Wielu z czytających te słowa zna pojęcie: “typ lombrosowski”. Ale już z całą pewnością znacznie mniej zdaje sobie sprawę z genezy tego pojęcia. A pochodzi ono od nazwiska Cesare Lombroso (1835 - 1909) znanego antropologa i kryminologa. I tak jak Disraelego można zwać „Żydem angielskim” ( teza ustalona w debacie), tak analogicznie typa jak wyżej, można z powiedzeniem zaklasyfikować jako „Żyda włoskiego”. Lombroso – między innymi – ukuł pojęcie “przestępcy z urodzenia”, “zrodzonego z czystego zła”, cechującego się określonymi przymiotami fizycznymi takimi jak: odstające uszy, prognatyzm, nadmierne owłosienie, zez, ciemniejsza karnacja skóry – po których łatwo go rozpoznać i …unieszkodliwić. Cechą charakterystyczną teorii Lombroso było całkowite uprzedmiatawianie istot ludzkich. Pisząc o odstających uszach jak wyżej, Lombroso nadmieniał, iż takowe znaleźć można u „kryminalistów, dzikusów i małp”. Uważał, iż „atawizm przestępców z urodzenia przesądza o bezskuteczności ich karania (funkcje kary), w zamian społeczeństwo powinno ich eliminować całkowicie, także poprzez ich unicestwianie fizyczne”. Inna ,wyjątkowo paskudna teoria naszego bohatera opierała się na tezie zakładającej, iż wiele grup ludzi niepełnosprawnych i upośledzonych stanowiło pierwszorzędny element przestępczy - do potraktowania jak w cytacie wyżej. I tak na przykład utrzymywał on, iż „prawie każdy przestępca..

"Żaden człowiek nie przejdzie obojętnie obok konceptu rasy. Jest to klucz do historii, a historia jest bardzo często zniekształcana, bo jest pisana przez ludzi, którzy są nieświadomi znaczenia tego konceptu i nie posiadają wiedzy jaka się z nim wiąże. Język i religia nie stanowią o rasie - jest tylko jedna rzecz która o niej stanowi - i jest nią krew."

"Wszystko jest rasą - i nie ma innej prawdy"

Na pytanie, skąd pochodzą cytaty jak wyżej, zdecydowana większość indagowanych zakrzyknie zuchowato" "z Mein Kampf". I będzie to rzecz jasna kwalifikowana bzdura. Bowiem pierwszy pochodzi z książki pt. "Endymion", drugi zaś z książki pt. "Tankred". Autorem zaś obydwu dzieł był nie kto inny jak tylko Benjamin Disraeli, brytyjski Żyd ( w jego wypadku można nawet stawiać tezę, iż był to "angielski" Żyd), jeden z najbardziej wpływowych polityków Wielkiej Brytanii, drugiej połowy 19 wieku, ulubieniec królowej Wiktorii.
W debacie poruszającej kwestię prześladowania polskich i ukraińskich chłopów (www.racjonalista.pl/forum.php/s,737012)została podkreślona kwestia zaistnienia swoistego trójkąta represji, który tworzyli: kościół, szlachta i Żydzi. Zwrócono także uwagę, iż występuje bardzo bardzo silna tendencja - wynikająca z konceptu zdegenerowanej politycznej poprawności - rugowania z tego tercetu, pierwiastka żydowskiego. Otóż identyczny mechanizm zachodzi w przypadku podawania informacji o ojcach założycielach nowożytnej doktryny rasistowskiej. Bowiem zawsze jest tam mowa o Arturze..

Prawo człowieka dowolnej rasy, upodobania erotycznego, światopoglądu do szczęśliwego życia o ile nie utrudnia życia innym jest dogmatem.
Jest to słuszny dogmat w naszych czasach.

Dogmatem (słusznym) jest zostawianie następnym pokoleniom szans na życie, a nie śmierć z racji zniszczonego środowiska życia.

Tak samo Teoria Ewolucji jest dogmatem!

Jest dogmatem absolutnie nakazanym, słusznym, który bezwzględnie powinien obowiązywać w praktyce szkolnej(sic!).

