Co sądzicie o egzegzie przedstawionej w książce Valis Dicka? Logos i gnostycyzm jaki jest wasz stosunek do tych filozofii?

To co zmyślone jest tym, co dąży do stania się rzeczywistością.
Andre Breton

Czytam, przeglądam wypowiedzi na temat religii i innych wytworów umysłu ludzkiego. Chciałby podzielić się swoimi spostrzeżeniami.
Umysł człowieka porusza się dziwnymi ścieżkami. Z jakichś powodów chętniej i częściej wkracza do świata marzeń, wyobraźni, snów niż do świata realnego. Złem jest to, że człowiek poruszając się w tym swoim świecie duchowym próbuje go usystematyzować, szuka praw, związków, zależności, wyjaśnień. Właściwie tworzy je. A ponieważ udaje się mu to często dobrze, świat ten jest bardzo spójny, logiczny to zacierają się granice między wymysłem a realem, między snem a jawą, wyobrażeniem a rzeczywistością.
Od razu zaznaczam, że nie dotyczy to tylko religii. Dotyczy to całości naszego życia.
Ostatnio wróciłem do lektury z przed lat – nauk Gurdżijewa. Jeśli popatrzeć na nie, odrzucając całą te otoczkę mistycyzmu to trudno się nie zgodzić z jego poglądem mówiącym, że całym złem jest zniewolenie umysłów, zniewolenie wynikające z nadmiernego opierania się o wiedzę (najczęściej pseudowiedzę), zawierzania autorytetom i świętościom. Zawierzanie propagandzie. Zapomina się o stawianiu podstawowych pytań dotyczących genezy i celowości. Religia – jak powstawała, jak się rozbudowywała, jak tworzono dogmaty, świętości. No i w jakim celu. Polityka – Kiedy postał jakiś pogląd, w jakim celu, czy opiera się na stereotypach czy na naukowej analizie. W tej ostatniej dziedzinie przykładem..

Widziałem film, na którym istota ludzka mająca ręce, nogi, palce, paznokcie, tułów, jest rozrywana. Jak można się na to nie oburzać? Rozumiem, że we wczesnym okresie ciąży jest to dopuszczalne. Ale co w sytuacji, gdy ciąża jest bardziej zaawansowana?

Zapytano Neil deGrasse Tysone'a o to "Jakie książki powinien przeczytać każdy inteligentny człowiek na Ziemi?"
Ten astrofizyk jest znanym popularyzatorem nauki.
pl.wikipedia.org/wiki/Neil_deGrasse_Tyson

Jego listę 8-miu książek uznaję za bardzo ciekawą, ponieważ naukowiec swoją wypowiedź dodatkowo racjonalnie uzasadnił. A logika ta jest taka: trzeba przeczytać takie książki, aby wiedzieć jak rozumuje większość świata. Wymienia zatem:

1) Biblia
"Aby dowiedzieć się, że czasami jest łatwiej jak ktoś Tobie powie co myśleć i w co wierzyć, niż samemu do tego dochodzić"

2) Matematyczne zasady filozofii przyrody Isaaca Newtona
"Aby dowiedzieć się, że Wszechświat da się poznać"

3) O powstawaniu gatunków Charlesa Darwina
"Aby dowiedzieć się, o naszym pokrewieństwie z wszelkim życiem na Ziemi"

4) Podróże Guliwera Jonathana Swifta
"Aby dowiedzieć się w satyryczny sposób wielu rzeczy, w tym tego, że ludzie przez większość czasu zachowują się jak Yahoo*"
* Yahoo: en.wikiped(*)hoo_(Gulliver's_Travels)

5) Wiek rozumu Thomasa Paine'a
"Aby dowiedzieć się jak to moc racjonalnej myśli, jest głównym źródłem wolności na świecie"

6) Bogactwo narodów Adama Smithe'a
"Aby dowiedzieć się, że kapitalizm to gospodarka chciwości, która jest siłą natury samą w sobie"

7) Sztuka wojny Sun Tzu
"Aby dowiedzieć się, że akt zabijania innych ludzi, da się podnieść..

