Od pewnego czasu na stronie "Rcjonalisty" trwa ciekawa ankieta: "Największy polski etyk". Ku mojemu zdumieniu w ankiecie tej prowadzi Jan Paweł II. Moje zdumienie nie wynika z faktu, że polski papież jest dostrzegany przez uczestników tej ankiety. Moje zdumienie wynika z faktu, że Tadeusz Kotarbiński jest zbyt mało doceniany przez uczestników tej ankiety.
Warto zauważyć, że TADEUSZ KOTARBIŃSKI jest autorem ETYKI NIEZALEŻNEJ. Niestety dzisiaj w nszym kraju, gdzie dominuje jedyne słuszny światopogląd, niezależność jest nisko ceniona. Jednak, w moim przekonaniu, takie nastawienie nie powinno odbierać wielkości tego znanego, nie tylko w Polsce, filozofa, logika, prakseologa i ETYKA.
Jeśli mogę przekonać /ze swojej strony/ uczestników ankiety do tego wybitnego filozofa to namawiam do zaglądnięcia na naszą stronę internetową do forum dyskusyjnego - temat:"Myśli Tadeusza Kotarbińskiego", gdzie prezentowane są krótkie, dotyczące tzw. życia, opinie i wypowiedzi Tadeusza Kotarbińskiego, co w moim przekonaniu, przybliża nam osobowość naszego patrona.
Nie mam w sobie cienia hipokryzji i nie udaję, że emocjonalnie nie jestem zainteresowany by patron naszego Kluby był wyżej ceniony. Jednak pomijając mój emocjonalny stosunek do tego wielkiego etyka uważwm, że zasłużył on sobie także na miano wybitnego człowieka.
Mam tę satysfakcję, że znam osobiście syna naszego patrona - Adama Kotarbińskiego - który opowiadał wiele ciekawych i bardzo ciepłych historii o swoim ojcu. To właśnie ON i..

Sądzę, że na każdym z nas spoczywa obowiązek dołożenia własnej cegiełki do krzewienia postępu, cywilizaji i kultury rozumu. Ze swej strony nie omieszkałem bezczynnie przyglądać się temu, jak wąsko i pobieżnie traktowane jest hasło postępu w naszym kraju.
Aby temu przeciwdziałać założyłem stronę internetową pod adresem:
www.postep.webpark.pl/enter.htm
Dwa pytania: Co o niej myślicie? I w jaki sposób mogę promować ją w internecie?

Moi kochani - wszak moge tak Was nazwac - czytajac Was od pewnego czasu (prawie od poczatku).
Jestem kierowca nawijajacym mile po Kanadzie i Usiech na kola a ze czasu mam mnostwo przy tym zajeciu to i do Was wstepuje.
Procz Racjonalisty jest mnostwo innych portali na jakie zagladam (opacznie). Na jednym z nich, wywiazala sie dyskusja o sztuce w pelni tego slowa znaczeniu (Polak potrafi, to malo! - czasami, rowniez kuma)
Ps. przepraszam zainteresowanych - ale, lubie sie posmiac.
Ergo!
Jeden taki napisal:
"Grucha obudzil sie nad ranem. Leb jebal mu kac, jakby go karbidem nabil. Obok lezala jakas ruska zdzira. Na ziemi pusta flaszka, w pokoju jeszcze kilkanascie innych cial. Tracil Ruska lokciem - zyla. Przysiadl, przeciagnal sie i odtwarzal poprzedni wieczor. Bylo jak zwykle.
Sorry to nie to!
"Generalnie spoznieni widzowie operowi kierowani sa na drugi balkon (gdzie ich entree nie wzbudza zamieszania), na swoje wlasciwe miejsca moga sie przesiasc dopiero w przerwie. Co do komorek - raz slyszalem: w proletariackiej Lodzi. I tu mala opowiesc dygresyjna."
Znowoz nie to. Sorry! Poprawie sie.
"Co do Wagnera - w mojej 'home opera' w Poznaniu wystawia sie Parsifala: raz, dwa razy do roku, w okresie Wielkiej Nocy. Sakramencko dlugie i raczej nudne
Protestuje!!!
Slusznie pan protestuje. Lucje z Lamermoor w Operze Bytomskiej
odchorowalem (zalamanie nerwowe).
Po choleres tam lazil? Gdybys polazl pod budkie z piwskiem - co najwyzej, dostalbys w leb flacha. Po takim urazie objawy mija zazwyczaj..

