Witam!
Chciałem spytać, czy postawa humanistyczna wyrasta z 'oświeconego egoizmu'?
Bo, jeśli mi wolno zaprezentować swój pokręcony tok myślenia, zakładając, że egoista dba o własne życie, traktuje je jako ważną wartość (jedną z najważniejszych), to najpewniej usiłuje o nie dbać. Nie widać, w moim przekonaniu, lepszej drogi aby ową dbałość realizować niż humanizm.
Oczywiście sam egoizm nie wystarcza. Potrzeba pewnego wykształcenia (nie w sensie odbębnionych szkół), umysłowości, która zdolna jest dostrzec pewne fakty. Niby banalne rzeczy, jak to, że posiada się potrzeby fizyczne i psychiczne. I z tego prostego 'oświecenia' wynika impuls, by przekształcać świat w odpowiedni sposób, dając sobie możliwość rozwoju i realizowania się.
Pozdrawiam

w książce Gabriela Amotha "Wyznania Egzorcysty" można przeczytać o tym jak ososba która wypiła zaczarowany napój wydala wraz z kałem najróżniejsze rzeczy albo ososba której ktoś próbował zaszkodzić za pomocą laleczki voodoo wydala razem ze stolcem szpilki. W jaki sposób mogę sprawdzić czy to nie kłamstwo czy takie rzeczy naprawdę się dzieją? a jeśli to prawda to jaką wartość racjonalną ma ateizm (materializm)?

Czy jeśli trafimy do nieba,stanu ducha kiedy ciągle jestesmy w radosci i milosci to czy nadal bedziemy soba?Czy bedziemy mogli miec swoja swiadomosc,czy bedziemy jeszcze ludzmi?Czy czlowiek,tacy jak jestesmy teraz w nieskonczonej szczesliwosci bedzie czlowiekiem,czy czlowiek moze nie czynic zla,czy nasza swiadomosc moze nie czynic zla?
To samo tyczy sie piekła tylko na odwrot,czekam na wasze odpowiedzi.

Witam.
Mowa tutaj o filmie Equlibrium,chciałbym pofilozofować razem z wami...
Co złego było w idealnym świecie z filmu equlibrium gdyby nikt nie przestawał być w fipnozie,nie byłoby ruchu oporu a główny zwierzchnik także byłby pod wpływem hipnozy,jednym slowem co w tym złego by bylo gdyby istniał idealny świat w ktorym wszyscy sie kochaja(tak jak bylo w idealnym swiecie equlibrium)i nikt tego porządku nie mógłby zwalić,wszyscy byliby tacy sami?Co w tym świecie byłoby złego?Czy nie byłby to lepszy świat niż ten który mamy teraz i jesteśmy zagrożeni unicestwieniem?!

Po przeczytaniu paru ksiazek filozoficznych nurtuje mnie jeden "fenomen",na ktory natrafilam w wiekszosci:wzmianki o stosowaniu narkotykow(haszysz,marihuana).Nie bede interpretowala celu w jakim zostaly uzyte,ale zadam jedynie pytanie.Dlaczego filozofowie jako gloszacy humanizm i aprobujacy zycie nie potepiaja tego rodzaju linczu psychicznego?
Wielu filozofow uwaza zycie wewnetrzne,rozne stany ducha za zrodlo poznania lub inspiracji.W zyciu codziennym wiele stanow przejsciowych ginie w natloku sparw codziennych ,a te bardziej signifikujace sa zapominane.czy filozof powinien byc odilozowany?To wydaje sie absurdalne...
U Dostojewskiego ludzie patzracy bezwiednie przed siebie ,badz usmiechajacy sie do siebie bez powodu sa wynaturzeni.Czy taka mimika wydajaca sie u ludzi pieknych naturalna potwierdza jedynie instynkt samozachowawczy gatunku?
Czy moze dochodzac do poznania ,ktore moze byc jedynie prawdziweczlowiek staje sie jednoscia z cialem i tak rowniez jego mimika nie tworzy radykalnego rysu w kompozycji jaka tworzy ze swoim otoczeniem?

