Starałem się znaleźć tu (Racjonalista.pl) wypowiedzi na ten temat ale bez sukcesu - może coś przeoczyłem. Otóż chodzi o znaczne różnice reprezentacji płci w zbiorowościach ruchów ateistycznych/antyreligijnych - mężczyźni 59%, kobiety 23% . Źródłem jest publikacja: GLOBAL INDEX OF RELIGIOSITY AND ATHEISM, Gallup International 2012 (www.wingia.com/web/files/news/14/file/14.pdf strona 20).

Pomijam inne, równie interesujące wyniki badań, zwracam jedynie uwagę czytelników na to jedno, niepokojące w XXI wieku zjawisko. Mam w związku z tym kilka, wypowiedzio-rodnych wątpliwości, które postaram się wyrazić nie koniecznie wyczerpująco, pytaniami:

1. Czy jest możliwe aby powodem tej ogromnej różnicy (ponad 50%) w reprezentacji kobiet był patriarchalizm w zbiorowościach antyreligijnych świata?

2. i - Czy nad tym zjawiskiem zastanawiał (zwrócił na nie uwagę) się ruch feministyczny; któraś tego ruchu bardziej humanistyczna frakcja?

3. i - Jak można rozumieć te silne dysproporcje płci, mając na uwadze jeden z najsilniejszych argumentów ruchów antyreligijnych: godne pogardy traktowanie kobiet przez systemy religijne?

4. i - czy można się tu dopatrywać wyniku różnic w systemach wartości mężczyzn i kobiet, ich różnorakiego rozumienia sensu życia?

W swoich opiniach i sądach Henry David Thoreau był nadzwyczaj preskursorski. Uchodzi za twórcę (lub współtwórcę) transcendentalizmu, fleksitarianizmu, ochrony przyrody i ekologizmu szeroko pojętego(zwłaszcza ekologia głęboka). Miał bardzo niekonwencjonalne - jak na epokę w której żył poglądy na temat Indian ( jako jeden z pierwszych w pełni uznawał ich podmiotowość), niewolnictwa ( zdecydowany jego przeciwnik) wojny ( zadeklarowany pacyfista). Jego opinie na temat zalet i potrzeby pracy fizycznej wyrażone w książce "Tydzień nad rzekami Concord i Merrimack" - to błyskotliwy pean, a kolei esej zatytułowany "O sztuce chodzenia" jest swoistą biblią nie tylko ochroniarzy przyrody ale także współczesnych perypatetyków.
W 1845 r. Thoreau uciekł od cywilizacji. Wybudowł sobie chatkę w leśniej głuszy nad stawem Walden {Massachusetes) i tam rozpoczął idealny byt w doskonałej harmoni z przyrodą. Tak przynajmniej tę historię przedstawiają jego rozegzaltowani adherenci - i nie ma w niej ani joty prawdy. Thoreau żył nad Walden 2 lata, prowadząc skrupulatny dziennik i kontemplując nad szeregiem zagadnień. Później rezultaty tych przemyśleń opublikował w kilku - obecnie już kultowych - książkach. Jednakże Thoreau nie żył w głuszy. Walden położony był o rzut kamieniem od Concord i słychać było nad nim głos bijących w mieście dzwonów. Obok chatki prowadził gościniec, z którego odgłosy i wrzawa także dochodziły do uszu samotnika. Wreszcie - o zgrozo - skrajem lasu zamieszkiwanego przez filozofa,..

Pierwowzorem jednej z głównych bohaterek obsypanego nagrodami filmu "Ida" jest Helena Wolińska - Brus. Żydówka, bezwględna prokurator okresu stalinowskiego, zbrodniarka, winna sądowego zabójstwa gen. Fieldorfa - Nila, dopuszczająca sie w swojej pracy szeregu przestępstw i nadużyć. W 1968 r. wyjechała za granicę i osiadła w Welkiej Brytanii. Wieloletnie próby pociągnięcia jej do odpowiedzialności spełzły na niczym. Wielka Brytania odmówiła jej ekstradycji, a ona sama komentując starania polskich władz oskarżyła je o antysemicką hecę.
Przypadek tej zbrodnairki sklania do szeregu refleksji - także nad wypadkami 1968 r. Wydaje się bowiem, iż zbyt często przedstawiane są one w sposób tendencyjnie jednowymiarowy, w którym to schemacie strona polska jest tylko tym złym katem, a strona żydowska tą niewinną ofiarą.
Rola Żydów w utrwalania stalinizmu w Polsce jest dobrze znana. Wypowiedział się na ten temat - między innymi - znany historyk prof. Paczkowski, podając stosowne dane statystyczne. Szczególnie w wyższym aparacie partyjnym oraz bezpiece - znanej ze swej brutalności - byli oni ogromnie nadreprezentowani. Później w latach 50 - doszło do konfliktu, do walki frakcyjnej między dwoma frakcjami w PZPR. Frakcja "intelektualna" czyli Puławianie zdominowana była przez osoby pochodzenia żydowskiego. Natolińczycy z kolei, byli Polakami pochodzenia chłopskiego. Witold Jedlicki w znanym eseju z lat 60 - tych napisał o nich "Chamy i Żydy".
I w 1968 r. walka ta rozstrzygnęła się. Wygrały Chamy..

