Każdy ma coś, czym się kieruje w życiu. Jakieś priorytety, pod które podporządkowujemy resztę. Część z nas korzysta z gotowych schematów, część szuka własnych dróg. Dla każdego wybór ten jest sprawą indywidualną. Dla jednego najważniejsze są pieniądze – mieć, posiadać, wydawać. Drugi marzy o bezgranicznej miłości, takiej, jaką znamy tylko z komedii romantycznych. Kolejny wybierze pragnienie zdobywania wiedzy. Inny podąży własną ścieżką i powie, że dla niego spełnieniem życiowych marzeń jest życie w chatce pustelnika wysoko w górach. A co dla Ciebie jest najważniejsze?

Nauka powoli poznaje metody wytwarzania tkanek ludzkich.
Czy możliwy będzie przeszczep mózgu, taki powolny, stopniowy,
po którym człowiek będzie nadal tą samą osobą?

Jeśli odpowiedź brzmi "tak", to taka możliwość wprowadza nowe problemy do założenia naturalistów: wszystko pochodzi z oddziaływań materii, nasza świadomość też.

Jak wtedy będzie można rozpoznać czy świadomość jest wytworem akurat tego mózgu, czy też może przyszła z innego?

Odwieczne pytanie ~ przyczyna powstania religii.

Pytanie, wydaje się, nieuniknione dla każdej cywilizacji osiągającej ~ludzki poziom samoświadomości. Nauka - na najgłębszym poziomie - odpowiada na pytania 'jak?', nigdy 'dlaczego?' ... Wszystko nad czym kontemplujemy, możemy(?) opisać językiem naturalnym ~lub matematyką - żaden nie udziela 'głębokich' odpowiedzi, a może nie można zadać za ich pomocą nawet 'głębokiego' pytania ? 'Głębia' - dążenie do fundamentalnych podstaw przyczyny tego, że w ogóle coś się dzieje - nie nic.

Pod pojęciami: Nieskończoność, Losowość, Złożoność MOŻE kryć się Tajemnica. Niepojęta ? Może wewnątrz systemu 'z~definicji' nie wyczerpie się pełnego poznania ?
Tak jakby Goedel czegoś takiego dowiódł - Hawking przenosi to dziś na fizykę.

"To co się dzieje, naprawdę nie istnieje"
"Powstałem z Nicości, obrałem drogę ku wolności"
"Jestem Bogiem" - to oni.

itd.

Naturaliści twierdzą, że wszystko ma swoją przyczynę w materialnych prawach przyrody.
Co z myśleniem, rozumowaniem?
Czy nasze rozumowanie jest wynikiem praw przyrody
czy raczej to nasze "wyższe ja, drugie piętro" wpływa na materialny mózg?

W pierwszym przypadku chyba trzeba założyć,
że nowe idee powstają na skutek zmian w fizycznej czy chemicznej strukturze mózgu.
Skąd miałyby się brać takie zmiany? Są to samoistne, losowe zmiany, które skutkują nowymi pomysłami?

Gdyby naturaliści mieli rację, to raczej bylibyśmy tylko czymś w rodzaju komputerów zaprogramowanych na konkretne działania, bez wyobraźni, wolnej woli, bez możliwości tworzenia nowych rzeczy.

Jak moglibyście mi to wytłumaczyć, szanowni naturaliści?

Zastanawiałem się nad przyczynami zamieszek w Grecji
Na pierwszy rzut oka mogłoby się wydawać, iż przyczyną zamieszek są dość drastyczne cięcia finansowe związane z ogromnym długiem tego kraju, ale moim zdaniem jest to jedynie jedna i to nie najistotniejsza przyczyna.

Moim zdanie znacznie istotniejsza przyczyna leży w świadomości samych Greków. Rzeczywiście Grecy mają wiele wad i np. nie należą moim zdaniem do zbyt pracowitych, ale jeśli trzeba to jak każdy się do roboty zabierają.
Grecy jednak mają jedną cechę, która ich silnie wyróżnia spośród innych nacji, a mianowicie bardzo trudno się podporządkowują czemukolwiek czego nie rozumieją i większość z greków racjonalnie ocenia korzyści i ryzyka we wszystkim co ich dotyczy (także ryzyka prawne).

Obecny mechanizm wolnego rynku działa natomiast na zasadzie, iż niewielka grupa ludzi przekonuje znaczącą większość, że będą "bezpieczni" jeśli będą oddawali 75% wytworzonych przez siebie dóbr. Co więcej ludzi Ci muszą zrzec się na rzecz tej niewielkiej grupy ludzi praw posiadania do pozostałych wytworzonych prze siebie dóbr oraz mechanizmów je wytwarzających w zamian za coś co można wymienić na inne najczęściej niezbędne do życia produkty i usługi.
Ten mechanizm nazywa się umową o pracę.
Na całym świecie poza Grecją niestety cały mechanizm edukacji jest tak skonstruowany, aby nie podważać tej już moim zdaniem archaicznej konstrukcji, a wytwarzać nowych pracowników.

Zarzuca się Grekom, że są złodziejami, a trzeba zauważyć, że działają..

Czy udział w rozmowach na forum, wypowiedzi innych współbraci skłoniły Was kiedykolwiek do re-ewaluacji swoich poglądów. Albo przynajmniej zmieniliście swoje myślenie o bogu, że wiara nie wynika już z prymitywnej akceptacji historii o arce noego, innych cudach a raczej kontemplacji o źródłach wszystkiego (epistemologia), źródłach moralności etc?

