Półtora miesiąca temu Szwajcaria uchwaliła prawo zakazujące gotowania żywcem homarów.
Tym samym Szwajcaria dołączyła do nielicznej ale przyrastającej grupy krajów, w których praktyki gotowania żywcem skorupiaków są zabronione. W Polsce tego typu praktyki także mają miejsce - ale częściej chyba z udziałem raków niż homarów.
Wśród naukowców od dłuższego czasu toczy się spór o to czy homary i raki mają zdolność odczuwania bólu. Problem pozostaje nadal nierozstrzygnięty jednoznacznie - aczkolwiek coraz więcej przesłanek przemawia za tezą, iż są one w stanie odczuwać ból.
Według znowelizowanego prawa szwajcarskiego - wymaganym będzie pozbawienia homarów "przytomności" ( elektrowstrząsem lub mechanicznie) przed wrzuceniem ich do wrzątku.
Decyzja władz Szwajcarii zasługuje na uznanie i powielenie - gdyż w przypadku wątpliwości co do zdolności odczuwania bólu przez homary - należy podejmować decyzje, które biorą pod uwagę wystąpienie wariantu gorszego z punktu widzenia dobrostanu homarów.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału.

"Lobsters may be one of the most popular crustaceans in the culinary arts. But when it comes to killing them, there's a long and unresolved debate about how to do it humanely, and whether that extra consideration is even necessary.
The Swiss Federal Council issued an order this week banning cooks in Switzerland from placing live lobsters into pots of boiling water - joining a few other jurisdictions that have protections for the decapod..

Hej, mam ostatnio dylemat i nie wiem jak go ugryźć. Generalnie mój syn za 2 lata pójdzie do podstawówki, co wiąże się z lekcjami religii, później komunia itd. Generalnie zawsze to olewałem, syn jest ochrzczony jako ze moja druga polówka jest katoliczka. Nie jakaś fanatyczna, bez okazji poszła do kościoła przez ostatnie 5+ lat może z 2 razy a tak to standard, wesela, pogrzeby etc. Ja sam jestem raczej ateista/agnostykiem. Kusi mnie zęby go "wypisać" z religii w szkole, bo szkoda mi żeby indoktrynacja kościoła mu "zniszczyła" obraz świata. Z drugiej strony wiem jakie dla mnie to było trudne w dzieciństwie (mama była Świadkiem Jehowy, tata nie praktykującym katolikiem) kiedy jako jedyny w klasie i nie liczny w szkole nie uczęszczałem na religie (chociaz w sumie to teraz po tylu latach nie wiem czy nie trudniejszy był sam fakt ze w naszym pięknym kraju panuje/panowała nietolerancja religijna i na każda słowo o ŚJ/"kociarzach" miałem ochotę zniknąć bo zawsze padały w bardzo negatywnej konotacji). W zasadzie to dzieciństwo wspominam, jako jedno ciągle obosieczne prześladowanie religijne, z jednej strony fanatycznie religijny rodzic z drugiej cała katolicka RP dla której jesteś odmieńcem, na każdym kroku takie nie katolickie dziecko ma problemy które z jego punktu widzenia to po prostu horror. Sam teraz nie wiem, co będzie dla niego większa krzywda. Z drugiej strony kto jak nie ja, osoba która była w tej sytuacji, mógłby mu wyjaśnić co, jak i dlaczego. Jeśli problem był poruszany w innych..

