Paweł Porębski
"RZECZYWISTOŚĆ W ŚWIETLE NAUKI, FILOZOFII I WIARY"

Bardzo dobra książka, polecam

"Książka adresowana jest do tych, którzy poszukują prawdy, a nie mają czasu na studiowanie bogatej, obszernej literatury rozrzuconej w naukach przyrodniczych, filozoficznych i teologicznych. Autor chciałby trafić szczególnie do ludzi zagubionych i wątpiących. Być może potrzeba im jedynie wsparcia słownego - jednego argumentu?"


Jeśli ktoś miał jeszcze styczność z tą książką to zapraszam do dyskusji

Cytat:
Wspólną cechą ateistów, z którymi miałem kontakt, jest to, że sprawiają wrażenie, jakby nie wiedzieli, iż to właśnie systemy ateistyczne doprowadziły do najbardziej okrutnych dyktatur oraz do największych zbrodni w historii ludzkości.

"Że co ?? chyba autor tego artykułu ma braki co do historii, nawet tej współczesnej...
To chyba w imię swojego Boga terroryści uderzyli w World Trade Center, albo terroryści samobójcy detonują bomby umieszczone na swoich ciałach w centrach handlowych itp... (będąc święcie przekonanym że to zbliży ich do swojego Boga - robią to dla niego przecież)"

Wypowiedź ks M.Dziewieckiego dotyczy największych systemów totalitarnych. Skoro komentuje się wypowiedź, należałoby oczekiwać jakiegoś powiązania, a nie abstrahowania od tematu. Jeśli nie wie się co to są największe dyktatury ludzkości, nie powinno się nawet zabierać głosu. Nie można komentować tylko pojedynczego zdania/dwóch zdań. W ten sposób można dopisać wszystko i wszystko negować. Ja nie widzę logicznego ciągu w wypowiedzi p. MociumPana Temat a raczej te pare zdań dotyczy, najwiekszych tolitaryzmów - porównania z terrorystami świadczy tylko o niezrozumieniu istoty wypowiedzi, bądź, o infantylnym sposobie rozumowania. Życzę powodzenia w karierze umysłowej.
Pozdrawiam

   Dotyczy zamkniętego wątku Ateizm, czyli urojona wizja człowieka. Dopisał placownik

Nie chcę tutaj nikogo obrażać, ale jestem ciekawa waszej reakcji na to, o czym tutaj napiszę. Jest to fragment książki "Powstającego Prometeusza" autorstwa Roberta Antona Wilsona. Być może warto, żebyście zobaczyli drugi punkt widzenia

Racjonaliści, tak jak i pozostałe rodzaje ludzkich robotów, mogą posiadać całkowicie mechaniczną naturę. Mogą też wykazywać się pewną elastycznością, "wolnością" wbudowaną w układ nerwowy. Osobnicy należący do pierwszych z tych kategorii zasilają fundamentalistyczne skrzydło kościoła materialistycznego. Są "prawdziwymi wyznawcami" paradygmatów naukowych, wierzącymi w prawdy wpojone im w kulminacyjnym punkcie ich epoki.
Ludzie ci zwykle przeraźliwie boją się zachowań terytorialno-emocjonalnych, zachowań patriotycznych, którymi kierują się reguły drugoobwodowej, ssaczej polityki. Są przekonani, że nie powinny w ogóle mieć miejsca, ponieważ kłócą się ze zdrowym rozsądkiem. I choć potrafią zaakceptować dorobek naukowy Darwina w dziedzinie biologii, niepokoją ich wszelkie przejawy "darwinizmu" w etiologii, genetyce i socjobiologii, ponieważ docenia on rolę ssaczej polityki w strategii ewolucyjnej człowieka. Nie bardzo podoba im się też reszta ludzkości, ponieważ nie kieruje się regułami zdrowego rozsądku. Jednocześnie bardzo niechętnie przyjmują do wiadomości, że reszta ludzkości również nie darzy ich nadmierną sympatią.
Te racjonalistyczne roboty nie lubią też nowych obwodów. Potrafią wręcz pisać artykuły i opasłe dzieła, w których "dowodzą"..

