Pomyślcie: dlaczego w ogóle cokolwiek istnieje?

To jest, moim zdaniem, fundamentalne pytanie Filozofii w ogóle. Świat, Byt, Rzeczywistość, .. to z tego co wiem ~ www.youtube.com/watch?v=HGG4HmlotJE - znacie jakieś lepsze ontologie na bazie których można udzielić odpowiedzi na Pytanie?

DLACZEGO W OGÓLE COKOLWIEK ISTNIEJE? * jako punkt wyjścia proponuję obejrzeć lekki filmik z TED:
www.ted.co(*)oes_the_universe_exist#t-72037

Moim zdaniem:
Niebyt jest logicznie sprzeczny, ponieważ nic nie może nie być tym, czym jest. Stąd BYT MINIMALNY musi z konieczności być co najmniej tym czym jest. Taką Nicością (oznaczamy ją jako X) która spełnia zasadę tożsamości, a zatem: X=X.
Dalej konieczne (jak widać, bo Świat jest bardzo złożony!) jest 0=X-X=Y-Y=Z-Z=... => być może występują wszelkie niesprzeczne wewnętrznie możliwości!

A zatem: "It is not how things are in the world that is mystical, but that it exists." - wcale nie musi być takie mystical, a Waszym zdaniem?

PS> dla mnie "?" pozostaje ~ 'Spór o istnienie poza Matematyką'

"Jak podaje policja, świadkowie wypadku zajęli się filmowaniem, a nie pomocą poszkodowanym."

wiadomosci(*)wali-cale-zdarzenie/h3hcr#mark

To zdarzenie wprowadza nas w sedno ontologii współczesności. W jego kontekście można postawić (znany skądinąd) problem: co jest (bardziej) rzeczywiste: rzecz czy jej obraz? oraz jego praktyczne rozwinięcie: czy zajmować się rzeczami czy raczej ich podobiznami? Klasyczną odpowiedź w tej materii dał Platon: rzecz to zaledwie cień idei, a podobizna rzeczy, podobnie jak los tych, którzy się nią zajmują - to czysta marność, by nie powiedzieć - nicość. Nasze czasy zdają się odwracać tę relację: istotą rzeczy staje się jej podobizna, na przykład fotografia lub film. Sama rzecz, w tym człowiek, schodzi na plan dalszy. Ktoś płonie, tonie, cierpi, umiera..., ale dopiero na fotografii lub w filmie otrzymuje status istnienia . Jestem w obrazie, więc jestem (byłem, będę). To że bohater w rzeczywistości zejdzie - przestaje mieć znaczenie. Obraz wojny nie budzi protestów adekwatnych do powagi zdarzeń: po chwilowym akcie współczucia (podczas lektury w gazecie lub przed monitorem) przychodzi obojętność i zapomnienie: widziałem, więc nie muszę już nic robić, protestować, a tym bardziej - walczyć i zwyciężać. I karawana rusza dalej. Tak więc płonąc lub tonąc nie zawsze licz na pomoc: obraz (w coraz lepszej rozdzielczości), który ewentualnie obiegnie media i świadomość gapiów, masz jak..

Nie było nas przez nieskończoność, aż tu nagle się urodziliśmy. Po śmierci, jak wierzą niektórzy, nastanie wieczna nicość. Skoro znowu będzie nicość, zatem nic nie stoi na przeszkodzie, byśmy mogli po raz drugi/kolejny zaistnieć w świecie, sytuacja identyczna jak przed narodzinami. Gdyby ktoś twierdził, że to niemożliwe, musiałby rozróżnić dwie nicości, tę przed narodzinami i tę po śmierci, i określić czym się różnią. Niezależnie czy ktoś chce ponownego odrodzenia czy nie, absurdem wydają się dwa rodzaje nicości, więc reinkarnacja jest możliwa, a czy zachodzi, tego nie wiem.
Co więc przetrwa nicość? Zgodnie z obecnym stanem nauki, nic. Będziemy mieli inne ciało, inną pamięć, inną osobowość, zero wspomnień z poprzedniego "wcielenia". Może być też cały świat zupełnie inny, działający na innych zasadach. Może w nieskończonej nieświadomości, przeskoczymy czas trwania nieskończonej ilości wszechświatów i ockniemy się w jakimś z jeszcze dalszej nieskończoności.
Podobno jeśli coś jest możliwe, kiedyś musi się zdarzyć... Tylko rzeczy niemożliwe nigdy się nie zdarzą.
Czy istnieje kres technologii? Co jest technologicznie/fizycznie możliwie, kiedy ramy czasowe nie istnieją? I czy świat jaki widzimy, dzieje się po raz pierwszy? Czy możliwe jest skonstruowanie superkomputera mogącego wygenerować taki świat jak nasz, i czy czasem już taki nie powstał gdzieś kiedyś? Częściowo rozwiązałoby to problem nicości. Coś co dla nas jest nicością, dla użytkownika superkomputera, może być jedynie zwyczajną..

Proszę nie traktować tego jako zaczepki, jeżeli to możliwe to proszę o chłodne spojrzenie na kwestię.

Czym różni się ;
- stan w którym mężczyzna czuje się kobietą uwięzionym w męskim ciele,
i domaga się bycia kobietą i traktowania jak Kobietę ?
- od stanu w którym mężczyzna czuje się reinkarnacją Napoleona
i domaga się bycia władcą i traktowania jak Władcę Francji ?

Jedno i drugie na dziś dzień jest tak samo mierzalne,
i jedno i drugie jest tak samo trudne do udowodnienia.

