Czy zrozumienie ludzkiej natury, psychologii oraz rzeczywistości może ograniczyć cierpienie? A może pewne jego formy są nieuniknione – nawet jeśli w pełni zrozumiemy ich przyczyny?
W jaki sposób filozofowie podchodzili do tego zagadnienia?

Nauka i wiara w Krasnoludki i Trolle.

"Nieoczywista oczywistość".....?

😉

Nauka bardzo często odkrywa nowe stworzenia - może jeszcze dziś ktoś odkryje, że Krasnoludki jednak istnieją.

Oczywiście sam brak dowodu na istnienie Krasnoludków nie jest dowodem na ich istnienie. Ale dokładnie tak samo nie można uznać za dowiedzione, że coś nie istnieje tylko dlatego, że obecnie nie mamy na to dowodów.

Nauka powinna pozostawiać przestrzeń na weryfikację własnych przekonań, zwłaszcza gdy pojawiają się nowe dane.

Historia nauki wielokrotnie pokazywała zresztą, że poglądy uznawane w danym okresie za błędne lub niemożliwe potrafiły z czasem zostać zmienione. Przykładem może być choćby historia heliocentryzmu.

Inkwizycja skazała Giordana Bruna na śmierć, a wyrok wykonano przez spalenie na stosie w 1600 roku.
Został on skazany za głoszenie teorii Kopernika - a ponadto postawiono mu szereg zarzutów dotyczących jego poglądów teologicznych i filozoficznych (poglądów uznanych przez Kościół za heretyckie ☹ )

Nasza aktualna wiedza nie jest nieomylna !

To, co dziś uznajemy za niedorzeczne albo niemożliwe, powinno być oceniane na podstawie dostępnych dowodów - ale z zachowaniem świadomości, że nowe dowody mogą kiedyś zmienić nasze rozumienie rzeczywistości.
[b]
To jednak nie znaczy, że każda hipoteza jest równie prawdopodobna.
[i]
[color=purple]
"Nie udowodniono, że coś nie istnieje"

nie oznacza..

Natknąłem się na to pojęcie w „Persepolis” i próbuję ustalić jego znaczenie, przeszukując internet. Znalezione źródła są albo zbyt akademickie i trudne w odbiorze, albo pochodzą ze środowisk komunistycznych, marksistowskich czy też od tzw. „tankies” – co wiąże się z nieuniknioną stronniczością.

Czy ktoś mógłby przygotować wyjaśnienie, które w przystępny sposób przedstawiłoby istotę tego pojęcia, uwzględniając przykłady historyczne, głosy krytyków teorii oraz przykłady historyczne przeczące tej tezie?

Będę bardzo wdzięczny.

Chinka mająca dorosłe wnuki, 67 lat, urodziła zdrowe dziecko, poczęte i urodzone w sposób naturalny (bez żadnej ingerencji zewnętrznej). Nawet tu widać wyższość komunistycznych Chin nad nami, libkami niedorozwojkami

Własność powstaje dzięki społeczeństwu, więc część korzyści z jej posiadania powinna wracać do wszystkich jako powszechna dywidenda.

1. Udział wszystkich w wartości współtworzonej przez wszystkich.
Wartość działki, przedsiębiorstwa czy prawa majątkowego zależy również od infrastruktury, bezpieczeństwa, wiedzy poprzednich pokoleń i obecności innych ludzi. Podatek od własności to udział wspólnoty w wartości, którą współtworzy.

2. Lepsze zrozumienie źródeł dobrobytu i jego podziału.
Jawna wycena pokazuje zarówno rozkład własności, jak i ekonomiczne znaczenie poszczególnych zasobów. Pomaga badać koncentrację majątku i sprawdzać, kto korzysta ze wzrostu wartości wywołanego inwestycjami publicznymi.

3. Sprawiedliwość podatkowa możliwa do sprawdzenia.
Porównywalny majątek wyceniany według wspólnych zasad powinien podlegać porównywalnym obciążeniom. Publiczność wycen pozwala wykrywać zaniżenia, nieaktualne wartości i uprzywilejowanie. Bank Światowy wprost zaleca komputerową wycenę nieruchomości według cen rynkowych oraz publiczną dostępność wycen poszczególnych działek. worldbank.org

4. Redystrybucja obejmująca również osoby pomijane przez obecny system.
Każdy uprawniony otrzymuje wypłatę, a jego ostateczny udział zależy od podatku, który ponosi. Przy podatku skoncentrowanym na dużych majątkach osoby posiadające niewiele mogą być beneficjentami netto. Powszechność usuwa również część błędów wykluczenia i stygmatyzację związaną z udowadnianiem ubóstwa. worldbank.org

5. Mniejsza biurokracja..

1. Społeczna ochrona własności uzasadnia społeczną możliwość jej sprawdzania.
Własność oznacza obowiązki także dla pozostałych ludzi: muszą respektować cudze roszczenia, a wspólne instytucje zapewniają ich ochronę. Prawo skuteczne wobec wszystkich powinno mieć publicznie weryfikowalną podstawę.

