-politics

issuesinsi(*)fornicate-the-rest-of-america/


"As Michael Anton wrote in his recent book, “The Stakes: America at the Point of No Return,” which details California’s dystopian government and dysfunctional political culture:
In barely one generation … California was … transformed into a left-liberal one-party state, the most economically unequal and socially divided in the country, ostensibly run by a cadre of would-be Solons in Sacramento and in the courts, but really by oligarchic power concentrated in a handful of industries, above all Big Tech and Big Hollywood.
The middle class — what’s left of them — continue to flee high taxes, higher costs, cratering standards..

O skandalu z udziałem Jozefa Szajera (gejowski gangbang w Brukseli) robi się coraz głośniej. Pojawiają się w nim także wcale interesujące akcenty polskie.
O detalach owej afery można sobie poczytać w sieci. Jednakże inny jest aspekt jest zdecydowanie bardziej frapujący - a o nim znacznie mniej. Mianowicie, tego typu postawa, czyli na wierzchu zaprzysięgły homofob robiący karierę w partii prawicowej, głosząc homofobiczne hasła, a w pieleszach domowych zawołany gej uprawiający wyrafinowany/perwersyjny seks homoseksualny - to wcale częsty schemat, występujący u osób tejże orientacji. Szczególnie jaskrawo fenomen ów zaznaczył się w kościele - czemu bardzo dużo miejsca poświęca w swej książce pt. "Sodoma. Hipokryzja i Władza w Watykanie" F. Martel - ale jak widać także elity polityczne są nim mocno zainfekowane.
Pytanie brzmi, co jest przyczyną owej hipokryzji, owych zdublowanych standardów i życia w rozpięci miedzy dwoma biegunami? W dzień dr. Jekyll w nocy Mr. Hyde. To postawa typu odi et amo - która najpewniej odbija się negatywnie na psychice? Czy postawa tego typu bierze się z chęci zrobienia kariery i pieniędzy za wszelką cenę ( także za cenę "gwałtu" na swej osobowości)? Czy jej korzenie tkwią w negatywnym stosunku społeczeństwa do homoseksualizmu? A może jest jakiś specyficzny rys osobowości gejowskiej - który sprzyja występowaniu takiego skrajnego dualizmu?

21 listopada 1811 roku na brzegu jeziora Wannsee pomiędzy Berlinem a Poczdamem, niemiecki poeta i filozof ze znamienitego pruskiego rodu Von Kleistów - Heinrich Von Kleist zabił wystrzałem z pistoletu swoją przyjaciółkę Henriette Vogel, a nastepnie siebie. Samobójstwo obojga zostało precyzyjnie przygotowane, włącznie z listami wysłanymi do przyjaciół, z prośbą o zajęcie się ciałami.
Zainteresowanych tą mroczną i zarazem jakże romantyczną w swej istocie historią odsyłam do podlinkowanego materiału. Tymczasem pozwolę sobie na rozwinięcie szczególnie - w mojej ocenie - intrygującego wątku. Kleist i jego przyjaciółka/platoniczna kochanka pragnęli śmierci. On z powodu romantycznego w swej istocie zamroczenia duszy i umysłu. Ona, z bardziej prozaicznego - była chora na raka macicy. Samobójstwo jak wyżej (detalicznie przedstawione w podlinkowanym materiale) zaaranżowali starannie - a potem przez dłuższy okres czasu delektowali się myślą o nadchodzącej śmierci. Oczekiwali jej podekscytowani, celebrując moment jej nadejścia. Zeznania świadków ich ostatnich godzin i minut mówią o radosnym nastroju ludzi, którzy zaraz potem skończyli ze swoim życiem precyzyjnie wcielając w życie zaplanowany grand finale.
Kleist i jego przyjaciółka wygrali ze śmiercią. Zaskoczyli ją sui generis blitzkriegiem, bezlitosnym uderzeniem wyprzedzającym. To oni ustawili szachownicę i decydowali o przebiegu gry, będąc ciągle w ofensywie. Dali śmierci mata przez zaskoczenie i przejęcie inicjatywy. Jakże wielki, wręcz..

Często słyszy się, że stereotypy są największym problemem współczesnego świata. A jak poruszać się w nieznanym otoczeniu? Kolorowe zwierzęta i gorzkie rośliny - niektóre z nich będą jadalne, lecz większość, zgodnie ze stereotypem, będzie trująca. Stereotypy to pewne reguły obserwowalne w świecie, od których są wyjątki, ale to nie ma znaczenia, gdy w grę wchodzi przetrwanie. Co z tego, że nagły szelest w krzakach to przeważnie sprawka kosa lub innego niegroźnego zwierzęcia, jednak jest możliwość, że było to coś niebezpiecznego, jak np. niedźwiedź.

Postrzeganie ludzi stereotypowo jest stosunkiem do nieznanego. Lepiej podejść z rezerwą by potwierdzić, w najgorszym razie przypuszczenia a być może miło się zaskoczyć. To postawa stoicka, która wybrzmiewa pięknie w "Rozmyślaniach" Marka Aureliusza. Dzięki temu ludzie będą częściej zyskiwać na poznaniu, a pierwsze wrażenie jest ważne! Gdyby Ramanujan napisał do Hardyego list, że jest świetnym matematykiem, nie dołączając swoich równań, to co mógłby Angilk pomyśleć? "Nie znam, pewnie znów jakiś samouk, co myśli, iż wynalazł proch" i wrzuciłby papier do rozpalonego kominka. Stereotypy są krzywdzące ale warto się też postawić w sytuacji drugiego człowieka. Trzeba udowodnić, że nie jest tak jak stereotyp mówi, starać się to zmienić lub milczeć.

