Często mówi się, że zasady społeczne istnieją dla wspólnego dobra. Co właściwie oznacza określenie “DLA”? Mówi nam o przyczynie zasad społecznych czy wskazuje ich konsekwencję? Ustalmy co wynika z czego. Czy zasady społeczne wynikają z dobra wspólnego czy dobro wspólne wynika z zasad społecznych.

Może zacznijmy w taki sposób. Pojęcie dobra i zła jest ściśle powiązane z emocjami, z uczuciem przyjemności i uczuciem nieprzyjemności. Uczucie przyjemności można byłoby określić jako stan niskich napięć wewnętrznych - stan spokoju, kiedy uczucie nieprzyjemności jako stan wysokich napięć wewnętrznych - stan niepokoju. Obserwując choćby najprostsze zwierzęta można dojść do wniosku, że zaspokojone zwierzę uspokaja się, kiedy niezaspokojone staje się gwałtowne.

U ludzi, zwierząt o złożonej budowie organizmów, pojęcie dobra i zła związane jest dodatkowo z pamięcią. Bez pamięci człowiek nie potrafiliby porównać różnych stanów istniejących w różnym czasie i miejscu i idących za nimi uczuć przyjemności i nieprzyjemności. Pamięć zatem pomaga ustalić człowiekowi co jest dla niego dobre a co złe w sposób wielokrotnie bardziej złożony niż proste analizowania otoczenia przez organizmy proste.

To właśnie pamięć i zdolność analizowania zapamiętanych stanów doprowadziły co bardziej rozwinięte zwierzęta do podjęcia współpracy, okazało się bowiem, że współdziałając można osiągnąć wyższy poziom zaspokojenia niż działając samodzielnie.

Wobec zaistnienia współpracy i idącej za nią wyższego..

Oto one - rewelacja dla filozofa:

kaftanowicz.com/dwanascie-cnot-racjonalnosci/


Poniżej 12 cech jest ciekawy fragment:


Miyamoto Musashi napisał w Księdze Pięciu Kręgów:

„Cała rzecz polega jedynie na tym, że kiedy chcesz zarąbać na śmierć swego wroga, masz ciąć tak, by ten zginął, bynajmniej nie biorąc sobie za cel tego, jaki ma być cios: mocny czy słaby.”

Kaźdy krok twojego rozumowania musi ciąć tak, aby dotrzeć do właściwej odpowiedzi. Cała rzecz polega jedynie na tym, żeby twoja mapa odzwierciedlała terytorium.

Jeśli nie uda ci się dotrzeć do właściwej odpowiedzi, nie ma sensu protestować, że przecież działałeś prawidłowo

Patrząc na historię ludzkości, można zauważyć nie tylko postęp technologiczny, ale również rozwój zasad etyki. To co kiedyś było na porządku dziennym, na przykład wykorzystywanie słabszych grup ludzi w formie niewolnictwa lub masowe mordy dokonywane przez sprawujących władze, teraz jest raczej nie do pomyślenia w krajach zachodnich. Jednak mimo wszystko wygląda na to, że zarówno teraz jak i dawniej, na ludzi działają podobne mechanizmy - dbanie o własne dobro i pielęgnowanie ego w pierwszym rzędzie. A może jednak zmieniamy się jako ludzie, jeśli to właśnie my tworzymy normy etyczne? Czy dojdziemy do cywilizacji w której jednostki będą czuły odpowiedzialność za to, jak wygląda całość?

„Wiem, że nic nie wiem”
skromnie przyznał filozof.
Powiedział to po latach dociekań,
więc wiedział już całkiem sporo.

Dzisiaj wiedza człowieka
przybrała znaczne rozmiary
i specjalistów w dziedzinach
całe mnóstwo się jawi.

Ale dajcie im wszystkie
pierwiastki co w Ziemi ukryte
zobaczcie czy stworzą choćby
najmniejszą żywą roślinkę.

