Edward Dutton w książce zatytułowanej "Przysłani przed swym czasem. Geniusz, charyzma a bycie wcześniakiem" (Sent Before Their Time: Genius, Charisma, and Being Born Prematurely) - stawia niezwykle śmiałą tezę, że istnieje ścisły związek między geniuszem a byciem wcześniakiem. Nie każdy geniusz był wcześniakiem ale bardzo wielu wcześniaków ( dysproporcja duża) było geniuszami. Co ciekawe wiele osób ze spektrum autyzmu to także wcześniaccy - a spora część z nich odznacza się cechami typowymi dla geniuszy.
Rozumowanie Duttona - ktory sam był wcześniakiem - w największym uproszczeniu jest następujące: Dziecko rodzi się wcześniej (ale nie za wcześnie bo wtedy zmiany w mózgu są nieodwracalne) i ma określone problemy zdrowotne w tym wybrakowany mózg. Zdolności regeneracyjne mózgu pozwalają jednakże na jego odbudowę. Przy czym w trakcie tego procesu pojawia się inna architektonika mózgu - co przesądza o tym, iż taki wcześniak myśli INACZEJ niż jego "standardowi" rówieśnicy. I ta inność myślenia stanowi kanwę na której może się rozwinąć geniusz.
Zainteresowanym polecam książkę jak wyżej.

"What do Sir Isaac Newton, Johannes Kepler, and Buddha have in common? They were all born prematurely. Tiny, weak, and brain-damaged, they very nearly didn't survive. But, just about pulling-through, they went on to change the world. And so did Rousseau, Goethe, and Moses, despite being born tiny and many months early. In Sent Before Their Time, Edward Dutton, who was born 3 months early himself, explores..

Każdemu interesującemu się historią znana jest książka B. Tuchman "Sierpniowe Salwy". Jednakże już bardzo niewielu spośród wyżej wymienionych zdaje sobie sprawę z tego, iż książka ta odegrała kluczową rolę w podejmowaniu przez prezydenta Kennedy'ego decyzji o deeskalacji kubańskiego kryzysu rakietowego w 1962 roku - co być może uratowało świat od zagłady nuklearnej.
Podlinkowany materiał traktuje właśnie o tym zdarzeniu. Zainteresowanym bardzo go polecam, tłumacząc jego najbardziej newralgiczny fragment:

"Podczas napiętych debat w październiku 1962 roku, Kennedy przywołał rozmowę odnotowaną w książce Tuchman, w której były kanclerz Niemiec wyraził zdziwienie co do początku I wojny światowej zapytując "jak to właściwie się zaczęło"? Jego następca odpowiedział: "czy ktokolwiek może o tym wiedzieć"? Kennedy, mając na myśli kryzys rakietowy wykrzyknął: "jeżeli ta planeta zostanie dotknięta wojną nuklearną, nie chcę aby jeden z tych co przeżyją ją i jej konsekwencje zadał drugiemu z ocalonych pytanie "jak do tego doszło", otrzymując niewiarygodną odpowiedź "czy ktokolwiek może o tym wiedzieć? Kennedy zadeklarował następnie," nie zamierzam postępować w sposób, który umożliwi kiedyś w przyszłości napisanie podobnej książki o obecnym czasie zatytułowanej "Październikowe rakiety". Jeżeli ktoś zdecyduje się na napisanie takiej książki, zrozumie uczyniliśmy wszystko co było możliwe aby ocalić pokój i zapewnić naszemu przeciwnikowi możliwość manewru"(nie przygważdżając go do muru).


"That..

Każdemu interesującemu się historią znana jest książka B. Tuchman "Sierpniowe Salwy". Jednakże już bardzo niewielu spośród wyżej wymienionych zdaje sobie sprawę z tego, iż książka ta odegrała kluczową rolę w podejmowaniu przez prezydenta Kennedy'ego decyzji o deeskalacji kubańskiego kryzysu rakietowego w 1962 roku - co być może uratowało świat od zagłady nuklearnej.
Podlinkowany materiał traktuje właśnie o tym zdarzeniu. Zainteresowanym bardzo go polecam, tłumacząc jego najbardziej newralgiczny fragment:

