Język fenomenologiczny, heglowski, dekonstrukcyjny... Co filozof, to inna forma mowy, niekiedy wyjątkowo bełkotliwa. Pozytywizm logiczny przeszedł do historii. Rorty twierdzi, że zarazą uniwersytetów jest przesadne czepianie się języka, co powoduje "entropię wrażliwości". Czy musimy skończyć raz na zawsze z dziedzictwem filozoficznym w stylu Ayera, Austina lub Wittgensteina? Czy możliwe jest nadejście nowego pozytywizmu logicznego, porządnej filozofii języka ? Tutaj zauważam pewien problem, może język naukowy, filozoficzny powinien być wysoce zindywidualizowany? Pluralizm? Autentycznie możemy doświadczyć istnienia takiego tworu jak "język publiczny" w filozofii?

Polityczna prędzej czy później prowadzi od absurdu typu: wszyscy ludzie są jednakowi bez względu na płeć rasę itd.Dlatego badaniom z których wynika, że rasy ludzkie faktycznie różnią się między sobą np. inteligencją, odpornością na choroby, czy długością stóp, przypisuje się rasistowskie cechy.

"Równouprawnienie na siłę" ma również drugie nie mniej abstrakcyjne oblicze. Mianowicie, aby kogoś nie dyskryminować daje mu się dużo więcej niż innym.

Jako przykład niech posłuży sytuacja w której znalazł się niedawno nasz Lech Kaczyński, gdy podczas wystąpienia bezprawnie posłużył się zdjęciami ze ślubu dwóch amerykańskich gejów. Pewnie każdy ma wyrobioną opinię na temat poglądów naszego obecnego prezydenta i co przystoi a co nie głowie państwa, więc je przemilczę.

Chciałbym jednak zwrócić uwagę iż jeśli ktoś, będąc osobą publiczną zaprasza na swój ślub dziennikarzy musi się liczyć z tym, że jego prywatność może zostać wystawiona na szwank, bez względu na to, czy należy do jakiejkolwiek mniejszości czy nie. Również musi się liczyć, że ktoś użyje zdobyty materiał w sposób mu nieprzychylny.

Pamiętam jak moim znajomym ktoś bez ich wiedzy zrobił zdjęcia z ceremonii ślubnej i umieścił je bez ich zgody w gazecie. Ba gazeta wcale nie kwapiła się nawet do przeprosin o bezprawne użycie wizerunku do celów komercyjnych! Jak się domyślacie nie wybuchła wtedy żadna afera. Mogę się nawet założyć, że nikt z was o tej sprawie nie słyszał.

Czy to nie przykre, że trzeba być mniejszością etniczną,..

Centralnym dogmatem Zachodu jest twierdzenie, że cnota to wiedza. Ten najmocniejszy filar europejskiego racjonalizmu uległ zachwianiu przez triumfalny pochód ruchu romantycznego. Podcięta została pewność , że wartości, odpowiedzi na pytania dotyczące ludzkich wyborów i czynów mogą zostać odkryte. Wartości mogą ze sobą kolidować, a zaprzeczenie temu jest formą autoiluzji. Hume twierdził, że "chcąc znaleźć słuszną drogę w życiu, nie ma sensu uciekać się do wrodzonych idei czy prawd empirycznych. Te pierwsze nie istnieją; te ostatnie nie dostarczają żadnej wiedzy o świecie, a tylko o tym, w jaki sposób używamy słów i symboli." Gdzie więc szukać odpowiedzi? - pisze Isaiah Berlin. Jaki jest więc stan "wiedzy współczesnej"? Podział specjalizacji między ekspertami, a reszta to pusta przestrzeń indywidualnych błędów?To co wartościowe dla ekspertów mija się z codzienną prawdą zwykłych przechodniów? Skoro polityka wpływa na rzeczywistość, czy filozofia powinna stać się polityką?

pojęcie racjonalnosci ściśle wiąze się z tym co rozumowe, intelektualne, a co za tym idzie uzasadnialne i dowodliwe na swój oczywiscie racjonalny sposób,który określony jest poprzez zasady logiki oraz tkzw.paradygmaty czy tez aksjomaty.Dla zainteresowanego i zorientowanego to krótkie przypomnienie winno byc wystarczajace aby postawic pytanie. Zapytuję więc: co jest podstawą racjonalnosci jako takiej? odpowiadam- nieracjonalne założenia.

