Jak wam się wydaje. Czyż otaczjący nas świat mógłby istnieć samoistnie czyli bez nas.Czyż jedynym sensem istnienia naszego świata fizycznego nie jest odbieranie go przez samych ludzi.
Wiem że nas świat wydaje się być niezależny od ludzi ,a może to tylko pozory.Gdyby nie my nikt nie czułby, przeżywał ,wspominał,widział ,słyszał.Przecież to właśnie te czynniki pozwalają nam określić co jest rzeczywiste ,a co nie.Wydaje mi się że niektóre uczucia są nam dawkowane przez przeżycia jakie mają miejsce w naszym świecie.A co do życia po życiu czy nie wydaje wam się , że taki potężny mechanizm jak człowiek (kochający ,myślący , wrażliwy) nie może po śmierci tak po prostu zniknąć.Ciało umiera ,ale my to nie tylko ciało.Uczucia czy są tylko sprawą mózgu.Może mózg i umysł to co innego.Czyż ciało to nie tylko nasza własnośc.gdy boli nas noga nie mówimy ,"ale bolę" tylko "noga mnie boli".Czy na pewno umieramy?

witam wszystkich forumowiczów!
mam pytanie natury filozoficznej, ponieważ jest dla mnie od jakiegoś czasu trapiące, zwracam się o pomoc do Was.
czy znajdujecie obok Kołakowskiego, Umberto Eco czy Ciorana jakiegokolwiek współczesnego sceptyka. Ale sceptyka z prawdziwego zdarzenia.
Otóż sprawa ze sceptykami w starożytności jest dość prosta i klarowna, problem pojawia się wówczas, kiedy należy wskazać na sceptyków tych "dzisiejszych".
Czekam na propozycje i rzetelne odpowiedzi, a co za tym idzie dyskusję.
pozdrawiam, alex

Człowiek już tak ma, że o ile żywi jakieś przekonanie cieszy się ogromnie, gdy uda mu się znaleźć gdzieś w świecie potwierdzenie jego prawdziwości. Nic więc dziwnego, że rzuciła mi się w oczy notka publikowana w październikowym wydaniu "Wiedzy i życia". Co tam donoszą?
Uczona z Uniwersity of Wisconsin-Madison wykazała, że wystarczy oczekiwać przykrej sytuacji, aby potem zapamiętać ją szczególnie wyraźnie. Takie oczekiwanie uaktywnia obszary zaangażowane w tworzenie wspomnień - hipokamp i ciała migdałowate. Świadczy to o silnym wpływie oczekiwań na zapamiętywanie. Jeśli ktoś spodziewa się, że rozmowa kwalifikacyjna o pracę wyjdzie niepomyślnie, to im bardziej się jej obawia, tym lepiej zapamięta jej przebieg, a w szczególności każde potknięcie i niezręczność. Tworzy się wówczas coś w rodzaju błędnego koła. Każda kolejna rozmowa o pracę wydaje się gorsza od poprzedniej i na zasadzie samospełniającej się przepowiedni jest gorsza. Sprawia to, że pamięć porażki jest jeszcze silniejsza, a strach przed kolejną rozmową coraz większy.
Jakie mogą być rezultaty takiego stanu rzeczy? Wyobrażam sobie, że zwiększająca się szansa delikwenta na długotrwałe bezrobocie. Do tego poczucie, że jest się niedojdą, nieudacznikiem itp.
Czy mechanizm działa w drugą stronę nie napisali. Logicznie jednak spodziewam się, że tak. Jeśli więc spodziewamy się, że wszystko pójdzie dobrze, powinna być większa szansa na utrwalenie się tych fragmentów rozmowy, które wypadły korzystnie. Może i przekonanie typu, no..

W katechizmie katolickim wysunięte są 2 postulaty:
a) o wolnej woli człowieka
b) o wszechwiedzy Boga
Chciałbym zauważyć, że te postulaty są sobie przeciwne, gdyż Bóg znając wyniki wszystkich reakcji ( pomyłka nie wchodzi tu w rachubę ) nie pozostawia nam nic do wyboru. Łudzimy się pozorami wolnej woli ale tak naprawdę wiadomo już co wybierzemy i nie mamy na to wpływu. Wszystko zostało już niejako zapisane.
Co o tym myślicie?

