Przedstawie jeden ze swoich tokow rozumowania dlaczego uwazam sie za ateiste, a nie agnostyka.

Napierw definicje, oczywiscie w pewnym uproszczeniu:

Bog – inteligentny twor zdolny do stworzenia wszystkiego, czego mozemy doswiadczyc (galatyk, zycia, swiatla etc), na ktorego istnienie brak jakichkolwiek dowodow naukowych.

Ateista - osoba, ktora uwaza ze bog nie istnieje.

Agnostyk - osoba, ktora uwaza ze bog nie istnieje, ale z uwagi na fakt, ze nie wszystko wiemy moze okazac sie, ze taki twor istnieje.


Studiujac biologie, szczegolnie jej dzial zajmujacy sie ewolucja dowiadujemy sie skad wziela sie inteligencja i jak ewoluowala przez miliony lat. Dowiadujuemy sie rowniez, ze inne zwierzeta rowniez posiadaja inteligencje. Nie jest ona tak „skuteczna”, jak inteligencja Homo sapiens, ale istnieje. Inteligencja powstala zatem w procesie ewolucji, na co istnieja dowody naukowe. Nie zostala stworzona przez inna „wieksza” inteligencje w sposob bezposredni.

No dobra, ale moze ten inteligenty twor zwany bogiem chcial np przeprowadzic doswadczenie, co sie wydarzy, gdy stworze DNA, a wlasciwie geny i pozwole sie tej materi replikowac. Moze powstanie inteligencja taka jak moja, a moze „gorsza”?
Ignoruje tutaj fakt, ze inteligenty twor moglby sobie na to pytanie z pewnoscia odpowiedziec posiadajac mozliwosci stworzenia tego wszystkiego, co obserwujemy dookola.

Mechanizm, ktory stworzyl ten inteligenty twor to najbardziej okrutny proces jaki..

Świat się śmieje, a Europa wciąż nam ucieka.
Niestety problem "wypranych grzybiarzy" tak szybko nie zniknie.
To kwestia nie dni, tygodni a nawet lat; to problem jednego pokolenia, a może więcej.
Winni jesteśmy sami przez swą NIEWIEDZĘ i własne NIEUCTWO.
Tylko szeroka, ROZUMNA EDUKACJA, EDUKACJA PUBLICZNA, nowoczesna
i w wymiarze współczesnej nauki może nas zmienić, może zmienić POLSKĘ.
DRED
Łódź, 20.11.2007 r.

Witam,

wydaje się, że nasze poglądy w sprawach podstawowych mogą tracić spójność, gdyż gubimy implikacje naszych pierwotnych wyborów. Jaki my mamy właściwie wybór ? Możemy przyjąć, że istnienie jest dziełem przypadku lub też, że nie jest dziełem przypadku. Konsekwencje naszego wyboru są gigantyczne !!
Którą stronę wskazuje rozum ? Chyba próżno nam szukać argumentów, które uznajemy za naukowe. Nieprzypadkowość naszych działań powoduje jednak, że łatwiej jest budować w umyśle konstrukcję opartą o nieprzypadkowość początku wszystkiego. Skąd wzięły się reguły funkcjonujące w świecie materialnym ? Niezwykła ich precyzja podpowiada rozumowi że to fragment układanki, zamierzonej konstrukcji. Przypadek ...na początku. ? Brzmi irracjonalnie.
Spróbujmy sprawdzić, co wybieramy w zakresie światopoglądowym wybierając przypadek. W tym momencie mamy wszystko co jest po drugiej stronie nieprzypadkowości istnienia. Punkt odniesienia - nie istnieje, a co za tym idzie nie istnieje również żadna argumentacja wskazująca że nasze poglądy są właściwe. W ogóle nie istnieje pojęcię dobra i zła, albo istnieje tyle pojęć ile opinii w tym temacie. I wszystkie są równoprawne !!! Nasze istnienie trwa chwilę po czym przechodzimy do niebytu. W związku z tym nasze życiowe wybory i ich konsekwencje nie mają absolutnie żadnego znaczenia w żadnym wymiarze. W nicości rozpływają się wszystkie nasze działania. Czy istnieje w takim świecie pojęcie moralności ? Oczywiście, że znajdzie się ktoś kto sobie takie pojęcie..

