Nie jestem pewien, czy istnieje właściwy sposób studiowania filozofii, ale robię to sam, czytając głównie podstawową literaturę różnych filozofów. W akademii wydaje się, że celem jest głębokie zrozumienie określonej dziedziny lub filozofa, podczas gdy tak wiele rzeczy wydaje mi się interesujących i wartych zagłębienia się.

Czytałem wszystkich presokratyków, Platona i Arystotelesa w jednym „nurcie”, a Kartezjusza, Spinozę, Leibniza, Kanta, Hegla, Nietzschego i Heideggera w innym. To ogromna ilość rzeczy i zwykle muszę ciągle coś ponownie czytać lub ponownie odwiedzać.

Czy macie jakieś wskazówki lub rady? Szczególnie boję się próby zrozumienia tak wielu filozofów i niezrozumienia żadnego.

W kontekście walki kościoła katolickiego z gender koniecznie trzeba wspomnieć książkę Agnieszki Graff i Elżbieta Korolczuk Kto się boi gender? Prawica, populizm i feministyczne strategie oporu. Podobnie jak książkę Suchanów, (www.racjonalista.pl/forum.php/s,900398#w900580) zrodziło ją samo życie. Graff i Korolczuk udało się uchwycić powiązania (nie tylko ideologiczne, ale i finansowe) między antygenderową histerią, jaka ogarnęła niemal wszystkie kraje naszego globu. Pod ich analitycznym spojrzeniem znalazły się populistyczne partie i wiele instytucji religijnych, z kościołem katolickim na czele. Te pierwsze odwołują się do wydawałoby się ostatecznie skompromitowanego dziedzictwa faszyzmu, a te drugie do najciemniejszych kart własnej tradycji nietolerancji i opresji inaczej myślących. Bez tej książki nadal trwalibyśmy w błogiej niewiedzy, uważając, że są to zjawiska osobne. To lektura obowiązkowa dla każdego, komu leży na sercu rozumienie rzeczywistości, w której przyszło nam żyć. Tutaj również warto zwrócić uwagę na opis pokrętnej historii stowarzyszenia Ordo Iuris, które w przestrzeni publicznej coraz ostrzej zaznacza swoją obecność. Podobnie jak Suchanów, również Graff i Korolczuk pokazują międzynarodowe powiązania tej fundamentalistycznej organizacji, bo jej ambicje znacznie przekraczają granice naszego kraju. Wystarczy wspomnieć znaczącą pomoc finansową dla podobnych grup w Chorwacji. Ale oczywiście to tylko mały wycinek niezwykle skutecznej działalności ideologicznej..

Cześć! Studiuję filozofię i zbliża się egzamin społeczno-polityczny i zastanawiam się, w jaki sposób maszyna Doświadczenia Nozicka ma się do jego poglądów na temat polityki. Z Maszyny Doświadczeń wywnioskowałem, że stwierdza ona, że ​​ludzie cenią sobie autentyczność i że przyjemność nie jest jedyną ważną rzeczą dla człowieka, i że miała być kontrargumentem dla hedonizmu. Ale nie rozumiem, w jaki sposób jest to powiązane lub istotne dla jego polityki? Wysłałem e-maila do mojego profesora, ale jego odpowiedź była bardzo niejasna i mam pewne wątpliwości, ponieważ wygłosił inne stwierdzenia, które były wątpliwe (jak Marks opowiadający się za równością wyników).
Appvalley vlc.onl
Aby uzyskać kontekst, musieliśmy przeczytać rozdział 7 Anarchii, państwa i utopii.

Pewien czas temu odkryłem, że rzeczywistość fizyczną tworzą osobliwości w ruchu i w materii, które są ze sobą trwale związane. Idąc tym tokiem myślenia zauważyłem dalej, że osobliwości w ruchu mają podobny charakter jak osobliwości w materii, tzn. że są porcjami ograniczonymi, skończonymi, policzalnymi i określonymi. Zauważyłem jeszcze, że zarówno osobliwości w ruchu jak i materii bywają złożone z osobliwości podrzędnych ale także wraz z innym osobliwościami tworzą obiekty nadrzędne.

