Gdy pada słowo rasizm, odruchowo myślimy o określonym stosunku Białych względem Czarnych. Tymczasem rasistowskie postawy mogą przybierać całkiem odmienne kierunki, w tym także może to być określona postawa Czarnych względem Białych. Taka właśnie sytuacja ma obecnie miejsce w Republice Południowej Afryki. Kiedyś państwo to było symbolem rasizmu Białych względem Czarnych, teraz jest dokładnie na odwrót. Ten rasizm na odwyrtkę Czarnych, przybiera często skrajne i brutalne formy, wyrażające się w okrutnych morderstwach białych farmerów w RPA i gwałtach na białych kobietach( w RPA gwałt na kobiecie, w tym na Białej, jest generalnie rodzajem narodowego sportu, uprawianego przez ogromną rzeszę męskiej - i co istotne - Czarnej populacji tego kraju). Gdy się czyta doniesienia o tych przypadkach i ich drastyczne opisy, mimowolnie na myśl przychodzą...sceny linczów dokonywanych na Murzynach w USA 100 lat temu.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału. Tymczasem napomknę tylko, iż Biali w RPA bronią się przez rasizmem Czarnych metodą....apartheidu na odwyrtkę. To jest tworzeniem zamkniętych kulturowo- etniczno - ekonomicznych gett, które zamieszkuje tylko i wyłącznie biała rasa. W takim środowisku są w stanie odtworzyć w dużym zakresie stary świat, starą rzeczywistość. Przykładem takiej enklawy jest osada Oranje, o której w podlinkowanym materiale.

www.youtube.com/watch?v=b-Ubvkep0jQ
www.thegua(*)ment-of-south-africa-whites-..

Edgar Morin, filozof, socjolog i politolog, podobno najważniejszy i najbardziej wpływowy współczesny myślicieli francuski na swoje 99 urodziny wygłosił Musimy żyć w małych oazach gdzie tętni życie i braterstwo
to zgrabny opis raju, zamieniłbym tylko braterstwo na siostrzeństwo a jeszcze lepszym terminem będzie zażyłe stado

Jedną z wiodących teorii co do genezy orientacji homoseksualnej jest teza, iż ma ona pochodzenie sensu stricto genetyczno - biologiczne. Jednakże problem z takim twierdzeniem polega na tym, iż nie znajduje ono pełnego wsparcia w badaniach prowadzonych na bliźniakach, w tym bliźniakach jednojajowych, którzy mają identyczne zaplecze genowe. Skoro tak, to każdy z takich bliźniaków winien cechować się taką samą orientacją seksualną. Tymczasem z przeprowadzonych badań wynika, iż s stopie korelacji co do orientacji seksualnej między bliźniakami w parach bliźniaków jednojajowych wynosi - w zależności od badań - od kilkunastu do kilkudziesięciu procent. Czyli jest on dosyć wysoki - a wyniki jak wyżej są bardzo często interpretowane jako dowód na słuszność tezy o biologiczno - genetycznym rodowodzie homoseksualizmu. Moim zdaniem tego typu interpretacja wyników jak wyżej jest nadużyciem, żeby nie powiedzieć kłamstwem. Bo z wyników jak wyżej wynika przecież, że inne poza genetyczne czynniki (np. środowiskowe) odgrywają przy kształtowaniu orientacji homoseksualnej istotną lub wiodącą rolę.
Okazuje się na przykład, że fakt wychowywania adoptowanego dziecka w środowisku homoseksualnym zwiększa nawet o 11 procent (istotny skok) prawdopodobieństwo wystąpienia u takiego dziecka takiej właśnie orientacji.
Zainteresowanych problemem odsyłam do podlinkowanego materiału.


"Studies have shown that in identical twins, if one twin is gay (the term “homosexual” is used in clinical studies..

Przeszedłem się dziś po swojej dzielni, gdzie zagęszczenie wielkich domów, można by rzec ogromnych. Opadły liście z drzew, szybko robi się ciemno, o tej porze roku wszystko co wewnątrz widać jak na dłoni. Widziałem wielkie powierzchnie, ogromne, prawie puste, widocznie poświęcone 1, 2 osobom. Stworzyć i utrzymać tak wielką powierzchnię mieszkalną nie zdoła 1 człowiek, może 10 gdy się temu całkowicie poświęci, a pewnie i 100, jeśli oprócz tego, będą musieli zaspokoić własne potrzeby.