2. Większa uczciwość i bezpieczeństwo umów.
Przed zawarciem umowy można sprawdzić, czy druga strona rzeczywiście dysponuje sprzedawanym prawem, jakie istnieją obciążenia i kto faktycznie odniesie korzyść z transakcji. Bank Światowy wskazuje, że dostęp do wiarygodnych informacji o własności i wierzycielach zmniejsza niepewność oraz koszty transakcyjne. documents1.worldbank.org

3. Bardziej równy dostęp do wiedzy gospodarczej.
Bezpłatna księga udostępniałaby małym przedsiębiorcom, pracownikom i obywatelom informacje, których zdobycie dziś często wymaga pieniędzy, kontaktów lub specjalistów. Informacja potrzebna do bezpiecznej współpracy stawałaby się wspólną infrastrukturą. W brytyjskim badaniu rejestru rzeczywistych właścicieli 22% ankietowanych firm sprawdzało w nim inne przedsiębiorstwa; 64% korzystających uznało dane za użyteczne. assets.publishing.service.gov.uk

4. Lepsze założenia przed decyzjami finansowymi i inwestycyjnymi.
Widoczna struktura własności pozwala dokładniej ocenić zależności, koncentrację kontroli i konflikty interesów. Przykładowo kilka inwestycji może zależeć od tej samej grupy, mimo że wyglądają na niezależne. OECD uznaje jawność struktur kapitałowych i kontroli..

Czym owa polityczność jest?

Przegląd od AI:

[color=purple]Polityczność to jakość lub wymiar zjawisk społecznych, który wiąże się z występowaniem konfliktów, relacji władzy, sporów o wartości oraz ścieraniem się różnych wizji porządku społecznego.

Znaczenie i wymiary pojęcia

- Różnica między polityką a politycznością: W politologii (np. w ujęciu Chantal Mouffe) polityka (politics) oznacza konkretny system rządzenia, instytucje i partie, natomiast polityczność (the political) to wszechobecny wymiar antagonizmu i walki o hegemonię w społeczeństwie.

- Konflikt i decyzja: Polityczność ujawnia się tam, gdzie dochodzi do podziału na "my" i "oni" oraz gdzie zapadają rozstrzygnięcia niemające czysto technicznego, lecz fundamentalnie wartościujący charakter.

- Uniwersalność zjawiska: Współczesna filozofia i teoria kultury wskazują, że polityczność dotyczy także sfer wydawałoby się neutralnych - takich jak sztuka, literatura, język czy prawo.

Najważniejsze cechy polityczności według Machiavellego to:

1. Autonomia polityki (Skuteczność ponad moralność)

Polityka nie służy zbawieniu duszy ani realizacji moralnego dobra. Jej głównym celem jest zdobycie, utrzymanie i rozszerzenie władzy oraz zapewnienie stabilności państwa (ragione di Stato - racja stanu). Jeśli działanie niemoralne (np. kłamstwo, zdrada, przemoc) jest skuteczne i służy dobru wspólnoty, staje się ono politycznie uzasadnione.

2. Koncepcja Virtù i Fortuna

Polityczność to nieustanna walka człowieka z losem. Sukces..

Wydaje się o wiele bardziej logiczne, że nic nie powinno istnieć. Jak cokolwiek mogło powstać, nie mając z czego czerpać, bez „jednostki pamięci”?

Oto pytania dodatkowe: jak powstała podmiotowość („twoje życie”? Jak powstały formy?

Dziękuję.

Naukowcy, mówiąc o dualnej falowo-korpuskularnej postaci elementów rzeczywistości, niejako potwierdzają fakty.

Rzeczywistość składa się z porcji energii w postaciach fal ruchu i cząstek materii.
Najbardziej podstawowymi formami energii, jest ruch i materia.
Dualizm falowo-korpuskularny świadczy o transformacji energii między tymi postaciami.
Te dwie postaci są relatywne i od systemu ruchu i struktury materii obserwatora zależy, czy określoną porcję energii odbiera jako falę ruchu czy jako cząstkę materii.

Jak możemy ufać jakiejkolwiek formie wiedzy, skoro każdy system wiedzy zdaje się opierać na założeniach?

Nawet rozum i logika opierają się na fundamentalnych zasadach lub aksjomatach, które akceptujemy – niekoniecznie dlatego, że mamy absolutną pewność, że są prawdziwe, ale dlatego, że wydają się nieuniknione, niezbędne lub dlatego, że nie mamy bardziej fundamentalnych ram, w oparciu o które moglibyśmy je uzasadnić.

Ale wtedy pojawia się głębsze pytanie: co uzasadnia same podstawy?

Jeśli każde uzasadnienie wymaga kolejnego założenia, czy ostatecznie stoimy w obliczu regresu w nieskończoność, błędnego koła rozumowania lub nieuzasadnionego punktu wyjścia?

A jeśli tak, to na jakiej podstawie możemy twierdzić, że nasza wiedza jest rzeczywiście wiarygodna?