W kontekście walki kościoła katolickiego z gender koniecznie trzeba wspomnieć książkę Agnieszki Graff i Elżbieta Korolczuk Kto się boi gender? Prawica, populizm i feministyczne strategie oporu. Podobnie jak książkę Suchanów, (www.racjonalista.pl/forum.php/s,900398#w900580) zrodziło ją samo życie. Graff i Korolczuk udało się uchwycić powiązania (nie tylko ideologiczne, ale i finansowe) między antygenderową histerią, jaka ogarnęła niemal wszystkie kraje naszego globu. Pod ich analitycznym spojrzeniem znalazły się populistyczne partie i wiele instytucji religijnych, z kościołem katolickim na czele. Te pierwsze odwołują się do wydawałoby się ostatecznie skompromitowanego dziedzictwa faszyzmu, a te drugie do najciemniejszych kart własnej tradycji nietolerancji i opresji inaczej myślących. Bez tej książki nadal trwalibyśmy w błogiej niewiedzy, uważając, że są to zjawiska osobne. To lektura obowiązkowa dla każdego, komu leży na sercu rozumienie rzeczywistości, w której przyszło nam żyć. Tutaj również warto zwrócić uwagę na opis pokrętnej historii stowarzyszenia Ordo Iuris, które w przestrzeni publicznej coraz ostrzej zaznacza swoją obecność. Podobnie jak Suchanów, również Graff i Korolczuk pokazują międzynarodowe powiązania tej fundamentalistycznej organizacji, bo jej ambicje znacznie przekraczają granice naszego kraju. Wystarczy wspomnieć znaczącą pomoc finansową dla podobnych grup w Chorwacji. Ale oczywiście to tylko mały wycinek niezwykle skutecznej działalności ideologicznej różnych grup, które jednoczy obsesja na punkcie "ideologii gender". Piszą autorki: "Naszym zdaniem sposób, w jaki ruch antygenderowy mobilizuje emocje, jest zarazem ważnym aspektem jego zbliżenia z populizmem. Odwrócenie relacji ofiara - prześladowca, którego dokonują antygenderyści, odzwierciedla pewną szerszą skłonność prawicowych populistów, którzy prezentują siebie samych jako ofiary liberalnego establishmentu i obrońców wolności słowa, tłumionej rzekomo przez poprawność polityczną". Jak się wydaje, Graff i Korolczuk zasadnie skupiają się na tych grupach jako na przejawie działalności politycznej, dla której ideologia fundamentalizmu religijnego jest jedynie pretekstem, by zdobyć jak największe wpływy. "My same interpretujemy antygenderyzm jako ruch przede wszystkim polityczny, którego agendę przykrywa się odwołaniami do godności człowieka, odniesieniami do Prawa Naturalnego i bezustannym mówieniem o wartościach moralnych". Doskonałą ilustracją politycznego charakteru grup odwołujących się do ultrakonserwatywnego światopoglądu katolickiego jest najnowszy rozwój sytuacji politycznej w Polsce. Ale przecież nie tylko o Polskę chodzi, bo podobne zjawiska miały miejsce na przykład w USA w czasie prezydentury Donalda Trumpa, który w fundamentalistycznych grupach protestanckich słusznie upatrywał swoich najwierniejszych sojuszników. Władimir Putin również nie ukrywał, że rosyjskie prawosławie jest najskuteczniejszą legitymizacją jego autorytarnych rządów. Zresztą nie dotyczy to tylko wyznań chrześcijańskich, by przypomnieć chociażby Turcję Recepa Tayyipa Erdogana, która dawno odeszła od swoich sekularnych korzeni i chętnie odwołuje się do islamizmu jako inspiracji tureckiego patriotyzmu. Podobne tendencje można zauważyć również w Indiach, które coraz wyraźniej odchodzą od gwarantowanego konstytucją rozdzielenia religii od państwa i faworyzują religię większości - hinduizm. Dla Graff i Korolczuk w Polsce powiązanie obecnego rządu z fundamentalizmem katolickim nie ulega najmniejszej wątpliwości. Piszą autorki: "współpraca między ultrakonserwatystami i prawicowymi populistami pomogła wynieść tych drugich do władzy w 2015 roku, a także wygrać prezydenturę w 2020 roku. Prawo i Sprawiedliwość oraz jego koalicjanci wielokrotnie posługiwali się konkretnymi argumentami sformułowanymi przez siły ultrakonserwatywne, na przykład twierdzeniem, że wszyscy geje to pedofile, względnie, że edukacja seksualna jest formą molestowania dzieci. Funkcją takiej retoryki jest wzmacnianie polaryzacji społecznej, napiętnowanie grup mniejszościowych oraz oczernianie przeciwników politycznych poprzez nadanie im etykiety zwolenników demoralizacji". I jeszcze jeden, już ostatni cytat, który wskazuje na główny zamysł Graff i Kolorczuk: "W tej książce obrałyśmy sobie za cel zrozumieć wewnętrzną logikę antygenderyzmu jako ideologii, opisać dynamikę kampanii antygenderowych oraz różne sposoby, na jakie ludzie odnoszą się do tych społecznie konserwatywnych dyskursów i ruchów. Naszą główną ambicją było jednak zbudowanie teorii opisującej złożoną relację między kampaniami antygenderowymi a wzrostem znaczenia prawicowego populizmu. W tym celu sformułowałyśmy pojęcie oportunistycznej synergii, aby pokazać, że antygenderyzm nie jest ani autonomicznym ruchem religijnym, który zdołał się przebić do polityki, ani też nieodłączną cechą światopoglądu populistycznej prawicy". Kluczem do całej książki jest pojęcie oportunistycznej synergii, które wyjątkowo przejrzyście wskazuje na wzajemne interesy (również polityczne) grup tylko pozornie oddalonych od siebie jak prawicowy populizm, który śmiało można nazwać nową inkarnacją faszyzmu, oraz religijny fanatyzm, który pod płaszczykiem obrony jakoby zagrożonych wartości chrześcijańskich bezpardonowo i z coraz większą skutecznością niszczy demokratyczne struktury wielu państw, w tym również Polski.

---

Fragment zaczerpnięty z "BABILON Kryminalna Historia Kościoła" Artur Nowak, Stanisław Obirek