Mam pewną teorię, wg której abstrakcja jakiej doznajemy jest wewnętrznym obrazem naszej fizyczności, zatem wszystko co objawia się w świecie fizycznym musi także objawić się w świecie abstrakcji matematycznej.

Co tylko zostanie odkryte w fizyce musi znaleźć swoje odzwierciedlenie w matematyce.

Stąd pomysł, że obiekty w materii odzwierciedlają argumenty w matematyce natomiast obiekty w ruchu wyrażają działania matematyczne.

Idąc dalej tym tokiem myślenia, skoro osobliwości w ruchu i materii mają podobny charakter to zapewne podobny charakter będą przejawiały argumenty i działania w matematyce.

W tym wątku chodzi mi o to, że skoro liczby są tworami złożonymi i istnieją dla nich liczby podrzędne i nadrzędne, to zapewne działania matematyczne także muszą być tworami złożonymi i muszą dla nich występować działania podrzędne i nadrzędne.

W matematyce podobnie jak w fizyce gdzie występują dwa wymiary 1. czas, 2 przestrzeń, muszą istnieć również dwa wymiary, jeden argumentów matematycznych a drugi..

.
oglądanie porno wyraża tęsknotę za rajem.
.

Cześć, chciałem zapytać, czy masz artykuły (nie mam teraz czasu na czytanie nowych książek) lub filmy wyjaśniające główne krytyki Marksa przez postmodernistycznych i poststrukturalnych myślicieli, takich jak Foucault, Lyotard, Deleuze itp. Chętnie przeczytam też Twoje wyjaśnienia Dlaczego myśliciele tacy jak Deleuze nazywają siebie marksistami, a przeciwstawiają się dialektyce?

Swoją przygodę z filozofią rozpocząłem od marksizmu (izmu), więc jestem bardzo zainteresowany poznaniem autentycznej krytyki ostatnich filozofów, którzy zajmują się ogromną pracą Marksa.

Krzywa puszka od cebuli kiwnęła się 21 razy zanim przestała się kiwać.

Jakie znacznie może mieć to, że była krzywa a nie prosta?

Po co nam określenia:
osobnik 1,
osobnik 2,
osobnik 3,
4, 5, 6 …,

zamiast określenia osobnik albo osobnicy?

Czemu to służy?

Wyobraźcie sobie czynny atom, którego elementy wykonują powtarzające się czynności.



Dla mnie takie wyobrażenie, jak to określam falocząsteczki ruchomaterii jest wyodrębnionym od reszty światem rządzącym się swoimi prawami, osobliwością czasoprzestrzeni.

Wyobrażam sobie, jeżeli znajdę się w tym atomie, w tym odrębnym od reszty świecie to będę podlegał jego prawom, znajdę się w jego czasie i przestrzeni ale gdy wydostanę się z niego, to uwolnię się od jego praw, od jego czasu i przestrzeni.

Wyobraźcie sobie strukturalne i systemowe zaburzenie takiego atomu pochodzące od wnikania weń zewnętrznych osobliwości zarówno tych w ruchu jak i w materii, włączania weń zewnętrznych czynności i ciał.

Wyobraźcie sobie, że rozciągamy taki atom w jednej linii na 1000 km przy zachowaniu jego strukturalnej i systemowej charakterystyki a następnie zaburzamy go zewnętrznie z jednej strony, żeby w jego strukturze i systemie przenieść zaburzenie na drugą stronę 1000 km.

Co powiecie na takie spojrzenie na światłowód jakby ten był odrębnym światem, rozciągniętym na 1000 km, do którego zaglądamy na jego dwóch końcach, żeby dzięki zanurzeniu się w jego czasoprzestrzeni propagować poprzez ten świat zaburzenia falowe w oderwaniu poprzez odrębność świata światłowodu od ich propagacji w reszcie światów występujących w jego otoczeniu?

Krytyczne podejście zazwyczaj skierowane jest na zewnątrz. Ten sam problem poddany krytyce wewnętrznej ma zupełny inny wymiar.

Można powiedzieć największą głupotę a zależy ona tylko od pozycji społecznej.

Zapomniałem. Słówko na dziś.

SIMP to termin, który określa mężczyznę, wykazującego służalczą postawę wobec kobiety ("Somebody Idolizes Mediocre Pussy", czyli "Ktoś idealizujący przeciętne laski").