Człowiek jest nowotworem świata...Wyniszcza organizm i powoduje jego koniec...Cywilizacja to przekleństwo choc z niego korzystam...postęp to nieuleczalna choroba...A Bóg i natura to serce które z czasem słabnie...Przyznajcie ze zaraza tego swiata jest wszystko co stworzył człowiek...I na tym polega Apokalipsa która nie będzie trwała przez chwile...Ona już sie zaczęła od czasów pozytywizmu(praca u podstaw)i bedzie trwac az do destrukcjii..............

Znam osobę, która doświadczyła czegoś, co można by określić jako dziwne i czego ja osobiście nie potrafię racjonalnie wytłumaczyć, (ale być może to jest tylko i wyłącznie efekt mojej niewiedzy ). Osobę, o której piszę nękały sny (a raczej koszmary), których treścią były zdarzenia mające dopiero nastąpić a dotyczące jej bliskich, choć - co ciekawe - nigdy jej samej. Sny mówiły, np.: o śmierci kogoś z bliskich tej osoby i jej okolicznościach. Osoba ta bała się panicznie tych snów... Po jakimś czasie zdarzenie występujące w śnie zdarzały się w rzeczywistości (np.: okoliczności śmierci kogoś z bliskich tej osoby były takie, jakie jej się przyśniły). Uznałabym to bez zastanowienia za bzdurę gdyby ta osoba nie opowiadała mi przed zdarzeniem tych snów, zaś potem nie miała okazji przekonywać się, że owe zdarzenia następowały. Czy można jakoś racjonalnie wytłumaczyć możliwość "przewidzenia" śmierci bliskiej osoby w czasie, kiedy owa nie wykazuje jakichkolwiek symptomów choroby (np.: raka) a przewidziane zdarzenie następuje dla przykładu w pół roku po owym śnie i to w dodatku w okolicznościach takich jak we śnie? Jak to można wytłumaczyć?

Witam!
Najpierw kilka słów tytułem wstępu. Demokracja opiera się na szukaniu większości. Słowem, sumuje się głosy i patrzy, czy taka się pojawiła. Głosy posłów i senatorów, bo mamy demokrację pośrednią, więc lud głosuje z rzadka, co broni przed chaosem. Na tyle jednak często, byśmy zauważyli, że w ogóle ma jakiś wpływ na politykę (czy na rządzenie, tego nie wiem).
Teraz będą, że tak powiem, przemyślenia własne, obciążone wszystkimi wadami, jakie posiadam, spotęgowanymi dodatkowo niedawno przebrzmiałym wakacyjnym czasem.
Załóżmy, że głosujący lud wybierający swych przedstawicieli (tylko, ci, co zagłosowali) to sto procent. (Może to bulwersujące, że przechodzę na liczby, ale tak łatwiej się myśli. Odpadają sympatie czy antypatie do partii, czy poszczególnych polityków, a liczą się wyniki.) Jeśli wśród głosujących istnieje tendencja przekraczająca dwa procent, to polityk reprezentujący daną tendencję znajdzie się w, dajmy na to, Sejmie. Oczywiście gdy tylko w społeczeństwie jest jakaś tendencja w naturalny sposób pojawiają się politycy starający się zrobić wrażenie, że ją reprezentują (z lepszym lub gorszym skutkiem)- to w końcu ich praca.
Ach, zapomniałem dodać, mamy demokrację medialną- nasi pupile/antypupile są na świeczniku. To ważny szczegół.
I jeszcze jedna ważna rzecz- ekonomia rozwija się swoją własną drogą (o ile jej politycy nie przeszkadzają [ci z zewnatrz również- patrz Putin]). Tak samo machina urzędnicza ma swoje procedury i działa (jakoś). Spostrzeżeniem jest, że to..

Zdenerwowała mnie ostatnia wypowiedź papieża Benedykta VI, która potępiła ewentualny wyrok śmierci dla Saddama Husajna- byłego irackiego dytkatora, oskarżonego o zbrodnie przeciwko ludzkości. Czy papież wie co ten człowiek zrobił? Czy może podoba mu się cierpienie innych ludzi? Jestem za karą śmierci dla tego terrorysty. A co wy sądzicie o zabiciu Saddama?

Z punktu widzenia etyki żołnierze Wehrmachtu i strony przeciwnej, podobnie jak wszyscy żołnierze innych poborowych armii, są sobie równi.
Czy gloryfikacja własnej armii jest uzasadniona?