Tak jak dogmatem jest (bo medycyna to udowodniła) że należy unikać wściekłego psa bo ma wirus wścieklizny
tak absolutnym dogmatem jest niezaprzeczalny fakt Ewolucji
bo została totalnie i niepodważalnie udowodniona przez tysiące naukowców w milionie badań i znalezisk.
W Ameryce Południowej powstały nowe gatunki owadów (z muszki owocowej Rhagoletis) drogą doboru naturalnego po pojawieniu się tam jabłoni jako alterntywnego źródła pokarmu dla owoców głogu.

KrK (w zakresie publicznego głoszenia swoich "prawd") jest do delegalizacji bo jest niezgodny z bezwzględnie obowiązujacymi dogmatami:

faktu Ewolucji oraz

dogmatem (też słusznym)

unikania zachowań prowadzących do raka (prostaty)

www.edziec(*)rgazmy-zamiast-lekarza,,3.html

KrK głosi postulaty niezgodne z biologią człowieka.

Inny słuszny dogmat wypracowny przez obecną cywilizację światową to

rządy demokratyczne, a nie dziedziczne jakieś rodzinnej tyranii (co może każdego zabić wg jej widzi mi sie) jak w Koreii Pn.

Obawiam się,..

Tłumaczenie podstaw z filozofii jest bardzo trudne. Myślenie filozoficzne uderza w podstawy wiary wszystkich głęboko wierzących fideistów, a w dodatku pozostawia w nich złudzenie, że gdy ktoś "filozofuje, to jest narcyzem". Analogicznie jest z retoryką. Niektórzy robią się czerwoni ze złości gdy dowolny problem jest poddawany retorycznym zabiegom. Treść jest nieistotna. Plebs często myli retorykę z erystyką, którą sam stosuje. Tym razem dla odmiany podam argumenty "pod plebs" czyli najprostszy dowód empiryczny na niemożliwość istnienia wolnej woli.

Jest nim działanie narkotyków oraz fakt istnienia chorób psychicznych, a także udokumentowany wpływ wychowania na fizyczną budowę mózgu.

Skoro narkotyki zmieniają zachowanie, percepcję, osobowość, sposób reagowania na problemy i postrzeganie własnych emocji, a także na cały światopogląd i podejmowane przez nas wybory (a za czynnik "narkotyku" można wziąć nawet deprywację snu, nieodpowiednie żywienie, przepracowanie, obecność psychopatów w otoczeniu) to można powiedzieć, że rolę wolnej woli przejmują czynniki z otoczenia. Obecność wolnej woli nie jest więc zależna od samej woli, co prowadzi do paradoksu - gdyby istniała wolna wola, nie mogłyby istnieć czynniki z otoczenia, które ją ograniczają. Nie moglibyśmy wtedy mówić o chorobie psychicznej, tylko o wolnym wyborze i wybraniu choroby podczas gdy człowiek był jeszcze zdrowy. Jest to jednak całkowicie sprzeczne z empirią. Wiemy, że nikt nie wybiera świadomie choroby. Nikt nie wybrałby..

Florian Znaniecki ,wybitny polski socjolog, oraz William Thomas są autorami pracy pt. "Chłop polski w Europie i Ameryce". Opublikowanie jej w j. angielskim przyniosło autorom, a szczególnie wiodącemu autorowi, tj. Znanieckiemu - międzynarodową sławę. W pracy owej zawarte jest następujący passus:

"Żydowski sklepikarz na wsi polskiej jest zarazem handlarzem bimbru pędzonego bez licencji, bankierem pożyczającym pieniądze za lichwiarskie odsetki, często również paserem skupującym skradzione rzeczy, jak również przemytnikiem (organizatorem przemytu) - w pobliżu granic. Chłop z jednej strony potrzebuje go, z drugiej boi się go, zarazem pogardzając nim i często go nienawidząc. Działalność owych wiejskiech "sklepikarzy" jest źródłem wszelakiego antysemityzmu jaki możemy znaleźć w chłopskich masach. Dotarliśmy do dokumentów, z których wynika w jakich sposób sklepikarz uczy wiejskich chłopców palić, pić oraz na końcu kraść. Relacje zawiązane w dzieciństwie trwają niejednokrotnie do okresu dojrzałości. Prawie każda szajka chłopskich złodzieji i bandytów funkcjonuje w oparciu o paserską melinę prowadzoną przez Żyda, gdzie znoszone są łupy i planowane nowe akcje. Gangi złożone z samych Żydów są częste w miastach, rzadko na wsi. Tutaj Żyd zajmuje się "komercyjnym" aspektem przedsięwzięcia pozostawiając kradzież, rozbój oraz przemyt - chłopskim "szeregowcom".