"Podczas napiętych debat w październiku 1962 roku, Kennedy przywołał rozmowę odnotowaną w książce Tuchman, w której były kanclerz Niemiec wyraził zdziwienie co do początku I wojny światowej zapytując "jak to właściwie się zaczęło"? Jego następca odpowiedział: "czy ktokolwiek może o tym wiedzieć"? Kennedy, mając na myśli kryzys rakietowy wykrzyknął: "jeżeli ta planeta zostanie dotknięta wojną nuklearną, nie chcę aby jeden z tych co przeżyją ją i jej konsekwencje zadał drugiemu z ocalonych pytanie "jak do tego doszło", otrzymując niewiarygodną odpowiedź "czy ktokolwiek może o tym wiedzieć? Kennedy zadeklarował następnie," nie zamierzam postępować w sposób, który umożliwi kiedyś w przyszłości napisanie podobnej książki o obecnym czasie zatytułowanej "Październikowe rakiety". Jeżeli ktoś zdecyduje się na napisanie takiej książki, zrozumie uczyniliśmy wszystko co było możliwe aby ocalić pokój i zapewnić naszemu przeciwnikowi możliwość manewru"(nie przygważdżając go do muru).


"That..

W programie radia talk fm omawiającym książkę Daniela Lisa pt. "Stulecie przeszkód. Polacy na igrzyskach" wspomniano - między innymi - o znanym polskim pięściarzu z Łodzi nazwiskiem Chmielewski, który na Olimpiadzie w Berlinie, w 1936roku, stoczył ćwierćfinałową walkę z Amerykaninem nazwiskiem Clark - Czarnoskórym. I wygrał ją - chociaż było to zwycięstwo pyrrusowe, bo po zwycięskiej walce Chmielewski miał tak poharatane ręce, iż następny pojedynek z zawodnikiem norweskim w półfinale szybko przegrał. Tym niemniej podczas walki z Clarkiem pokazał bardzo dużą klasę. Przed pojedynkiem z Polakiem Clark szedł jak burza, pokonując ( na igrzyskach berlińskich) pięciu oponentów. Dopiero Chmielewski zatrzymał go w tym zwycięskim amoku. Walka Polaka z Czarnoskórym była wydarzeniem igrzysk. Sala była wypełniona po brzegi, znajdowało się na niej kilkanaście tysięcy osób, głównie kibiców niemieckich. Kibicując Polakowi śpiewali oni nieustannie gromkie "Noch ist Polen nicht verloren" - hymn Polski w wersji niemieckiej. Jakkolwiek w audycji jak wyżej nie zostało to dopowiedziane - zdarzenie jak wyżej było podręcznikowym przykładem solidarności rasowej - w układzie Biali versus Czarni.
Na marginesie dodam, iż sytuacja jak wyżej wywołuje u mnie współczucie dla Clarka, który musiał stawić czoła nie tylko groźnemu przeciwnikowi ale także nieprzychylnej Mu publiki.

audycje.to(*)przeszkod-Polacy-na-igrzyskach

pl.wikipedia.org/wiki/Kantyzm

Kant był twórcą filozofii krytycznej (transcendentalnej), zakładającej, że podmiot jest poznawczym warunkiem przedmiotu. Podstawowymi cechami jego koncepcji filozoficznej są: agnostycyzm poznawczy względem tak zwanych noumenów (rzeczy samych w sobie, np. Boga, materii) oraz aprioryzm w stosunku do zjawisk.

Jego dzieło Kritik der reinen Vernunft umieszczone zostało w Indeksie ksiąg zakazanych dekretem z 1827 roku.

Przestrzeń i czas to, według Kanta, formy zmysłowej naoczności.

Wszystko, każda rzecz, którą widzimy, ma dla nas wymiary przestrzenne i zajmuje określone miejsce w czasie.

Sposób ludzi na postrzeganie wszystkiego w trójwymiarowej przestrzeni i w czasie jest
jedyną dostępną nam formą widzenia świata.

Jedynym dostępnym sposobem myślenia jest używanie pojęć takich jak: stałość ⇔ zmienność; jedność ⇔ wielość; przyczyna ⇔ skutek.

pl.wikiquote.org/wiki/Immanuel_Kant

"Postępuj wedle takiej tylko zasady, co do której mógłbyś jednocześnie chcieć, aby stała się prawem powszechnym."

