Co jest 'gorsze' ?
Pies zakatowany poprzez ciągnięcie na lince, przywiązany za głowę, aż do jej urwania czy człowiek zamordowany przez strzał w głowę z bliskiej odległości, 'gasnący' od razu bez bólu i cierpienia. Strach vs utracony potencjał ?

Rasizm gatunkowy podpowie nam, że śmierci człowieka NIGDY nie można porównać do zwierzęcia lub, fałszywy stereotyp, że zwierzę i tak nie ma uczuć ?

I teraz powstaje cała masa kontrowersji...

1) Jemy mięso, np. z krów: Czy robi Nam różnicę jak te krowy są zabijane ? Nieświadoma śmierć od pneumatycznego strzału w głowę vs obdzieranie 'na żywca' ze skóry ?

2) Jakie zwierzęta ? Przed chwilą pacnąłem muchę, a mój kolega 'prowadził badania' i urywał jej po nóżce...

3) Bakterii zabijam nieświadomie miliardy każdego dnia, hmmm... może CHODZI O układ nerwowy i ból oraz cierpienie ?

Czy fakt, że oprócz logiki klasycznej istnieją inne logiki jest powodem do sceptycyzmu? Józef Bocheński odpowiada na to pytanie negatywnie i podaje następujące argumenty:

1. "Tak zwane 'heterodoksalne' systemy logiczne stosowane są tylko w tych dziedzinach, w których prawdopodobnie znakom nie przysługuje żaden sens ejdetyczny (znak posiada sens ejdetyczny, gdy znamy jego semantyczny odpowiednik). We wszystkich tych wypadkach, w których nauka operuje ejdetycznie sensownymi znakami używa się logiki klasycznej.

2. Reguły metajęzykowe używane do formalizacji odpowiednich systemów są na wskroś 'klasyczne'. Tak np. trójwartościowa logika Łukasiewicza nie uznaje tertium non datur, jednak metajęzykowo zawsze zakłada się, że każdemu zdaniu przysługuje albo nie przysługuje pewna wartość i że trzecia możliwość nie zachodzi. Istnieją systemy, w których zasada niesprzeczności nie obowiązuje, ale same te systemy muszą być skonstruowane niesprzecznie i każdy logik stara się o dowód tej niesprzeczności.

3. W większości wypadków, w których pozornie mamy do czynienia ze sprzecznymi ze sobą systemami logicznymi albo nie istenieje żadna interpretacja dla jednego z nich, albo użyte znaki nie mają tego samego sensu w jednym i w drugim.

4. Przy tego rodzaju systemach chodzi często o wycinki z całego pola praw logicznych. Może się zdarzyć, że tego rodzaju wycinek wystarcza i dlatego tego typu logika częściowa jest używana.

To nie sama logika, lecz filozofujący metodologowie głoszą sceptycyzm..

Skłonni jesteśmy obwiniać religie o szerzenie się głupstwa i ciemnoty oraz wiary w duchy, czary i inne tego typu zabobony i gusła. Ale przyjrzyjmy się kulturze masowej. Taki piątek jak dzisiaj. Ile to durnych filmów emitują różne telewizje. Horrory, thrillery, koszmary. Pełne duchów, zjaw, zombie i innych diabłów i szatanów. "Rosemary's Baby", "Duch", "Z archiwum X", Przecież to oglądają różni ludzie. I duża część z nich wierzy. A może coś jest na rzeczy? Myślą! Zastanówmy się, czy tego typu "produkcje" nie przyczyniają się do propagandy idiotyzmu. Wbrew racjonalizmowi!

Jak wiadomo podstawową rolę w procesie ewolucji odgrywa przypadek (mutacje mają charakter przypadkowy). Czy wobec tego należy przeciwstawiać teorię ewolucji idei Boga? Dlaczego przypadek mielibyśmy wykluczać z arsenału środków, którymi Bóg może się posłużyć w dziele stworzenia?

"Jeśli przypadek jest określonym przejawem funkcjonowania świata przyrody (a jest!), to znaczy, że podlega on wszechwładzy Boga tak samo, jak wszystkie inne elementy tego świata. Tak zwane przypadki nie następują nigdy wbrew prawom przyrody, ale zawsze zgodnie z nimi, dlatego wystarczy przyjąć, że Bóg, stwarzając prawa przyrody, w pewien sposób włączył w te prawa to, co my, w oparciu o ograniczoną wiedzę, nazywamy przypadkiem.