Artur Boyt - czerstwy 73- latek z Wielkiej Brytanii odżywia się zwierzyną, która padła ofiarą ruchu samochodowego (roadkill). Z padliny takowej potrafi wyczarować gastronomiczne cuda - które ze smakiem konsumuje, racząc się przy tym winem. Nigdy jeszcze nie uległ jakiemukolwiek zatruciu pokarmowemu. Twierdzi, iż wszystko zależy od należytego przygotowania pokarmu. Utrzymuje, iż jego strawa bezpieczniejsza od jadła przygotowywanego w oparciu o produkty z supermarketów. Boyt pełni ważną funkcję. Jest sanitariuszem, usuwającym z otoczenia padlinę. Co więcej zużytkowuje ją w sposób nader oryginalny i ekonomiczny. Ma on profesjonalną wiedzę o zwierzynie i technice jej oprawiania - z zawodu jest byłym taksydermistą. Między nim, a zwierzyną, która trafia pod jego nóż - istnieje swoista pscyhiczna więź - jakiej nie ma w przypadku kupujących połać speparowanego mięcha w supermarkecie. Co więcej, odżywiając się zwierzyną jak wyżej - Boyt nie jest odpowiedzialny za funkcjonowanie branży przemysłu mięsnego, która ze swoimi fermami i ośrodkami hodowli jest jedną, gigantyczną machiną bólu i cierpienia zadawanego zwierzętom. Boyt jest ateistą.
Tak wiec, czapki z głów przed nietuzunkowym Brytem - jakże ekscentrycznym w swych szkieletorowych mitenkach i fartuchu rzeźnickim w pszczółki.

www.youtube.com/watch?v=OQvt-gxbq5E&t=177s

Witam, chciałbym opisać wam sytuację, która przydarzyła mi się jakiś czas temu. 4 miesiące temu poznałem niesamowitą dziewczynę. Mądra, inteligentną, kochająca i mocno wierzącą. Niestety jest to również związek na odległość, a przez moją pracę, a jej szkołę widujemy się tylko w weekendy. Dwa miesiące temu oficjalnie stwierdziliśmy, że bardzo dobrze nam ze sobą. Po prostu się w sobie zakochalismy. Jednak pojawiła się przeszkoda. Jej wiara katolicka, a moja obojętność na nią jest tym problemem. Początkowo nie przeszkadzało mi to wcale uznałem, że będę w stanie od czasu do czasu przejść się razem z nią na niedzielną mszę. Jednak zaczęło mnie to przerastac. Zauważyłem, że moja dziewczyna stara się mnie "nawrócić" na wiarę co nie do końca mi się podoba, ponieważ przez lata zdążyłem wyrobić sobie opinie na temat Religi. Nie zgadzam się z większością poglądów, wyznaję raczej zasadę, że to nie Bóg daje Ci siłę do działania tylko Ty sam znajdujesz ją w sobie i jesteś w stanie brnąć dalej. Moja dziewczyna kompletnie tego nie rozumie. Jest wpatrzona w swoją matkę, która jest obsesyjną katoliczka. Złudne miałem nadzieję, że zaakceptuje to, że jestem taki jaki jestem. Rozmowa o pielgrzymkach, mszach, ksiezach wprowadza mnie w niesamowite zakłopotanie. Nie wiem czy związek ateisty z katoliczką ma jakiś sens. Ostatnio doszło do sytuacji, kiedy ponownie poruszylismy temat wiary, którego jednak bardzo chciałbym uniknąć. Zaczęła mówić, że Bóg jest dla niej najważniejszy w życiu, że nigdy się od..

Fania Fenelon - Żydówka, więzień obozu w Auschwitz, w swych pamiętnikach tak charakteryzuje Polaków z okresu okupacji: "Że przejawiali wyjątkowo odrażające bestialstwo", że byli "potworami", mieli "topornie ciosane oblicza", byli "służalczy", "świniami", "sukami", "pasożytami" i "krowami". Polska kobieta opisywana przez Fanię Fenelon miała " małe czarne świdrując oczka, jak dwa małe połyskujące węgielki umieszczone w bryle tłuszczu; była bezkształtna i galaretowata", była "duża, tłusta i silna jak chłop - po prostu potwór", nie można było znaleźć jakichkolwiek śladów człowieczeństwa w niej".

Z kolei ta sama Fania Fenelon - w takich samych okolicznościach przyrody - następującymi słowy opisuje niemieckiego oficera SS: "Boże, jaki on był przystojny. Tak przystojny, że dziewczyny instynktownie na nowo odkrywały zapomniane obrazy z innego świata i dotykały wilgotnymi opuszkami palców swe rzęsy - aby uczynić je lśniącymi, przygryzały wargi, wydymały usta, poprawiały swe spódnice i bluzki. Pod spojrzeniem tego mężczyzny każda czuła się znów kobietą. Nazista ów nosił swój mundur z nieporównanym szykiem i elegancją. Beztrosko się śmiał i żartował - świadomy swego uroku".
Fania Fenelon opisała w ten sposób doktora....Mengele!!!