"Dwie rzeczy napełniają umysł coraz to nowym i wzmagającym się podziwem i czcią, im częściej i trwalej się nad nimi zastanawiamy: niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie"


Siema
_
Wszystkie wszechświaty są wieczne (to już moje)

Cześć, to mój pierwszy wątek, ale raczej nie ostatni - bo nie raz przeglądałem forum, nie bardzo miałem potrzebę się rejestrować. Tytuł jak i mój nick, mogą wskazywać, że jestem trollem no i może i jestem, ale moje intencje są aktualnie szczere i czyste, a tytuł wcale nie jest clickbaitowy.

Na pewnym portalu społecznościowym wywiązała się dyskusja, w której pan X stwierdził, że Agnieszka Gozdyra jest (i tu uwaga) niezłym MILFem jak na swój wiek.

Oczywiście sprowadziłem go na ziemię co do jej wyglądu, ale nie zbaczajmy z kursu.
Pan X odpowiedział, że po pierwsze są gusta i guściki (ok), po drugie, że on nie osądza, a po trzecie, że zaznaczył, że JAK NA SWÓJ WIEK.

I teraz pojawia się moje pytanie, przy czym przyjmujemy definicję MILFa ze słownika:
"akronim pochodzący od słów "mom I'd like to f**k" (mamuśka, którą chciałbym przelecieć), stosowany dla określenia atrakcyjnych seksualnie kobiet, których wiek pozwalałby im na posiadanie dorosłego już potomka." czyli wiadomo, że 15 letnie młoda matka nie może być MILFem.

Ktoś odpisał panu X, że nazwanie kogoś MILFem już jest osądzaniem, natomiast ja dodałem, że stwierdzenie, że jest niezłym MILFem jak na swój wiek jest sądem analitycznym. Ponieważ orzeczenie o wieku (nazwijmy to średnim) jest wpisane w definicję słowa MILF. IMO równie dobrze można by napisać "Jest niezłym tatą jak na to, że ma potomstwo".

Przyjaciel z którym dyskutuję stwierdził, że to wcale nie jest sąd analityczny, ja uparcie twierdzę, że tak. Czy..

W latach 30 - tych ubiegłego wieku, już po dojściu Hitlera do władzy, istniał między Niemcami nazistowskimi a demokracjami zachodnimi, w tym Wielką Brytania i USA, program wymiany uczniów. Dotyczył on szczególnie szkół elitarnych oraz obejmował zarówno chłopców jak i dziewczęta.
Podlinkowane materiały traktują detalicznie o tym jakże ciekawym i mało znanym fenomenie. Zawierają one - między innymi - wywiad z autorką książki o pobycie brytyjskich dziewcząt w nazistowskich Niemczach. Intrygujące jest to, iż relacje z takich pobytów w Niemczech jak wyżej są w zdecydowanej większości pozytywne albo bardzo pozytywne.
Przywołana Rachel Johnson (pochodzenia żydowskiego) - autorka książki jak wyżej, w następujący sposób charakteryzuje ów fenomen:

"Wspominały, że był to najlepszy czas w ich życiu. Czuły się wyśmienicie w III Rzeszy. Jedna z nich powiedział mi że była to największa atrakcja w jej życiu. Dla nich było to bogate doświadczenie, bo Anglia w tamtym czasie była bardzo duszna. Ogromne bezrobocie, paskudne jedzenie i paskudna pogoda. W Bawarii miały do dyspozycji świeże górskie powietrze, zdrowe życie, operę, góry i przystojnych umundurowanych Niemców wokół. Nie mogły uwierzyć w swojego farta! Nie ma przyzwoitek, nie ma rodziców. Miały wszystko, w tym seks."


Johnson: They said: "We had the best time of our lives." They felt fantastic being in Germany during the Third Reich. "It was the highlight of my life," one told me. To them, it was a rich experience, because England was..