IDA okiem humanisty
W kontekście absurdalnej , irracjonalnej krytyki IDY ze strony narodowo-katolickich talibanów , pozbawionej jakiejkolwiek treści merytorycznej nie chciałem IDY krytykować - jednak wydaje mi się to potrzebne a nawet konieczne .
Film jest świetnie zrobiony - zdjęcia , muzyka , estetyka wyciszenia , skromność ... ciekawy scenariusz , gra aktorska ...
A jednak film jest nie tylko czarno-biały w obrazie lecz również w warstwie filozoficznej .
Ida wychodzi z klasztoru aby ostatecznie przemyśleć swą decyzje o złożeniu ostatecznych ślubów .
Co według autorów proponuje jej świat świecki ? Proponuje jej seks , alkohol , modne ubrania , zabawe ... i NIC więcej ... NIC - żadnej refleksji nad życiem , nad istnieniem , nad etyką , nad filozofią . Proponuje jej wyłącznie fizyczność . To jest świat pozbawiony głębi , zanurzony w cielesności .
Ida pije , pali , tańczy , kocha się ... po czym wraca do klasztoru ponieważ tylko tam odnajduje wartości . Tam w klasztorze odnajduje sens , dobro , piękno , bezpieczeństwo .
Nie ma w tym filmie autentycznego dialogu . Jest proste a nawet płytkie , zerojedynkowe , karykaturalne , schematyczne , uproszczone zestawienie sacrum i profanum .
Dziwi mnie bardzo , że środowiska narodowo-katolickie nie zauważają WYBORU Idy ... Wyboru katolicyzmu i wiary . Ida odrzuca świat w którym nie odnajduje niczego poza fizyczną satysfakcją .
Jednak to , że Ida nie odnajduje w świecie niczego poza cielesnością nie jest intelektualnie uczciwe . Jest manifestem..

Filozofia taoistyczna, obok konfucjanizmu, stanowi jeden z filarów chińskiej tradycji i kultury. Jakkolwiek ostatnimi czasy tradycyjne wartości chińskie zdają się coraz bardziej ustępować przed pozbawionym głębszej treści materializmem Zachodu (czego nieuchronnym następstwem jest postępująca w szybkim tempie modernizacja chińskich sił zbrojnych i ekspansja gospodarczo-militarna), to specyfika tej duchowości jest na tyle oryginalna i odrębna od wszystkiego, co znamy z tradycji Zachodu, że wielu powątpiewa, czy kiedykolwiek będzie możliwe prawdziwe "zrozumienie" pomiędzy kulturami Dalekiego Wschodu a Zachodu, cokolwiek by to "zrozumienie" miało oznaczać.

Proponuję więc sz. Czytelnikom zapoznanie się z krótką książeczką pt. "Tao programowania" autorstwa Geoffreya Jamesa, znalezioną w sieci i przerobioną przeze mnie na zdatny do czytania pdf. Wpisuje się ona w nurt popularny w literaturze popularyzującej wschodnie filozofie i religie, szeroko obecny szczególnie w obszarze anglojęzycznym, chociaż do pewnego stopnia echa jego możemy obserwować również w Europie kontynentalnej i Polsce. Jakkolwiek sądząc po tytułach obecnych na naszym rynku księgarskim czas największej popularności tego rodzaju tekstów dawno mamy za sobą (w latach 90-tych wydawano mała dziesiątki książek poświęconych różnym wschodnim systemom filozoficzno-religijnym), warto się z tym krótkim tekstem zapoznać głównie z racji jego humorystycznego charakteru, w którym autorowi udało się stworzyć całkiem zgrabną karykaturę..

