Jaka jest prawda???Każdy człowiek ma swoją prawdę w swoim wnętrzu.Czasami ktoś zachwieje naszą podświadomością i potrzeba dużo pracy nad wróceniem do równowagi duchowej tylko dla mnie przeznaczonej.Nieraz inni próbują to zrobić za Ciebie i powstaje "kocioł".Trzymajmy się swojej świadomości i intuicji.Pozdrawiam.

Ciekawi mnie podłoże nienawiści do czarnych, żółtych, żydów, "pedałów"... mniejszości.
O ile nienawiść do żydów wynika z historycznych zależności finansowo-politycznych, a do "pedałów" w dużej mierze z chrześcijaństwa, to dwa pozostałe, z wymienionych, są dla mnie zagadką. Mam okazje obserwować je dość często u kilku moich znajomych.
I tu ciekawostka - skąd one się biorą u kogoś, kto czarnych widział w telewizji, kilka razy minął na ulicy, a od Chińczyka kupił majtki na targowisku, które to okazały się być całkiem dobre jakościowo?

Witam, poszukuję informacji na temat nurtów racjonalisycznych oraz racjonalistach działających w Polsce. Chodzi mi głównie o historię zaczynając od jego początkowego kształtowania się, a kończąc na współczesności.
Potrzebuję tych informacji do pracy na temat wpływu racjonalizmu na polską filozofię, a w bibliotekach ciężko znaleźć konkretne informacje, więc może ktoś mnie naprowadzi na jakieś dobre źródła(książki, artykuły, linki, cokolwiek ).

Patriotyzm i wierny... Powinni sie od siebie sporo roznic jednak wielu wiernych walczy za swoje państwo. Dlaczego??? Przecież ich Bog tego nie chce chyba zeby walczyli...
"Gdy wyjdzie ksiadz, pastor, rabin, pobłaogoslawic swoj karabin, bo mu sam pam Bog krzykanal z nieba, ze za ojczyzne bic sie trzeba"
Dobra przyjmijmy ze dwa walczace panstwa wierza w jednego Boga. Lud panstwa X uwaza ze Bog pomoze w walce akurat jego panstwu lecz lud panstwa Y takze tak uwaza. Walcza o polityke jednak wierza ze bog pokibicuje akurat jednemu z nich. Skoro uwazacie ze jeste jeden Bog to przecież nie chce abyscie walczyli o polityke.
Uwazam, ze w wojnach nie powinni uczestniczyc ludzie wierzacy, bo sami zaprzeczaja swoim przekonaniom...
A nawet jesli wona jest przegrana i jakies panstwo zniknie z map to przecież nic nie znaczy bo zycie plynie dalej... A czy to jest wazne gdzie??? My akurat urodzilismy sie w Polsce, ale gdybysmy sie gdzie indziej urodzili to patrioci walczyliby za to drugie panstwo
Wiec czy to ma sens??????????

Racjonalizm potocznie oznacza przyznawanie rozumowi pierwszeństwa w sprawach poznawczych. I tak faktycznie jest, ale ściślej to stanowisko głosi istnienie pojęć a priori, jak nietrudno się domyśleć empiryzm odwrotnie. Lecz pytam Was racjonalistów, który
sądzi, że urodził się z pojęciami wielkości, ruchu itp., nie widząc wcześniej ani rzeczy dużych, ani tego jak się przemieszczają? 97% całego grona zadeklarowanych fanów rozumu to w rzeczywistości utajeni przed sobą i światem zwolennicy empiryzmu.

Dzisiaj o 8:00-po powrocie z pracy-przeczytałem w pewnym portalu internetowym, że oprawcy 14-letniej Ani z Gdańska dostali niespodziewane wsparcie z Centrum Informacji Kryzysowej, które szef uznał, że oprawcom dziewczyny należy wybaczyć, gdyż nie zasłużyli na karę więzienia. Nie trafili tam bez powodu, gdyż po prostu próbowali ją zgwałcić-do czego nigdy się nie przyznali. Moim zdanie powinni ich skazać na śmierć- o czym wspomnieli działacze NOP-u w trakcie swojej demonstracji. Oni ją upokorzyli za to, że nie chciała chodzić z jednym z nich, ale moim zdaniem mogli zemścić się za to w inny sposób, mogli ją tylko pobić, ale byli zbyt głupi, by o tym pomyśleć, więc teraz posiedzą w więzieniu, gdzie będą musieli nosić kraty na 4 literach. Czy jesteście po mojej stronie w tej sprawie, czy może po stronie CIK i setek ułomnych chrześcijan, którzy na bank ich chronią? Powiedzcie co sądzicie na ten temat...

