Drodzy racjonaliści.
Proszę o poradę w sprawie ślubu w kk.
1.Jestem człowiekiem poszukującym, który wywodzi się z kk, ale katolikiem już nie jest. Jedynie co jest katolickie w moim życiu to tkwienie w spisie katolików (nie "wypisałem się" jeszcze z kk).
2.Chcę się żenić z kobietą, która jest katoliczką. Prawda, że typowo polską - nie często bywającą w kościele, żyjącą ze mną bez ślubu itp. itd.
3.A teraz sedno - problem. Ona chce ślubu kościelnego z wielu powodów - między innymi bo jest ładny, bo rodzina, tradycja itd. Ale ja nie chcę brać w udziału w tej ceremonii jako katolik, lecz jako deista lub ateista.
4.Pytanie - czy ktoś z was przerabiał już ślub katolicki w którym jedna ze stron nie jest innowiercę lecz deistą lub ateistą. Jeśli tak to proszę o porady jak do tego się zabrać, jaka jest procedura. Czasu jest już niewiele - ślub pod koniec kwietnia.
Będę bardzo wdzięczny za rady.

Każdy chyba,a jeśli nie to przynajmniej ja,ma od czasu do czasu,a może i cały czas natłok niekontrolowanych,często absurdalnych myśli.Zastanawia sie nad ich zródłem,stara sie wyselekcjonować te konstruktywne dochadząc czasem niemalże do obłędu.Czy wobec tego,że nasz umysł pozwala sobie na takie figle zasługuje on na miano wiarygodnego?Czy posiada on bariery?Czy nie może być tak,że nawet najwymyślniejsze i z pozoru(jeśli uznać to za fakt) prawdziwe oddające trafnie wygląd rzeczywistości wnioski,mogą w gruncie rzeczy być nieprawdą?Czy trafne jest uznanie umysłu za najważniejsze narzędzie poznania rzeczywistości?Podobno przy odpowiedniej praktyce i podejściu,można nauczyć się "przyglądać swym myślom z boku",więc czy umysł to ja?Wszystko to co do tej pory napisałem jest dla mnie kwestią otwartą,choć mam pewne przekonania w tym temacie to jestem na etapie rozważań.Z chęcią zapoznam się ze zdaniem innych.szacunek,pozdrawiam

Witam,
Czy ktoś mógłby mi polecić teksty na temat etyki seksualnej alternatywne do "Miłość i odpowiedzialność" Karola Wojtyły? Chciałbym poznać inny punkt widzenia.
Dziękuję.
seer

czy wiecie moze kto i w jakim dziele zanegowal koncepcje swiatopogladu? chcialbym poczytac cos wiecej na ten temat ale nie bardzo wiem za jaka literature sie chwycic...na wykladzie z filozofii uslyszalem ze jest byl taki filozof...ale nie wiem kto to byl

Wiem, że na tym forum pojawił się już wątek dotyczący pedofilii, mnie jednak interesuje sprawa kazirodztwa, a dokładnie co wy o tym wszystkim sądzicie. Jednakże chciałabym abyście spojrzeli na tę sprawę szerzej poza określenia typu: obrzydlistwo itp. Takie zjawisko niewątpliwie występuje. Kiedyś w czasie rozmowy z moim kolegą ("normalnym", inteligentnym chłopakiem) dowiedziałam się, iż gdyby miał siostrę to mógłby ją podglądąć powiedział też,że podobnie myśli częśc jego kolegów. Wydało mi śię to trochę dziwne ale potem dowiedziałam się że istnieje sporo stron pornograficznych zawierających tego typu tematykę. Wiadome jest, że nawet w naturze tego typu zachowania są rzadkie z powodu możliwości wystąpenia różnego rodzaju mutacji genetycznych. Ale zostawmy na chwilę biologię i zastanówmy się nad aspektem etycznym tego typu związków. A co w momencie gdy jedno z rodzeństwa jest adoptowane lub ma inną matkę/ojca?

ludzie, zrobmy cos prostego, bez zbednych wywodow. jestem w niem. w nieleg. pracy, nie mam czasu nawet na to zeby was czytac...takich jest wielu. na20 ludzi ktorych dobrze znalem wyjechalo 15 osob. ja tam w katolandzie musze zyc, mam 3dzieci. o nie sie boje.. i wlasnie to daje mi do myslenia. ---chcezrobic ulotki, jak na wojnie, zwiezle i krotko, dla mlodziezy szkol srednich, zeby obudzic tych, ktorzy od paru lat maja prane mozgi, puki je jeszcze maja..----np. ksiega ezehiela,, idzcie i zabijajcie, niech wasze oko nie wezmie wzgledu na kobiety, starcow i dzieci´´ kop.... slowo panskie...z zazdrosci.. no koment.. albo to, ze abrahama zona byla jego siostra..fuj... albo o tym jak sprzedal ja za kupe kasy- alfons prorok.. kop. albo o zbawieniu- jesli ja nie wybacze swojemu winowajcy- to nikt za mnie nie bedzie tego mogl zrobic. proste. krotkie.. niewielu znam ludzi kt poswiecili by czas na zawilosci, a napewno nie wsrod przyszlych katoli. tu chodzi o masy. zrozumcie. kto ma na starcie intelekt, da rade sam, ale ilu takich jest... a rzadza masy. tak czy tak zrobie to sam, bo nie mam czasu na uzgadnianie, a nie umieszcze ani slowa o racjonalistach, bo nie znam prawa, a nie chce wam zaszkodzic. dzieki wam czuje sie dumny z polskosci. moj instynkt stadny nie sprawiami juz bolu, nie jestem wsrod baranow.