Mimo wysiłków i starań
bezradnie rozłożą ręce
choć zgodnie z prawdą potwierdzą
że mają inteligencję.

Jakże więc można twierdzić,
że bezrozumna materia
stworzyła rozumne dzieła,
skoro inteligentni ludzie
są w tej samej kwestii
niczym bezradne dzieci.

Zatem uczeni panowie i panie
logiczny nasuwa się wniosek:
za każdą najmniejszą roślinką
stoi ktoś wyższy niż człowiek.

Max Tegmark. Kosmolog z MIT. Enfant terrible dla ograniczonych fizyków/filozofów, którzy nie mogą pogodzić się z tym, że skrajny redukcjonizm w nauce prowadzić musi do ~ Hipotezy Matematycznego Wszechświata i tego, że wszystko jest tylko i wyłącznie Matematyką - w dobrze zdefiniowanym sensie - a wszystko to również wszelkie możliwe Wszechświaty, a zatem Wieloświat.

* Ja nie zgadzam się co prawda z Tegmarkiem ws. fundamentaliów: aktualnej nieskończoności i czystej losowości...

Jednakże polecam "Nasz matematyczny Wszechświat. W poszukiwaniu prawdziwej natury rzeczywistości" - dziś polska premiera

"Ja jestem zwolennikiem budowania struktury bez struktur i dialektyki" - mówił Paweł Kukiz w wywiadzie dla Polskiego Radia. W innym zaś wywiadzie powiedział: "Jestem zwolennikiem dialektyki, struktury bez struktur.
Co to właściwie oznacza?

Czasy poznawczego indywidualizmu mamy definitywnie za sobą. Jeszcze w Rozprawie o metodzie Kartezjusz pisał:

„...większość głosów nie jest dowodem, który by coś był wart dla prawd nieco przytrudnych do poznania, z tej przyczyny, iż o wiele prawdopodobniejszym jest, aby jeden człowiek trafił na nie, niż cały lud. Z tych wszystkich przyczyn nie mogłem wybrać nikogo, którego mniemania zdałyby mi się godne, aby je przełożyć nad inne, i uczułem się niejako zmuszony podjąć samemu powodowanie sobą.”

Dzisiaj taka postawa poznawcza wydaje się nie do przyjęcia: ludzie, którzy wiedzieli wszystko, dawno wymarli. Praca naukowa bez bibliografii uchodzi za mało poważną. Niektóre artykuły mają więcej bibliograficznych przypisów niż autorskiej treści. Również i tu na forum same linki do książek lub artykułów mają czasem pełnić rolę argumentów w dyskusji. Często spotyka je zarzut wybiórczośći lub tendencyjności.

Czy(m) jest wiedza nie odwołująca się do poznania innych? Jakiego obszaru dotyczyłaby? Czy skoro nie możemy zaakceptować cudzych przekonań, skazani jesteśmy – jak Kartezjusz - na siebie? Czym jest (dla was) erudycja?

Jakie są jej granice?

KTO STWORZYŁ TE PRAWA

Kto stworzył te prawa,
które powodują,
że Ziemia jest przyjazna
i nadaje się do zamieszkania.

Kto stworzył te prawa,
że Słońce choć ma miliony stopni
nie niszczy życia ale je podtrzymuje
- bo w odpowiedniej jest odległości.

Kto stworzył te prawa,
że masy wody w chmurach,
choć ciężkie i mokre
unoszą się niczym pióra.

Kto stworzył te prawa,
że woda w zbiornikach
paruje a potem wraca nad lądy
ożywiając wszystkie istoty.

Kto tak zmyślnie zaprojektował robaki,
że spulchniają glebę, dzięki czemu
roślinom łatwiej wypuszczać korzenie
- czy to przypadek sprawił, że tak się właśnie dzieje.

Kto zaprojektował liście drzew,
że pobierają dwutlenek i oddają tlen,
umożliwiając nam oddychanie
- czy to też przypadków zrządzenie.