Zastanawiam się nad ludzkim zaangażowaniem w tworzenie takiego dobrobytu 1, 2 osobom. Zastanawiam się nad tym w sensie czysto biologicznym, wszak to poświęcenie własnej energii życiowej, którą każde stworzenie wydatkuje dla zysku. Jaki jest zysk z zaangażowania w kreację cudzego dobrobytu w sensie biologicznym?

Przyszło mi na myśl pojęcie sterowania.
pl.wikipedia.org/wiki/Sterowanie

Bycie sterowanym jako zysk z kreacji cudzego dobrobytu własnym kosztem.
Działanie uwolnione od intelektualnego wysiłku.
Czyż dlatego własne życie poświęcamy elitom?

Ile energii życiowej można poświęcić za obce sterowanie?
1%? 10%? 50%? 99%?

Naszło mnie pytanie czy społeczeństwo powinno mieć nad tym kontrolę?
Naszło mnie kolejne pytanie czy społeczeństwo powinno mieć kontrolę nad wszystkim, co ma wpływ na jego egzystencję?
Czy człowiek powinien kontrolować wszystko co ma wpływ na jego życie?
Nie może ale czy powinien?
Czy człowiek powinien zrobić co w jego mocy, żeby posiadać kontrolę nad własnym życiem?

Podlinkowany materiał traktuje o problemie prześladowania albinosów w Afryce. Szczególnie w jej wschodniej części jest to rozpowszechniony i absolutnie przerażający w swych skutkach proceder. Jego istota zasadza się na przekonaniu, według którego, z jednej strony, albinos jest utożsamiany z siłami zła i jako taki ma przynosić nieszczęście, z drugiej zaś strony na przesądzie, który przypisuje częściom ciała albinosów magiczną moc, w tym także w zakresie medycyny ludowej ( zachodzi tutaj podobieństwo do rozpowszechnionego w Średniowieczu w Europie poglądu o magicznych właściwościach krwi ludzkiej). Stąd liczne zabójstwa albinosów czy też stosowanie wobec nich na wielką skalę okrutnych praktyk mutylacyjnych, polegających na odrąbywaniu określonych części ich ciała żywcem.
Zachęcając do lektury podlinkowanego materiału, pozwolę sobie na postawienie pewnej roboczej i osobistej/subiektywnej hipotezy co do korzeni/istoty owego barbarzyńskiego przesądu. Otóż w Afryce Wschodniej albinosi bywają często nazywani pejoratywnie "mzungu" - którym to terminem określa się przede wszystkim białego człowieka. Skoro tak, to nie jest wykluczone, iż stosunek jak wyżej społeczności afrykańskich do albinosów jest - także - przejawem ich niechęci do białego człowieka i stanowi zakamuflowany przykład swoistego rasizmu a rebours.

www.hrw.or(*)ent-growing-albinism-tanzania#

"When the killings began, my teacher asked me to stop coming to school." - "Juma", July 2017..

Pytam jako człowiek niewykształcony w tym kierunku

I jednocześnie mijać sobie głodnego bezdomnego przed marketem rzucając mu przy tym pełne dezaprobaty spojrzenie i teatralnie kręcąc głową aby pokazać innym, że nic nas z nim nie łączy?

Czy to przypadkiem nie taki cwancyk?
Ze niby interesuje nas los ludzkości i jesteśmy zaangażowani w czynienie "wspólnego dobra" ale tak po prawdzie to te gesty służą nam jedynie do tego aby oszukać innych i ze spokojem sumienia zająć li wyłącznie swoimi potrzebami. Jakże przecież wyższymi i szlachetniejszymi niż napełnienie żołądka.

Oczywiście pytam jako bezdomny.

Jaki jest cel wyrażania własnych negatywnych opinii o innych publicznie w gronie osób znających się, mogących wzajemnie ze sobą dyskutować, czy przez rozmowę, czy przez czytanie?