Rozdawanie statuetek Oskara nie od wczoraj jest synonimem bezguścia, blichtru, samodurstwa, kabotyństwa i hipokryzji. Jednakże podczas ostatniej "gali" przekroczono kolejną cienką (zresztą nie tak znowu cienką) czerwoną linię. Konferansjer prowadzący to targowisko próżności pojawił się na scenie w bieliźnie. Wyglądał i zachowywał się jak gwiazdeczka filmu porno dla homoseksualistów. Jego obcisłe gatki należycie eksponujące ponętne genitalia oraz odpowiednia muskulatura niewątpliwie zrobiły wrażenie na kabotyńskiej publice - wśród któtrej - co tu dużo ukrywać, procent tych o odmiennej orientacji jest większy niż przeciętny. Pikanterii takiemu wizerunkowi dodaje fakt, iż w USA obcisłe gatki jak te zaprezentowane podczas gali są synonimem bezguścia, podobnie jak podkoszulek a la Kowalski z filmu "Tramwaj zwany pożądaniem", zdobiący tors Marlona Brando. W USA uznaje się za odpowiednie luźne bokserki - które ukrywają należycie genitalia. Obcisłe męskie bikini to rekwizyt z kategorii dla homoseksualnych fetyszystów. Słowem sięgnięto szamba i to wypełnionego wyjątkowo paskudną gnojówką, którą rozlano na cały świat, najpewniej zreszta - niestety - ku głupkowatej uciesze gawiedzi spragnionej takiego chleba i takich igrzysk.
Przyglądając się popisom konferansjera w desusach zastanawiałem się co by było, gdyby na scenie w negliżu porno pojawiła się konferansjerka? Jaka reakcja byłaby na taki fakt, co na to powiedziałyby - np. - feministki?
Przychodziły też mi do głowy skojarzenia z karykaturami..

Tak naprawdę jest to moja pierwsza praca filozoficzna jaką napisałem. Stanowi ona esencję celu mojej filozofii.

Schemat



Objaśnienie

1. Zasady moralne zostały przez człowieka wykształcone na przestrzeni tysięcy lat i udoskonalone do dnia dzisiejszego. Określają one podstawy prawidłowego funkcjonowania człowieka.

Wszystko co zbudowane z atomów składa się na materialną rzeczywistość, która nas otacza. Wykorzystujemy ją do naszego rozwoju, jednocześnie ją zmieniając, abyśmy mogli jeszcze lepiej z niej korzystać.

Człowiek tworzy idee, aby usprawnić własne funkcjonowanie, jak i wykorzystuje je w innych dziedzinach do kreowania nowych wspaniałych rzeczy.

2. Dzięki zachowaniu trzech podstaw jakimi są materialna rzeczywistość, zasady moralne oraz idee powstaje optymalne środowisko dla człowieka. W tymże środowisku człowiek jest zdolny do wytworzenia mądrości na podstawie analizowania powyższych trzech elementów. Człowiek wykorzystuje mądrość przede wszystkim do doskonalenia samego siebie, a także własnego otoczenia.

3. Kultura jest kluczowym elementem w rozwoju człowieka i wynika z samego faktu bycia istotą inteligentną, a także społeczną. Jest ona materialną częścią człowieka i jego cywilizacji. Esencją kultury jest dogłębne poznanie, wykorzystanie, przystosowanie oraz ujarzmienie materialnej rzeczywistości zgodnie z ludzkimi potrzebami. Opanowanie rzeczywistości od strony materialnej to jeden z celów niezbędnych do osiągnięcia..

Chciałbym raz jeszcze ( może ostatni w dłuższej perspektywie ) poruszyć kwestie cierpienia .
W kontekście istnienia cierpienia nie da się zignorować cierpienia , które człowiek zadaje zwierzętom .
Polecam gorąco książke Michaela Schmidt-Salomona
Książka zajmuje się szeroko rozumianą etyką , obecnością lub jej brakiem w wielu newralgicznych obszarach kształtowania się społeczeństw , międzyludzkich interakcji jak i interakcji człowiek - zwierzęta

A oto kilka cytytów :

