pl.wikipedia.org/wiki/Więzienie_Guantanamo

pl.wikipedia.org/wiki/Łagier

Inspirowany filmem na Netflixie dochodzę do wniosku, że obóz Guantanamo ma ten sam charakter i funkcje co rosyjskie obozy pracy.

W obu chodzi o doprowadzenie człowieka do psychicznego załamania.

W tych miejsca wcale nie chodzi o zabicie nieprzyjaźnie nastawionych ludzi, to byłoby proste, w nich chodzi o złamanie psychiki. W tych więzieniach chodzi o zniszczenie tożsamości i stworzenie nowej.

W tych więzieniach dzieje się wojna kultur, wojna sprzecznych memów pętających umysły.

"Zrazić może statyczna wizja obyczajowości jednakże na jej obronę może wskazać " długie trwanie" kultury ludowej która organicznie nie znosiła zmian."

Cały tekst pod linkiem.

ruj.uj.edu(*)43ba-bf77-3ad040f3130c/content



Przeczytałem sobie dziś o samotności w społeczności wiejskiej. Alez to musiałbyc wpierdol na psychice dla tych osób.
Kto jest dzis na tapecie?
Kto jest dziwolągiem ciotą? Wyjaśnienie cioty w linku.

Usłyszałem, że w demokracji, należy dopuścić do głosu sprzeczną pozycję, w znaczeniu, jak sądzę, sprzecznych wizji, sprzecznych wartości, sprzecznych dążeń i wyborów.

Co jednak jeśli ta “sprzeczna pozycja” niszczy Cię?

Co jeśli “sprzeczna pozycja” próbuje rozwijać swoje życie na redukcji twojego?

Czy wtedy także należy “sprzeczną pozycję” dopuścić do głosu?

Czy pozwolić mówić złu?
Czy respektować zło?
Czy wątpić we własne dobro?
Czy wątpić w siebie?

Czy wiara, iż stoimy po stronie dobra, jest źródłem zła?

Czy ważniejsze do tego co sami uważamy jest to, co inni uważają?

Każdy człowiek posiada unikalny system emocjonalny, ukształtowany w procesie wychowania, który nadaje mu osobowość i tożsamość.
Jednak ta indywidualna emocjonalność traci na znaczeniu w obrębie danej społeczności, jej kultury i norm. W ramach określonej grupy ludzie stają się do siebie bardzo podobni – odczuwają w podobny sposób, myślą podobnie, mają zbliżone wizje rzeczywistości i wspólną wiarę w to, co uznają za prawdziwe i dobre. Ich decyzje wynikają z tych samych przekonań i wartości.
Jednak co się dzieje, gdy ktoś znajdzie się w takiej społeczności, ale nie podziela jej emocji, myśli, dążeń i wartości? Wówczas może czuć się wyobcowany i nieszczęśliwy.
Jak więc przetrwać w otoczeniu ludzi, którzy widzą prawdę, dobro, sprawiedliwość i przyszłość w sposób sprzeczny z Twoimi przekonaniami?

Mam taką nieśmiałą, ale jednak - propozycję :
Kto według Was forumowicze jest pierwowzorem racjonalnego myślenia na osi czasu historii cywilizacji ludzkiej? Cywilizacji ludzkiej dlatego, że cywilizację zapoczątkował wynalazek pisma. Przed pismem nie było cywilizacji, były tylko różne kultury ludzi.

Nie jestem pewien, jaka jest różnica między moralnością a etyką. W niektórych przypadkach naprawdę nie jestem w stanie dostrzec różnicy. W innych przypadkach etyka wydaje się wskazywać praktyczne zastosowanie, podczas gdy moralność wskazuje ramy teoretyczne (widziałem komisje etyczne, ale rzadko widuje się komisję ds. moralności). Czy to jest ta różnica czy coś innego?

Komunikacja i transport rozwija się w szalonym tempie. Informacja i produkt coraz szybciej i sprawniej dociera do odbiorcy/użytkownika. Rosnąca wytrzymałość i dokładność narzędzi, pozwala na masową produkcję cieszących oko przedmiotów. Wielość form przynosi możliwy wybór, każdy znajdzie coś dla siebie, do wyboru do koloru. Przetwarzanie nieskończonych zasobów na ludzkie światy w toku. Tak to miejsce zostało przygotowane, pierwiastki czekające na wydobycie, mózgi przystosowane do projektowania/planowania. Nie ma odwrotu, ewolucja sama dotarła do tego punktu, ale jest wybór. Wyznaczane są rezerwaty przyrody, gdzie może dziać się po staremu. Możliwe jest też powstanie ludzkich rezerwatów, będzie można tam żyć nie goniąc za technologią.
Całość sprawia wrażenie pewnej małej ale wystarczającej przewagi sił twórczych nad siłami niszczącymi, atomy i związki chemiczne są dość trwałe.
Kawałek po kawałku rozum zmienia otaczającą rzeczywistość i jej postrzeganie.
Mechanizm przystosowania się organizmów jest znany i badany, mniej znany za to jest mechanizm przystosowania środowiska do funkcji tworzenia i podtrzymania życia. Coś żyje i dopasowuje zewnętrze do swoich potrzeb, a potrzeby jak widać są gigantyczne. Na szczęście człowiek jest mały, co jest dobrym zabezpieczeniem przed destrukcyjnymi pomysłami. Pojedynczy rozum nie zaszkodzi systemowi, bo tu potrzeba całej złożonej organizacji, czyli wiele elementów składowych, którymi w pojedynkę nie sposób kierować.
Siatka połączeń gęstnieje,..

Chodzi o sprawę opisaną w tym materiale:
youtu.be/_GYivLxI3-M?si=1H5hUtIMIwObEl29

Czy wszystkie twierdzenia, że ​​coś jest racjonalne lub irracjonalne, ostatecznie opierają się na moralności? Na przykład, jeśli powiem, że dotykanie gorącego pieca jest irracjonalne, oznacza to, że ból i uszkodzenie ciała są czymś złym. Jeśli mówię, że wiara w Boga jest irracjonalna, wydaje się, że opiera się ona na A: Bóg nie jest prawdziwy i B: wiara w rzeczy nierzeczywiste jest zła. Czy się mylę, tak myśląc, czy też zdarzają się przypadki, gdy racjonalność nie opiera się na moralności?

Jestem zainteresowany historią myśli utylitarystycznej. Jakie książki polecilibyście mi związane z tą tematyką po za klasycznymi dziełami Benthama , Milla i Singera?