To naprawdę niezwykłe gdy
śpiewa Kazik tak:Tak se śpiewał Kazio Śmiały I Swobodny przy oknie aż powrócił z krainy umarłych...
A dlaczego? Czy to wiadomo jak co i gdzie?
Andrzej Nowicki napisał:
Co się stało z tym "śmiałym, swobodnym duchem" w końcowym okresie filozofii starożytnej? Dlaczego duch religijny opanował filozofię?
[cytat= Wł. Tatarkiewicz napisał]
Pod koniec starożytności dokonał..

W związku z brakiem możliwości wymiany poglądów w moim bezpośrednim otoczeniu (partner-katolik)i narastającej potrzebie "zrobienia czegoś" szukam forum w okolicy Zielonej Góry. Jeżeli istnieje już zorganizowana grupa Racjonalistów - proszę o namiar, jeśli nie, a są tu osoby zainteresowane, może warto "się zorganizować"? Czasem wystarczy niewiele, aby coś zmienić (jedną interwencją udało mi się "wykurzyć" mszę z środka obchodów rozpoczęcia i zakończenia szkoły w małej lubuskiej wsi bez widocznych konsekwencji dla mojego syna). Choć nie same akcje są ważne - chęć dyskusji, wymiany doświadczeń, poszerzenia horyzontów - to niewiele, a jakże przydatne

.
Publikuje u nas bardzo wielu chrześcijan - głównie katolików (ostatnio - przynajmniej w moim odczuciu - wprost narzucających nam tematykę i wolność wypowiedzi. Pan Rdest nawet twierdzi, że ponieważ każdy człowiek używa własnego rozumu, to każdy jest racjonalistą.

Wiemy, że Kościół jest instytucją bardzo bogatą i materialnie oraz kadrowo i stać go na wiele dla powstrzymania procesów laicyzacji społecznej. Badania socjologiczne potwierdziły ważność w tym procesie mas-mediów, a w tym także internetu i portali społecznościowych. Dlatego podjęto starania dla przygotowania kadr zdolnych do podjęcia walki (a nawet wojny) o internetowe dusze. W moim odczuciu awangarda już weszła na nasze forum i zaczyna narzucać nam swoje poglądy i swój poziom prowadzenia rozmów. Zawsze istniały dwie przeciwstawne klasy: wierząca (w najszerszym pojęciu tego słowa) większość i myśląca mniejszość, dlatego ilościowo przegramy na pewno, a czy damy sobie radę intelektualnie?
Nie wiem?

[color=navy]W roku 1910, pewien bogaty wierny zaczął finansować pismo pod tytułem "The Fundamentalis" (podstawowe zasady) i było rozpowszechniane w wielomilionowych nakładach. [...]
Groźbie powszechnego rozkładu chrześcijańskich prawd wiary przeciwstawiało ono następujące fundamentals:
1. Biblia jest absolutnym, niepodważalnym fundamentem wiary chrześcijańskiej, jest wolna od wszelkich historycznych uwarunkowań, bezbłędna, w dosłownym sensie nieomylna. Jest przekazanym słowem..

   Janusza Palikota i jego Ruch łatwo skojarzyć z hedonizmem za sprawą posła Biedronia, trawki, Żołądkowej Gorzkiej oraz pokaźnego majątku.
Posła Palikota łatwo też skojarzyć z posłem Kotlińskim a ich obu z Epikurem- patronem wszystkich hedonistów, który nie cieszy się dobrą renomą wśród katolików. Tak więc filozofia epikurejska w jakiś sposób łączy się z nowym trendem społecznym w Polsce, którego wyrazicielem jest Ruch Palikota, ale także z nami racjonalistami, spadkobiercami Lukrecjusza. Kant (Palikot zrobił magistra z Kanta) twierdził, że epikurejczycy byli "najlepszymi filozofami przyrody wśród myślicieli greckich".
    Więc może sensownym byłoby (z tych i innych przyczyn) Ruch pana P. przemianować na Epikurejski?
Bo czyż nie jest tak, że RP chce wyzwolić nas od cierpień?
Czyż sam mistrz Ruchu nie wyznaje kultu(ry) życia* przeciwstawnej do kultu(ry) śmierci (smoleńskiej)** wyznawanej przez sektę prawych i sprawiedliwych?
Czyż nie jest tak, że celem polityka jest dbanie o sprawy doczesne jak to robili epikurejczycy?