Kto wprawił w obroty naszą planetę
dzięki czemu mamy dzień aktywności
i noc dającą nam wytchnienie
- czy to kolejny raz przypadków zrządzenie.

Kto tak rozmyślnie zaprojektował
stany skupienia wody,
że lód choć ciężki i gruby nie tonie
umożliwiając życie zwierzętom pływającym w wodzie.

Kto nas tak zaprojektował wspaniale,
że w przeciwieństwie do zwierząt
mamy pełną świadomość istnienia,
umiemy podejmować decyzje i wyznaczać cele.

Kto nam wszczepił zadatki uczuć
dzięki czemu możemy okazywać
miłość, dobroć, wdzięczność, wiarę
- czy na to też miało wpływ okoliczności pare.

Za dużo tu przypadków
racji w tym nie widać.
Jak uczy doświadczenie
nic samo nie powstaje.
W konkluzji więc stwierdzamy:
musiał więc być Projektant
co prawa te ustalił.

Wyzwanie

Doprawdy dziwne czasy nastały
o których śpiewał już Niemen.
W co dziś jest łatwiej uwierzyć
w to, że martwa materia myśli
czy w to, że Bóg stworzył myśli?

Po cóż więc zatem się łudzić
i w błąd wprowadzać ludzi,
że masy kamieni i piasku,
płynów i innych związków
poddane różnym procesom
staną się czymś znacznie więcej,
niż zwykłą z kosmosu materią.

Jeżeli do jakiejś materii
dodacie ładunek energii
uzupełnicie to wsadem techniki
inteligencji, pracy, nauki,
powstaną być może lodówki,
samochody, meble, notbooki
- to wszystko co może człowiek.

Chemicy, biolodzy, mądrale
rzucamy wam zatem wyzwanie.
W szlachetnych pracy efektach
utwórzcie najmniejszą drobinę,
o której możecie powiedzieć: ma życie.

Prawdziwy zdrowy rozsądek
logiki rozumnej majątek
pokornie każe nam przyznać,
że dzieła, które widzimy:
ludzie, przyroda, zwierzęta
to dzieło wspaniałej istoty.
Niestety, niewielu chciało Go poznać.

W dzisiejszych wiadomościach na którejś z polskich stacji pojawił się reportaż z uroczystości z okazji 70 rocznicy wyzwolenia obozu koncentracyjnego w Dachau przez żołnierzy amerykańskich, w którym zginęło ok. 3000 księży katolickich z całej Europy (w tym połowa z Polski). W obchodach, które odbyły się 29 kwietnia, wzięło udział kilku biskupów z Polski.

Moja obiekcja odnośnie materiału dotyczy komentarza na temat hasła "Arbeit macht frei", które było umieszczone na bramie wejściowej do wielu KL, nie tylko w Auschwitz, ale i właśnie w Dachau: miałby to być "przeinaczony" cytat z Ewangelii Jana "prawda czyni wolnym" (w niemieckiej wersji, w polskiej - "prawda was wyzwoli"). Widzę tu chyba wpływ polskiej Wikipedii; niemiecka Wiki źródło tego powiedzenia wskazuje - o ile moje skąpe językowe kompetencje tu nie zawodzą - gdzie indziej. I jakkolwiek niewątpliwie słuszne jest wiązanie go z tradycją protestancką, to wydaje mi się, że zakładanie jakichkolwiek niecnych intencji jego autorów czy przedstawianie w opozycji do "prawda czyni wolnym" albo wiązanie go jednoznacznie z nazizmem - pomimo tego, że wryło się w pamięć właśnie za sprawą nazizmu, którego celem zdaje się było zniszczenie najcenniejszych wartości kultury - jest chyba jednak zgodne z intencją nazistowskich "Kulturtragerów" i jednocześnie (jak mniemam nieświadomym) fałszowaniem rzeczywistych okoliczności, w których ten pogląd (a nie propagandowy slogan - to rozróżnienie powinno być wyraźnie wskazywane przez dziennikarzy..