Jestem głupcem... Albo i nie... To nieistotne. Dlatego właśnie piszę. Już dawno przestałem wierzyć w Boga. Jest dla mnie abstrakcją i głupotą uzasadnioną jedynie przez słabość ludzką, jaką jest potrzeba sensu. Czy jakieś zjawisko fizyczne kiedykolwiek zastanawiało się nad sensem i swoim celem? Nie, bo jest na to zbyt doskonałe... w swoim samym fakcie istnienia. Kiedyś myślałem, że gdy spotkam "swego Boga" zadam mu pytanie: "Po co ty w ogóle istniejesz?? Jaki masz w tym cel??" Teraz wiem, że my jako niby stworzeni na podobieństwo boskie nie powinniśmy potrzebować celu i sensu. Więc dlaczego o niego pytamy? Bo jesteśmy wciąż zbyt mali?
Swoją egzystcje próbuję bronić pytaniami zastąpczymi, np: Zamiast jaki jest sens istnienia, próbuje zadawać pytanie jaki jest sens nieistnienia? Czy faktycznie cokolwiek ma jakąkolwiek wartość?? Czy koniecznie muszę uznawać, że te wartości to tylko złudzenia na które się godzę, aby spokojnie spać? Nie wiem... Wiem tylko, że życie nabiera wartości, gdy patrzę na to z perspektywy mojego "ja", "ja" mojej matki i "ja" każdego z nas. Ale niedosyt pozostaje. Próbuje sobie wyobrazić świat jako gre komputerową. Wchodzę w nią(rodze się)wybieram to co dla mnie jest ważne i gram, ale jest to czasami ciężka gra.A sam wybór jest na poziomie wyboru machin gun-a do strzelaninki. Kiedyś byłem radosnym młodzieńcem, dzisiaj jestem 17 letnim licealistą i dalej chciałbym się śmiać, bo wiem że to jest ważne. Ale ten niedosyt... Jest jeszcze wiele rzeczy które chciałbym..

myślę, więc jestem.
nie myślę, też jestem.
to co w końcu z tą naszą egzystencją,
z naszym byciem, z jego świadomością?

Zastanowiła mnie kwestia tolerowania rasistów. Trzymając się zasady wolnych i swobodnych poglądów, to nic mi do nich - niech myślą co chcą. Ale z drugiej strony ich poglądy opierają się na nietolerancji, a z tym należy walczyć. Ja osobiście staram się być jak najbardziej tolerancyjnym człowiekiem, ale trochę mnie godzi, gdy pomyślę, że niekoniecznie muszę się otwarcie temu przeciwstawiać... W każdym razie to robię, staram się ukazywać ograniczenia takich ludzi.
Czy rasistów (antysemitów tak samo ) można nazwać paradoksem, albo chociaż sprzecznością tolerancji ?

Witam!
Odniosę się do pewnej myśli podjętej przez Truthsearchera w wątku "Nic ateistów". Ponieważ dyskusja prowadzona w tamtym wątku raczej zeszła na tory bezsensownej szarpaniny, zaniechałem lektury po kilku postach, być może kosztem czyjejś cennej wypowiedzi. Pomiędzy wierszami powstała zastanawiająca dyskusja na temat, który wbrew pozorom nie jest tak oczywisty.
Otóż sama refleksja wydaje mi się warta nie tyle dyskusji, kto ma rację, co raczej zastanowienia się nad kwestią ontologiczną. Myślę, że to ma duże znaczenie, bo właśnie na tym polu jest wiele nieporozumień. Autor postu świadomie lub nie, chciał pokazać, że niebyt jako taki jest pojęciem pustym. Podobnie jest z chaosem, można powiedzieć, że chaos jest brakiem porządku, ale ktoś ten brak porządku mógłby nazwać "porządkiem" o charakterze chaotycznym. Myślę, że w toku dyskusji, chociaż wolałbym refleksje, wyłonią się jakieś ciekawe aspekty.
Pozdrawiam!