Wszelkie wypowiedzi i opierają się na prostym założeniu, że istnieje artefakt niepodważalny... Pewnik całkowity i absolutnie obiektywny... Tak postępuje min TERESA podpierając się tekstami, z całym szacunkiem, "Ojców Koscioła" i ich kontynuacją pomniejszych postaci z KrK. Niestety prawda ABSOLUTNA nie jest nam dostępna. Tym samym wszelkie dywagacje za i przeciw są "diabła warte". Opierajmy się zatem na nauce a nie na chciejstwie (kościelnym). Czegoś uczeni się dokopali tymi swoimi łopatkami. Dotyczy to i założeń Chrześcijaństwa i innych religii. Poszukajmy wreszcie prawdy u podstaw!!!
Pozdrawiam trzeźwo myślących. JATO

Ten wątek jest wynikiem mojej dyskusji z Markiem, która wywiązała się przy okazji innego tematu. Ponieważ nikt się do niej nie przyłączył wewnątrz innego wątku streszczę pokrótce nasze stanowiska w tym miejscu, w nadziei że znajdą się jeszcze jacyś dyskutanci.
Marek uważa, że wszelka agresja, przemoc w wykonaniu człowieka jest niepożądana. Jej występowanie w świecie tłumaczyć można złym, błędnym nawykiem. Pochodną ludzkiej głupoty. Owszem, czasami nawet najbardziej pokojowo nastawiony człowiek jest zmuszony do użycia przemocy. Zanim jednak do tego dojdzie, powinien wszelkimi możliwymi sposobami próbować uniknąć konfrontacji. Odnosi się to przede wszystkim do przemocy fizycznej. Powinniśmy dążyć do wyeliminowania agresji z naszego życia.
Jeśli szanowny autor widzi w tym streszczeniu jakieś braki lub nieuprawnione uogólnienia, proszę o korektę.
W mojej opinii, agresja jest czyś naturalnym dla rodzaju ludzkiego. Jest jednym z możliwych przejawów ludzkiej żywotności. I nie można rozpatrywać jej odrębnie od jakiejkolwiek innej aktywności. Owszem, należy unikać przemocy o ile to możliwe, ale nie za wszelką cenę. Uważam, że człowiek powinien być zdolny do przemocy choćby po to aby bronić niektórych wartości. Świat człowieka bez agresji nie jest możliwy. Wyeliminowanie przemocy jest równoznaczne z wyeliminowaniem homo sapiens na rzecz innego gatunku. Nawet jeśli byśmy sobie tego życzyli jest to jedynie życzenie i nie widzę możliwości jego spełnienia w najbliższych stuleciach.
A co Wy..

Dziwi mnie fakt, że tak wiele dziewczyn marzy o wzięciu udziału w konkursie miss. Mnie występ w takim przedsięwzięciu kojarzy się z wystawą piesków rasowych...
Rozumiem, że każdy pragnie być zauważony i doceniony, ale czy potrzebna jest do tego szarfa? Wiadomo, że z wygraną wiąże się spora kasa, ale czy to nie jest poniżające, gdy ktoś ocenia czyjeś ciało, długość nóg, wielkość biustu i jakość uśmiechu? A do tego dochodzą dziwne teksty wygłaszane przez kandydatki. Czy warto wystawiać siebie na aukcji?

Wpadł mi w ręce ciekawy temat na maturę ustną z polskiego. W związku z tym chciałbym się was zapytać co sądzicie na temat słuszności wyboru zła? Czy z pośród dobra i zła wybór tego drugiego może być słuszniejszy niż pierwszego? I dlaczego? Będę wdzięczny za wszystkie wypowiedzi na ten temat...

Myśląc o różnych konfliktach i sposobach ich rozwiązywania wyobraziłem sobie dosyć często występującą sytuację. Sytuację, kiedy dostępne są ograniczone dobra materialne lub inne pożądane przez ludzi, których jest skończona ilość lub są trudne do pozyskania. Przykładowo państwa walczące o ropę naftową. Obie strony pragną jej jak najwięcej dla siebie, bo nie chcą być w tyle za innymi potencjalnymi przeciwnikami. Każdy przewiduje, że jeśli ktoś będzie miał dość dużą przewagę nad drugim, może użyć wobec niego siły i chcieć go wykorzystać. Dlatego żadna ze stron nie chce zostać w tyle i tak nawzajem napędzają się do szybszego rozwoju, zbrojeń itd.
Czy jest sposób na uniknięcie lub zminimalizowanie tego typu konfliktu?
Czy jest możliwe rozwiązanie problemu nie krzywdząc żadnej ze stron?