---

* Carpe diem
VS
**Memento mori

Mam nadzieję, że pomysł Kaczyńskiego nie będzie tematem debaty sejmowej i nie będzie przegłosowywany. Chodzi o przywrócenie kary śmierci. Z drugiej strony ciekawy jestem jak zachowali by się w takim głosowaniu posłowie PIS, dla których obrona życia jest punktem honoru. Jednak, żeby zachować zdrowy rozsądek, wolę się tylko domyślać.
Zastanawiam się, dlaczego partie prawicowe, dla których wartości chrześcijańskie mają ogromne znaczenie, zachowują więcej szacunku do embrionów, niż do ludzi.

Cytat:

Myślałem że chodzi o to, by katolik dzielił się owocami swojej pracy z katolikiem, jako że kościół to wszyscy wierni, ale to...

Cytat:

... utwierdziło mnie w przekonaniu, że dobrem wspólnym wierzących jest wiara, zaś mamoną winni dzielić się wierzący z "kościołem", by ta wiara(czyt. hierarchia) nie osłabła, albo {co daj boże}, w ogóle nie upadła.

link
www.se.pl/(*)dziesiecine-na-par_216618.html

Czytając ten wpis lewydolny.(*)et-czyli-spelnienie-ateisty-2/ zaciekawiło mnie czy wy też przechodziliście wyżej wymienione etapy ?

Do lektury tekstu Jacka Tabisza zasiadłem, wyznam z lekkim wstydem, z góry powziętym przekonaniem iż otrzymam kolejną porcję religijnej propagandy - tyle, że prawdą wiary jest tu "nieistnienie boga".

Nim ktokolwiek naskoczy na mnie, że jestem typowym wierzącym próbującym wprowadzać symetrię między ateizmem a teizmem - naprawdę możecie to sobie darować. Jestem ateistą (ateistą, nie agnostykiem), zasadniczo nie sądzę by religie, czy ich święte księgi zawierały jakieś szczególne prawdy o świecie.

Tylko, że zasadniczo powinniśmy darować sobie operowanie zupełnie złudnym przekonaniem, iż "mamy prawdę", oni nie. Pomijając już nader skomplikowaną kwestię znaczenia słowa "bóg", od którego to znaczenia zależy znaczenie słowa "ateizm", to gdy weźmiemy pierwszego z brzegu człowieka, niechże będzie wierzącym, jego zapatrywania na istnienie boga stanowią pewno z 1/1000 żywionych przez niego poglądów na różne kwestie w ogóle. Zaś z pozstałych poglądów pewno i tak 99% innych jest w jakiś sposób błędnych.

Cóż to znaczy? Że pierwszy lepszy ateista w najlepszym razie ma 98,9% nie-racji - przy założeniu, że faktycznie prawdą jest wyznawany przez niego ateizm. Krótko mówiąc naprawdę różni się bardzo, bardzo malutko od teisty.

Mama nadzieję, że metafora jest zrozumiała i nikt nie potraktuje jej jako zestawu dokładnych liczb. Chodzi o zasadę. Mylimy się. Jako jednostki i społeczeństwa. Mylimy się często i bardzo i nie zmieniłoby tego istotnie..

Czy czas istnieje obiektywnie czy tylko w świadomości?

Wg Kanta czas nie istnieje realnie, ale (podobnie jak przestrzeń) jest formą, w którą ujmujemy wszystko co dane jest zmysłom. Czas ma siedlisko w podmiocie postrzegającym.
Co w takim razie dzieje się z czasem w chwili śmierci świadomości (podmiotu)?

Jeżeli śmierć, tj. wyłączenie funkcji biologicznych organizmu trwa określoną chwilę, to czy przez tę krótką chwilę, z punktu widzenia umierającego podmiotu, nie następuje również zanik czasu?

A jeśli następuje zanik czasu, to w jaki sposób umierająca świadomość może osiągnąć (w czasie) moment śmierci?

Ujmując to matematycznie:
Im bliżej śmierci, tym bardziej czas przestaje istnieć dla umierającej świadomości i tym trudniej jest jej osiągnąć (w czasie) moment śmierci.
Czy nie oznacza to, że umierająca świadomość zbliży się do momentu śmierci na nieskończenie małą odległość (w czasie), ale nigdy tego momentu nie osiągnie?

Zapraszam do wymiany myśli

Pytania:

1. Czym różni się informacja docierająca do umysłu człowieka z narządu wzroku o istnieniu przeszkody od informacji docierającej do umysłu w identyczny sposób o wyniku dodawania? Jeśli tylko treścią - to czym różni się przeszkoda od wyniku dodawania?

2. Czym różni się niemożność przeniknięcia przez ścianę od niemożności podzielenia 2/0?

3. Czym różni się zbiór materii od swojego dokładnego opisu?

Jeśli ktoś zechce napisać, że tego nie można (nie sposób) porównywać - to proszę napisać dlaczego?