Czy uczniowie powinni dostawać wypłatę?

Zastanawia mnie pewna interesująca kwestia.
"Praca – to miara wysiłku włożonego przez człowieka w wytworzenie danego dobra; świadoma czynność polegająca na wkładanym wysiłku (działalność lub oddziaływanie) człowieka w celu osiągnięcia założonego przez niego celu; czynności umysłowe i fizyczne podejmowane dla realizacji zamierzonego celu."

Uczęszczanie do szkoły (nauka, wypracowania, testy, uczęszczanie, oceny) jest wysiłkiem, czyli pracą. Za pracę przysługuje ustawowo zagwarantowana wypłata. Ergo za chodzenie do szkoły powinna być przyznana wypłata. Czy zgadzacie się z tym stwierdzeniem?

(pomijam fakt, jak wielka i od czego ona powinna zależeć: ocen, obecności, aktywności etc.)

Gdy ktoś jest zmuszony do pracy, lecz nie dostaje wynagrodzenia za tą pracę mówimy o niewolnictwie.
"Niewolnictwo – zjawisko społeczne, którego istotą jest stosunek zależności polegający na tym, iż pewna grupa ludzi (niewolnicy) stanowi przedmiot własności innych osób, grup ludzi (rodzina, plemię, itd.) lub instytucji (państwo, świątynia, itp.) mogących nimi swobodnie rozporządzać."
Uczęszczanie do szkoły jest ustawowo obowiązkowe i za ten wysiłek w Polsce uczniom nie jest przyznawane wynagrodzenie pieniężne. Zatem uczęszczanie do szkoły jest formą niewolnictwa. Czy zgadzacie się z tą konkluzją?
-------------------

Pomijając powyższe rozważania, trzeba jeszcze ustalić bilans utylitarny.
+ Uczniowie dostający wypłatę są umotywowani do nauki
-..

Jeszcze brakuje instrukcji obsługi nowego papieża.

www.tvn24.(*)tajemnica-watykanu,311482.html

Dzisiaj w Kropce nad i w tvn24 prof. Hartman rozmawiał z posłem Giżyńskim. Pewien fragment wyglądał jakoś tak:
Cytat:

Cytat:

Cytat:

Myślę - kuźwa - ja czegoś nie wiem czy faszyzm wlicza się do lewicy? Czegoś nie wiem czy Hitler 70 lat po śmierci zmienił światopogląd? Od pupilka Kościoła do lewackiego ateisty? Faszyzm nie jest narodowościowo-ksenofobiczny? Więc Trocki był z prawicy? Bo przecież zwalczał faszyzm? "Mein Kampf" wzorowało się na "Bogu urojonym"?

Profesor Hartman mnie zaskoczył, wygląda na to, że nic nie wie o zbrodniach Kościoła?
1. Jerozolima - 1099 rok;
2. Czarownice - XIV-XVII wiek;
3. Inkwizycja - XII-XIV wiek.

Chyba profesor musi sobie odświeżyć bibliotekę. I szlag Paulinę trafił bo myślała że kto jak kto ale profesor filozofii i etyk będzie wiedział o czym mówi. I się Paula zawiodła .

Idąc dziś za dr Kovoorem
stwierdzam z przyjemnością:

"Nie sądzę, aby moje życie było ulokowane w określonym miejscu mego ciała"

"Nie wierzę, abym miał duszę, która przeżyje mą śmierć"

Często można usłyszeć, że ktoś do kogoś mówi, że brak mu doświadczenia życiowego. Zastanawiam się czym jest to sławne doświadczenie życiowe.
Gdy ktoś mnie oszuka to będę wiedział (z własnego doświadczenia), że... ludzie oszukują; gdy ktoś mi się włamie do domu to będę wiedział, że... ludzie kradną; gdy dziewczyna mnie zdradzi to będę wiedział, że... ludzie z różnych powodów ranią innych.
Jeżeli powyższe doświadczenia składają się na doświadczenie życiowe, to czy nie jest tak, że owe doświadczenie to po prostu płytka wyobraźnia i brak umiejętności wyciągania wniosków ze zdarzeń, które napotkały innych ludzi?

W wielu rankingach na premiera organizowanych na facebooku wygrywa Korwin-Mikke. Ludzie próbują tłumaczyć to jako brak doświadczenia życiowego ludzi w wieku nastu lat. Biorąc pod uwagę, że KM jest szczególnie znany z obrzydzenia do redystrybucji, sądzę, że doświadczenie to podświadomy oportunizm. Gdy mamy naście lat to, żyjemy w przekonaniu, że kradzież jest zła (sądzimy tak, bo wiele nie potrzebujemy). Gdy mamy czterdzieści lat i postanowimy otworzyć firmę na którą nie mamy pieniędzy to negatywna ocena kradzieży jest zastępowana przez wielką chęć otwarcia firmy (wiemy, że państwo ukradnie innym obywatelom i jak będziemy mieć szczęście to nam da). Podobnie jest w przypadku utraty pracy. Mamy 40 lat, rodzinę na utrzymaniu i wielką presje wpływów na konto więc nasze przekonania są zastępowane dużą chęcią otrzymania zasiłku, a że w młodości kibicowaliśmy KM nie zmienia faktu,..

