komentarz1:
CHOLEWA - Reductio ad absurdum
Nieprawdą jest ,że Condillac pierwszy użył eksperymentu myślowego. Długo przed nim uczynił to Galileusz , dowodząc że wszystkie ciala w prózni spadają z jednakową prędkością, sprowadzając rozumowanie o spadaniu ciał "lekkich" i "ciężkich" do jaskrawej sprzeczności. Ze względu na brak czasu, nie przytoczę rozumowania Uczonego. Dawno, dawno temu sam doszedłem do wniosku ,że żaden zakres wiedzy nie jest wrodzony. Wrodzony jest potencjał by wiedzieć i potrafić a o tym decyduje środowisko. Człowiek jest układem biologicznym otwartym ,wymieniając z otoczeniem energię i materię. Wszystkie zmysły(5 lub 11) można sprowadzić do zmysłu dotyku. Essej ma charakter historyczny i niczego nowego nie wnosi. Konstrukty Condillaca były neokwantami dla jego następców.

komentarz2:
Miłosz - Gdzie istotne powiązanie?
Panie Łukaszu, jako zdeklarowany radykalny behawiorysta, nie rozumiem odwoływania się do tego nurtu, szczególnie przy okazji, opisywanych przez Pana, poglądów Condillaca. Rozjaśnił by mi Pan te kwestie? Gdzie istotne powiązanie?

odpowiedz autora krótka:
Ad 1 komentarz:
Faktycznie Galileuszowi również należy się miejsce pośród prekursorów eksperymentu myślowego.
Ad 2 komentarz:
Posiłkując się chociażby wikipedią narzuca się fragment:
"W skrajnej postaci behawioryzm zakładał, że bardziej złożone zjawiska
psychiczne, takie jak np. uczucia wyższe, czy struktury wpojone
kulturowo, nie mają większego wpływu na działanie ludzi, lecz że ludzie
podobnie..

Ostatnio chodzi mi po głowie kwestia legalności tej Religi w RP... Islam to nie jest tylko religia ograniczająca się do ceremonii i czczenia boga, a pełny system (chory i nie ludzki) który reguluje kwestie z zakresy prawa cywilnego, gospodarczego jak i karnego, nie ma w nim miejsca na tolerancję wobec płci, a tym bardziej dla odmiennych orientacji seksualnych, jak i innego światopoglądu czy też religii, w chwili gdy taka religia staje się dominująca to o demokracji można pomarzyć...
A tu coś z naszej Konstytucji:
Art. 13.
Zakazane jest istnienie partii politycznych i innych organizacji odwołujących się w swoich programach do totalitarnych metod i praktyk działania nazizmu, faszyzmu i komunizmu, a także tych, których program lub działalność zakłada lub dopuszcza nienawiść rasową i narodowościową, stosowanie przemocy w celu zdobycia władzy lub wpływu na politykę państwa albo przewiduje utajnienie struktur lub członkostwa.

Art. 33.

1. Kobieta i mężczyzna w Rzeczypospolitej Polskiej mają równe prawa w życiu rodzinnym, politycznym, społecznym i gospodarczym.

2. Kobieta i mężczyzna mają w szczególności równe prawo do kształcenia, zatrudnienia i awansów, do jednakowego wynagradzania za pracę jednakowej wartości, do zabezpieczenia społecznego oraz do zajmowania stanowisk, pełnienia funkcji oraz uzyskiwania godności publicznych i odznaczeń.

Art. 30.

Przyrodzona i niezbywalna godność człowieka stanowi źródło wolności i praw człowieka i obywatela. Jest ona nienaruszalna, a jej..

Jak było w Waszym przypadku?

Nie pytam się o to, czy Bóg istnieje, o to, kto co musi udowadniać (z dziwnych powodów takie dyskusje często zamieniają się we flejmy, tak tutaj, jak na każdym innym forum ). Chciałbym poznać Wasze zdanie na temat - dlaczego jestem ateistą/wierzącym? Co to spowodowało? Nie tyle chodzi o argumenty racjonalne, ale o to, jakie doświadczenia, jakie powody światopoglądowe skłoniły Was do zmiany zdania? A może odziedziczyliście pogląd po rodzicach i dotąd go nie kwestionwaliście?

Powtarzam, nie chodzi mi o powody racjonalne, bo tych poznałem już nadto, Dawkins i Jan Paweł II też raczej nie doszli do niewiary/wiary przez logiczną argumentację, tylko intuicyjnie.

Skąd wiecie, że macie rację?

hej,

Przeznaczenie
Co to takiego ?
Czy nie oznacza to wiary w to , że istnieje coś/ktoś co świadomie i intencjonalnie kieruje/steruje losami całego świata i wszystkich ludzi ? Zawsze i wszędzie ! W absolutnie wszystkim co działo się , dzieje się i będzie się działo !
Czy nie oznacza to przekonania o tym , że ludzie w gruncie rzeczy pozbawieni są podmiotowości a nawet ograniczonego wolnego wyboru – ponieważ dla przeznaczenia nie ma znaczenia czy człowiek chce dokonywać świadomych wyborów czy nie … on ich dokonuje albowiem takie jest jego przeznaczenie .
Czyż nie jest to radykalny determinizm w którym człowieka o wielkim potencjale emocjonalnym i intelektualnym próbuje zredukować się do roli narzędzia ?
Konsekwencją wiary w przeznaczenie jest również ( zwykle nieświadomy ) relatywizm , ponieważ umożliwia ono człowiekowi w każdej sytuacji powoływanie się właśnie na owo tajemnicze , niezrozumiałe , niewyjaśnione przeznaczenie .
Umożliwia człowiekowi na odwoływanie się do wirtualnej woli niesprecyzowanego przeznaczenia a lekceważenie a nawet pogardę dla wysiłków rozumu , który usiłuje zrozumieć sploty przeróżnych zbiegów okoliczności , wyjaśnić je i wytłumaczyć .
A co wy o tym myślicie ?
pozdrawiam
makuś

