Czy pojęcia matematyczne istnieją?

Mam prośbę do forumowiczów. Od jakiegoś czasu zadaje sobie pytanie, jakim innym terminem można okreslić ateizm (racjonalizm chyba nie wyczerpuje tu problemu). Denerwuje mnie określanie siebie samego jako ateusza, bo jest to inaczej rzekłwszy światopogląd przeciwny teizmowi. Sugeruje to jakąś kontrę, walkę i spór z czymś, czemu trzeba zaprzeczyć, co niejako zatem istnieje. W moim ciasnym rozumku nie widzę natomiast potrzeby jakiegokolwiek odnoszenia się przy określaniu swojego światopoglądu do religii i wiary, nawet poprzez zaprzeczenie. Być może termin "ateista" pasuje do ludzi, którzy wierzyli, ale przestali na skutek różnych przyczyn. Ja natomiast nigdy nie wyznawałem żadnej religii i nie wierzyłem w żadnego boga, czy tez ducha, i nie widzę przyczyny, dla której miałbym jakąkolwiek religię zaszczycać swoim stosunkiem do niej. Ten temat dla mnie po prostu nie istnieje.
Proszę o jakieś propozycje. Może ktoś wymyśli jakiś nowy termin?

Na racjonaliscie.pl czytałem artykuł, w ktorym to autor twierdził, ze sprawa rozchodzi się tylko o to, czy zarodek to juz człowiek, czy jeszcze nie. Całkowicie się z tym zgadzam. Argumenty zwolenników aborcji wychodzące z innej podstawy sa dla mnie wynikiem działania ograniczonego albo zboczonego umysłu, delikatnie mówiąc.
Argumentem ostatecznie przekreslającym aborcję jest definicja czlowieka skads tam... wskazująca na roznice miedzy ludzmi a cala reszta stworzen tj. " czlowiek to istota dwunożna, charakteryzują sie czyms tam i przeciwstawnym kciukiem"..Zadna tam swiadomosc czy inne bzdety, ktorą i które posiadają niektore zwierzęta. Ale przeciez nie ma przyzwolenia na zabijanie kalek z jedną nogą, czy tez bez rąk. Czemu...? Pewno temu ze ich material genetyczny zawieral informacje dotyczace wytworzenia sie np rąk i mimo, ze sie nie wytworzyly..przykro mi, ale to tez sa ludzie. Więc zarodka posiadającego mozliwosc wyksztalcenia cech ludzkich nie mozna zabijac sadzac ze nie zabija sie czlowieka.
Nauka nie potrafi odpowiedziec kiedy zycie jest juz ludzkim, a kiedy jeszcze nie. I nie odpowie w sposób zadowalający zwolenników zalegalizowania aborcji. Ponieważ od momentu połączenia sie elementów męskich i żeńskich połączenie to ma pełnię możliwosci by 20 lat poźniej wypowiadać sie na forum racjonalisty. Nauka mowi tylko "mniej wiecej po tylu, a tylu tygodniach powinny wyksztalcic sie takie a takie cuda". Nie mówi, ze do pierwszego tygodnia to tylko zarodek, a od godziny 00.01 dnia..

Podobny wątek pojawił się już zapewne na tym forum, ale ponieważ problem nurtuje mnie już od pewnego czasu, więc postanowiłem zadać owo pytanie po raz kolejny. Chodzi o bardzo istotne dla wiarygodności tego serwisu zagadnienie: czym kierują się osoby, uznające się za racjonalistów, a jednocześnie deklarujące się jako ateiści? Tzn. dlaczego ateizm miałby wynikać z racjonalizmu? To zagadnienie jest oczywiście uwikłane historycznie, a imię, jakim chlubi się ośrodek, sugeruje już na wstępie odpowiedź. Mam niemiłe wrażenie, że 'Racjonalista' (mimo niewątpliwych zalet, sic!)jest niestety swego rodzaju skansenem dla sierot po Wolterze, które za wszelką cenę będą bronić swej WIARY w nieistnienie Boga.
Uwaga końcowa: uważam się za racjonalistę, tj. za osobę racjonalną; jestem agnostykiem, bo jest to jedyna postawa światopoglądowa, którą uważam za racjonalną. Sądzę także, że wiara w Boga jak i negacja Boga są tak samo nieracjonalne, choć jeśli założymy jedno bądź drugie, to z równym powodzeniem można stworzyć spójny (ale irracjonalny) system światopoglądowy.

Czy kolory istnieją?