Owszem Pani Halino, moj tekst jest przygnebiajacy, ale tylko dla kobiet takich, jak Pani, ktorych prawda w oczy kole. Ma Pani racje; "w gospodarce kapitalistycznej bez srodkow nie mozna życ", - założe sie, że nawet jesli ma Pani partnera, to owe środki stają się celem w Waszym (jeśli nie w "Twoim") życiu. Swoim komentarzem potwierdza Pani tylko tezy mojego artykułua. Podczas gdy ja piszę o porozumieniu, dialogu między partnmerami i miłości, Pani o kasie, karierze i Unii Europejskiej - takie są kobiety... Pozdrawiem i życzę "słodkiego" życia.
Państwu zaś stawiam pytanie: Jak dojść do porozumienia z takimi kobietami, kto z Was ma tyle cierpliwości?
Teksty: www.racjonalista.pl/kk.php/s,3544
www.racjonalista.pl/kk.php/s,3535

Internetowy słownik PWN przy haśle "parafianin" wyświetla dwa znaczenia tego słowa.
1. członek parafii
2. przestarz. człowiek bez ogłady, wykształcenia, zacofany, ograniczony
Ciekawe czy zachodzi tu jakaś paralela

Cierpienie uszlachetnia. Mnie, cierpiącej, bo nabieram pokory. Jeśli cierpią inni - mnie, bo uczy miłości do drugiego człowieka. Tylko wtedy widzę jego jakiś sens. Oburza to tych w depresji, tych z jakimś zawirowanym dzieciństwem, od którego nie umieją się uwolnić. Tych, który na codzień dźwigają wielki i ciężki wór.
Czy cierpienie uszlachetnia?

to bardzo dobry pomysł. Szkoda jednak, że wiele pozycji jest tak drogich. Jeszcze większa szkoda, że wiele ważnych książek w ogóle nie ma polskojęzycznych wydań. Gdy przeglądam zagraniczne serwisy racjonalistyczno-humanistyczne, to dopiero widzę, jak uboga jest oferta książek w języku polskim.

Ze swej strony zachęcam do lektury książki "Lunatycy" - Arthur Koestler - do nabycia za kilka złotych w poznańskim kinie Kinepolis, w stoisku księgarni ARSENAŁ.

Myślę, że porządna dyskusja na ten temat się tu nie odbyła.
Znalazłem 2 teksty na temat:
www.racjonalista.pl/kk.php/s,3240
www.racjonalista.pl/kk.php/s,3255
Pozwolę sobie na kilka uwag jako osba niepełnosprawna. Każdniepełnosprawny to osbny światek, nie ma dwóch tak samo niepelnosprawnych osób, z lekką przesadą można mówić tu nawet o odmiennych gatunkach biologicznych. (Zdanie, że osoba niepełnosprawna jest osoba jak każda inna jest fałszywe.) Będę omawiał tylko szczegulny rodzaj niepełnosprawności którą sam mam. Dla jasności urodziłem się z nią (porażenie mózgowe, wada wzrku, słuchu, ruchu ... .) Każdy niepełnosprawny zawsze będzie czuł się wyalmienowany niezależnie od czynników zewnętrznych. Z tego powodu wszelkie filozofie skrajnie indywidualistyczne mi odpowiadają (Chrześćjaństwo w pewien sposób rozumiane przewyższa tu wszystko) U niepełnosprawnego niemożebne jest aby nie zadawał pytań egzystencjalnych i religijnych (jesli tą drugą mu zaszczepiono albo wogule zetknie się z religią) od samego poczatku. Datego tak szybko zaczołem rozumieć Chrzewśćjaństwo egzystencjalnie i to bez żadych przewodników. Żadna druga resocjalizacja niepomaga na owo zadawanie pytań, niepokoje nie do uspokojenia pozostają.. Jedni niepełnosprawni uciekają w świat używek, dom, rutyne, ja uciekłem w świat książek. U niepełnosprawnego pojawia się zmiana punktu widzenia kitóra sprawia, że pewne argumenty wrogie religi z jego punktu widzenia stają sie bezzasadne. Np: "spójrz jak ten ksiądz..

Racjonalny - czyli rozumny, rozsądny.
Jak dotąd, nikt nie przedstawił lepszego sposobu porządkowania stosunków międzyludzkich (czyli spraw tego świata) niż katolickie: "Miłuj bliźniego jak siebie samego"
Zatem katolicy i wszyscy inni przyjmujący to najlepsze rozwiązanie zachowują się rozumnie, rozsądnie, czyli jak najbardziej mają prawo nazywać się racjonalistami.
W związku z tym, nasuwa się pytanie, czy pozostający w opozycji do tej nauki mają prawo uważać się za racjonalistów, czy też tylko to sobie uzurpują?

Jak można było oczekiwać, nikt nie podał i na pewno nie poda innej definicji lepiej regulującej współżycie ludzi niż nauka Jezusa, czyli: "Miłuj bliźniego swego, jak siebie samego".
A skoro lepszej nie ma, to oczywiste , że mądrzy ludzie właśnie ją powszechnie stosują (racjonalista zawsze wybiera najlepsze rozwiązania). No to skoro my, katolicy i racjonaliści zgadzamy się co do pryncypiów, to czym się różnimy? Czy nie jest tak, że prawidłowym jest wzór: katolik = racjonalista