przeczytałem ostatnio kilka wypisów na "wp" "onet" dotyczących czterech (?) opinii prawnych jakie pojawiły się w związku z dyspozycją p.Marszałek. I co się okazuje?? wszystko jest "cacy" LUDZIE GDZIE MY ŻYJEMY??? czy to że te popiełuszkowe deszczółki pijany (tfu)    oseł w nocy zawiesił i się nie zabił ma być zgodne z prawem?? czy p.marszałek zamówiła ekspertyzy w tzw. episkopacie?? bardzo uprzejmie poprosiłbym i merytoryczne uwagi bo mam wrażenie, że to "jakiś kafkowski scenariusz"
pozdrawiam ludzi myślących -Mac

Wątek ten kierują głównie do wierzących (chociaż każdy może się wypowiedzieć). Czemu do wierzących? Bo większość z nich ma poglądy prawicowe, a większość (albo wielu) niewierzących ma poglądy lewicowe. Ciekawi mnie jak oni myślą i jak widzą świat i ludzi takich jak np. ja - niewierzący młody osobnik o poglądach lewicowych (ale w kierunku Palikota niż SLD). Pytam bo często spotykam się z niesłuszną krytyką i obelgami. Kiedy tylko np. zobaczę temat na jakiejś stronie informacyjnej (że jak zdejmujesz krzyż to komuch, że jak tolerujesz gejów to coś tam itd.) to w komentarzach masa wyzwisk że komuch, że żyd itd. A więc skoro chce ich zrozumieć to muszę się o nich czegoś dowiedzieć. Więc wypiszcie (może nawet w punktach ) uzasadnienie swoich poglądów i czemu widzicie nas w tak mocnym kontraście podczas gdy często zgadzamy się na wiele tematów, a różnimy np. zdaniem na temat małżeństw homoseksualnych.

Czy ideologiczny synkretyzm sprzyja tolerancji religijnej i światopoglądowej?
Czy racjonalizm jest ideologią synkretyczną? A jeśli nie jest to czy być może?

Z łatwością radzimy sobie z porównywaniem rzeczy materialnych – wskazujemy cechy wspólne i różnice bez większego wysiłku intelektualnego. Potrafimy porównać stół z krzesłem i wskazać różnice.

Radzimy sobie także z porównywaniem „rzeczy” abstrakcyjnych np. kształtów, liczb, prędkości, czasów itp. Potrafimy budować złożone porównania we wzorach, wskazujemy różnice.

Nie potrafimy jednak za nic porównać rzeczy materialnej z rzeczą abstrakcyjną ani też nie potrafimy wskazać żadnej różnicy pomiędzy nimi. Wszyscy traktują to jako błąd myślowy.

Np. czym różni się koło samochodu od kształtu koła?
Czym różnią się cztery fizyczne jabłka od liczby 4?

Pewnie pojawi się się odpowiedź – to jest opisem a to jest rzeczą.
Tylko to nie jest różnica – bo oba tak samo „są”. Są jednak czymś innym. Skoro to jest coś innego to jaka jest różnica pomiędzy rzeczą a opisem? Skoro uważamy, że to są różne rzeczy – to ktoś chyba musi wyrazić chociaż jedną różnicę między nimi a nie tylko po prostu inaczej nazywać. Ponadto jeśli opis „jest” - to gdzie on jest i kiedy on jest?

Więc powtarzam pytanie z tematu.
Dlaczego nie potrafimy wskazywać podobieństw i różnic pomiędzy abstrakcją i materią?
O co w tym chodzi?

Albo, jak sam lubię o tym myśleć, "Cztery Paradoksy Myślenia" (który w pewnym sensie ma wiele wspólnego z jednym paradoksem, mianowicie antynomii klas zwrotnych). Są to:

1. Jak rozumieć pojęcie "rozumienie"?
2. Jaki jest sens pojęcia "sens"?
3. Czy "oczywistość" jest pojęciem oczywistym?
4. Czy pojęcie "intuicja" rozumiemy intuicyjnie?

Pytania pozostawiam do luźnej, otwartej refleksji. Sam nie umiem się z nimi uporać.

W związku z dyskusją o przerywaniu ciąży nasunęły mi się następujące przemyślenia:

1. Cierpienie płodu wydaje się być tym czynnikiem, który sprawia, że ludzie godzą się na aborcję tylko do pewnego momentu. Nie chodzi tu jednak o cierpienie samo w sobie, a o ludzkie cierpienie. Gdyby chodziło o cierpienie jako takie, to należałoby, chcąc być konsekwentnym, zakazać wszelkiego uboju. Ostatecznie zatem przed aborcją powstrzymuje nas człowieczeństwo, bycie ludzką istotą. Tego elementu nie da się wyeliminować. Sprawia on jednocześnie, że w kwestii przerywania ciąży na jakimkolwiek etapie nie może być dowolności. Innymi słowy liczba przypadków przerywania ciąży powinna być zawsze skończona i jasno określona. Jak widać takie stanowisko nie jest ani dogmatyczne, bo daje szerokie pole do kompromisu, ani tym bardziej religijne. Dogmatyzmem wykazują się raczej ci, którzy upierają się na rozwiązania skrajnie permisywne.

