Secret Hitler to gra polegająca na dedukcji społecznej, która często wymaga kłamstwa, aby wygrać. Akt kłamstwa w tym przypadku można uznać za moralny, ponieważ wszyscy gracze rzekomo zgodzili się na okłamanie. Co Kant miałby na ten temat do powiedzenia?

Wolność słowa - wolność mediów - prawo do prawdy kontra prawo do tajemnicy.

Gdy przeróżni s*******ny i bandyci, niektórzy w roli funkcjonariuszy, karzą ludzi za głoszenie prawdy, wierząc albo nie, że Bóg tak chce, dlaczego inni ludzie milczą i nie reagują na zło?

Czy moralnym ludziom wolno tolerować działalność bandytów?

Witam, nie jest to konkretne pytanie akademickie, raczej prośba o poradę, być może jestem w złym miejscu. Jestem w ostatniej klasie szkoły średniej i zastanawiam się nad przejściem z filozofii na studia inżynierskie. Często odczuwam niejasne zamieszanie w związku z tym, jak powinienem żyć i co powinno dyktować wybory, których dokonuję. W pewnym sensie kręci mi się w głowie i czuję się niekomfortowo. Lubię studiować różne filozofie, ponieważ sugerują wytyczne dotyczące tego, jak ktoś powinien żyć i podejmować decyzje. Moje pytanie brzmi, czy zdobycie dyplomu z filozofii pomoże mi osiągnąć intelektualny spokój.

na świecie są tylko dwa systemy społeczne, pierwszym jest raj, nazywany przez uczonych wspólnota pierwotna, drugim jest niewolnictwo

W społeczeństwie masonicboys'ów, którzy sprzedali dupę aby mieć profity nic tak nie ściska z bólu dupska jak myśl, że ktoś ma lepiej dupy nie dając. No bo pomyśl: nasłuchałeś się takich piosenek jak IRA - "kontrakt" czy T.Love - "Lucy Phere" no i uwierzyłeś, że jak nie dołączysz do dających dupy to nic w życiu nie osiągniesz i jesteś skazany na porażkę. No i nagle widzisz jak goj ma dużo lepiej, czerpie z życia garściami i robi rzeczy o jakich ty mógłbyś sobie pomarzyć, to od razu krew zalewa i chce się takiemu życie uprzykrzyć

pamiętajcie dzieciaczki, najcenniejsze co masz to siebie i swój własny tyłek i możesz żyć dużo lepiej niż ci z masonicboys.net nie kłaniając się nikomu... tak robią tylko naiwne niedojdy, którym da się bajeczki wcisnąć.

www.youtube.com/watch?v=upnq7GxixCw

A w rzeczywistości takie xerxesy giną z rąk swoich własnych dzieci (takie są fakty lol)

Pieniądze szczęścia nie dają, ale stosunki międzyludzkie. Sprawdzili to na Harvardzie - właściwie to cały czas te badania trwają od ponad 80 lat - i pytając ludzi co sprawiało, że byli w życiu szczęśliwi to zawsze odwoływali się do swoich relacji międzyludzkich - nie do osiągnięć finansowych czy naukowych (niektórzy badani nawet zdobyli nagrodę Nobla).

www.youtube.com/watch?v=vSQjk9jKarg

Dlaczego używa się takiego określenia jak kryzys demograficzny i zestawia od razu z emerytami PKB itd.
Inna sprawa to nawoływanie do zakładania rodzin płodzenia dzieci.

Inna sprawa to statystyka gdzie obecnie w Polsce jest mniej kobiet niż mężczyzn....zmienia się to dopiero 60+.

Mój pierwszy wpis na tym forum opublikowany mniej więcej dwa lata i miesiąc temu był zatytułowany "Kamień filozoficzny w ogródku racjonalistów". Zadałem w nim zdawałoby się proste pytanie, na które z zadowalającą odpowiedzią w XXI w. nikt raczej nie powinien mieć problemów, czy popadać z tego powodu w jakieś scholastyczne rozkminki.

Przytoczę tutaj treść tego pytania:

Ja jednak mam takie oto zdawałoby się proste pytanie do racjonalistów na tym forum: w jaki sposób zwykły kamień istnieje?

To proste, odpowie racjonalista. Kamień istnieje, bo... istnieje tutaj i teraz. Mogę go dotknąć i potwierdzić jego istnienie.

Super. Kamień zatem istnieje... bo istnieje dla nas.

Co? Nie - zaprotestuje racjonalista - Kamień istnieje sam w sobie, bez względu na to czy ja o tym wiem czy nie.

Trudno się z tym nie zgodzić. No ale czy można powiedzieć, że kamień istnieje sam dla siebie?

Oczywiście, że nie! - zaprotestuje ponownie racjonalista - kamień nie ma własnej świadomości.

Skąd racjonalista to wie? Czy racjonalista był kiedyś kamieniem i może to potwierdzić?

Co? Zwariowałeś, człowieku?

Nie, skądże. Skoro jednak kamień nie istnieje sam dla siebie i nie potrzebuje nas, aby istnieć... to w jaki sposób on w zasadzie istnieje? Skoro nie istnieje ani dla nas, ani dla siebie. I co to w związku z tym w ogóle znaczy: istnieje.

Ot, taki rzucę na początek kamień filozoficzny w ogródek racjonalistów.

No właśnie, w jaki sposób kamień istnieje i co to znaczy w ogóle, że istnieje? Skoro nie..

to przyczyny silnej demotywacji społecznej. Przy takich czynnikach nikomu nic się nie chce i nic nie ma sensu. Skorumpowane państwo to automatycznie zrujnowana gospodarka.

Ludzie z natury kłamią, oszukują, kradną, niszczą dla zysku, bo to się opłaca. Żeby ich od tego powstrzymać państwo rozwija przeróżne systemy kontroli.

Pomijając już istniejące systemy kontroli i ich wpływ na funkcjonowanie społeczeństwa zastanawiam się dlaczego do tej pory nie rozwinęła się publicznie jawna księga kapitału?

Można istotnie zredukować nieuczciwość, korupcje, wyzysk, złodziejstwo, niesprawiedliwość i żyć bogaciej i lepiej. Dlaczego ludzie nie reagują pozytywnie na tę ideę?

Czyżby w każdym człowieku było trochę z kłamcy, złodzieja i wyzyskiwacza?

Czytam moją pierwszą książkę Deleuze’a „Co to jest filozofia?” i pracuję nad nią. Wiele rozumiem, ale coś, co zawsze mi umyka, to opis „nieskończonej prędkości”. Oto cytat, w którym on i Guattari wyjaśniają definicję płaszczyzny immanencji:

Filozofia ustanawia płaszczyznę immanencji. Zmienne krzywe płaszczyzny, które zachowują nieskończone ruchy, które w nieustannej wymianie odwracają się od siebie, ale które jednocześnie uwalniają nieustannie inne zachowane ruchy. Pojęcia mogą następnie wyznaczyć intensywne rzędne tych nieskończonych ruchów, jako ruchy, które same w sobie są skończone i tworzą z nieskończoną prędkością zmienne kontury wpisane w płaszczyznę.

Czy ktoś rozumie, co ma na myśli, opisując tę ​​„nieskończoną prędkość”?