Humanizm ewolucyjny - Michael Schmidt - Salomon
Jeremy Bentham :
Niech nadejdzie taki dzień , kiedy pozostałe stworzenia posiądą prawa , których ręka tyrana jedynie mogła ich pozbawić . Francuzi już zrozumieli , że czerń skóry nie jest powodem , by pozwalać na pastwienie się nad człowiekiem . Oby nadszedł dzień , w którym rozpoznamy , że liczba nóg , rodzaj owłosienia czy końcówka os sacrum ( ogona ) są równie niewystarczającym uzasadnieniem podobnego traktowania każdej czującej istoty . Bo jakimże innym kryterium mielibyćmy się tu kierować Zdolnością do myślenia czy raczej mowy ? A przecież dorosły koń czy pies to stworzenia nieporównywalnie inteligentniejsze od noworodka czy tygodniowego a nawet miesięcznego dziecka . I choćby założyć , że jednak są inne , to na co by się to zdało ? Pytanie nie brzmi : Czy potrafią myśleć ? albo : Czy mają mowę ? ale : Czy są zdolne odczuwać cierpienie ?

Michael Schmidt-Salomon

Uwzgędnienie reguł etycznych ma szczególne znaczenie , gdy interesy człowieka wchodzą w konflikt..

Przedstawiam moją autorską definicję moralności (przy jej tworzeniu opierałem się jedynie na własnych przemyśleniach). Moim celem jest stworzenie uniwersalnej definicji, która pozwoliłaby wyeliminować wszelkie nadużycia związane z pojęciem moralności. Chciałbym poddać ją dyskusji, aby sprawdzić czy czegoś nie pominąłem.

Moralność to postępowanie opierające się na dwóch płaszczyznach: materii organicznej (istot żywych) i nieorganicznej. Zakłada ona, że żadne działanie (zarówno pośrednie, jak i bezpośrednie) istoty rozumnej nie może skutkować cierpieniem psychicznym, fizycznym bądź pozbawieniem życia dla innych istot żywych. Jeżeli jednak:

- nie zostało potwierdzone, iż dane istoty żywe (np. rośliny czy bakterie) posiadają zdolność odczuwania cierpienia,

- przetrwanie (z przyczyn fizjologicznych) istoty rozumnej wymaga pozbawienia życia innej istoty żywej - z wykluczeniem istot rozumnych,

To w powyższych wypadkach, w kontekście moralnym traktujemy je na równi z materią nieorganiczną.

Natomiast w przypadku materii nieorganicznej żadne działanie (zarówno pośrednie, jak i bezpośrednie) istoty rozumnej nie może skutkować świadomym wykorzystaniem jej bez pożytku dla siebie i innych istot rozumnych (czyt. zmarnotrawieniem bądź zniszczeniem).

Jeżeli założymy, iż istnieje przeznaczenie, czyli wszystkie wydarzenia przyszłe mają już ustalony przebieg, bez względu na to, co ludzie (u)czynią, tudzież nie(u)czynią, to oznacza to, że nie są zupełnie za nic odpowiedzialni. Funkcjonując wobec powyższego założenia, wszystkie prawa, zasady i obowiązki wyrażające się w życiu społecznym przestają działać. Tzn. człowiek przekonany o tym, że nic nie dzieje się bez ,,woli przeznaczenia'', będzie mógł np. zamordować niewinnego człowieka i w swym mniemaniu jest on zupełnie niewinny, gdyż było mu przeznaczone dokonać tego mordu.

Piszę ten wątek, gdyż gdy prowadzę luźne dyskusje z rodziną czy znajomymi uznaję, że wielu bezmyślnie wierzy w przeznaczenie, tłumacze im, że jeśli by postępowali dosłownie z teorią w którą wierzą, to mogli by się posunąć np. do negatywnego przykładu, który wymieniłem wyżej.

Nauka nie wyjaśniła póki co powyższego problemu, zatem musimy rozwiązywać go filozoficznie. Prywatnie, sam, uważam, że nawet jeśli faktycznie autentyczną jest najgorsza możliwość, to powinno się żyć w sposób przeciwny, bo nawet jeśli człowiek byłby pozornie przekonany, że jest ,,kowalem własnego losu'', to tylko takie myślenie wywołuje u człowieka motywację do wszelkiego działania. Osobnik bowiem szczerze przekonany o istnieniu przeznaczenia, nie będzie czynił nic, i pogrążał się w lenistwie i maraźmie lub uzna, że może być poza lub ponad systemem sprawiedliwości państwa, w którym mieszka.