Wszedł niedawno na ekrany nowy film mistrza Zanussiego. Twórca kultowych już "Barw ochronnych", "Iluminacji" czy "Struktury kryształu" znów zadziwił - tym razem jednak zgoła inaczej. Był czas gdy kulturowy establishment kraju nad Wisłą traktował Zanussiego niczym beniaminka za jego obrazy wpisujące się w naczelne paradygmaty kina moralnego niepokoju. Teraz ów establshemnt - a przynajmniej jego znaczna część - przyjęła nowe dzieło reżysera z niesmakiem, oburzeniem i potępieniem. Nie oglądałem - jeszcze - filmu Zanussiego. Moje wstępne opinie o nim bazują na coraz większej liczbie recenzji, które pojawiają się w necie. Rzecz charakterystyczna, iż debata wokół tego obrazu ma charakter sztormu w szklance wody - jest niszowa - mainstreamowe media o filmie Zanussiego milczą.
Nie mam jednoznacznego poglądu co do artystycznego poziomu obrazu Zanussiego. Jest wiele opinii, iż mistrz zszedł na psy i pokazał dno - ale są też głosy iż taka a nie inna forma dzieła jest intencjonalnym zabiegiem mającym na celu wykreowanie pop-kulturowego pastiszu uderzającego tym skuteczniej w ową pop-kulturę - jakże bardzo przez mistrza nie lubianą. Zanussi w swym ostatnim obrazie bierze szczególnie na celownik korpokulturę - ze wszystkimi jej patologicznymi przejawami i konsekwencjami, które - najpewniej - celowo przerysowuje aby tym bardziej je zaakcentować, uwypuklić i poddać miażdżącej krytyce. Korpochamy i korposuki w dziele Zannusiego to postacie (szczególnie korposuki) odpychające i złe ale również takie którym można współczuć z powodyu wyboru takiego a nie stylu życia i bycia. Wśród recenzentów "Obcego Ciała" pojawiają się głosy, iż Zanussi wypowiada się z wąskiej, partykularnej pozycji katolicyzmu. Faktem jest, iż Zanussi bardzo często w swoich poprzednich filmach prezentował taką opcję światopoglądową w swej - co bardzo istotne - odmianie rodem z Tygodnika Powszechnego a nie "Radia Maryja". Jednakże w tym obrazie krytyka korpokultury ma charakter uniwersalny. Kontrbohaterowie korposuk i korpochamów są - to prawda - wierzącymi katolikami - jednakże gdyby w ich miejsce wstawić działaczy Greenpeace czy też obrońców praw zwierząt protestujących przeciwko ostatniemu werdyktowi Trybunału Konstytucyjnego dot. legalności uboju rytualnego - wymowa jego byłaby identyczna. Podaję linki do kilku różnych recenzji filmu o którym wyżej, w tym do bardzo krytycznej autorstwa Krzysztofa Vargi. Trochę mnie ona zaskoczyła - bo przecież w "Trocinach" pisarz ów poddaje także miażdżącej krytyce korpokulturę - z trochę innej perspektywy, tym niemniej jest zauważalny wyraźny wspólny mianownik z Zannusim.

wyborcza.p(*)iry_przesladuja_katolikow.html

wpolityce.(*)za-w-lewicowe-dogmaty-recenzja

wpolityce.(*)la-konserwatystow-to-moralitet