Jednym z wielu argumentów przemawiających za słusznością idei ewolucji jest zdaniem Dawkinsa jej prostota. Przy minimalnych założeniach idea ta wyjaśnia życie nie tylko na naszej planecie. Radość Dawkinsa w artykule www.racjonalista.pl/kk.php/s,5732
sprawia wrażenie czystko kupieckiej radości: przy niewielkiej inwestycji w założenia otrzymać mamy olbrzymi zysk wyjaśnień. Ideę Darwina sprowadza Dawkins do przysłowiowej złotówki, do jednego zdania: "Przy wystarczającej ilości czasu nieprzypadkowe przetrwanie jednostek dziedziczności...stworzy złożoność, różnorodność, piekno i złudzenie projektu tak przekonujace, że niemal nie można ich odróżnić od świadomego, inteligentnego projektu." Zdanie jest faktycznie jedno, ale czy jego sens jest prosty? Czy terminy takie jak czas, dziedziczność, piękno, świadomość i inteligencja uważać można za proste? Sam Dawkins mówi o kłopotach w zrozumieniu przerażającej długości czasu geologicznego. Prostotę na wejściu okupić musimy (nie tylko w przypadku teorii ewolucji) niejasnością uzytych terminów.
Nie mam zamiaru kwestionować potrzeby prostoty w nauce, ale próba Dawkinsa przedstawienia ewolucji jako czegoś dziecinnie prostego i oczywistego wydaje mi sie chybiona. Wyjaśnienie życia nie musi a priori opierać sie na jednym założeniu. Podobnie jest w innych naukach. Zerknijmy np. do klasycznego rachunku zdań. Na upartego można oprzeć go na jednym, ale bardzo mało intuicyjnym aksjomacie. Nic dziwnego, że najczęściej wybiera się warianty bardziej złożone..

Ludzie dzięki swojej wyobraźni i chęci stworzyli Boga, tylko dzięki przekazywaniu dalej informacji,dziś iż ogół w to wierzy możemy sami poznac to pojęcie i teoretycznie zabrac pod uwage jego istnienie.. Gdyby się przenieśc w czasie przykładowo do XIX wieku, to teoretycznie moglibyśmy przekonac ludzi na istnienie TV, przekonująco okłamując ich, lub racjonalnie tłumacząc działanie.. Dziś mamy dowód na istnienie piramid ale że
informacja nie była przekazywana, nie jesteśmy pewni jak tamta cywilizacja mogła stworzyc coś takiego.
Dzięki wyobraźni potrafimy coś "tworzyc" a dzięki umiejętności prawdziwego i racjonalnego wprowadzenia w życie umiemy coś "stworzyc".
Okłamując ogół wprowadzamy pewną informację w którą on wierzy,
nie poznając osobiście racjonalnego działania naszego dzieła.
Bóg jest mistyfikacją - ludzie w to ślepo wierzą..
wyobrażenie bez konieczności działania czego się nie da stworzyc..
Nie wystarczy pojąc wiedzę ale także zrozumiec "dlaczego tak jest", oczywiście w racjonalny sposób.

Wesołych świąt i smacznego jajka życzy fbsg .

Na każdym kroku spotykam się z religijno -literackim pojęciem wolności. Dlaczego używamy tego pojęcia z takim nabożeństwem? Najwyższa pora zerwać z potocznym-literackim pojęciem wolności. Zgoda, możemy pisać na jej cześć peany, lecz wolność dzieje się w samym działaniu, nie w mówieniu o niej. Nie zawiera się też w każdym terminie jaki chcemy jej nadać. Jak brzmi światowa definicja wolności? Nie brzmi.Wolność jest podobno podstawą wszystkich innych wartości,czyżby wiązała się z poznaniem samego siebie? Nie interesuje mnie pojęcie "wolności politycznej", chcę wiedzieć co nazywamy wolnością indywidualną. Nasuwa się następująca odpowiedź: poznanie samego siebie jest doświadczeniem własnej wolności, oczywiście z rozpoznaniem płynących z niej wartości(albo nie), oraz zrozumienia wolności jako "początku" działania w świecie. Wolność bez działania wydaje się być czystym urojeniem. Cywilizacja podlega zmianom, co prawda bez ukrytego pod jej "powierzchnią" determinizmu, zmiany stwarzają możliwości, więc muszę zgodzić się i z definicją wolności jako "niezależności od arbitralnej woli innego". Zmiany cywilizacyjne nie muszą przebiegać w kierunku "wolnościowym", może nastąpić regres, czemu sprzyja obecne odkładanie jednostki do szuflady w biurze, na rzecz działalności sprytnych administratorów. Prędzej czy później, jako konkretny człowiek z krwi i kości rozbijam pojęcie wolności o najprostsze fakty życia codziennego. Czy wolność jest tylko ideą? Niejasnym przeczuciem, a więc musi zostać regulowana..

Zofia Milska Wrzosińska uważa, że jeśli para wzbrania się przed sformalizowaniem związku, to jest to nad wyraz podejrzane. Oto jej uzasadnienie: www.charak(*)osc-Przyjazn-i/116/Sens-slubu/
Ile jest Waszym zdaniem racji w tym co pisze pani psycholog?

kazdystudent.pl/a/101.html

Temat pod dyskusję. Smakowity kąsek dla rottweilerów Dawkinsa.

Jedna osoba twierdzi ze pewne wydarzenie mialo miejsce w pewnym czasie, druga osoba mowi ze to samo zdarzenie mialo miejsce w innym czasie niz twierdzi pierwsza osoba, kto z nich ma racje?
Kiedy dwie osoby stwierdzaja rozny kolor tego samego obiektu, jak stwierdzic kto ma racje? Moim zdaniem prawda jest relatywna i subiektywna, co o tym sadzicie?