hej,
Człowiek raczej identyfikuje się i utożsamia z przekonaniami i poglądami , które wyznaje .
Często jest tak , że zmiana czy nawet weryfikacja owych poglądów postrzegana jest nie jako wzbogacenie czy ulepszenie czy rozszerzenie swych osobistych zdolności do rozumienia swego istnienia i istnienia świata , lecz jako zagrożenie dla ciągłości i trwałości owych identyfikacji i utożsamień .
Jednocześnie wydaje się , że każdy poszczególny zbiór osobistych przekonań i poglądów jest w dużej mierze wypadkową przeróżnych oczywistości , dogmatów , uprzedzeń , zabobonów , przesądów czyli krótko mówiąc przyzwyczajeń .
Szczególnie narażeni na taką apoteozę przyzwyczajeń są ludzie , którzy są bezwarunkowo przekonani o tym , że ich przekonania i poglądy są wolą boga samego .
A więc podważanie czy sceptycyzm wobec dogmatów jest traktowany nie tylko jako zagrożenie osobowej integracji ale i jako grzech wobec boga samego .
Połączenie tych dwóch aspektów skutkuje w efekcie postawą wybitnie wrogą wobec jakichkolwiek prób prowadzenia dialogu z drugim człowiekiem . Uznania drugiego człowieka za pełnoprawny byt , uczestniczący w rozmowie równoprawnych podmiotów .
Owa bezalternatywność w ocenianiu swych osobistych poglądów i przekonań za definitywne i ostateczne nie pozwala właściwie na żaden rozwój ponieważ dla tego kto sądzi , że jego przekonania i poglądy są ostateczne i definitywne rozwój jako taki jest już ostatecznie i definitywnie reprezentowany przez zbiór jego własnych oczywistości , uprzedzeń..

hej,
Czy wiara w duchy , cuda i inne nieweryfikowalne i niesprawdzalne "rzeczywistości" przekłada się na nasze rzeczywiste wybory i decyzje ?
Na formowanie sądów i osądów , na analizowanie przeróżnych zdarzeń , na wartościowanie takiego czy innego postępowania , na formowanie założeń , oczekiwań i pragnień , na interpretowanie kontekstów w których się znajdujemy .

Czy wiara w duchy , mity i legendy ... przekłada się korzystnie na funkcjonowanie wspólnot w których przyszło nam istnieć ?

Czy wreszcie wiara ... może być nam pomocna w ROZUMIENIU tego fenomenu i faktu istnienia , którego jesteśmy udziałowcami ?
pozdrawiam
makuś

"NIe cudzołóż". Dlaczego stworzono to przykazanie w narodzie izraelskim?
Czy Żydzi jako naród walczący z innymi narodami, naród pasterzy przemieszczających się, nie mógł pozwolić sobie na utrzymanie panny z dzieckiem?
Jakie były praktyczne powody wprowadzenia tego przykazania?

Roznica miedzy etyka swiecka a religijna tkwi przede wszystkim w podlozu ontologicznym> Istnieja uniwersalna wartosci wspolne zarowno dla ateisty i chrzescijaninia.

W wątku "Dlaczego (nie) wierzycie w Boga?" Brzozowski dodał wyjaśnienie:
>nie chodzi mi o powody racjonalne
co J.S. zmieniając zdanie na
>nie tyle chodzi o argumenty racjonalne
kwituje je pytaniem:
>Oczekujesz irracjonalnych argumentów/powodów/doświadczeń na forum racjonalisty?
Pomijając zamieszanie wywołane równym potraktowaniem trzech różnych pojęć (nb. odnośnie doświadczenia, nie jestem przekonany o tym, czy logicznie rzecz biorąc w ogóle może ono być racjonalne lub nieracjonalne?) chcę spróbować odpowiedzieć na to pytanie traktując sprawę jednak szerzej, co wymaga innego sformułowania. Po namyśle zdecydowałem się na:
Czy jest możliwy racjonalizm absolutny, wolny od emocji, przeczuć i co tam jeszcze można sobie wymyśleć?
W moim przekonaniu odpowiedź jest natychmiastowa, gdyż zarówno ograniczenie możliwości ludzkiego mózgu, jak i to, że wymienione irracjonalne składniki naszego myślenia stanowią tegoż myślenia cząstkę ogromnej wagi, narzucają przekonanie o tym, że racjonalizm pozbawiony wspomagającego uzupełnienia swoich możliwości, danego przez emocje i intuicję byłby bezsilny jak PeCet pozbawiony prądu. Racjonalizm bez dodatków irracjonalnych jest nieracjonalny.
A wracając od kwestii ogólnej, do wyjściowego szczegółu, na pytanie J.S.-a odpowiadam: tak, oczekuję. Tyle że jedynie w charakterze koniecznych uzupełnień dodawanych w tych razach, gdy samo zimne, poddane ścisłym rygorom rozumowanie staje się bezsilne.
A jakie jest wasze w tej kwestii zdanie?

Witam,

Czy jest takie pojęcie, czy to w psychologii, czy to w filozofii, które nazywa równocześnie dwa sprzeczne uczucia: strach przed czymś, obawę oraz zainteresowanie, pożądanie.

Przykład. Są ludzie którzy zarówno boją się śmierci jak i w jakimś pokrętnym sensie jej pożądają.

Wydaje mi się, że musi istnieć taki termin. Proszę o odp.