I znów trudno cokolwiek komentować w owej jakże wymownej i oczywistej opinii mistrza, jakże też wyśmienicie wpasowującej się w zaprezentowaną..

Kant Immanuel wielkim filozofem był. W swojej pracy: „Anthropology from a Pragmatic Point of View (Anthropologie in pragmatischer Hinsicht)” – bedącej zbiorem jego kilkuletnich wykładów wygłoszonych na Uniwersytecie Królewieckim, zawarł – między innymi taki sąd:

„Żydzi żyjący pośród nas, a przynajmniej największa ich część, z powodu swojego lichwiarskiego stanu ducha, zasłużyli sobie na reputację oszustów. Dziwnym wydaje się myśleć o całym narodzie jako o narodzie oszustów. Ale tak samo dziwnym wydaje się myśleć o całym narodzie jako o narodzie kupców, dla większości których spoiwem scalającym jest stary przesąd uznawany przez rządy po którymi oni żyją. Nie są ludźmi honoru ale raczej dążą do wyrównywania strat poprzez przechytrzanie ludzi, pośród których żyją i pośród których znajdują ochronę.”

"The Palestynians, living among us, or at least the greatest number of them,
have through their usurious spirit ... received the not unfounded reputation as deceivers . It seems strange to think of a nation of deceivers. But it is just as strange to think of a nation made up of nothing than merchants which are united for the most part by an old superstition that is recognized by the government under which they live. They do not seek civil honor, but rather wish to compensate their loss by profitably outwitting the very people among whom they find protection”.

Nim ktokolwiek zdobędzie się na ...krytykę czystego rozumu mistrza, pragnę zwrócić..

Ktokolwiek będziesz we wrocławskiej stronie pomnij udać się na tamtejszy, stary cmentarz żydowski. Chociażby z tego względu, iż wędrówka po nim może dostarczyć niekłamanej satysfakcji polegajacej na analizie transformacji form architektonicznych grobowców oraz ich symboliki wanitatywnej - stanowiącej "namacalny" ślad zachądzących procesów asymilacyjnych Żydów niemieckich. Spoczywa także na nim sporo Żydów niewątpliwie godnych uwagi. Jest wśród nich Heinrich Graetz, Żyd niemiecki, profesor historii, autor monumentalnej - zachowującej swoją wartosć do dnia dzisiejszego - "Historii Żydów".
W owym dziele, charakteryzując POLSKICH Żydów, pisze w te - między innymi - słowy:

"Zmieniać znaczenie słowa, uciekać się do wszelakich sztuczek sprytnego adwokata, uprawiać grę słów, potępiać i odrzucać to co były im nieznane - to były cechy polskich Żydów. Rzetelność i prawość nie wiedzieć gdzie się u nich zapodziały, tak samo jak prostota i prawdomówność. Uczynili z siebie mistrzów w dziedzinie interpretacji religijnych tekstów - i stosowali ową umiejętność z powodzeniem w celu uzyskania przewagi nad innymi, mniej biegłymi niż oni sami. Chytre mamienie ludzi oraz udane oszustwa wyrabiały u nich poczucie wyższości, w czym znajdowali przyjemność. Przyswoli sobie pokrętną dialektykę talmudycznych jeszybotów i posługiwali się nią do otumaniania mniej sprytnych osobników. Co prawda, trudno było uzyskać ów efekt w przypadku swych współwyznawców, ale świat nieżydowski, z którym obcowali, poczuł..