Możliwe, że wszyscy którzy dotarli z wiarą aż na forum racjonalisty są już wewnętrznie poukładani i nie zmieniają poglądów, przemyśleli już wszystkie argumenty za wiarą i przeciwko wierze i jedynie chcą być wskazówką dla ateistów na forum. Jednak niektórzy z Was dowiedzieli się czegoś nowego. Jeśli tak to może moglibyście podzielić się tym, bo to byłaby właśnie taka wartość dodana portalu.

Myślałem że jestem "twardy". Niestety, jedno zdarzenie ostatnio które sprowadziło mnie do parteru wywołało reakcje której się nie spodziewałem. Gdzieś nad ranem bezwiednie zacząłem przywoływać boga. 2 razy, słownie dwa razy. Walka była szybka, zdławiłem to "coś" ale dotarło jednocześnie do mnie że nie mam żadnego buforu który przechwytywałby emocje. Mózg nie wiedząc w co włożyć "ręce" chwycił się prymitywnych sposobów próbując modlić się i takie tam.

Trochę mnie rozczarował ten mój mózg. Sądziłem że mam już to za sobą a tu taka niespodzianka. Jeszcze nie wiem jak się zabrać do tego problemu ale może ktoś podrzuci jakiś pomysł jak stworzyć sobie taki bufor na emocje.

Przy okazji tego wszystkiego pomyślałem sobie że ludzie na co dzień przy pomocy boga i modlitwy do niego właśnie w ten sposób rozładowują swoje emocje i strach przed śmiercią i życiem. Bóg jest takim buforem który odbiera wszelkie żale.
A jeśli go niema to co?

Bardzo się ucieszyłem, iż Racjonalista współpracuje też z indyjskimi wolnomyślicielami, o czym świadczy choćby ten ostatnio opublikowany esej autorstwa jednego z nich - www.racjonalista.pl/kk.php/s,1831 . I nasunęło mi się pytanie do was, bowiem reakcje na ów esej są dość średnie, pomimo iż nie ma on jakiejś długiej i bardzo akademickiej formy. Na Racjonaliście tematyka innych cywilizacji, kręgów kulturowych, sprowadza się głównie do muzułmanów, co nie dziwne, bowiem są oni obecnie przedstawicielami najbardziej uderzającej w prawa człowieka religii. Co jednak z innymi cywilizacjami, takimi jak indyjska czy chińska? W końcu to miliardy ludzi, razem prawie jedna trzecia ludzkości, a indyjscy wolnomyśliciele sami z siebie chcą być obecni na naszym portalu (nie wiem, jak z chińskimi). Czy warto tracić czas na zrozumienie tych w dużej mierze egzotycznych cywilizacji i współpracować z wyrosłymi na ich gruncie ateistami? Mnie się wydaje, że tak. W jakimś sensie przyszłość naszego gatunku będzie w dużym stopniu zależeć od tego, na ile silnie w Chinach i w Indiach zakorzeni się racjonalne myślenie. My mamy w tym więcej doświadczeń niż oni, jako EUropejczycy (nasze oświecenie, nasza Rewolucja Francuska i Przemysłowa), lecz oni z kolei mają na niektóre zagadnienia świeższe spojrzenie. Co o tym sądzicie? Czy polski ateista powinien skupiać się jedynie na lekturach Dawkinsa, Nietzschego etc., oraz na przeciwstawianiu się wzrastaniu wpływów Kościoła? Czy też odległe Chiny i Indie są..

Zauważyłem ostatnio pewną regularność. Otóż "ktoś" powiedział mi, że coś jest w życiu najważniejsze. Ja się z tym nie zgodziłem, bo myślałem o tym inaczej, ale wniosek był następujący. Każdy głupiomądry powie, że coś jest najważniejsze, gdyż przekonanie o tym, że on to wie, sprawia, że ma on wrażenie, że wie coś najlepiej i jest niby po prostu mądry.
Czy to będzie Bóg, pieniądz, miłość, czy filozofia środka, to takie przekonanie określa czyjeś subiektywne przekonanie o własnej mądrości, a przez to czyni tego kogoś po prostu głupiomądrym. Równie dobrze mógłbym ustawić pułap na "górnej granicy średniej" i powiedzieć, że w życiu najważniejsze to się nie przesilać... a wtedy chyba liczyłbym już tylko na oklaski. Poniekąd rzeczywiście tak uważam i to chyba cały w tym paradoks. Zawsze staram się uwzględnić moje "trzy grosze", czyli wartość dodaną do nudy.

Co oznacza dzisiaj degeneracja ?

Kiedyś był to m.in. feminizm (równouprawnienie kobiet), homoakceptacja (i innych 'niesłusznych' preferencji seksualnych), ateizm (bluźnierstwo przeciwko bogom), ...

A dziś ?

Pedofilia - czy kiedyś zaakceptujemy seks jakiego dopuścił się m.in. Roman Polański z osobą która chce, bez względu na wiek ?

Genetyczna selekcja potomstwa - w tym wyhodowanego w inkubatorach, jeśli technologia pozwoli, wolna od wad, inteligenta i piękna ?

Zakaz hodowania, w pierwszej kolejności, odczuwających ssaków na ubój - wegetarianizm stosowany, farmy sztucznie rozrastającego się mięsa dla chętnych, jeśli technologia pozwoli ?

Co Wy na to ? Czy istnieją wartości absolutne w które wierzycie ?
Wolność ? Sprawiedliwość ? Rozwój ?
Jeśli ktoś nie robi nikomu krzywdy, powinien mieć prawo do życia po swojemu ?