Zakładając, że wszyscy są dorośli i wszyscy się jakoś tam znają, to na podstawie odbieranych informacji każdy o każdym ma jakieś zdanie, każdy słuchający lub czytający ma oczy, uszy, rozum, inteligencję, doświadczenie, uczucia itp., a w wszystkie te cechy pozwalają każdemu na sformułowanie własnego zdania na temat grona pozostałych osób i każdego z osobna.

I teraz - niemal w każdym takim gronie pojawiają się informacje w stylu "ty jesteś taki, on jest taki, wy jesteście tacy" - a moje pytania są takie: jaki jest tego cel, skąd ta potrzeba? - i pytanie najważniejsze: czy i jaki to ma przynieść skutek?

Jeżeli celem jest poinformowanie reszty lub wytłumaczenie reszcie tego "jaki jest konkretny ON/ONA i jak się ON/ONA zachowuje", to ów cel jest całkiem absurdalny w stosunku do reszty, bo czy cała reszta zmuszona do czytania lub słuchania nie potrafi sobie prywatnej opinii na temat innych w żaden sposób wyrobić? Skąd się bierze założenie, że pozostali "czegoś" lub "niczego" nie dostrzegają i koniecznie trzeba im to pokazać i wytłumaczyć?

Jeżeli celem jest zmiana czyjegoś "postępowania", zmiana jego "sposobu myślenia", zmiana jego "poglądów", to jakie wyrażający opinie "o kimś" ma kompetencje do "pouczania, nawracania, prostowania"? Skąd "wiara w posiadanie" owych "kompetencji" się bierze? Skąd bierze się..

Donald Trump nie jest postacią z ogródka Angeli Merkel. Jednakże kanclerz Niemiec ostro skrytykowała cenzurę zastosowaną wobec niego przez media społecznościowe w USA ( Twitter). Podobnie na temat wypowiedział się prezydent Meksyku, ministrowie francuscy, szef opozycji rosyjskiej Nawalny... Wszyscy oni rozumieją, iż Donald Trump, przy całej obleśności i kontrowersyjności tego polityka, nie jest wielkim problem. Znacznie większym jest polityka cenzury i ograniczania prawa do wolności słowa przez cyberbehemoty.
Zainteresowanych detalami odsyłam do podlinkowanego materiału.

"Angela Merkel, German chancellor, has sharply criticised Twitter's decision to ban US president Donald Trump, calling it a "problematic" breach of the "fundamental right to free speech".
Twitter suspended Mr Trump's account last week in the aftermath of the riots at the Capitol Building, citing "repeated and severe" violations of its civic integrity policies. Facebook has taken similar action.
But Dr Merkel said through her spokesman that the US government should follow Germany's lead in adopting laws that restrict online incitement, rather than leaving it up to platforms such as Twitter and Facebook to make up their own rules."

www.irisht(*)itter-over-trump-ban-1.4455811

Dzień dobry
Po przeczytaniu książki Fransa de Waala ,, Małpy i filozofowie" powstało w mojej głowie pytanie. Jak możemy na podstawie psychologii ewolucyjnej wytłumaczyć altruizm miedzygatunkowy? Fraans de Waal wskazuje nam przykłady niesienia pomocy przez przedstawicieli jednego gatunku przedstawicielowi innego. Wskazuje Szympansa Kuni który to niesie pomoc szpakowi by ten mógł swobodnie odlecieć. W internecie napotkałem wiele przykładów takiego właśnie altruizmu międzygatunkowego ( np: Walenie które pomagają delfinowi, pies ratujący topiącego się kota).
Wytłumaczenie takich zachowań altruizmem wzajemnym nie daje mi satysfakcji. Jak inaczej z perspektywy tych zwierząt i biorąc pod uwagę psychologię ewolucyjna możemy wytłumaczyć takie działania? Frans de Waal wskazuje że u pewnych gatunków występuje atrybucja- możliwość pełnego przyjęcia cudzej perspektywy. Jednak dlaczego tak się dzieje? Jaką korzyść mogło zapewniać to jednostce tak działającej? Lub jakiego zachowania może to być produkt uboczny? Próbuję spojrzeć na takie sytuacje pod kątem samolubnych genów i psychologii ewolucyjnej, co nie wykluczam możemy być błędem.
Zapraszam do dyskusji