Zapytany muzułmanin o boskość Jezusa odpowiada że nie mógł być on Bogiem dlatego, że:

Jak to możliwe, że Bóg pod jakąkolwiek postacią mógłby umrzeć ?

Jak to możliwe żeby po ukrzyżowaniu Jezusa przez tzw: trzy dni go nie było ? Więc świat funkcjonował bez Boga ?

   Medycyna zna przypadki amnezji, które "czyszczą" część pamięci do pewnego momentu życiorysu (przeważnie tego, w którym nastąpił uraz lub szok, będący przyczyną amnezji). To trochę akademickie dywagacje - jednak zakładając hipotetyczną sytuację, w której zbrodniarz (któremu można udowodnić winę, np. są liczni świadkowie zdarzenia) w wyniku jakiegoś wypadku traci pamięć i jego umysł z trudem (jeśli w ogóle) zdaje sobie sprawę z tego, kim jest i w jakiej życiowej sytuacji się znajduje - czy dopuszczalne jest sądzenie go za dokonany czyn? Czy nadal mamy do czynienia z tą samą osobą?

    Odwróćmy teraz sytuację; czy - zakładając znów hipotetyczną (i jak na razie fantastyczną) możliwość precyzyjnego kasowania pamięci tragicznych i traumatycznych zdarzeń - czy w przypadku ofiar, które przez całe życie często muszą borykać się z ciężarem swoich wspomnień, taka sytuacja spowodowałaby mniej srogą ocenę sprawców (skoro to, co kiedyś było brzemieniem na całe życie, teraz może zostać łatwo usunięte)? Czy wartość moralna czynu zależy tylko od tego, co, kto i jak pamięta?

   Czy etyczne byłoby ze strony osoby cierpiącej poddawanie się takiej terapii? A co w sytuacji, gdyby trzeba było podjąć taką decyzję za kogoś (np. za dziecko)? A gdyby ktoś w taki sposób chciałby "ulepszyć" przestępcę? Co o tym sądzicie?

Jako ateista, ale nie wojownik, chodzę do kościoła na msze, jeżeli moja lepsza połowa ode mnie tego żąda.
I tak to ostatnio, w pierwszą niedzielę postu, posłuchałem czytania o kuszeniu Jezusa, po 40-dniowym pobycie na pustyni, przez Szatana. Wtedy nasunęły mi się skojarzenia ze starym Hiobem, kiedy to Szatan i Bóg rozmawiali jak równy z równym i kombinowali, co by temu Hiobowi za utrapienie wrzucić.

Tutaj Szatan nawet nie rozmawia jak równy z równym, ale chce skusić naszego bohatera do postępowania wedle swojej woli. Tak sobie pomyślałem, czy aby Szatan wiedział, z kim rozmawia?
Bo jak z Synem Bożym (czyli Bogiem), to próbuje przekabacić de facto swojego szefa. Tylko skąd miał taką władzę, żeby mu różne rzeczy oferować?
A jak rozmawia z człowiekiem, to dla mnie znaczy tyle, że nie uznaje jego boskości. Tylko po co tracić na niego tyle czasu?

A jak WY to rozumiecie?

Na pytanie, czy dorosły uczeń ma prawo do nieujawniania rodzicom przez szkołę ocen szkolnych, 80% czytelników portalu gazeta.pl odpowiedziało że są przeciwko takiemu prawu, bo "przeciez 18-latkowie są utrzymywani przez rodziców".

Jeżeli tak wielki odsetek niereprezentatywnej próbki Polaków ma taki debilny światopogląd, to jak można mieć nadzieję, że Polska może stać się państwem prawa.

Skąd wziąć kandydatów na posłów, którzy zmienią prawo w sposób prawy i racjonalny, aby system prawny w Polsce stał się nie tylko prawy, ale także integralny? Na razie jest tak, że nawet tam, gdzie mamy dobre prawo, ono nie działa, gdyż ludzie nie są wstanie zrozumieć jego słuszności, a więc sabotują je z wiarą, że czynią słusznie. Aby to naprawić, konieczna jest zmiana światopoglądu Polaków.

To jeden z niewielu problemów, w obliczu którego przyznaję się do pesymizmu. Czy odezwą się optymiści?

Bóg umarł niech żyją bogowie – ale czy na pewno ?

Arthur C. Clarke zapowiadał kompromitację wszystkich starych religii na rzecz „czystej energii” nieśmiertelnych.

Rozpowszechniający się na świecie realizm od XVI i XVII wieku miał zastąpić kończące się religie.

F. Nietzsche – określał religię patologiczną aberracją, którą należy przezwyciężyć siłą woli.
J. Lenin – mówił o Religi, jako zapomnianym anachronizmie.
G. Wells – przypuszczał, że na drodze rozwoju i postępu ludzkości religie zostaną wyeliminowane.
B. Russell – wypowiadał się o Religi, jako poglądzie fałszywym.
I co z tego religie jak na razie zwyciężyły wszystkich swoich potencjalnych wrogów.

Jednak tak naprawdę to same religie są dla siebie największymi wrogami. To one stwarzają dla siebie największe zagrożenie. Niech, więc pokonają się same.