Jako początkujacy uczestnik tego serwisu zastanawiam się, co on sobą reprezentuje. Zastanawiam się przede wszystkim,czy godny jest swej dumnej nazwy; z nazwą tą kojarzy mi się zaś nie tylko krytycyzm wobec, jak to określacie, "mistyfikacji", tolerancja i logiczność myślenia, ale głównie - obiektywizm. A to oznacza 1)rozważanie na tych samych prawach argumentów obu stron, 2) niepopadanie w ideologizację. To zaś, co dostrzegam już na samym początku (w Prologu strony), przeczy tym dwom postulatom. Bo pierwsze trzy "specjalizacje" czego dotyczą? Religii, a zwłaszcza chrześcijaństwa; jakby sprawą życia i śmierci dla racjonalisty było arcydokladne przebadanie tej dziedziny wiedzy. ale dobra, niech będzie i to: jeśli ta wiedza jest jakoś szczególnie faworyzowana, to wytrawni racjonaliści na pewno postarają się, azeby przedstawić zagadnienie wielopłaszczyznowo, kompleksowo, z uwzględnieniem opinii i argumentacji każdej ze stron: od zatwardziałych ateistów, ostrych i bezkompromisowych krytyków religii, prez "subtelniejszych" przeciwnikow myśli religijnej, po dawnych myślicieli religijnych (jak np. Kierkegaard) i obecnych profesorów teologii, aż do myśli JPII. Ale niestety, przegląd działów i książek w nich zamieszczonych wskazuje, ze jest inaczej; wydzielony jest specjalny dział dla Nietzschego, jak gdyby był on najwybitniejszym filozofem - racjonalistą, który tyle wiedzy posiadł, że dzieci powinny się go uczyć w szkołach miast katechezy. Musze przyznać, że mnie to wielce dziwi: styl..

Wolter w 1768 sławił Katarzynę II, która wprowadziła do Rzeczypospolitej armię rosyjską w celu stłumienia konfedracji barskiej: armia ta zjawiła się jedynie w celu opieki nad dysydentami w razie gdyby ich chciano gwałtem zniszczyć. Zdumiano się na widok armii rosyjskiej, bardziej pilującej w środku Polski karności niż jej kiedykolwiek miały wojska polskie. Miast pustoszyć wzbogacała kraj: będąc tam dla opiekowania się tolerancją.
18 listopada 1772 Voltaire komplementował Fryderyka II: Mówią, Sire, że to Pan poddał pomysł rozbioru Polski - i ja tak sądzę, ponieważ znać w tym geniusz.
Wolter był skrajnym antysemitą. Nazywał Żydów "najbardziej wstrętnym narodem, pełnym ignorancji i barbarzyństwa, najbardziej ohydnego skąpstwa.", a także "najgłupszym narodem, jaki kiedykolwiek istniał". Przypisywał mu "nieprzejednaną nienawiść do wszystkich ludów", zabobon i inne negatywne cechy charakteru.
Wydaje mi się, że nadmierne chwalenie tego Pana, mało tego wręcz gloryfikowanie go nie przystoi ...

Lanciano- to małe, senne miasteczko, położone niedaleko Adriatyku (15 km) na trasie naszego pielgrzymowania z San Giovanni Rotondo do Loreto znane jest z tzw. CUDU EUCHARYSTYCZNEGO, tego tajemniczego wydarzenia sprzed tysiąca dwustu lat, a którego ślad możemy oglądać i przeżywać w Lanciano po dzień dzisiejszy.
Było to w VIII wieku, podczas Mszy św., którą odprawiał mnich bazylianin. Po przeistoczeniu opadły go wątpliwości co do istotnej obecności Ciała i Krwi Pańskiej w konsekrowanych postaciach chleba i wina.
Nagle przed oczami dręczonego pokusą przeciw wierze kapłana, biała Hostia przemieniła się w cząstkę żywego ciała, a w kielichu zaś ujrzał prawdziwą krew, która zakrzepła, tworząc pięć cząstek różnej wielkości i kształtu (jakby krople z pięciu ran - bok, ręce i stopy).
To Ciało i Krew Pańską, cudem uwidocznioną oczom człowieka przechowuje się w tym kościele do naszych czasów. W ciągu wieków dokonywano kilkakrotnie badań ze strony władz kościelnych. We współczesnych nam czasach Ojcowie Franciszkanie, którzy obecnie obsługują kościół (św. Longina), gdzie dokonał się cud, za zgodą Stolicy Apostolskiej, powierzyli ekspertom przechowywane od 12 wieków cząsteczki dla dokonania analizy naukowej.
Badania zostały przeprowadzone w laboratorium pod ścisłym nadzorem dwóch profesorów uniwersyteckich: Linoliego i Berteliego. Uczeni ci ogłosili następujące końcowe wnioski:

- Ciało jest prawdziwym ciałem. Krew jest prawdziwą krwią,
- Jedno i drugie jest krwią ludzką,
- Ciało i Krew mają..