" sprawiedliwy w takim położeniu będzie biczowany, torturowany, więziony, i oczy mu wypalą, a w końcu wszelkie zło wycierpiawszy na pal zostanie wbity * " - Platon, Państwo, II, 361 i 362 nn.,
* Rzymianie zmienili wbijane na pal ukrzyżowaniem

Czy ten przykład nie ukazuje Platona jako pogańskiego proroka nadejścia Chrystusa?

NIgdy nie kwiestionowalam tego, czy Bog istnieje, czy tez nie. Ja jestem po prostu pewna, ze istnieje. Moja pewnosc jest irracjonalana i nie pasuje do tego serwisu, jest to jednak jakis swiatopoglad. Urodzilam sie w rodzinie katolickiej i choc na pewnym etapie zycia odbieglam od tej wiary (i juz nigdy do niej w pelni nie powrocilam), to jej podstawowe prawdy we mnie zostaly. Wierze, ze to Bog jest tworca tego wszytkiego, ale jednoczesnie pozostawil nas pozniej samych, dajac nam tak zwana wolna wole. Mozemy isc za nim, mozemy isc gdziekolwiek i to nie bedzie zle. Wazne jest kierowanie sie w zyciu etyka, moralnosc, ale nie ta sztuczna, tylko ta ktora plynie z glebi ludzkich potrzeb, ludzkiej natury. Jeden z moich ukochanym pisarzy Kurt Vonnegut, w swojej ksiazce "Kacia kolyska"(goraco polecam) napisal:"W takim razie pozostawiam tobie znalezienie sensu tego wszystkiego - powiedział Bóg I odszedł." Sadze, ze wlasnie tak moglo to wygladac. Stworzenie doskonalej i harmonijnej calosci, a nastepnie pozostawienie jej samej sobie, zeby rozwijala sie dalej i podazala w kierunku, ktory i tak bedzie dobry, bo kazda droga, ktora podazamy zgodnie z wlasnym rytmem, jest droga dobra. Droga boska...

Czy może ktoś mi odpowiedzieć (zakladając , że Bóg istnieje jako forma doskonała) po co stworzył świat i człowieka? Pytanie zdaje mi się fundamentalne dla całej reszty pytań w kwestiach religijnych. Czy Biblia mówi coś na ten temat?

A więc,chciałem was zapytać jaki według was po przeczytaniu książek Nietzschego powinien być nadczłowiek,w waszym odczuciu oczywiście.Czy możliwe jest że ktoś taki poprostu jest?
Po przeczytaniu Zaratustry i Antychrysta wyłonił mi się nadczłowiek,osoba która jest najlepsza z wszystkich ludzi tej Ziemi,pytanie tylko czy ktoś taki może powstać.Z całą pewnością wydaje mi się że nie...zawsze ktoś jest lepszy niż my sami w tym co robi i nie można być najlepszym...
Co wy o tym sądzicie i czy ja dobrze zinterpretowałem filozofie Nietzschego?
Chciałem też zapytać o pewien fragment,dokładnie chodziło w nim o wojne i lud wojenny.
Więc Nietsche mówi o tym że człowiek winien być zniszczony a wojna powinna toczyć się ciągle,tylko dlaczego człowieka nalerzy niszczyć skoro to właśnie z człowieka wyrasta nadczłowiek?
Dlaczego należy ciągle toczyć wojne,przecież wojna to zniszczenie,nie tworzenie?
Jak ma wyglądać śmierć nadczłowieka i czy takie przeżycie śmierci jest możliwe,dla nadczłowieka który to jednak wywodzi się z człowieka który posiada instynkt zachowawczy i tak owy napewno w godzinie śmierci da o sobie znać?
Jak nadczlowiek powinien reagować na miłość i na przyjaźń,Nietzsche pisze że przyjaciel powinien być najlepszym wrogiem,powiem szczerze nie zrozumiałem tych słów,czy ktoś może mi je objaśnić?
Co wy o tym sądzicie,jak wy to zinterpretowaliście,czy Nietzsche był nadczłowiekiem,czy uwarzał się za takiego?

Czy związek dwóch osób o odmiennych poglądach (chodzi mi o wiarę, np.: katoliczka i ateista) jest możliwy?
Jeśli tak, to:
Czy taki związek ma szanse przetrwać próbę czasu?
Czy należy rozmawiać z partnerem/ką o wierze, czy lepiej zamieść sprawę pod dywan dla własnego spokoju?
Może istniej złoty środek na pogodzenie odmiennych światopoglądów?

Liczę na wasze doświadczenia w tym "uczuciowym" wątku.

Pozdr.