Czy nie męczyła was kiedyś wizja że byś może jesteście tylko wymodelowanym w pamięci maszyny cyfrowej umysłem którego zmysły są podłączone do cyfrowo wymodelowanego świata i cała rzeczywistość to ułuda, a inni ludzie to "kukły" takie dekoracje sztucznego świata?

DEKALOG ZEN
WEDŁUG THICH NHAT HANH'A I JACKA SANTORSKIEGO

1. Nie przywiązuj się bałwochwalczo do żadnej doktryny, teorii, czy ideologii.
Wszystkie systemy teoretyczne są jedynie drogowskazami; żaden nie objawia prawdy absolutnej. Unikaj ciasnego myślenia. Ucz się nie przywiązywać do aktualnie obowiązujących poglądów, abyś mógł zachować otwartość wobec cudzego punktu widzenia. Prawda tkwi w życiu, nie w doktrynach. Bądź gotów uczyć się przez całe życie, stale obserwując rzeczywistość w sobie i otaczającym cię świecie.

2. Nie zmuszaj nikogo - także dzieci - do wyznawania twoich poglądów.
Nie posługuj się w tym celu groźbą, pieniędzmi, propagandą ani wychowawczym autorytetem. Poprzez współczujący dialog pomagaj innym odrzucać fanatyzm i ciasnotę poglądów.

3. Nie unikaj kontaktu z cierpieniem.
Niech nie opuszcza cię świadomość, jak wiele cierpienia istnieje na świecie. Staraj się docierać do cierpiących na wszelkie możliwe sposoby: poprzez kontakty osobiste, odwiedziny, działania na rzecz innych. Nie trzeba daleko szukać...

4. Nie gromadź bogactw ponad miarę, gdy miliony głodują.
Nie rób ze sławy, zysku, zamożności, czy przyjemności zmysłowych głównego celu twojego życia. Żyj prosto, dzieląc czas, energię i dobra materialne z tymi, którzy są w potrzebie.

5. Nie podsycaj gniewu i nienawiści.
Naucz się wykrywać i transformować złe uczucia, póki są tylko ziarnem w twojej świadomości, zanim wykiełkują. Gdy czujesz pierwsze oznaki nienawiści..

Witam!
Dostałem taki temat wypracowania(czym różni się odwaga od głupoty?)... i je napisałem tyle że nie wiem czy jest wystarczająco dobre, prosiłbym o wasze odczucia co do w/w tematu. Biorąc pod uwagę fakt że jeżeli się bliżej przyjrzeć, jest to dość trudny problem dla racjonalnie myślących
Prosiłbym o w miarę konkretne odpowiedzi, ze względu na to ,że niektóre argumenty chciałbym wykorzystać w swojej pracy.

Wyobraźcie sobie człowieka, który nie ma pamięci.
Chodzi o pamięć jednostkową człowieka, tyczącą jego miejsca w świecie, rodzinnych odniesień, skłonności społecznych, sympatii i opinii - po prostu nagle, w jednej chwili zostało to wymazane z jego umysłu.
Zarazem człowiek ten potrafi dokonać podstawowych zakupów, usmażyć kawałek mięsa i posmarować chleb masłem. Nie wymaga pomocy w łazience ani przy wchodzeniu po schodach, pozostała mu świadomość przechodzenia przez ulicę tylko na zielonym świetle.
Zdawałoby się, iż nic ważnego nie zaszło. O jednostkowej pamięci człowieka nie ma przecież pojęcia nikt, prócz niego samego. Jest to coś, co w zwykłym życiu nikogo właściwie nie obchodzi.
A jednak dzieje się coś strasznego. Człowiek ten społecznie przestaje istnieć. Coś, co było dotąd dla innych nieważne, staje się nagle warunkiem jego społecznej przynależności.
Dlaczego tak się dzieje? Dlaczego bezkarnie możemy zapomnieć o historii swego narodu, o mechanizmach i hierarchii społecznej, nawet o zasadach moralnych - ale osobista pamięć i świadomość jest niezbędna, by nie znaleźć się na społecznym śmietniku.