Komentarz do passusów jak wyżej jest chyba zbędny. Czytając bezbrzeżny zachwyt Żydówki nad Mengele jak wyżej - przypomniał mi się "Malowany Ptak" Kosińskiego. Tam też autochtoni (chłopi na wschodzie II RP) przedstawieni są niczym krwiożercze bestie - esesmani..

Michaił Bakunin - ojciec - założyciel anarchizmu, legendarny rewolucjonista 19 - wieczny, wielki sojusznik Polaków w ich walce o niepodległą Polskę - w następujący sposób wypowiedział się o Marksie, Rothschildzie i Żydach jako takich:

"Sam będąc Żydem, Marks miał wokół siebie, w Londynie, Francji, a szczególnie w Niemczech ciżbę mniej lub bardziej intrygujących, obrotnych, spekulujących Żydów. Jak zawsze i wszędzie byli to agenci handlowi lub bankowi, pisarze, politycy, korespondenci gazet różnych odcieni - jedną nogą w banku, drugą w ruchu socjalistycznym, z ich zadami spoczywającymi na niemieckiej codziennej prasie - możecie sobie wyobrazić jaką , przyprawiającą o mdłości literaturę, produkowali.
Cały ten żydowski światek, który tworzy jedną sektę nastawioną na zysk, którą tworzą krwiopijcy (w "kapitalistycznym" sensie tego słowa - Arminius), który jest jednym żarłocznym pasożytem, ściśle i poufale ze sobą powiązany nie tylko poza granicami narodowymi ale także bez względu na polityczne opcje i poglądy - ten żydowski świat w dniu dzisiejszym stoi zarówno do dyspozycji Marksa jak i Rothschilda. Jestem pewien, iż Rothschild ze swej strony docenia wielce cnoty i zalety Marksa, Marks zaś odpłaca mu się instynktowną życzliwością i wielkim szacunkiem względem niego.
Może się to wydawać dziwne? Coż bowiem może łączyć komunizm i wielkie banki?
Oh! Marksistowski komunizm dąży do ogromnej centralizacji w państwie. A gdy takowa zaistnieje, musi powstać centralny bank państwowy. A gdy..

www.youtube.com/watch?v=ECUv4pC7MBw

Chciałem spytać co myślicie o filmie Grzegorza Brauna o Marcinie Lutrze Na ile on jest zgodny z faktami ?

W Izraelu, poza większymi miastami, ogromną władzę posiadają tzw. "Komitety Akceptacji". Jest ich w całym kraju ponad tysiąc - i jeżeli tylko zechcą, mogą uniemożliwić życie w danej wspólnocie - z takiego czy innego powodu. Powody mogą być różne. Na przykład fakt, że ktoś jest odmiennego koloru skóry, odmiennego wyznania, że jego małżonek nie jest Żydem. Każdy powód jest dobry żeby wykluczyć intruza, który - w opini członków komitetu - zagraża żydowskiej, etniczno - kulturowej homogeniczności danej społeczności.
Fenomen ów - wielce zaskakujący dla Europejczyka - jest kolejnym świadectwem wskazującym na zakodowaną w kulturze żydowskiej skłonność do gettoizacji i izolowania się od obcych - która to predylekcja jest prostą drogą prowadzącą do obskurantyzmu, uprzedzeń i rasizmu.
Zainteresowanych detalami odsyłam do podlinkownaego materiału, zwracając równoczesnie uwagę na zawarty w nim wątek, traktujący o rasowych uprzedzeniach Ben Guriona - ojca założyciela Izraela, które zdaniem autora materiału przyczyniły się istotnie do zafunkcjonowania w Izraelu komitetów jak wyżej. Ben Gurion - Żyd z Płońska - na początku lat 60 - tych ubiegłego wieku rozważał wprowadzenie segregacji szkolnej w celu oddzielenia dzieci Żydów aszkenazyjskich od dzieci Żydów Mizrachi - pochodzących z krajów arabskich. Uważał ich bowiem za zdegenerowanych (długim przebywaniem w towarzystwie Arabów) i zacofanych kulturowo oraz intelektulanie - obawiając się, że jeżeli zdobędą oni większe wpływy w kraju - Izrael..

