Film wielowarstwowy. Pokazujący mechanizm działania choćby wiary. Rozmowa Stuhra z Nowickim fantastycznie odzwierciedla setki rozmów czy to na forum czy gdzieś w gronie znajomych o wierze.
youtu.be/NSdSz3ngvs0?t=45s

Ale film nie tylko o wierze. Pokazujący relacje międzyludzkie a nakręcony w 1984 roku trochę zapomniany chyba przez to że młodsza SEKSMISJA pokazywała problemy w ujęciu komediowym. Tu jest odwrotnie i obraz nie jest tak chwytliwy dla widza zwłaszcza że pokazuję jego samego.

Z początku razi prostota scenografii jak na film SF ale później ten element jest już zupełnie zbędny.
Ta "akcja" dzieje się nieprzerwanie....

Polecam.
W całości na CDA
www.cda.pl(*)ec-cywilizacji-1984-PL-HD-720p
lub w kawałkach youtube

Rozejm bożonarodzeniowy 1914 r. (Christmas Truce) obrósł już w legendę. I jak to z legendami bywa, nie wszystkie jej wątki odpowiadają obiektywnej prawdzie. Okazuje się, iż w wielu miejscach walki jednak nie przerwano, że już wcześniej miały miejsce nieoficjlane przerwy w bojach wymuszane naturą wojny pozycyjnej w okopach, że do zbliżenia dochodziło głównie między Niemcami i Brytyjczykami ( co może samo w sobie stanowić asumpt do ciekawych rozważań natury historiozoficznej), że wreszcie - last but not least - nie było owego mitycznego już niemalże meczu piłki nożnej między Niemcami i Brytyjczykami, który miał być rozegrany na no man's land pomiędzy liniami wrażych okopów. Tym niemniej jednak zabawy z udziałem piłki nożnej miały miejsce pomiędzy żołnierzami wlaczących stron. A samo zdarzenie - pomimo brutalnego odarcia go z nawarstwiających się pokładów legendy i mitu - miało w sobie , mimo wszystko, coś niezwykłego. Polacy mają wyjątkowo zindywidualizowane i subiektywne spojrzenie na I wojnę światową - bo o taki konflikt modlił się już nasz narodowy wieszcz, a później kolejne pokolenia. Z perspektywy ludzi zachodu był to jednak kres belle epoque, ogromna tragedia i początek końca prymatu Europy w polityce globalnej. Rzecz charakterystyczna i intrygująca, iż w tymże samym 1914 r. Oswald Spengler opublikował pierwszą cześć swojego - także już kultowego i jakże znamiennego w kontekście nadchodzacych wydarzeń - opus magnum pt. "Zmierzch Zachodu" - w którym postawił tezę o schyłkowych..

Pierwotność rozumiem jako Arché - "praprzyczynę wszystkich bytów, zasadę oraz najbardziej zasadnicze tworzywo" - za wiki, albo raczej: niewyrażalną lepiej WSZYSTKOŚĆ.

Wariant 1: Matematyka jest najbardziej pierwotna.

1.1: jest konieczna (struktura jej wszystkich relacji musi być taka jaka jest, ją się odkrywa)
1.2: jest odwieczna (a-czasowa, nigdy nie powstała, jest i nigdy nie przestanie być)
1.3: emanuje - wszystko się do niej sprowadza, np. elektron to [-1, 1/2, 1, ...] (ładunek, spin, liczba leptonowa, itd. - żadne jakieś "materialne" coś u podstawy bo niby co i po co?)
1.4: bierze się z Nicości: 0=X-X=Y-Y=Z-Z=... to ~ zasada konieczności niesprzecznych możliwości.

Wariant 2: Chaos.
-> to z niego wyłania się cała matematyka jako jakiś boski zamysł (?) - Bóg tworzy Wszechświat z logosem - matematyką - w programie a'la Mathematica i stąd mamy: "The Unreasonable Effectiveness of Mathematics in the Natural Sciences" ? Wątpię...