Często myślę o regułach, które obserwuję w otaczającej mnie rzeczywistości. Od przyrody, poprzez mnie samego, na społeczeństwie kończąc. Zadaję sobie pytanie: "Czy można zaobserwować tu regułę?"...

Mam tu ciekawą dyskusję z chętnie racjonalistką o tym czym jest demokracja. Ja przedstawiem demokrację jako wybór a właściwie system wyborów czy nawet system decyzji, czemu chętnie racjonalistka przeczy, choć własnej definicji demokracji nie wyraziła.

Czym jest demokracja?
Czym jest kapitalizm?
Czym jest monarchia?
Czym są w ogóle systemy władzy?

Chciałbym zaproponować takie spojrzenie.
W umyśle mamy zaprogramowany pewien powszechny system decyzyjny, który przechodzi w kolejne tryby:
- kiedy zobaczymy człowieka z koroną na głowie, nasz umysł przechodzi w specjalny tryb, w którym człowiek w koronie decyduje a my ulegamy jego decyzjom,
- kiedy zobaczymy człowieka w uniformie lub ze specjalnym znaczkiem, nasz umysł przechodzi w specjalny tryb, w którym człowiek w uniformie lub ze znaczkiem decyduje a my ulegamy jego decyzjom,
- kiedy zobaczymy zgrupowanie ludzi działających łącznie, nasz umysł przechodzi w specjalny tryb, w którym zgrupowanie ludzie decyduje a my ulegamy ich decyzjom,
- kiedy zobaczymy człowieka przy kasie, nasz umysł przechodzi w specjalny tryb, w którym człowiek przy kasie decyduje a my ulegamy jego decyzjom,
- kiedy zobaczymy człowieka opisanego na szczególnym dokumencie, nasz umysł przechodzi w specjalny tryb, w którym człowiek z dokumentu decyduje a my ulegamy jego decyzjom.

W gruncie rzeczy systemy władzy są zaprogramowanym w naszym umyśle instynktem społecznym, który ma charakter systemu decyzyjnego.

Demokracja to jeden z zaprogramowanych w umyśle trybów..

Którym z nich najbardziej opłaca się, we współczesnych czasach być a którym najmniej?

Od małego najbardziej imponował mi Hektor lecz chyba osoba z taką osobowością - o zgrozo! - ma najtrudniej w naszym świecie. No bo co? Przebojowy lecz egoistyczny Achilles, uwielbiana przez miliony gwiazda rocka ma źle? A może piękny acz zdradziecki Parys, polityk, co zmienia fronty często i w tym jest tylko konsekwentny?

Spójrzcie na westerny i ich ewolucję w antywesterny. Kiedyś "High Noon", teraz "Django"...

W styczniu 1961 r. odchodzący - po dekadzie rządów, które okazały się być wielkim sukcesem (I like Ike) - z urzędu prezydent USA D. Eisenhower wygłosił orędzie pożegnalne do narodu. Znane jest ono głównie z tego, iż zawarł w nim osławione ostrzeżenie przed władzą i dominacją powstającego "kompleksu militarno - przemysłowego".
Jednakże warto zauważyć, iż w orędziu Eisenhowera, w powiązaniu z ostrzeżeniem jak wyżej - jest także zawarta krytyka "naukowo - technologicznej elity", która, ze względu na wzrastającą rolę nauki i techniki - może mieć pokusę podporządkowania sobie polityki społecznej - co w opinii prezydenta byłoby zjawiskiem niepożądanym.

Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkownaego materiału.

"Akin to, and largely responsible for the sweeping changes in our industrial-military posture, has been the technological revolution during recent decades.In this revolution, research has become central, it also becomes more formalized, complex, and costly. A steadily increasing share is conducted for, by, or at the direction of, the Federal government.The prospect of domination of the nation's scholars by Federal employment, project allocation, and the power of money is ever present and is gravely to be regarded.Yet in holding scientific discovery in respect, as we should, we must also be alert to the equal and opposite danger that public policy could itself become the captive of a scientific-technological elite."

en.wikiped(*)isenhower's_farewell_address

>Dzięki ogromnym zdolnościom retorycznym Urban II barwnie opisał muzułmańskie okrucieństwa wobec chrześcijan na Wschodzie. Zamiast mało porywającego wykładu dogmatów wezwał zgromadzonych, a także innych chrześcijan do świętej wojny mającej oswobodzić Jerozolimę i całą Ziemię Świętą spod władania „Saracenów”. Reakcja zgromadzonych była natychmiastowa. Setki gardeł wykrzyknęły: Deus lo volt (Bóg tak chce!).
www.onet.p(*)-sie-krucjaty/m7f0bjf,30bc1058

Na podstawie tego artykułu pytam, „czy bóg tak chciał?”, bo wiem, że źródłem wielu obowiązujących nas praw, w tym fundamentalnego dla nas prawa własności, jest boska wola.

Czy bóg tak chciał, czy chcieli tego setki zgromadzonych?

Czy źródłem obowiązującego prawa jest nasza chciwość?