Tez dla mnie jest to dziwne - co tam jest dalej , na czym sie konczy "wszechswiat" Nie umiemy tego wyjasnic poniewaz opieramy sie na rzeczach dotychczas poznanych i ogolnie wytlumaczalnych. Kosmos - moim skromnym zdaniem zamyka sie sam w swojej nieskonczonosci , nie ma poczatku , srodka ani konca , nie ma nic a to co nam sie wydaje ze jest czyms w kosmosie, to dla "czegos innego" z tego bezmiaru przestrzeni (tzw. UFO) jest czyms zupelnie innym powszechnym albo obcym. Nie ma wyjasnienia na obecnosc , na istnienie miary "wszechswiata". Temat jest ogromny i przerasta cala ludzkosc jestesmy 1/100 ziarenka piasku na pustyni , albo jestesmy zbyt duzi aby to zrozumiec - pojecie jest wzgledne . Jedno jest pewne ze nie ma poczatku i konca , jest tylko cos co tym steruje dzieki czemu sie wszystko kreci : Ziemia wokol Slonca , nasz Uklad Sloneczny wokol innego i tak dalej , Tak samo jak proton krazy wokol jadra atomu tak Ziemia wokol Slonca - ale co jest miedzy nimi ? Co je tak ustawia , gdzie jest kres tego co nas otacza? Przecież nie jestesmy panami wszechswiata , cos musi byc wiekszego, mocniejszego , no i dochodzi strefa duchowa , gdzie ona ma miejsce? Czy sa inne swiaty....
Pozdrawiam kylo

Co o tym sądzicie?:
niezalezna.info/nieja.html
Mi to się wydaje bardzo logiczne. Czy istnieje jakiś sensowny sposób obalenia tego rozumowania?

Witam wszystkich racjonalistów.

Jak uważacie? Czy za właściwe można uznać posługiwanie się "argumentem ze zła" przez ateistów-naturalistów. W końcu naturalizm w ogóle neguje takie kategorie jak dobro/zło jako, że są produktami /narzędziami życia społecznego.

Wiem,że naturalizm z niedużym nakładem wysiłku może się "wybronić" swą koherencyjnością. Niemniej zapraszam do rzeczowej dyskusji.

Pozdrawiam

Co sądzicie o merytorycznym sensie tych słów?:

"Duchowość jest określeniem,|które oznacza właściwie...
zajmowanie się intuicją.
W tradycji teistycznej panuje pogląd trzymania się słowa.
Pewne czyny traktowane są jako łamanie boskich zasad.
Pewne czyny traktowane są jako radujące istotę boską, czy cokolwiek.
W tradycji nieteistycznej, to jest bardzo wyraźne...
- sprawy historii nie są szczególnie ważne.
Ważne jest 'tu i teraz'.
'Teraz' jest zdecydowanie teraz.
Próbujemy doświadczyć tego, co jest dostępne na miejscu.
Nie ma sensu myślenie, że to co było w przeszłości mogłoby być teraz.
To jest teraz. Dokładnie w tym momencie.
Nic mistycznego, po prostu tylko 'teraz'.
I w tej teraźniejszości budzi się poczucie zrozumienia,
że stale współdziałasz z rzeczywistością krok po kroku.
Niezmiennie.
Właściwie zawsze doświadczamy fantastycznej precyzji.
Jednak przerażeni tym co jest 'teraz' skaczemy: a to w przeszłość, a to w przyszłość.
Przykładając wagę do spraw istniejących w naszym życiu,
a prowadzimy takie bogate życie - wszystkie nasze wybory istnieją cały czas,
ale żadne nie są traktowane jako złe lub dobre...
- bo wszystkie nasze doświadczenia są nieuwarunkowane.
Nie pojawiają się z etykietką 'to jest złe', czy 'to jest dobre'.
Doświadczamy ich, lecz nie zwracamy na nie właściwej uwagi.
Nie patrzymy na to jako na podróż dokądś.
Traktujemy to jak problem. Czekanie na śmierć.
To jest problem. Brak właściwego zaufania do 'teraźniejszości',
że to czego doświadczamy teraz zawiera w sobie..

Ciekawa jestem co odwiedzijący forum powiedzą na to co ostatnio pomyślałam o religii. Otóż wydaje mi się że religia wzieła się z tego że zawsze istniała ogromoa czść ludzi pokrzywdzonych przez rządzących i żeby zachować względny spokój wymyślało się dla nich mity o istotach silniejszych od władców i ich reżimów żeby w tej beznadziei na poprawę swojego losu jakoś egzystowali.Oczywiscie najpierw rozbudzano jakimiś mitami wierzenia a potem organizowano to w postać religii żeby to kontrolować.