Witam,

Czy człowiek posiada skłonność do podejmowania aktywności/działań które są literalnie bezinteresowne ?

Literalnie bezinteresowne, czyli nie dostarczają żadnych korzyści, ani materialnych, ani niematerialnych.

Przykłady korzyści niematerialnych :
- poczucie spełnienia
- poczucie zgodności z własnymi przekonaniami
- satysfakcja

Można oczywiście tłumaczyć bezinteresowność, jako działanie które nie było ukierunkowane na uzyskanie korzyści, natomiast jej nie wykluczało, i jako taka jest efektem ubocznym a nie celem samym w sobie.

Czy to w ogóle możliwe by zrobić coś, i nie odnieść żadnej korzyści ?

ps. nabieram wątpliwości czy słowo bezinteresowność, dobrze definiuje to o czym staram się porozmawiać, być może znają Państwo jakieś lepsze określenie działania z zerową korzyścią dla działającego ?

Pozdrawiam

Chociaż od dłuższego czasu żyjemy sobie w najlepsze w XXI wieku, to tytułowa kategoria moralna okazuje się na tyle aktualna, że forumowi mizogini używając terminu "kurewka" (właśnie tak kurtuazyjnie zdrabniając) nie wywołują nawet cienia sprzeciwu forumowych feministek.

Czy pejoratywność kobiecego korzystania z wolności seksualnej ma dzisiaj rację bytu, a jeśli tak, to jak "kurewkę" zdefiniować, czy istnieje męski odpowiednik "kurewki" i dlaczego jest nim pijak, zresztą awansowany na alkoholika?

Czy tutejsze feministki akceptują podział kobiet na kobiety porządne oraz kurewki i jak się ew. podział ma do kobiecej wolności seksualnej?
.

To pytanie postawiłem sobie po raz pierwszy po przeczytaniu "Ostatniego pytania" autorstwa Isaaca Asimova, gorąco polecam pokazywarka.pl/ostatniepytanie/


Na potrzeby mojej ograniczonej wyobraźni, przyjmuje że życie ma jakiś sens, że po części istniejemy po to by wiedzieć lepiej i więcej.

Któregoś dnia zwątpiłem jednak, a gdy jako cywilizacja będziemy już wiedzieć i potrafić wszystko ?

Pomińmy na chwilę sam fakt czy taka wszechmoc i wszechwiedza jest możliwa.

Gdy będziemy posiadać zdolność wyobrażenia sobie wszystkiego
- jaki będzie sens "analogowego" doświadczania czegoś, co w identyczny sposób jestem w stanie zasymulować ?
- jaki jest sens tworzenia czegokolwiek, skoro możemy sobie to identycznie wyobrazić, wraz z doświadczaniem efektów tego co chcieli byśmy stworzyć ?

Czy jest sens istnieć w sytuacji gdy wszystko się wie ? wszystko się widziało ? wszystko co miało sens zostało zrobione ? Wszystko zostało doświadczone ?

Z tego pytania można wyprowadzić wiele innych
- po co Bóg miał by istnieć
- po co Bóg miał by cokolwiek tworzyć skoro wie jak to się skończy ?
- - tu pole do dyskusji o wolnej woli

Natomiast wolał bym, aby w tym wątku ograniczyć się jedynie do rozważań, co do potencjalnego sensu istnienia, w sytuacji gdy dysponuje się wszechwiedzą i wszechmocą.

Pozdrawiam

Witam,

Inspiracją do tego rozważania jest to że jestem ojcem. Chce przygotować się na rozmowy z własnymi dziećmi, a równocześnie nie zapędzić się w sytuacje w której będę hipokrytą.

Przykłady
- Mamy demokrację, mogę robić co chce
- To moje ciało, i tylko ja mogę o nim decydować
- Nikt nie ma prawa, mówić mi co mam robić
- To moja sprawa co robię

Mój osobisty pogląd na życie można sprowadzić do stwierdzenia, że nie przeszkadzają mi cudze (często nieprzemyślane decyzje) tak długo, jak długo nie jestem beneficjentem konsekwencji płynących z tych decyzji.

