Do lektury tekstu Jacka Tabisza zasiadłem, wyznam z lekkim wstydem, z góry powziętym przekonaniem iż otrzymam kolejną porcję religijnej propagandy - tyle, że prawdą wiary jest tu "nieistnienie boga".

Nim ktokolwiek naskoczy na mnie, że jestem typowym wierzącym próbującym wprowadzać symetrię między ateizmem a teizmem - naprawdę możecie to sobie darować. Jestem ateistą (ateistą, nie agnostykiem), zasadniczo nie sądzę by religie, czy ich święte księgi zawierały jakieś szczególne prawdy o świecie.

Tylko, że zasadniczo powinniśmy darować sobie operowanie zupełnie złudnym przekonaniem, iż "mamy prawdę", oni nie. Pomijając już nader skomplikowaną kwestię znaczenia słowa "bóg", od którego to znaczenia zależy znaczenie słowa "ateizm", to gdy weźmiemy pierwszego z brzegu człowieka, niechże będzie wierzącym, jego zapatrywania na istnienie boga stanowią pewno z 1/1000 żywionych przez niego poglądów na różne kwestie w ogóle. Zaś z pozstałych poglądów pewno i tak 99% innych jest w jakiś sposób błędnych.

Cóż to znaczy? Że pierwszy lepszy ateista w najlepszym razie ma 98,9% nie-racji - przy założeniu, że faktycznie prawdą jest wyznawany przez niego ateizm. Krótko mówiąc naprawdę różni się bardzo, bardzo malutko od teisty.

Mama nadzieję, że metafora jest zrozumiała i nikt nie potraktuje jej jako zestawu dokładnych liczb. Chodzi o zasadę. Mylimy się. Jako jednostki i społeczeństwa. Mylimy się często i bardzo i nie zmieniłoby tego istotnie przejście na ateizm.

Sam ateizm, lub asocjujące z nim w ramach psychologii danego jego wyznawcy idee, bywają równie dobrym źródłem błędu.

Zobaczmy w tekście, od którego zacząłem ten wpis:

> Pojawia się jednak wprowadzające wiele szarości pytanie o to, czy Koran jest jedyną świętą księgą zawierającą takie elementy? Czy nie miałoby sensu analogiczne wykreślenie z Nowego Testamentu ustępów zawierających potępienie osób myślących inaczej niż Jezus, w tym, oczywiście Żydów?

Po pierwsze: to nie Jezus, który sam był etnicznie szowinistycznym Żydem snującym apokaliptyczne wizje zbawienia wyłącznie własnego narodu, ani tym bardziej Koran, u którego nawet najbardziej agresywne wezwania do zabijania są łagodzone pragmatyką polityki i współżycia PO wojnie; ale Tora zawiera jedyną wśród abrahamowych świętych ksiąg recepturę na w pełni wyartykułowane ludobójstwo polegające na celowej eksterminacji całego narodu, z kobietami i dziećmi włącznie.

Jak to możliwe, że ateizm autora nie ustrzegł go przed tym błędem, który de facto zdradza lekkie(?) islamofobiczne uprzedzenie? Zresztą to nie jedyny błąd (przez litość nie wnikam w wątpliwą z punktu widzenia epistemologii tendencję do pokazywania teizmu jako czarnego kłamstwa a ateizmu jako białej prawdy).

Cóż - jedna prawda, choćby najprawdziwsza, zawsze utonie w morzu gównoprawdy.