2. Zagadnienie tożsamości i różnicy. W dyskusji na temat przerywania ciąży często próbuje się znieść obie kategorie poprzez wchodzenie w szczegóły. W skali mikro zacierają się granice między przedmiotami i trudno jest ustalić czynnik, dzięki któremu obiekt jest tym czym jest. Gdyby jakiegoś człowieka potraktować jako zbiór cząstek elementarnych i z tej perspektywy zapytać co sprawia, że jest tym samym człowiekiem co dzień wcześniej, to widać wyraźnie, że znalezienie odpowiedzi na to pytanie jest raczej trudnym przedsięwzięciem. Podobnie rzecz się ma przy ustalaniu różnic...

Jestem aspołeczny. Przez aspołeczność rozumiem brak potrzeby wzajemnych relacji ze społeczeństwem (oczywiście nie całkowicie, to prowadzi do zdziczenia), obyczaje i zachowania społeczeństwa (słowo "masa" chyba dobrze by tu zastąpiło "społeczeństwo") uważam za prostackie, zbędne i bezsensowne, często niemoralne. Odrzucając "ich" zachowania i tematy rozmów w pewnym sensie wznoszę się mentalnie. Być może niesłusznie uogólniam, być może wrzucam wszystko do jednego worka a być może jestem przewrażliwiony na punkcie mojej definicji moralności.
sjp.pl/arogancja :
>wyrażanie przesadnej, pyszałkowatej, bezczelnej pewności siebie połączone z ostentacyjnym lekceważeniem innych
Pasuje jak ulał? Czy opis moich relacji społecznych wynika z arogancji? A może zamiast z arogancji to z aspołeczności właśnie? Czy te słowa nie mają ze sobą czegoś wspólnego? Może aspołeczność jest delikatniejszą formą arogancji (oczywiście dodając wszystkie przymioty aspołeczności)?

(A może nie jestem wcale aspołeczny bo właśnie zakładam nowy temat na forum które tworzy pewna społeczność?)

Smutna wiadomość dla wszystkich ateistów i racjonalistów na świecie, dziś w nocy z powodu powikłań nowotworowych zmarł jeden z największych myślicieli naszych czasów - Christopher Hitchens.

Cześć Jego Pamięci.

Paradoks statku Tezeusza - paradoks dotyczący problemu tożsamości obiektu. Jego źródłem jest następujące pytanie: Czy jeśli wymienimy wszystkie elementy jakiegoś złożonego obiektu na nowe, a więc cały obiekt zostanie zastąpiony nowym, to czy pozostaje on tym samym obiektem?

Jeśli odpowiedź jest twierdząca, wynika z niej, że dokładna kopia jakiegoś obiektu (np. obrazu) jest tym samym obiektem. Jeśli odpowiedź jest przecząca, to żadne obiekty, których elementy z czasem ulegają wymianie (w szczególności ludzie), nie zachowują swojej tożsamości(to znaczy nie pozostają sobą!).

Inny ciekawym paradoksem jest paradoks przenoszenia tożsamości - Powiedzmy, że dysponuje uśpionym młodym organizmem ludzkim niech będzie to nasz klon. Żyje w czasach w których technologia, medycyna jest dużo bardziej zaawansowana niż teraz. Ta zaawansowana technologia pozwala mi skopiować moją pamięć do mojego młodszego klona. Jako stary już, na pograniczu życia i śmierci, owładnięty manią przeżycia decyduje się na taki zabieg. I tu uwydatnia się ten paradoks, czy możemy powiedzieć, że owy klon z moją pamięcią jest mną? Klon z pewnością będzie tak się czuł na ale nie ja. Co zatem świadczy o tym że pozostajemy sobą, czy w ogóle jest coś takiego?

A jeżeli nie ma to czy troszczenie się o własną przyszłość jest tak naprawdę troszczeniem się o własną przyszłość czy o przyszłość kogoś/czegoś innego? Anatman?

[cytat=V.N.K. Kumar]Wiem tylko, że w odróżnieniu od boga istnieję i muszę wyciągnąć z tego najwięcej, jak..

www.youtube.com/watch?v=TVWe8Er7lbw
www.youtub(*)?v=m-GcK2ew_nk&feature=related
www.youtub(*)?v=cwKhIKIlD2w&feature=related
www.youtub(*)?v=z2jwxPyyQCc&feature=related
Jest to film który krytycznie przedstawia ateizm.Jak dla mnie w filmie jest dużo manipulacji i przedstawianie w sposób jednostronny ateizm, ale zobaczcie sami.