Ponad 100 studentów Uniwesytetu Cambridge w Wielkiej Brytanii wzięło udział w proteście przeciwko izraelskiej ambasador w tym kraju - która zjawiła się na campusie w celu wygłoszenia przemówienia. Protestujący werblowali oraz skandowali hasła "wolna Palestyna" oraz "Od rzeki do morza będzie wolna Palestyna" ("from the river to the sea Palestine will be free"). Ambasador jak wyżej, niejaka Tzipi Hotovely, w rządzie Netanyahu sprawowała funkcję minister do spraw osadnictwa - i jako taka była szczególnie odpowiedzialna za dyskryminowanie ludności palestyńskiej i stosowanie wobec niej polityki apartheidu.
Zainteresowanych problemem - odsyłam do podlinkowanego materiału
www.middle(*)tudents-stage-sit-disrupt-talk

Holding Palestine flags and chanting "free Palestine", more than 100 students at Cambridge University rallied against Israel's ambassador to Britain, Tzipi Hotovely, speaking at the Cambridge Union on Tuesday.

Hotovely, who served as a settlement minister under former Prime Minister Benjamin Netanyahu, spoke at the Cambridge Union as protests raged outside against the ambassador.

The union, a private members' club that attendees have to pay for, hosted the event despite criticism from an array of student groups.

Protesters stood outside the union building, where attendees were lining up. Organisers banned attendees from bringing bags into the event and prohibited them from recording the talk.

When the event began,..

W Biblii nie ma ani o innych planetach, ani o innych galaktykach ani o Australopitekach ani o Kangurach i Australijczykach.

Galaktyka to podstawowa struktura kosmosu !!!

Najpierw w kosmosie powstawały galaktyki spiralne.

Co jakiś czas zderzają się i wtedy scalają w nieciekawe, jajowate, żółtawe galaktyki eliptyczną.

Gdy duża galaktyka zderza się z małą to może nie utracić spiralnego wyglądu.

My nie rozróżniamy gwiazd w obrazie galaktyk ale ciało galaktyk to jest pył zbudowany naprawdę z miliardów gwiazd.
Nie widzimy zatem jasnej mgiełki, jak się nam wydaje, a tylko i wyłącznie zwyczajne gwiazdy (sic!).

Przykład

"Pada deszcz gwiazd". Ten olbrzymi, kosmiczny parasol to pływowy strumień gwiazd, wydarty z niewielkiej galaktyki towarzyszącej.
Główna galaktyka, spiralna NGC 4651, ma rozmiary naszej Drogi Mlecznej,
natomiast gwiezdny parasol rozciąga się na 100 tysięcy lat świetlnych ponad jej jasnym dyskiem.
Mała galaktyka najpewniej została rozdarta przez powtarzające się zbliżenia, gdy poruszała się wokół NGC 4651 na ekscentrycznej orbicie.
Pozostałe gwiazdy z pewnością opadną na galaktykę w ciągu najbliższych kilku milionów lat i staną się częścią połączonych galaktyk.
Prezentowane zdjęcie zostało wykonane przez Kanadyjsko-Francusko-Hawajski Teleskop (Canada-France-Hawaii Telescope),
znajdujący się na Hawajach, w USA.
Galaktyka Parasol znajduje się w odległości około 50 milionów lat świetlnych,
w zadbanym północnym gwiazdozbiorze Warkocza Bereniki (Coma Berenices)."..

W czasie wojny secesyjnej w USA ( 1861 - 1865) Francja korzystając z osłabienia tego kraju, o obaliła Juareza w Meksyku i zainstalował tam na tronie cesarskim swojego człowieka - arcyksięcia Maksymiliana. Jednakże zaraz po zakończeniu wojny secesyjnej, sekretarz stanu USA Seward ( ten co kupił Alaskę od Rosji w 1867 r.) wysłał o Paryża specjalnego emisariusza, który zażądał od Napoleona II wycofania się z Meksyku. Równocześnie kilkudziesięciotsięczny korpus amerykański stanął na granicy amerykańsk0 - meksykańskiej. Europa zrozumiała wymowę tego faktu. Napoleon III podał tyły. Maksymilian nie za bardzo chciał co skończyło się dla niego tragicznie dwa lata później. Stany zjednoczone Ameryki postępując jak wyżej po prostu wcieliły w życie osławioną doktrynę Monroa - brzmiącą in nuce: "Ameryka dla Amerykanów".
Dzisiaj obserwujemy powtórkę mechanizmu jak wyżej. Tylko że tym razem w roli USA występuję Rosja, która chce ustanowić swoją własną doktrynę Monroea i rugować ze swojego przedproża ( za takowe uważa Ukrainę) każdego, kto jej zdaniem nie powinien tam się znajdować.