Właśnie przyszła mi do głowy pewna myśl i interesuje mnie Wasze zdanie na ten temat. Każdy w ciągu całego swojego życia spotkał się z nauczycielami "bez powołania". Takimi, którzy nie potrafili dotrzeć do ucznia, zrozumieć go. Podobnie jak księdzem może zostać każdy. Człowiek który nie miał nigdy doświadczenia w pracą z mlodzieżą nagle trafia na lekcje religi w szkole. Z tego co wiem takie testy psychologiczne oceniające "przydatność do zawodu" nie występują lub są nieliczne i dość płytko oceniają "psychike" piszącego. Jak ktoś bez przygotowania może uczyć CZEGOKOLWIEK a tym bardziej religi??? Co sądzicie na ten temat??

BEZ BŁEDÓW-WIĘC NIE USUWAĆ!]
www.racjonalista.pl/kk.php/s,3156 tutaj mamy bardzo ciekawą historie religii i powstania religii chrześcijańskiej! Zadane jest pytanie czemu wszystkie religie upadły a ta chrześcijańska przetrwała? Sądzę, że warto tu przytoczyć zdanie wybitnego historyka religii greckiej, profesora Uniwersytetu Genewskiego Jeana Rudhardta. [..]Powiedział mi przy ostatnim naszym spotkaniu, że "dostrzegł za tym wszystkim jakąś rzeczywistość". Chrześcijaninem wszakże, przynajmniej wówczas, jeszcze nie był, ale przeszedłszy na emeryturę zaczął studiować Nowy Testament. I tutaj zafascynowało go właśnie zmartwychwstanie Jezusa. Oczywiście jako religioznawca wiedział doskonale, że nie brak bóstw pogańskich, które zstąpiwszy do krainy zmarłych, potem z niej powracają. Zawsze jednak, jak stwierdził w rozmowie ze mną, dzieje się to na płaszczyźnie mitu, całkowicie ahistorycznej. Jezus jest natomiast konkretnym, historycznym człowiekiem, żyjącym w określonym środowisku i czasie. I to właśnie - zdaniem szwajcarskiego historyka religii - jest zjawiskiem całkiem niezwykłym i fascynującym."
To jest właśnie ta odmienność wierzeń chrześcijan. Może, dlatego tylko ona jeszcze przetrwała, gdy inne mitotologie dawno upadły.
Idąc dalej do osoby Chrystusa. Jest on bogiem, który umiera za nas, na krzyżu, haniebna śmierć,kocha nas i miłuje(jak w żadnej innej relingi),umiera w zasadzie za nas i za to żebyśmy uwierzyli. To bardzo cenna idea, dzięki której świat mógłby być idealny(tyle..

Mam pewne skojarzenia, które utrudniają mi życie, utrudniają wobec osób trzecich, z którymi nie mogę znaleźć nici porozumienia:
W większości zakątków świata nazizm kojarzy się niezbyt dobrze, czemu się osobiście nie dziwię. Swastyki, uniformy SS, "Mein Kampf" należą da symboli zła i są tępione zakazami. Nie chcę atakować Kościoła katolickiego z urzędu, jednak na rękach kleru od czasów średniowiecza jest podobna ilość przelanej krwi, co u Hitlera. Tymczasem uniformy tej jednej z najbardziej zbrodniczych organizacji w dziejach świata nie tylko nie są tępione, co cieszą się dużym szacunkiem i uznaniem. Nie rozumiem tego.
Druga sprawa to z tym "Boże pobłogosław Amerykę". Przecież historia Ameryki tonie we krwi niewinnych Indian, Murzynów. Jak taki Bush, potomek morderców może nam mówić kto jest be, a kto cacy. Dlaczego Bóg miałby błogosławić państwo, które wyłoniło się ze zła i podłości. Zauważam więcej takich niuansów i nic nie rozumiem.
I jeszcze pytanie do neopozytywistów, kierunku patronackiego Racjonalisty.pl. Przecież pozytywizm był młodzieńczym tworem Comte'a, wedle niego nieudanym. W dalszej części swojego żywota Comte doszedł do mistycyzmu. Dlaczego więc trzymamy się nieudanego, niekonstruktywnego tworu osoby, która definitywnie swoje dzieło potępiła? To tak jak z Einsteinem, choć przed śmiercią zaczął wątpić w słuszność swoich teorii, to do dziś są kanwą dzisiejszej fizyki.