Jeśli w ten sposób spojrzeć na zagadnienie ewolucji życia, to widać wyraźnie, że jest ona wynikiem współdziałania praw przyrody i kontrolowanych przez te prawa przypadkowych fluktuacji. Fluktuacje te nie są jednak czymś zewnętrznym wobec świata przyrody; czymś co wymyka się Bogu spod kontroli. Są one, podobnie jak same prawa przyrody, przejawem racjonalności świata, czyli - pośrednio - Bożego działania. W rozdziale poświęconym chaosowi deterministycznemu dowiedzieliśmy się już, że w układach nieliniowych, dalekich od stanu równowagi termodynamicznej, przypadkowe fluktuacje mogą prowadzić do powstawania złożonych, uporządkowanych i stabilnych struktur o wysokim stopniu samoorganizacji. Jest to mocny argument za tym, że Bóg, posługując się prawami przyrody, wykorzystał nie co..

W jednym człowieku żyją przekonania, które pomimo zupełnej różnorodności mają ten sam przedmiot, tak że trzeba znów z tego wyciągnąć wniosek o istnieniu różnych podmiotów w tym samym człowieku.

Franz Kafka

Logika klasyczna odrzuca sprzeczność. Normalny człowiek stara się unikać sprzeczności. Ktoś, kto często i radykalnie zmienia swe poglądy, traci wiarygodność. Również od strony psychologicznej sprzeczność wprawia nas na ogół w zakłopotanie. L. Festinger (i wielu za nim) w swej teorii dysonansu poznawczego uważa, że żywienie sprzecznych przekonań działa jako kara (przykrość) i jest powodem do poszukiwania wyjścia z tej opresji poprzez np. przyjmowanie dodatkowych założeń, bagatelizowania jednego ze składników sprzeczności lub przez zmianę jednego z przekonań. W każdym razie remedium na przeżywanie sprzeczności przekonań bywa najczęściej zmiana w zbiorze przekonań.

Stanowisko Kafki w tej sprawie jest radykalniejsze, a jego konsekwencje - kłopotliwe. Jednostkowy człowiek (jeden podmiot żywiący przekonania) nie może jego zdaniem żywić sprzecznych przekonań. Jeśli coś takiego zachodzi, Kafka wyciąga z tego wniosek o istnieniu różnych podmiotów w tym samym człowieku. Mówiąc o wielości podmiotów w tym samym człowieku dotykamy problemu schizofrenii.

Ludzie często zmieniają przekonania.. Zmieniają opcje polityczne, religijne, emocjonalne.

Czy jesteśmy bardziej schizoidalni niż nam się wydaje?

Czy jest gorzej niż w piosence Osieckiej o snujących się po ulicach okularnikach?..

Hipoteza1: Jeżeli Wszechświat można zrozumieć to jeśli dokona tego arcy-geniusz, możliwe to będzie również dla statystycznego IQ = 100.

Hipoteza2: Wszechświat stworzył Bóg, który nie istnieje.

Czym jest M-sprzeczność ? Obowiązującą w Naturze logiką dzięki której twierdzenia a'la Goedla nie działają i nie ograniczają nas w dojściu do prawdy vs. dowodliwości. Nie jest też na tyle sprzeczna, że można wyprowadzić z niej wszystko jak. np. 2=1. Nie działa rozumowanie wyłączonego środka, nie-wprost, indukcja, ...

Wszystko się może zdarzyć.
Wszystko to matematyka - prawdopodobieństwo i statystyka.
Nieskończoność = 0.

PS> Wracając do 'rzeczywistości': Matematykowi do pracy wystarczy kartka, ołówek i kosz na śmieci. Filozof nie potrzebuje kosza ;p
PS2> Ten wątek to taki quasi-żart, czyż nie śmieszny ? ...
Możecie odpisywać w podobnym 'klimacie' lub go zignorować, nie wyrzucajcie go do oślej ławki !!

Nie mam wątpliwości, że racjonalizm mi służy: odrzucam zabobony z przyjemnością i pożytkiem dla siebie. Ale mam wątpliwości czy jest to postawa, którą należy bezwzględnie promować.
Jakiś czas temu jeden z kolegów, gdy byliśmy razem na piwie, zaczął wrzucać pieniądze do automatu. Oczywiście wyraziłem swoje zdanie na temat takiej rozrywki, ale za rękaw przecież nie będę dorosłego człowieka odciągał.
Ku mojemu zdumieniu kilka minut później kolega był bogatszy o kilkaset złotych. Jasne, prawdopodobieństwo nie wyklucza wygranej i tak się akurat złożyło, że wygrał. W dłuższej perspektywie na pewno na tym źle wyjdzie.
Chwilę później znowu postanowił wrzucić 100zł i... znowu wygrał.