Punkt wyjścia jest banalny: Ludzie przypisują sobie etykietki. Ten jest chrześcijaninem, ten racjonalistą, inny ateistą, filozofem, naukowcem, poetą... Czasem podśmiewamy się, gdy zauważamy niezgodność między etykietą a zawartością. Sytuacje stają się komiczne, gdy ktoś jest tak przekonany o swojej etykiecie, że nie akceptuje faktów, które temu przeczą. Od komizmu do tragizmu jeden krok, jak mówią.
Cóż, jesteśmy na forum racjonalisty. Miejscu o tyle konkretnym, że ma służyć zdzieraniu fałszywych etykietek. Niewątpliwie tak jest w dużej części. Są sprawy, gdzie powierzchowny ogląd wystarcza by obnażyć fałsz. Należy to robić.
Jednak to nie one są powodem powstania tego wątku.
Ostatnimi czasy zauważyłem, że coś niedobrego dzieje się z forum. Wygląda to tak, jakby racjonalistów na nim ubywało, a ich miejsce zajmowali pseudoracjonaliści. To taka moja mała teza.
Wypadałoby wyjaśnić, kogo mam na myśli pod pojęciem pseudoracjonalistów, co niniejszym czynie. Jest to typ ludzi, którzy etykietkują samych siebie jako racjonalistów, jednostki światłe i postępowe. W ostateczności zaś, że racjonalizm wspierają i stoją po jego stronie barykady. Gdy jednak przyjrzeć się ich wypowiedziom na forum, widać niezgodność, fałsz i powierzchowne podejście do poruszanych spraw. Nieprzyjemną myślą jaka się w związku z tym pojawiła, była sentencja, że ci, którzy patrzyli w przepaść, sami stali się przepaścią. Że zbyt wiele w nich z wrogów, których zwalczają.
Myślę, że na forum zaglądają też osoby, które to..

Głowię się od jakiegoś czasu nad pewnym problemem... a mianowicie: ustrój polis greckiej nieraz w literaturze i w ogóle nazywany jest ustrojem idealnym. Zdaję sobie sprawę z jego zalet choć może znam nie wszystkie, wiem że moja wiedza w tym względzie jest nieco ograniczona. Ale pytanie jest takie... czy jakieś zalety tamtego miasta-państwa można by wdrożyć w ustrój w dzisiejszych czasach? Czy to w ogóle możliwe? A może istnieją już państwa, których struktura podobna jest do polis?

im więcej myslę na jakis temat tym mam więcej pytań, wtedy zauważam jak dużo jeszcze nie wiem. jak dużo jeszcze jest rzeczy, o których nie miałem wczesniej pojęcia. tak wiele dziedzin, i tak mało czasu żeby je zgłębić...bo czym jest ludzkie życie...ułamkiem, chwilą. zdmuchniętym pyłkiem z firnamentu wieczności. tylko przez przekazywanie wiedzy z pokolenia na pokolenie jestesmy w stanie rozwijać sie. ale jak pojąć wiedze wieków, zdawałoby się nieskończoną?

Co charakteryzuje błazna na dworze głupiego acz wesołego władcy? Niezmącona powaga - to najlepiej budzi śmiech. Mógłby być Savonarolą - mógłby Kasandrą. Trikster używa języka nieadekwatnego do społecznie przyjętego opisania rzeczywistości w poszukiwaniu jej samej czy lepszego choć cząstkowego jej przybliżenia.

Współczesny nam świat realizuje się w radosnym dionizyjskim bełkocie: to może reakcja na ponurość przeszłości. Zza pękniętych barier wylewa się woda - coraz bardziej brudna, coraz bardziej skażona; nie przeszkadza nam to, bo utraciliśmy dawna wiarę w czystośc źródeł wszechrzeczy. Tu i teraz jednocześnie rośnie bezrobocie i konsumpcyjne zadłużane się - widać wpatrzeni w pewną wizję rzeczywistości (czy raczej bliskiej przyszłości) ją samą postrzegamy słabo, doświadczenia osobiste stały się bardziej nieprzekazywalne niż zwykle. Narasta postrzeganie kategoriami krucjaty - cóz jednak warte jej cele? Tyle - co zwykle, czyli nic.

- Cóż może błazen - pytam nad wyraz poważnej czaszki Yorika. - Tyle, ile ja mogę - brzmi odpowiedź.