Ludzie stają się niewolnikami pieniędzy, stwarzają własną hierarchię wartości, stawiając je na pierwszym miejscu, robią wszystko, by mieć ich więcej, nieważne w jaki sposób je zdobywają. W ówczesnym świecie jest głęboka przepaść między ludźmi bogatymi, a biednymi. Niektórzy akceptują osoby biedne i traktują na równi ze sobą, niestety są ludzie, którzy poniżają takie osoby, traktują je lekceważąco. Z tego wynika, że w dzisiejszym świecie liczą się tylko "grube ryby'' . Dla nich jedyną wartością jest pieniądz, a ludzi, którzy nie posiadają żadnego majątku starają się mieć pod swoją kontrolą. Najczęściej ludzie ubodzy są wykorzystywani przez bogatych i zmuszani do rzeczy, do których w normalnych warunkach nigdy, by się nie posunęli, a zachętą i zarazem pokusą są dla nich pieniądze jakie otrzymają w zamian. Taki obrót sprawy prowadzi do tego, iż majętni stają się jeszcze bogatsi, a ubodzy jeszcze biedniejsi. Dzieje się tak dlatego, że zamożni wykorzystują biedniejszych od siebie na czym się jeszcze bardziej bogacą. Dochodzi do tego, iż dla bogatego ubogi nie prezentuje żadnej wartości i gardzi nim. Jest to efekt bardzo niepokojący.
W dzisiejszym świecie jesteśmy przekonani o wyższości wartości pieniądza. Powoli pieniądze stają się wyznacznikami wszystkiego dookoła, nawet myślenia. Celem ludzkiego życia staje się pieniądz. Ludzie posiadając majątek dążą do tego, by mieć jeszcze większy. Robiąc karierę zaniedbują przyjaciół i rodzinę, Mają coraz mniej czasu, przez co przyjaciele zaczynają..

Bardzo ciekawy tekst pana MA, wazny temat i warty omawiania. Pojawia sie w nim jednak cos, co juz od dluzszego czasu krytykuje i jakos bez efektu - jest to w dalszym ciagu glowny argument wiekszosci wypowiedzi. A mianowicie: "wspolczesni ludzie coraz bardziej wierza lub nie wierza w cos" tu na ogol padaja statystyki - (i to ma byc dowodem postepowosci czy nowoczesnosci, slusznosci czegos).
Nie mozna tak argumentowac. Efekt jakiegos swiatopogladu czy myslenia to kwestia dluzszego okresu, kiedy dostaniemy calosciowe wyniki. Tylko zbilansowana ocena ma sens. Jako spoleczenstwo, ludzkosc rozwijamy sie na ogol nie po linii prostej, ale raczej na zasadzie prob i bledow - dwa kroki w przod jeden w tyl. Swiadomosc ze zrobilismy krok w tyl przychodzi na ogol po latach, wlasnie w wyniku zbilansowania sie efektow.
Podam przyklad biznesowy. Przychodzi nowy szef i zwalnia 10% zalogi. Wynik - rewelacyjny - obnizka kosztow, polepszenie sie wynikow finansowych. Czy nalezy wysnuc wniosek ze takie postepowanie jest dobre? Niestety nie, choc na krotki okres argumenty sa za. Jednak ostateczny efekt przychodzi po roku, dwoch. I moze byc on tragiczny w skutkach.
Podobnie jest ze swiatopogladem. Fakt ze racjonalizm rozwial wiele zabobonow nie oznacza ze na dluzsza mete nie wyrzadzi szkod, ze w zbilansowanej ocenie nie wypadnie fatalnie. Nalezy wiec mowic np. nie tylko o osiagnieciach spoleczenstw cywilizowanych na polu nauki czy gospodarki ale rowniez argumentach przemawiajacych za uznaniem wspolczesnego..

Protesty w reakcji na projekt prawa pozwalającego zwalniać ludzi do 26 we Francji oceniane są powszechnie jako przejaw wygodnictwa i niedostosowania do gospodarki rynkowej. Gospodarka jest dla ludzi czy ludzie dla gospodarki?
Powszechność protestów świadczy o tym, że przytłaczająca większość młodzieży jest przeciwna temu prawu. Więc dłaczego ich uszczęśliwiać na siłę, jeśli wolą być bezrobotni niż dyskryminowani? Praca nie jest celem samym w sobie, jest środkiem do osiągnięcia celu jakim jest zdobycie środków na utrzymanie. Jeżeli uważamy, że praca jest najważniejsza, niezależnie od innych okoliczności to czym się ona różni od niewolnictwa?
Z pewnością bezrobocie wśród kobiet byłoby mniejsze gdyby nie ochrona macierzyństwa. Można więc wprowadzić prawo zezwalające na zwolnienie kobiety w ciąży bez podania przyczyny. Bezrobocie wśród kobiet z pewnością spadnie.
Dyskryminacja ze względu na jakiekolwiek okoliczności jest prawem unijnym zabroniona. Wiek jest jedną z przyczyn szczególnie wyróżnionych. Sam mam już ten wiek za sobą więc mogę takie prawo ocenić obiektywnie. Gdyby mój syn, gdy zacznie pracować miał być traktowany jak szmata tylko dlatego, że zaczął pracę przed 26 rokiem życia, wolałbym go do tego czasu utrzymywać.

Tylko człowiek zadowolony z życia może być ateistą. Czy zgadzacie się z tym twierdzeniem ? Zadaję to pytanie dlatego, że często słyszę lub czytam wypowiedź ateisty, który deklaruje, że wiara w rzeczy nadprzyrodzone nie jest mu do niczego potrzebna. Że daje sobie radę w życiu bez wiary w jakieś gusła i w sumie jest szczęśliwy.