Wątek dla myślicieli

Jak dokładnie działa mechanizm wtrącania ludzi w poczucie winy z powodu ich seksualności?

Bić katoli, strzelać do ateistów, wszyscy jesteście głupi, prawda jest jedna i ona jest moja...
Takie poważne tematy się tu wszędzie przewijają, wymagające zadumy, osądów, powagi.

Dla chwili oddechu cytat z artykułu na znanym portalu, który bliski jest mojej własnej filozofii życiowej.

"Nie ma już wątpliwości, że śmiech: usprawnia krążenie, wzmaga odporność, przyspiesza bicie serca (...), wzmaga uwalnianie endorfin.
To jeszcze nie wszystko! Mając poczucie humoru i śmiejąc się często, dużo szybciej potrafimy uporać się ze stresem, łatwiej się relaksujemy, jesteśmy bardziej twórczy, wreszcie – lepiej dajemy sobie radę z problemami osobistymi i emocjonalnymi. Skoro zatem śmiech odgrywa tak ogromna rolę, czyż nie warto rozejrzeć się dookoła z przymrużeniem oka?"
źródło: kobieta.wp(*)echem-w-choroby,wiadomosc.html

Jak często się śmiejecie, ile razy dziennie?
Co was śmieszy najbardziej, najczęściej?

Może ktoś ma jakąś zabawną historię, którą chciałby się podzielić ku uciesze gawiedzi? Tak terapeutycznie.

'' Dżungla,', to metafora pewnej świadomości.Metafora stanu świadomości, w której większość ludzi przebywa w tym stanie nie zdając sobie nawet z tego sprawy.Ten stan głębokiego psychicznego uśpienia jest zbyt głęboki, aby mogli dostrzec, to co przypomina ''dżunglę'' - głęboką, ciemną, prymitywną i pierwotną. Zdecydowana większość ludzi przebywa w owym stanie. Są oni czasem lunatykami, czasem są somnambulikami. Ich życie jest mechaniczne i prawie wszystko u nich dzieje się mechanicznie. Ktoś lub coś naciska ''guzik'' irytujesz się, ktoś inny naciska ''guzik'' stajesz się na chwilę szczęśliwy. Nie jesteś panem tego co się dzieje, jesteś niewolnikiem.
Nie myślisz, nie medytujesz nad życiem, czym ono jest i dokąd zmierza. Gdybym zapytał Was czym jest życie, z pewnością otrzymam tylko częściową odpowiedź na to pytanie.
Bądź ucziwy wobec siebie i powiedz : ile razy zadałeś pytanie - czym jest nieprawdopodobnie skoplikowany proces życia, w którym uczestniczysz. A jeżeli zadałeś takie pytanie, poszukiwałeś tego, to jak wygląda Twoja odpowiedź.?

Na etapie ''dżungli'' ludzi bardziej interesują odpowiedzi niż pytania. Ten typ świadomości często zadowala się odpowiedzią, jaka zostaja mu udzielona.Wystarczy, że ktoś powie Ci coś o nazwie autorytet podpisując się prof.dr.hab. Jan Kowalski i już uwierzyłeś. Inni uwierzyli co powiedzieli im znajomi, koledzy, przyjaciele, rodzice.W istocie nigdy nie zadali oni pytania, bo już przed zadaniem pytania otrzymali odpowiedź. Ta..

Witam.
Na stronie internetowej "Świata Nauki" znalazłem recenzje książki pt "ODCZAROWANIE.Religia jako zjawisko naturalne". Nie chodzi mi jednak o samą książkę a mianowicie o komentarz recenzenta do książki Dawkinsa
-a napisał tak:

"Na półkach księgarskich pojawiło się ostatnio co najmniej kilka apologii ateizmu. Niestety, spora część z nich, jak Bóg urojony Richarda Dawkinsa czy Traktat ateologiczny Michela Onfraya jest znakomitą ilustracją znanego powiedzenia "strzeż mnie przed przyjaciółmi, z wrogami poradzę sobie sam". Są to bowiem pozycje równie zideologizowane i napastliwe, jak najgorsze wystąpienia zacietrzewionych kaznodziejów. Nie tylko odstręczają od ateizmu, lecz także zdeklarowanych ateistów (takich jak ja) przepełniają uczuciem niesmaku.
Na tym tle Odczarowanie znanego amerykańskiego filozofa Daniela C. Dennetta, którego przekład ukazał się nakładem PIW, jest jak haust świeżego powietrza. Okazuje się, że można być ateistą i pisać w sposób rzeczowy i rozważny. "

Co sądzicie o takiej ocenie "twórczości" pana Dawkinsa przez osobę reprezentującą tak prestiżowe czasopismo?
Pozdrawiam.