Ja-wspólna odrębność.
Ty-ja w innej sytuacji.
Egoizm-jedyny adresat altruizmu.
Egoizm krótkowzroczny-i większy, i mniejszy.
"Kochaj bliźniego, jak siebie"-egoistyczny fundament moralności.
Czyn bezinteresowny-zarżnięcie niemowlęcia na ołtarzu szatana.
Społeczeństwo, jako ono-coś z kogoś.
Komórki zdrowego organizmu-egoiści.
Prawda w postępowości walki: gdzie ktoś się bije, inny korzysta.

W finale "Nowego Wspaniałego Świata" Aldousa Huxleya, niejaki Mustafa Mond, "korpomanager" obszaru Europy Zachodniej (zważywszy na procentowy udział określonej nacji wśród ośmiu najbogatszych korpoburżujów współczesnego świata - imię delikwenta nie jest dobrane zbyt trafnie, za to nazwisko jest strzałem w prowerbialną dziesiątkę) debatuje o polityce z Barbarzyńcą. Chwaląc nowy ustrój (swoiście totalitarny) podkreśla, iż czyni on życie niekłopotliwym, bezpiecznym, miłym i przyjemnym. Zawiązuje się następujący dialog:

- "A ja lubię kłopty.
- My nie, odrzekł Mond. Wolimy żeby wszystko szło wygodnie.
- Ja nie chcę wygody. Ja chcę boga, poezji, prawdziwego niebezpieczeństwa, wolności, cnoty, chcę grzechu.
- Inaczej mówiąc podsumował Mond, domaga się Pan prawa do bycia nieszcześliwym"

No i mamy problem. Ktoś tu chyba powywracał pierwotne znaczenie słów na nice - według znanej formuły zawartej w "Roku 1984", który - nota bene - znów za sprawą prezydentury Trumpa staje się bardzo "trendy."
Bo bycie szczęśliwym to prawo do bycia nieszczęśliwym, do prawdy nawet brzydkiej, do piękna nieszablonowego, do doświadczenia autentycznego bólu.
Korporacyjny globalizm jest wrogiem takich paskudnie zindywidualizowanych pragnień i definicji szczęścia. Korporacyjny globalizm definiuje co jest prawdą, pięknem, zyciem przyjemnym i wartościowym oraz kreuje potężną nadbudowę uzasadniającą i promującą taki korpomatrix. A w nim chodzi o to aby pracować należycie i sumiennie dla korporacyjnych mogołów,..

Oto fragment filmu Dawida Attenborough (www.bbc.co(*)ar-bear-mum-fights-other-bears). Widzimy na nim niedźwiedzicę polarną z dwójką małych, która wychodzi z morza na brzeg (białe misie są wyśmienitymi pływakami, potrafią płynąć nieustannie przez 10 dni pokonując 350 km; zdolności owe są odzwierciedlone w łacińskiej nazwie zwierzęcia: usrus maritimus) w poszukiwaniu czegoś do skonsumowania.
Natrafiają na górę mięsa w postaci "dekomponującego" się ścierwa wala grenlandzkiego wyrzuconego na brzeg morza. Zaczyna się lukullusowa uczta. Jednakże niedźwiedzica jak wyżej nie jest jedyną biesiadującą. Smród padliny przywabił inne niedźwiedzie. W pewnym momencie do padliny zbliża sie inna niedźwiedzica, także z dwójką małych. Dochodzi do krótkiego pojedynku - zmierzenia własnych sił i..intruzka odchodzi zmuszona obejść się smakiem. Tylko tyle i aż tyle.
A oto tłumaczenie scieżki dźwiękowej odnoszącej się do sceny konfrontacji jak wyżej:

"Scierwo wielorybie może dostarczyć niedźwiedziej rodzinie ogrom pożywienia. Ale nie są oni jedynymi misiami, które je znalazły. Odór rozkładającej się padliny sciągnął niedżwiedzie z wielu kilometrów.Rodziny niedżwiedzie rzadko kiedy tolerują się wzajemnie. Niedźwiedzica zaryzykowała, sprowadzając tutaj swoje małe. Samce niedźwiedzi znane są z tego, iż potrafią zabijać i zjadać małe niedżwiadki. Inna rodzina rzuca jej wyzwanie. Nasza niedźwiedzica musi podjąć decyzję czy walczyć o jedzenie czy też zrejterować i być głodną...