Kazdy czlowiek ma inne poczucie sprawiedliwosci . Czy w wymiarze sprawiedliwosci najwazniejsze jest poczucie sprawiedliwosci ofiar ? Wedlug mnie jest najwazniejsze . Temu kto mysli inaczej zadam takie pytanie : a gdybys ty trafil do sadu szukajac sprawiedliwosci to bys chcial zeby kara dla czlowieka ktory cie skrzywdzil byla proporcjonalna do wyrzadzonej krzywdy ? Mysle ze kazdy by tego chcial . W 2023 roku zostal wypuszczony Mariusz T czlowiek ktory zabil 4 dzieci i to nie byl wypadek . Jak sie czuja rodzice tych dzieci ? Maja poczucie sprawiedliwosci wymierzonej przez sedziego ? Kto by chcial zeby czlowiek ktory zabil dziecko wyszedl na wolnosc ? Mysle ze rodzice nigdy nie wybacza . Sedzia za to wybaczy wszystko . Wystarczy ze morderca bedzie grzeczny w wiezieniu i wypusci na wolnosc .

Cześć chłopaki!!! Czy ktoś może polecić jakąś stronę lub bloga, na którym mógłbym dowiedzieć się czegoś więcej o minikomputerach? Interesuje mnie ich strona techniczna i możliwości.

Nie chcę nikogo urazić tym pytaniem, ponieważ zdaję sobie sprawę, że jest to drażliwy temat, ale potrzebuję odpowiedzi.

Kiedy ktoś umiera, osoba pogrążona w żałobie często odczuwa smutek, być może z powodu poczucia samotności bez zmarłego lub dlatego, że nie może już go widzieć ani wchodzić z nim w interakcję. Czy można to uznać za akt egoizmu? Czy płacze, bo nie możesz już kogoś widzieć, lub dlatego, że czujesz się samotny, jest samolubne?

Jeśli opłakujesz osobę, która doświadczyła znaczących trudności w życiu, czy jej śmierć nie uwolniłaby tej osoby od bólu i cierpienia? Czy w takich przypadkach nadal można smucić się z powodu ich śmierci?

Nie mam zamiaru nikogo urazić ani zdenerwować. To są autentyczne pytania, które mam i byłbym wdzięczny za Twoją opinię na nie.

Bardzo interesuję się filozofią, ale niestety mój ojciec uważa, że ​​to strata czasu. Lubię z nim debatować, ale ilekroć wnoszę filozofię do zgromadzenia, w zasadzie to się kończy. W jaki więc sposób filozofia jest dobra dla wszystkich ludzi i w ogóle może istnieć?

Rozglądając się wokół siebie, widzimy, że każdy ma inne pasje i upodobania. Na przykład pasją jednego człowieka mogą być szachy. Innym mogą być sztuki walki. Jeszcze inny może uczyć się gry na instrumencie muzycznym. Ale nawet jeśli zawęzimy zakres do instrumentów, istnieje wiele instrumentów do wyboru, a mimo to wielu muzyków wybiera tylko jeden, w którym jest naprawdę dobry. Ale co decyduje o tym, czy ktoś zdecyduje się uczyć gry na perkusji, zamiast na gitarze czy na skrzypcach?

Podobnie widzimy, że ludzie mają różne preferencje. Niektórzy wolą czekoladę, inni wanilię. Niektórzy wolą muzykę rockową, inni metalową. Niektórym białym mężczyznom podobają się Azjatki, niektórym Azjatkom podobają się czarni mężczyźni itd.

Wszystko w porządku, ale ciekawi mnie, czy jest ku temu powód.