Niedawno przeczytałam książkę Barbary Ehrenreich "Rytuały krwi". Spodobała mi się hipoteza, którą stawia autorka. Podejrzewam jednak, że są w niej jakieś luki ale mam problem z ich odnalezieniem. Może ktoś światły mi pomoże?
Autorka uważa, że są dwie powszechnie występujące w kulturze ludzkiej fascynacje: dominowanie (przez zabijanie, zadawanie wszelkiego gwałtu, rządzenie itp.) oraz bycie ofiarą (przez poświęcenie, samoofiarowanie różnego typu i rodzaju, podległość). Fascynacje te mają podstawowy wpływ na ludzką kulturę. Są one silniejsze niż rozsądek i jakiekolwiek kalkulacje. Mają dla człowieka jakąś moc przyciągania, niemal magiczną.
Autorka uważa, że te dwie fascynaje są wynikiem biegu naszej historii. Każdy człowiek posiada genetyczną pamięć o nich. Ona nie używa tego określenia, ale chodzi o coś w rodzaju jungowskich archetypów nieświadomości.
A historia wygląda tak. Dawno, dawno temu człowiek był właściwie bezbronnym dwunogiem, który żywił się roślinami, robakami i tym co generalnie znalazł. W owych dawnych czasach, człowiek nie potrafił jeszcze polować na wielkie zwierzęta. Za to sam stanowił ich pożywienie. To bardzo ważna sprawa. Nie tak jak może to zdarzyć się dzisiaj, że duży drapieżnik zaatakuje człowieka, pokaleczy go albo zabije. Człowiek stanowił naturalny pokarm dla grupy dużych drapieżników. Był w środku łańcucha pokarmowego. Oczywiście cżłowiek starał się ratować: ucieczką, hałasem, itd.
W pewnym momencie nastąpił zwrot w ludziej historii. Człowiek postanowił,..

Szukam wszelkich filozoficznych (zreszta takich stricte językowych czy semantycznych również)definicji " życia autentycznego". Gdyby komuś z Was wpadło coś do głowy będę bardzo wdzięczna za odpowiedź

Jak to właściwie jest z tym przemówieniem papieża?
Świat islamu grzmi, a dziennikarze, aby złagodzić sytuację, przekręcają jego słowa.
Ja nie słyszałam całej wypowiedzi, więc trudno mi się ustosunkować. Uważam jednak, że głowa Kościoła powinna robić wszystko, żeby zapobiegać takim incydentom. Wygląda jednak na to, że kler daje muzułmanom pożywkę na której narasta wściekłość.
Jeśli ktoś zna włoski to bardzo bym prosiła o tłumaczenie

Dlaczego zadaje się pytania skoro zna się na nie odpowiedź? Czy dlatego żeby pokazać jacy jesteśmy mądrzy?Mamy intelekt. Przecież wszyscy wiemy że słowa to niedoskonałe środek.Oprócz słów wyrażających uczucia.Natomiast stany pośrednie są tylko drogą do prawdy. Czy ma to jakiś sens jeżeli świat ma i tak własny sens czy jesteśmy tego świadomi czy nie. Myślę że pytania same znajdują odpowiedź. Oprócz absurdów których jest pełno w świecie. Jeśli nie chcecie nie odpowiadajcie i tak świat ma swoje zadania i znaczenia czy tego chcemy czy nie.

Podobno w Polsce istnieją już firmy pogrzebowe umożliwiające rodzinom zmarłych wyrobienie z popiołów nieboszczyków diamentów, które ktoś z rodziny mógłby następnie nosić na pierścionku. Podobno zajmują się tym laboratoria w USA, gdzie jest to dość modne. Co o tym myślicie? Czy Waszym zdaniem jest to etyczne?