Pomyślałem sobie, że ludzie potrzebują różnych rozrywek, niektórzy takich jak automaty czy totolotek - może nie warto ich przekonywać, że "matematycznie granie jest głupie"?
Ktoś ten milion w totka zawsze w totka wygrywa...
Nie mam wątpliwości, że należy walczyć przeciwko homeopatii i całej pseudonauce - dla dobra ogółu. Jednak czym innym jest akceptowanie skłonności do gier losowych u innych,bo niektórzy potrzebują nadziei czy odrobiny złudzenia.

Innym irracjonalizmem, który akceptuję u innych jest przesąd, szczególnie uczniowski. Noszenie czerwonej bielizny na egzaminy, czy przynoszenie słoników i innych głupot nie może wpłynąć na trudność pytań, ale dodaje pewności siebie, stanowi element kultury uczniowskiej - musiałbym spaść z byka, żeby w przyszłości karać swoje dzieci (których pewnie kiedyś się doczekam)..

www.emetro(*)nie_zima_nie_jest_etyczne.html

Gdzie jest ta granica, po przekroczeniu której polowanie z nieetycznego staje się etyczne? Wnioskuję, że gdzieś na pograniczu zimy i wiosny...

Dlaczego polowanie na zwierzę, które tryska energią i „ma nadzieję, że uda mu się zwiać” jest etyczne? Dlatego że zwierzę ma szansę na ucieczkę? Może więc nie polować w ogóle? To byłoby dopiero etycznego zachowanie...

A ja się tak ciągle zastanawiam. Człowiek się rodzi. Potem szarpie się te kilkadziesiąt lat na tej ziemni. I po co? Dawkins mówi ,żeby geny przekazać. Ale tyle o to zachodu ? To nie moglibyśmy jak pantofelki jakieś? Po co ta cała psychika została wytworzona. Aby cierpieć? A i tak wszystko to psu na budę. Wszechświat się rozproszy, albo zapadnie w sobie i gó.....po nas zostanie. Czy to ma jakiś sens? Nie ma! Więc po co to wszystko? Może tu właśnie jest potrzebna jakaś filozofija? Już o teologii nie wspominając.

Jako osoba o światopoglądzie naukowym zapewne jak i większość takich osób zastanawiam się nad sensem mojego życia ale też nad sensem czegokolwiek. Czy nasze czyny mają jakieś znaczenie? Czy jest jakaś różnica między wyborem czy zostać profesorem, czy menelem? Czy dążyć do pokoju na świecie, czy walczyć o prawa zwierząt, homoseksualistów, Koreańczyków? Czy dążyć do szczęścia?? Czy ma jakieś znaczenie to że wybieram żyć dalej zamiast umrzeć?
Dla większości ludzi to szczęście jest najważniejszą z wartości, jest wykładnikiem sensu ich poczynań. Uważamy że należy do niego dążyć, żyjemy po to żeby być szczęśliwym, gdy zaczyna go brakować niektórzy popełniają samobójstwo co jest zwykłą ucieczką od nieszczęścia od niedoli tego świata, inni nawet nieszczęśliwi bez pespektyw żyją dalej( boją się samobójstwa, żyją by nie przysporzyć cierpień swoim bliskim, by dokonać wielkich czynów, by pomagać innym, by ich uszczęśliwiać.). Są też tacy dla których rozsądne są jakieś idee(zazwyczaj powiązane ze szczęściem) np. dążenie do postępu, mądrości (Mądrość jest dobrem, aczkolwiek jest pożądana nie sama dla siebie, ale z uwagi na konsekwencje); propagowanie moralnych zachowań; idee totalitaryzmu, faszyzmu, liberalizmu, utylitaryzmu, równości, sprawiedliwości itd. Zamysłem tych idei jest przybliżenie pewnym jednostkom przyjemności.
My osoby o naukowych poglądach nie wierzymy w życie po życiu, co za tym idzie nie wierzymy w wieczne szczęście, dlaczego więc mamy wierzyć że nasze czyny mają..