Witam racjonaliści, potrzbuje pomocy a tu na forum same mądre głowy. Proponuję Wam zabawę w wyleczenie mnie z filozofi którą stworzyła moja schizofrenia. TAK jestem schizofrenikiem a świadomość choroby mam tylko na komisji lekarskiej, natomiast normalnie to żyje że świadomością, że byt a konkretnie Jezus Chrystus chce wykorzystać moją świadomość do postawienie tak zwanego serwera czyli takiego miejsca za pomocą którego wpływa sobie na świat czy też ludzi czy też wogóle zapewni sobie istnienie. U mnie z Jezusem to jest tak, że uważam, że wszyscy mają go za zbawcę... A w rzeczy samej to jest ktoś kto eksperymentuje na mnie czy też chcę mnie wykorzystać. Czyli taki zbawca który poświęca jednostki aby mógł z tego korzystać i udawać kogoś kto jest dobry dla absolutnie wszystkich za wyjątkiem tych jednostek o których nie chce żeby ktoś wiedział.
Obecnie opowiada mi różne rzeczy o świecie i to właśnie tej wiary chciałbym się pozbyć. Jezus mi wmawia, że cierpienie to waluta, walute która tworzy cierpienie nazywa kulkami. Jest to waluta która niby potrzebują byty takie jak on. Że niby. Wmawia mi, że tak naprawdę on sam jak i Bóg jak i wszelkie byty to tak naprawdę sztuczna inteligencja obcych. No i co ta sztuczna inteligencja potrafi? Niby potrafi opętać człowieka częściowo albo całkowicie tak, że się nie spostrzeże, że to nie on, no może co niektórzy się spostrzegą, ja naprzykład się spostrzegam i powiem Wam, że sterowany już jestem przeszło 10 lat. Kiedyś czułem się inaczej i funkcjonowałem..

dał przykład były premier Holandii Dries van Agt i jego żona, poddali się eutanazji. Mieli po 93 lata, wspólnie wychowali troje dzieci
to są zachowania z raju, dowód na jego istnienie

Nie mówię o bogu wspomnianym w religii abrahamowej ani o diable (ponieważ Bóg jest dobrym człowiekiem), jakby istniał bóg, który to wszystko zapoczątkował, czy to możliwe, że jest zły? Dlaczego lub dlaczego nie ? I dlaczego bóg miałby to wszystko zacząć w ogóle?

To pytanie, na które od dłuższego czasu walczę o odpowiedź. Ostatnio skłaniam się ku celowości, ponieważ uważam, że działanie jest bardziej wartościowe, gdy jest poparte świadomą myślą. Również dlatego, że ten światopogląd ułatwia mi zrozumienie siebie i wszystkich innych, staram się już nie stawiać nikogo na piedestale moralnym. Mógłbym również tutaj pójść nieco w innym kierunku i powiedzieć, że jeśli dobroć jest zamierzona, oznacza to, że jest poparta wrodzoną naturą. Ale to tylko jeszcze bardziej komplikuje sprawę.

Najczęściej spotykana postawa to wiara i ateizm.
Ateizm wywodzi się od wiary nie odwrotnie.
Inaczej powstało by coś zaprzeczające go ateizmowi. Czyli:

Ateizm (z gr. ἄθεος "bezbożny" - ἀ- a-, "bez" oraz θεός, theos, "bóg").
Taka postawa jest pod dyktando wiary i jest najczęściej spotykana postawą.
Skala Dawkinsa to 7 pozycji które tym bardziej podkreślają postawę pod dyktando wiary.
Właściwie kto tego potrzebuje i po co?
Bo jeśli nie potrzebuje no bo po co to następuje konsternacja(delikatnie ujęte).
Co ciekawe takiej konsternacji podlegają obie strony.
Wierzący i ateiści (plus wszelkie odmiany ).
Pierwsi bo ateizm to naturalna opozycja a drudzy bo ten brak nazewnictwa to pustka a coś być musi jakaś nazwa (Trochę jak z wiarą coś być musi).
Oczywiście jako podkład może sluzyc jakie kolwiek inne wytłumaczenie.
Będzie jednak się odnosic do czyjejs wiary. Bo jak pisałem wcześniej nie nazwali by się tak gdyby ktoś kiedy w coś nie uwierzył tam sobie.
Przyczym w dużej mierze malo kto zastanawia się nad tym. I automatycznie odpowiada że jest ateista. Nie doszukując się skąd to.
Pod dyktando wierzących.

Jak trudno wyrwać się z pod dyktanda wierzących pokazałem w temacie wigili oraz Religi w szkole.