Wariant 3: Żyć prostym życiem i nie myśleć o tym - nuda

hej,
Nie chcę tutaj dochodzić czym jest a właściwie czym mogłaby być wieczność i jak człowiek jest do czegoś takiego przygotowany psycho-fizycznie .
Tutaj chcę poruszyć wyłącznie aspekt nagrody .
Religie obiecują nam nagrodę w postaci życia wiecznego
Moje pytanie brzmi tak : Czy ja muszę nagrodę przyjąć ? Jeżeli muszę ją przyjąć to raczej nie jest to nagroda a przymus Czy religie przewidują odrzucenie oferty ?
Jeśli nie - to okłamują nas wszystkich mówiąc o nagrodzie

Drugie pytanie dotyczy kary wiecznego potępienia .
Moje pytanie brzmi tak : Czy etycznym jest karać kogoś kto przeżył zaledwie kilkadziesiąt lat karą wiecznego potępienia
Wydaje mi się , że nasi paladyni i templariusze powinni zmierzyć się z tymi pytaniami
Ale przecież filoetyczne interpetacje są mi szalenie bliskie !
Dziękuje
pozdrawiam
makuś

Miejmy to za początek wątku, za zagajenie:

Cytat:

Skoro formalnie mamy to już za sobą, to pytanie jak w tytule. Co wypadało myśleć w 2014 r., a czego nie wypadało? Jakie mentalne koleiny, klisze, slogany, hasła, a nawet poglądy (wow!) należało mieć w 2014, żeby wypaść na inteligentnego, rozsądnego, racjonalnego człowieka w dobrym towarzystwie? Co należało mówić, żeby dobrze wypaść w telewizji, radio, na forum? I jak się te poglądy miały lub nawet dalej mają do rzeczywistości? Jak myślimy?

A teraz czas na zakończenie zagajenia:

Cytat:

Woody Allen gorzko o swoim ateizmie: Wiodę smutne życie, bez nadziei, przerażające i ponure, bez celu...
...Zdaniem reżysera, droga którą wybrał, czyli ścisły ateizm sprawiła, że jego życie jest smutne, bezsensowne, pozbawione treści i celu...

więcej tu
natemat.pl(*)e-bez-celu-i-zadnego-znaczenia

i tu
www.fronda(*)ne,44787.html?page=2&#comments

O to dlaczego nie lubię określenia się jako "ateista". Przez takie "jęczenie" nie znający tematu wierzący jadą po tym słowie jak po starej kobyle wrzucając do jednego wora wszystko i wszystkich spoza kręgu swojej wiary dorabiając sobie potem pseudo argumenty o sile wiary.

Co oznacza taka wypowiedź wystarczy poczytać komentarze na Frondzie w tym artykule.
Jedyne remedium jakie uznaje wierzący to bóg. Oczywiście nie mogę im odmówić takie myślenia. Ale to właśnie jakby ateizm i wiara determinują specyficzny sposób myślenia.
Który jest pułapką i dla jednych i dla drugich.

Wg. mnie gdyby Allen nie wybierał czegoś takiego jak ateizm nie tworzyłby następstw w swoim umyśle w czystym odniesieniu do boga jakiegokolwiek z którego czerpią potem wierzący.

Naszego Radka Sikorskiego pochwaliła autorka akcji My Stealthy Freedom za krytykę cenzury w Iranie (jako jedynego polityka, który odważył się publicznie to powiedzieć premierowi Iranu).

www.facebook.com/StealthyFreedom

Dodatkowo administratorka strony będzie wypowiadać się w polskiej TV, chyba publicznej.

"The Administrator of My Stealthy Freedom page will be on a polish main TV program in Poland. You remember when the foreign minister of Poland came to our country Iran he was one of the only politicians who criticised the censorship on the face of iranian government inside Iran.
Radosław Sikorski’s late February trip to Iran in which he spoke of violations of human rights in Iran. News and videos of the full statements were censored by the Iranian government and state media.

The Polish Foreign Ministry then wrote from Iran on his website:
Moreover, Poland’s top diplomat referred to the observance of human rights in Iran. “I told Minister Zarif that while I was trying to access a website of a Polish daily in Isfahan yesterday, I was shown a message that the site was blocked by the censorship board,”.
To day the administrator of this page will talk to one of the main TV in Poland about Iranian women who have been censored for years."