Dziwne: kryterium oceny człowieka przez innych stanowi coś, o czym ci inni nie mają żadnego pojęcia.

fakty.inte(*)ich-krajow-laczcie-sie,1014000

W najnowszym numerze miesięcznika ZNAK znajduje się wywiad z Haliną Bortnowską na temat homoseksualizmu. Publicystka jest przeciwna zakazywaniu parad przez władze publiczną. Swoje stanowisko uzasadnia następująco: Prezydentem miasta zostaje się na mocy prawa stanowionego, a nie naturalnego. Należy więc przestrzegać prawa stanowionego, nawet jeśli prawo naturalne uważa się za wyższe. Prawo stanowione jest wspólnie wypracowanym kompromisem i należy tego prawa przestrzegać, nawet wtedy gdy jest niedoskonałe, bo nie dysponujemy niczym lepszym.
To uzasadnienie moim zdaniem nie jest zbyt dobre, bo jeśli dzieje się zło, to mamy obowiązek mu przeciwdziałać, mimo, że prawo na to pozwala. W przypadku parad należałoby odpowiedzieć wpierw na pytanie, na czym polega niemoralność tego typu przedsięwzięć. Jeśli ktoś nie potrafi wykazać, że dzieje się jakieś zło, to nie ma prawa walczyć z tym złem przy pomocy urzędu.
Osobiście nie usłyszałem jeszcze argumentu, który przekonałby mnie do co niemoralności aktów homoseksualnych. Dyżurny argument typu "zagrożenie dla rodziny" zupełnie nie zdaje egzaminu, bo przyzwolenie na część nie musi oznaczać przyzwolenia na całość, problem uzasadnienia niemoralności aktów homoseksualnych pozostaje więc otwarty.

Prof. Andrzej Nowicki zaproponował następujący skład panteonu polskich wolnomyślicieli działających w ostatnim stuleciu. Czekam na uwagi dot. poniższej listy, w szczególności także jej uzupełnienia.

ABRAMOWSKI Edward

BARANOWSKI Bohdan

BAUDOUIN DE COURTENAY Jan

BELMONT Leopold

BOHARCZYK Paweł

BOY ŻELEŃSKI Tadeusz

BREZA Tadeusz (Spiżowa Brama) .

BRZOSTOWSKA Janina (Giordano Bruno)

CZAPIŃSKI Kazimierz

CZARNECKI Zdzisław Jerzy

CZARNOWSKI Stefan

CZUBRYŃSKI Antoni

DAWID Jan Władysław

DĄMBSKA Izydora

DICKSTEIN WIELEŻYŃSKA Julia

DOBROWOLSKI Antoni Bolesław

DOLATKOWSKI Zdzisław

DRZEWIESKI Stefan Bernard

GOMBROWICZ Witold

GÓREC ROSIŃSKI Jan

HEMPEL Jan

HINZ Henryk

HOROSZEWICZ Michał

HULKA LASKOWSKI Paweł

JAROSZEWSKI Tadeusz

JAŚKIEWICZ Teofil

JEZIERSKA SROKOWA Maria

KELLER Józef

KOBYLIŃSKI Szymon

KOTARBIŃSKI Adam

KOTARBIŃSKI Tadeusz

KOZAKIEWICZ Mikołaj

KRÓL Wiesława

KRYSPIN Rudolf

KRZYWICKA Irena

KRZYWICKI Ludwik

KRZYWOBŁOCKA Bożena

KUBIAK Hieronim

KUŁAKOWSKA Danuta

KURDYBACHA Łukasz

LEGOWICZ Jan

LINKE Bronisław Wojciech

ŁOPATKA Adam

ŁUKASZEWICZ Witold

MARCHLEWSKI Julian

MICIŃSKI Tadeusz

MINKIEWICZ Romuald

MOSZCZE NSKA Iza

MRÓWCZYŃSKI Tadeusz

MYŚLICKI Ignacy

NIEMOJEWSKI Andrzej

NOCZNICKI Tomasz

NOWACZYK Mirosław

OSTROWSKI Janusz

PARANDOWSKI Jan (Niebo w płomieniach)

PASIERBIŃSKI Tadeusz

PŁUŻAŃSKI Tadeusz

PONIATOWSKI Zygmunt

PRÓCHNIK Adam

PRZERWA TETMAJER Kazimierz

PRZYBYSZEWSKI Stanisław

PUTEK Józef

RAABE Zdzisław

RADLIŃSKI..