Zapraszam.
Szczególnie polecam przemyślenia dotyczące eutanazji. Za, przeciw? Dlaczego?

Tolerancja - wszyscy o niej mówią i ponoć wszyscy uważający się za inteligentnych ludzi twierdzą, że są tolerancyjni. Chciałbym podzielić się z szanownymi forumowiczami wynikami rozmowy z pewnym tolerancyjnym(?) człowiekiem i zapytać czy faktycznie na to miano zasługuje.
Otóż niedawno podjąłem dyskusję bardzo religijną osobą, która stwierdziła, że nigdy by nie dopuściła do tego, aby w jego domu ktokolwiek (w domyśle chodziło o starsze dzieci lub lokatorów) spotykała się z osobą tej samej płci (mogłoby przecież dojść do przypadkowego stosunku). Osoba ta jednak twierdzi, że homoseksualistów toleruje: nie ściga ich, nie prześladuje, nie jest za zaostrzeniem prawa, jednak na swoim terenie (domu lub mieszkaniu) do takich zachowań nie dopuści - jednym słowem homoseksualizm tak, ale jak najdalej ode mnie. Ewentualny potomek - nie reformowany homoseksualista byłby skazany na natychmiastową eksmisję. Człowiek ten uważa również, że próby przeforsowania na siłę zachowań homoseksualnych jego domu byłyby próbą narzucenia mu innego światopoglądu.
Zadałem, więc pytanie, czym jego sposób myślenia różni się od światopoglądu wyznawanego przez ekstremistów religijnych, którzy owszem, akceptują inne światopoglądy, ale poza granicami terytoriami, nad którym mają władzę - fanatycznie islamiści tolerują zachowanie sprzeczne z ich religią, ale poza ich "świętą ziemią". Kontynuując ten sam watek myślowy zadałem również pytanie, co by zrobił gdyby jego władza nie ograniczała się do 100m kwadratowych jego..

Dział ten nosi szumną nazwę filozofia, ale o Filozofii wiele tu nie ma, raczej tematy kręcą się wokół światopoglądów. Może więc dla równowagi nieco pofilozofujemy oczywiście w ramach światopoglądu
Codzienne doświadczenie informuje nas, że w świecie człowieka i w jego kulturze występują zarazem czynniki, które możemy określić mianem racjonalnych, jak i takie, które są irracjonalne. Przyporządkowywanie zjawisk do jednej z tych grup jest zależne przede wszystkim od światopoglądu. Światopogląd zaś kształtowany jest przez wiele czynników.
Nauki szczegółowe ze swej natury nie zajmują się całością rzeczywistości. Badając jej fragment zakładają, że badany przedmiot podpada pod poznanie rozumowe.
Filozofia rozumiana jako nauka jest najbliższa temu co określamy mianem światopoglądu, zdaje się więc, że na jej polu można najskuteczniej szukać odpowiedzi na pytania dotyczące przyczyn i sposobów dzielenia świata na racjonalny i irracjonalny. W dużym uproszczeniu systemy filozoficzne, które wypowiadają się na temat rzeczywistości jako takiej i na temat jej fundamentów, można podzielić na takie, które: u podstaw wszystkiego umieszczają coś racjonalnego, oraz takie, które w tym samym miejscu umieszczają coś przez rozum ludzki nieujmowalnego. Wydaje się, że przyjęcie u samych podstaw czynnika irracjonalnego, konsekwentnie powoduje, że przyjmujemy iż jest on jakoś dominujący i najistotniejszy. I odwrotnie, jeśli przyjmiemy czynnik racjonalny. Kolejna sprawa, zwykło się sądzić, że świat wróci..