Alain Brossat i Sylvie Klingberg napisali na początku lat 80 - tych, książke zatytułowaną ( w angielskiej translacji): "Revolutionary Yiddishland: A History of Jewish Radicalism" - traktujacą o rewolucyjnej gorączce jaka ogarnęła Żydów wschodnioeuropejskich pod koniec 19 i w pierwszej połowie 20 wieku. Rzecz czyta się jak...kryminał - bo w wielu miejsach po prostu opisuje działalność - de facto - kryminalną. Autorzy - francuscy Żydzi - bez ogródek piszą o zaangażowaniu Żydów jak wyżej w robotę komunistyczną - prezentując ów fenomen jako powód raczej do dumy niż wstydu. Stąd mnogość bardzo interesujących faktów - nie pokrytych werniksem takiego czy innego kamuflażu. Wsród bardzo licznych cytatów, którymi ich praca jest z niewątpliwyym znawstwem garnirowana - znajduje się wypowiedź Żyda, Shlomo Szleina, przekonanego komunisty, zamieszkującego w okresie II RP tereny pograniczne wschodniej Małopolski. Oto i ona:

"Mieszkaliśmy na granicy ze Związkiem Sowieckim - i sposób w jaki narodowa kwestia została rozwiązana w sowieckiej Rosji czy na sowieckiej Białorusi, szczególnie kwestia żydowska - wydawał się nam nadzwyczajnie pozytywny. Młodsi Żydzi w późnych latach 20 - tych, we wschodniej Galicji, masowo przyłączali się do ruchu komunistycznego. Jego siła przyciągania polegała na tym, iż wydawał się on obiecywać rozwiązanie tak społecznej jak i narodowej kwesti w krótkim przeciągu czasu. Odsetek żydowskiej młodzieży w ruchu komunistycznym był tak duży - że można było niemalże bez przesady..

Michael Schudrich, naczelny rabin Polski, na temat Żydów zamieszkujących w Niemczech wypowiedział się w następujący sposób: "W Niemczech żyje dziś kilkaset tysięcy Żydów, gdyż przybyli tam z Rosji i z państw byłego obszaru ZSRR. Pojechali oni do Niemiec nie dlatego, że lublili Niemców ale dlatego że były tam najlepsze warunki do życia, w tym dobra pomoc socjalna. Chcieli po prostu wieść lepsze życie. Osiedlenie w Niemczech było dla nich najlepszym rozwiązaniem, zwłaszcza że nie chcieli jechać do Izraela. Jeśli chodzi o działalność żydowskich organizacji w Niemczech, to jest ich tam sporo, gdyż mieszka tam dużo Żydów. To nie jest tak, że najpierw zakłada się organizacje żydowskie a potem zaprasza Żydów, tylko odwrotnie.....
W Polsce zawsze będziemy widzieli cmentarz żydowski. Dlaczego. Bo tak po prostu jest. Tutaj zostało zabitych większość z 6 mln Żydów. Oczywiście zostali zabici przez Niemców. To jednak właśnie w polskiej ziemi leżą miliony żydowskich ofiar. Gdy Żyd przyjeżdża do Polski, to myśli o członkach rodziny, którzy zostali tu zabici. To nie jest antypolskie, to jest związane z tym, iż jest to miejsce jego osobistej żałoby."
(G. Kayzer, Klincz. Debata polsko - żydowska, W-wa 2017, str. 68-69)


Nie chodzi o to, że nie jest to antypolskie. Chodzi o to, iż jest to ogromnie kuriosalne, to że w Niemczech Żydzi czują się tak dobrze. Bo przecież żyjąc w kraju swych katów powinni odczuwać większy dyskomfort niż na cmentarzu swych przodków.
Chyba że zdecydowanie przesadzamy z..