π – to stosunek obwodu koła do długości jego średnicy
π determinuje świat od cząstek atomowych poprzez okrągłego, ziemię, układ słoneczny, galaktykę i cały świat

oczywiście, my libki uważamy, że jest inaczej, że to my indywidualni, wolni, jesteśmy bogami (jesteśmy stworzeni na podobieństwo Boga).
mój bóg ma formę graficzną, jest to π

Czy na YouTubie są jacyś dobrzy eksperci i źródła Hegla? I jak mogę znaleźć dobre źródła i ekspertów poza platformami forowymi?

Jakie są godne polecenia książki na temat moralności i etyki? Zdaję sobie sprawę z wielu różnych podejść do tego tematu, co utrudnia mi rozpoczęcie zgłębiania filozofii w ogóle, ale moralność i etyka szczególnie mnie interesują, więc zastanawiam się, czy ktoś mógłby polecić jakieś dobre książki?

Nie jestem pewien, jak zatytułować to pytanie. Nie zagłębiałem się w filozofię i znam ją tylko powierzchownie. Ciekawi mnie, jak niektóre filozofie mówią o cierpieniu. To, co początkowo skłoniło mnie do myślenia, to sprawa Jamesona. O małej dziewczynce, która była niewolnicą, a następnie została zamordowana i zjedzona. Jak w ogóle można by zastosować filozofię do takiej sytuacji? Jak można by w ogóle myśleć i postrzegać życie z perspektywy tej małej dziewczynki? Albo innych ludzi w takich sytuacjach, którzy być może nigdy nie zaznali bezpieczeństwa ani stabilności. Zupełnym zbiegiem okoliczności nie urodziłem się w tej rzeczywistości cierpienia i czasami robi mi się niedobrze, więc lubię nad tym rozmyślać. omegle xender.

Właśnie skończyłem czytać "Obcego" Camusa i mam wrażenie, że za bardzo analizuję obojętność Meursaulta. Jest obojętny, bo w ten sposób buntuje się przeciwko normom i akceptuje absurd w moim rozumieniu. Czy jest coś, czego nie dostrzegam/źle interpretuję i czy są jakieś omegle xender inne ważne elementy książki, których mogę nie dostrzegać?

(Biorąc pod uwagę prawdopodobne założenie, że szczęście epistemiczne jest niezgodne z wiedzą), jakimi źródłami dysponują realiści nienaturalistyczni (/solidni), aby wyjaśnić, że nasze przekonania moralne nie są po prostu kwestią szczęścia, ale odpowiadają przyczynowo wewnętrznym faktom moralnym?

Empatia jest często przywoływana przez osoby znajdujące się w sytuacjach, w których wymagają działania lub bezczynności od innych, ale ludzie często nie okazują empatii innym, a zamiast tego oczekują, że inni będą się z nimi wczuwać.

Czy istnieje sposób na sprawiedliwe i etyczne ukierunkowanie empatii lub określenie, czyje interesy lub jakie interesy należy traktować priorytetowo? 10.0.0.0.1 192.168.1.254

Ostatnio widziałem na tym subreddicie, jak niektórzy komentujący wypowiadają się o Alexie O’Connorze w negatywnym świetle i zastanawiam się, co w nim takiego złego.

Wiem, że jest on w zasadzie filozofem popkultury i że wiele z jego poglądów jest przestarzałych (?), ale czy na pewno?

Czy jest coś, co warto przeczytać przed lekturą? Wiem, że dobrze jest znać Nietzschego i podstawy filozofii w ogóle, żeby czytać Foucaulta, ale muszę być ekspertem w tych dziedzinach, czy wystarczy mi dobre przygotowanie?

Docenię również rekomendacje książek wprowadzających do twórczości autora, autorstwa naukowców.

Kiedy rozmawiamy o filozofii ogólnej, większość ludzi zapewne pomyśli o Kancie, Kartezjuszu, może Wittgensteinie lub Satre, ale kto jest według ciebie żyjącym, aktywnym przedstawicielem tej dziedziny, który zasługuje na wzmiankę?