Witam.
Od jakiegoś czasu drążę i drążę poblem absolutu. Chciałabym trochę podyskutować na ten temat.
No właśnie... to jest absolut czy go nie ma? Już wykluczyłam możliwość istnienia boga osobowego - sama ta idea jest irracjonalna. Ale absolut?
Newton twierdził, że jeśli przyroda działa w sposób bezcelowy, to znaczy, że świat jest maszyną. A maszyna potrzebuje twórcy. W takim razie musi istnieć budowniczy świata - czyli bóg. Jak wytłumaczyć niedoskonałość świata? Oczywiście skutek nie może być doskonalszy od przyczyny, czyli w tym wypadku od absolutu/budowniczego/boga. Ale w tym miejscu zaczyna się problem: byt doskonały nie może stworzyć niedoskonałej maszyny, bo w przeciwnym razie przestałby być doskonały. A jeśli jest niedoskonały, w takim razie nie może być samodzielny i potrzebuje twórcy. I jego twórca tak samo, itd. itd.
Czyli, że albo absolut jest doskonały i nie mógł stworzyć niedoskonałego świata, co równa się temu, że nie istnieje, albo jest cały ciąg bogów-Demiurgów, co również jest irracjonalne.
Chyba, że absolut jest w stanie jednocześnie pozostać doskonałym absolutem i stworzyć niedoskonały świat.
Tylko, że taki absolut nie miałby potrzeby tworzyć świata.
Chciałabym się dowiedzieć, jaki pogląd na tę sprawę mają racjonaliści. W końcu nie można ani zaprzeczyć ani potwierdzić w 100% istnienia absolutu...
Pozdrawiam

Co prawda jestem nowy na tym forum ale widzę, ze jestescie ludźmi zagubionymi, którzy sami nie wiedzą czego chą od życia. Nie rozumiem dlaczego odrzucacie (albo tylko tak gadacie) wiarę w istnienie Boga, a do tego odciągacie od tego innych. Po przeczytaniu większości postów stwierdzam, że nic nie możecie zaoferować człowiekowi, bowiem poziom waszych rozważań jest wyjątkowo niski. Dlaczego nie dopuszczacie tutaj do dyskusji osoby duchowne aby mogli swoje argumenty wytoczyć? Czyżbyście się bali rywalizacji z kapłanami o duszę osób, które natrafiają na ten portal?

Witam Racjonalistów

Mam dwa pytania do takich filozofów jak ktoś mi pomoże będę bardzo wdzięczny.

Sokrates:
1. Jak Sokrates rozumiał pojęcie cnoty??

2. Opisz metody dyskusji rozwinięte przez Sokratesa??

Platona:
1. Na czym polega nauka o ideach??

2. Jak powinno być zbudowane doskonałe państwo??

Arystoteles:
1. Przedstaw podstawowe pojęcia metafizyczne w ujęciu Arystotelesa??

2. Na czym polegała koncepcja złotego środka??

Kartezjusz:
1. Czym był sceptycyzm metodyczny Kartezjusza??

2. Jakie są najważniejsze twierdzenia metafizyczne Kartezjusza??

Kant:
1. Na czym polegała krytyka metafizyki przedstawiona przez Kanta??

2. Co jest istotą kantowskiej etyki??


Pozdrawiam i Dziękuje za pomoc.

Witam

Zastanawiam sie nad kupnem książki "Egzystencja i tragizm. Dialektyka ludzkiej skończoności. Krytyka nowożytnej i współczesnej myśli egzystencjalistycznej" J.A. Prokopskiego. Waham się, ponieważ jest to książka napisana przez teologa. Wcale nie uważam,że tacy ludzie są mniej mądrzy, itp. Obawiam się tylko,że autor aż zanadto nawiąże do religii. Może się mylę. Nie wiem.

Dlatego mam do was gorącą prośbę Czy moglibyście polecić mi książki, w których autorzy nawiązują do myśli innych filozofów i poruszają problem ludzkiej egzystencji?

Tak dla poczytania.

Z góry dziękuję i pozdrawiam

Asia

A propos racjonalizmu.
Strasznie intryguje mnie rozwój pojęcia ratio- jak to się stało, że od załóżmy takiego wszechogarniającego logosu Heraklita doszliśmy dziś do dość wąsko, często ekonomicznie- funkcjonalnego rozumienia racjonalizmu. Jeśli ktoś ma ciekawe uwagi na ten temat lub być może mógłby polecić cosik do czytania na ten temat zamieniam się cała w słuch.
Pozdrawiam.