Idąc dalej, nie przeszkadza mi gdy ktoś podejmuje jakieś decyzje, pod warunkiem że mnie nie dotyczą, a decydujący jest świadomy tego co robi.

Każda próba, nawet zasadnego ograniczania cudzych decyzji, zawsze wcześniej czy później kończy się argumentem o ograniczaniu wolności.

Należało by sobie uświadomić, że podejmowanie decyzji, których konsekwencje ponoszą inni, jest również ograniczeniem lub przynajmniej oddziaływaniem na ich wolności.

Podpierając się znaną sentencją "Wolność jednego człowieka kończy się tam, gdzie zaczyna się wolność drugiego", należało by powiedzieć że nikt nie ma prawda do zaocznego podejmowania decyzji każdego rodzaju, a jedynie ograniczone prawo do podejmowania decyzji które wpływają wyłącznie na decydującego.

Reasumując, moim zdaniem
- aby mieć prawo do podjęcia danej decyzji, przede wszystkim trzeba być świadomym konsekwencji które niesie
- zanim sceduję na kogoś prawo do decydowania o jakiejś kwestii,..

docs.googl(*)3Ug_YlFpr3YAw/edit?usp=sharing

Pod tym linkiem znajduje się tabela, którą każdy z was może edytować. Proszę o pomoc w jej rozszerzeniu! Tematem przewodnim są poglądy popularyzatorów nauki na drażliwe tematy. Czegoś takiego nie znalazłem w internecie. Tabela ma za zadanie służyć jako narzędzie do kolejnych debat. Liczna pomoc w jej tworzeniu/weryfikacji jest potrzebna, aby uniknąć uprzedzeń nakładania własnych poglądów.



Popularyzatorzy nauki zostali wybrani do badania ze względu na znaczenie ich opinii w kształtowaniu opinii publicznej w danym temacie. Są to równocześnie ludzie zaznajomieni z bardzo różnorodnymi dziedzinami nauki i jej metodologii. Osoby na liście wybrałem osobiście. Jeśli uważasz, że również ktoś inny powinien się tam zjawić, możesz dodać taką osobę. Możesz również dodać nową kolumnę z ważnym zagadnieniem (o ile owi popularyzatorzy rzeczywiście się wypowiedzieli dokładnie na ten specyficzny temat). Wystarczy podać link do wypowiedzi danej osoby. Nie twórz nowych kategorii. Jeśli musisz dodaj komentarz do danej komórki.

Wszystkim co pomogą z góry bardzo dziękuję.
Jako autor tematu i popularyzator nauki, będę okresowo sprawdzał dokonane zmiany i wiarygodność podanych danych (o przekręcenie wypowiedzi i błędy tutaj nie trudno).
Pozostałych zapraszam..

Zastanawiałem się kiedyś czy w kosmosie może istnieć cywilizacja bardziej rozwinięta od ludzkiej. Doszedłem do wniosku, że jest to możliwe, bo dlaczegóż by nie? Nazwijmy tę cywilizację cywilizacją C1. Wtem postawiłem następne pytanie, czy może istnieć cywilizacja bardziej rozwinięta niż C1? Pewnie, dlaczegóż by nie, nazwijmy ją C2. Łatwo się domyślić, że to rozumowanie można prowadzić w nieskończoność, wprowadzając dalej cywilizacje C3, C4, ..., C100, ... itd. ad ifinitum. Czy to oznacza, że może istnieć cywilizacja tak potężna, że kieruje wszystkim? To dość nieprawdopodobne. Jak rozwiązać tę zagadkę? W moim przekonaniu istnieją granice rozwoju, których nie przekroczy żaden ewoluujący ku złożoności system. Sądzę, że cywilizacje są jak bąbelki w gotującej się wodzie, pojawiają się i znikają, same prawa fizyki unicestwią prędzej czy później każdą z nich.