Dzisiejsza audycja w TOK FM:
Czy istnieje życie po śmierci? ("Subiektyw", 02.11.2006)
Gośćmi Ewy Wanat byli: jezuita, teolog i dziennikarz o. Wacław Oszajca i filozof religii w Instytucie Filozofii i Socjologii PAN prof. Zbigniew Mikołejko (2006-11-02 12:35)
serwisy.gazeta.pl/tokfm/4,67530,,,,3715007.html

Naczelna TOK FM usiłowała porozmawiać o dwóch spojrzeniach na śmierć i nadzieję życia wiecznego: religijnej i ateistycznej. Nie wyszło, gdyż reprezentat potencjalnie drugiej strony (agnostyk Mikołejko) dzielnie wspierał teologa. W efekcie stronę niewiary de facto reprezentowała redaktor prowadząca.

Witajcie
Jeden człowiek zadaje rany drugiemu człowiekowi - psychiczne i fizyczne. Które z tych ran są głębsze ? Które bardziej bolą ? I dlaczego za użycie przemocy fizycznej bardzo chętnie wydajemy wysokie wyroki, a za zadane rany psychiczne, w większości się udaje nie ponieść żadnych konsekwencji ? Jak się bronić przed przemocą fizyczną i psychiczną by nie złamać prawa? Gdzie znajduje się niewidoczna linia obrony koniecznej ?

Sceptycyzmowi zarzuca się często paradoks, mniej więcej tak to wyglada:
"Teza, że poznanie [prawdy] jest nimożliwe wyklucza, z wiadomych względów samą siebie i w ogóle stwierdzanie czegokolwiek nie ma sensu." Czy jakoś tak. Zmęczony jestem troche i wydaje mi się że średnio to ująłem ale mam nadzieję, że znacie ten argument-paradok.
Zastanawiałem się ostatnio nad tym. Moje stanowisko nie jest zbyt skrystalizowane
więc nie piszę jego.
Chciałbym poznaći Wasze stanowisko/-a.
Jeśli popełniłem błędy ort itp to przepraszam i prosze się ich nie czepiać bo to irytuje i czasu jest stratą.

Czy filozofia nie prowadzi do autodestrukcji? Po jakims czasie dochodzimy do wniosku iz nic nie jest pewne a to ze cos widzimy wcale nie jest dowodem na to iz to istnieje, wszystko jest wzgledne. Jak nie stracic wiary w cokolwiek?

Przyjmijmy że istnieją motywacje jakieś naszych działań. Przyjmijmy też że istnieją działania motywowane potrzebą bycia akceptowanym przez innych ludzi. W skrócie - człowiek ocenia i jest oceniany, no i chce być oceniany dobrze. Na jakiej podstawie wystawia takie oceny? Czemu uważa cokolwiek za lepsze/gorsze?
Żeby coś ocenić trzeba posłużyć jakimś systemem wartości. Dla przykładu posługując się moralnym systemem wartości można stwierdzić że złodziej jest gorszym człowiekiem od księdza (uogólnienie, ale myślę że wiadomo o co chodzi). Jednak zmieniając system wartości na niemoralny wynik wychodzi odwrotny, to złodziej staje się lepszy. Jakiego systemu wartości użyć do wybrania systemu wartości?

Zbliżają się wybory. Jak wmówić sobie, że również od mojego głosu oddanego w tych wyborach coś zależy? Przecież teoretycznie jeden sposrod tysiecy statystycznie nic nie znaczy. Poczucie odpowiedzialnosci, sumienie, gdyby wszyscy tak mowili to nikt by nie poszedl itp. argumenty nie przekonuja mnie. Watpie aby ktos udzielil jednoznacznej odpowiedzi jezeli sam nie jestem w stanie sobie jej udzielic .