Wszedł niedawno na ekrany nowy film mistrza Zanussiego. Twórca kultowych już "Barw ochronnych", "Iluminacji" czy "Struktury kryształu" znów zadziwił - tym razem jednak zgoła inaczej. Był czas gdy kulturowy establishment kraju nad Wisłą traktował Zanussiego niczym beniaminka za jego obrazy wpisujące się w naczelne paradygmaty kina moralnego niepokoju. Teraz ów establshemnt - a przynajmniej jego znaczna część - przyjęła nowe dzieło reżysera z niesmakiem, oburzeniem i potępieniem. Nie oglądałem - jeszcze - filmu Zanussiego. Moje wstępne opinie o nim bazują na coraz większej liczbie recenzji, które pojawiają się w necie. Rzecz charakterystyczna, iż debata wokół tego obrazu ma charakter sztormu w szklance wody - jest niszowa - mainstreamowe media o filmie Zanussiego milczą.
Nie mam jednoznacznego poglądu co do artystycznego poziomu obrazu Zanussiego. Jest wiele opinii, iż mistrz zszedł na psy i pokazał dno - ale są też głosy iż taka a nie inna forma dzieła jest intencjonalnym zabiegiem mającym na celu wykreowanie pop-kulturowego pastiszu uderzającego tym skuteczniej w ową pop-kulturę - jakże bardzo przez mistrza nie lubianą. Zanussi w swym ostatnim obrazie bierze szczególnie na celownik korpokulturę - ze wszystkimi jej patologicznymi przejawami i konsekwencjami, które - najpewniej - celowo przerysowuje aby tym bardziej je zaakcentować, uwypuklić i poddać miażdżącej krytyce. Korpochamy i korposuki w dziele Zannusiego to postacie (szczególnie korposuki) odpychające i złe ale również..

.
Mamy dwudziesty pierwszy wiek, żyjemy od ćwierćwiecza w wolnym demokratycznym kraju i sądzę, iż warto by było się zastanowić jak w tym kontekście wygląda nasza internetowa moralnośćoraz nasze obyczaje? Do zainicjowania tego wątku skłonił mnie pan Maciej (Maceox), tą swoją wypowiedzią: www.racjon(*)m.php/z,0/d,9/s,645033#w645968
która była ciekawą jego refleksją, ale jednak nie trzymała się tematu wątku. Zacznijmy więc rozmowę, na temat moralności i obyczajów, od nowa w nowym wątku:

Andrzej Bogusławski: Jak małym trzeba być człowiekiem aby jego normy moralne definiowało prawo (nawet te z katechizmu) , a tym bardziej jakieś tam regulaminy? "Niebo gwiaździste nade mną i prawo moralne we mnie"..
__________________

>Chciałbym tu jednak nawiązać do Pańskiej prośby o refleksję.
>Sądzę, że moralność jest zjawiskiem..

.
Mamy na naszym forum wierzącego racjonalistę pana Szarley'a, człowieka inteligentnego, wykształconego, kulturalnego. Oczytanego erudytę przyznającego się do katolicyzmu, ale takiego oświeconego w wersji soft, czy też wersji "Tygodnika Powszechnego" z jego najlepszych czasów.

Na początku lat trzydziestych ubiegłego wieku znakomity uczony Władysław Witwicki napisał na temat wiary inteligencji bardzo ciekawą i bardzo niepokorną książkę zatytułowaną "Wiara oświeconych". Jak bardzo niepokorną, świadczy niemożliwość jej wydania w Polsce aż do 1959 roku. Odważniejsi Francuzi wydali jej tłumaczenie dwadzieścia lat wcześniej.

Pan Szarley jest właśnie takim oświeconym wierzącym i korzystając z okazji chciałbym go zapytać - co mogłoby go skłonić do odrzucenia jego postawy - wiary. Czy dopuszcza, czy też całkowicie odrzuca taką możliwość?

Znamy opisy odrzucenia wiary przez intelektualistów. Np. ten. Przyznaje się do odrzucenia wiary wielu naszych forumowiczy, jak m.in. pan Maceox i ich refleksje mogą tu być bardzo ciekawe, ale jeszcze ciekawszą - moim zdaniem - jest refleksyjna, przemyślana wypowiedź czy możliwym jest założenie przez wierzącego utraty wiary oraz określenia przyczyn, które mogłyby to spowodować?..