Które (może oba lub żadne) powinno być traktowane jako norma / choroba ?

Pozdrawiam

hej,
Pragnę porozmawiać o kwesti dobrowolnego samoograniczenia
Zapewne niewielu znalazłoby się ludzi , którzy twierdziliby , że mają prawo do wszystkiego i zupełnie nic ich nie ma prawa ograniczać - taką postawę uznalibyśmy i uznajemy za niebezpieczną , chorą , destrukcyjną
Poziom i zakres jaki wyznaczamy sobie i innym w kontekście praw i obowiązków , charakteru interakcji wśród i z innymi ludźmi bywa różny . Poszanowanie godności , nietykalności , wolności przekonań również bywają różnie interpretowane .
Ale podstawę stanowi fundament : Nikt nie ma prawa do wszstkiego , do całkowitej autonomii , niezależności
Jak ma się do tego zdanie : Zwycięzca bierze wszystko ?
I powolutku zbliżam się do mojego głównego zagadnienia : Czy Bóg , który nie ogranicza sam siebie jest: jeszcze Bogiem czy już diabłem ?
Czy silniejszy ma prawo do bezwarunkowego i bezwzględnego wykorzystania swej przewagi ?
I jeszcze z innej perspektywy : Czy wyznawcy Boga , któremu przyznają prawo do wszystkiego , nie nakładają na swego Boga żadnych ograniczeń , zgadzają się na wszystkie jego ewentualne czyny , decyzje , żądania nie ubezwłasnowolniają się , nie wyznają krypto-nihilizmu i totalnej relatywizacji ?
Czy wiara w coś co nie musi się niczym ograniczać prócz swej woli , nic go nie obliguje , determinuje ... nie jest być może niezwylke niebezpieczna ? Tak intelektualnie jak i etycznie !
Jak nazwalibyśmy system polityczny czy przekonania filozoficzne oparte takim fundamencie ?
Zwycięzca bierze wszystko..

1. Jakie macie opinie na temat szkół obowiązkowych? (pozytywne czy negatywne)
2. Czy lepiej żyłoby się nam bez takowych szkół?
3. Czy nie zatracamy umiejetnosci krytycznego myslenia w szkole która zmusza uczniów do schematycznego, bezkrytycznego podejścia(posłuszny obywatel kochający państwo)?
4. Czy dla większości z nas informacje szkolne są przydatne?
Jako ewentualny punkt odniesienia umieszczam link do filmu mojego autorstwa.
www.youtube.com/watch?v=xntoAldxcZo

hej,
Co może być istotną wartością w życiu ateisty ?

Przekazanie zdobytej wiedzy , doświadczenia , refleksji , namysłu , zachwytu , zrozumienia , pomysłów , opowieści o człowieczeństwie , ludzkości - istnieniu świadomego życia w bezgranicznym , pustym , zimnym kosmosie ...
A jeżeli przekazanie jest ważne to jeszcze ważniejszy jest ten ktoś komu można ( chcemy )
coś ( to ) - ( wszystko ) przekazać ...

pozdrawiam
i czekam na wasze wartości ...
makuś

Na zakończenie lekcji retuszu twarzy w Photoshopie pewien fotograf rzucił uwagę: teraz modelka wygląda realistycznie, profesjonalnie. Ze zdziwieniem przyjąłem do wiadomości założony tu podział rzeczywistości na profesjonalną i – by odwołać się do jej przeciwieństwa – amatorską. Twarz nie zmieniona przez komputerowy program byłby zaledwie twarzą amatorską, czymś poślednim, cieniem na ścianie jaskini Platona. Dopiero różdżka eksperta, jak owo narzędzie zaznaczania w Photoshopie, zamieniałoby naszą powszednią gębę w profesjonalne oblicze: wygładzone, rozmyte, nieskazitelne. Takie właśnie profesjonalne twarze patrzą na nas z okładek kolorowej prasy, ale coraz częściej również z rodzinnych albumów: retusz twarzy to drobny wydatek.

Zawsze retuszowano rzeczywistość, ale obecnie retusz wydaje się ją zastępować.

Po rozstrzygnięciu problemu: czym jest Świat, skąd się wziął i dlaczego w ogóle istnieje * [na gruncie koncepcji - hipotezy matematycznego Wszechświata, prof. kosmologii z MIT, Maxa Tegmarka] i interpretacji bytu jako " matematycznej, losowej emanacji nieskończonej Nicości " warto pochylić się nad problemem Sensu.

Dwie idee nad którymi można kontemplować bez końca: aktualna nieskończoność i czysta losowość, poniekąd tożsame, zawsze mogą zrodzić w głowie nowe horyzonty.

Otóż:
Ludzkość rozwija się, postęp może doprowadzić nas do wspólnej jaźni, czego wówczas będziemy chcieć?

Z Matematycznego Świata może wyłonić się Podmiot, dążący do nieskończoności, tworzący Światy - wtórny wobec matematycznego Absolutu - niepewny, wiedzący na 100% tyle co i my, że " Byt jest tym czym jest, a niebytu nie ma - reszta to szacowanie prawdopodobieństw "

Dla nas ten Podmiot może być Sensem, nadawcą praw - tak jak dla niego jego Nadawca, ad infiniutum, zgoda?

link: wyslijto.pl/plik/7dp8gtndxk

hej,
Czy to dobre prawo , które pozwala na to by morderca 77 osób siedział sobie w ciepłym , suchym i czystym pomieszczeniu , z komputerem , prysznicem i regularnymi , zdrowymi posiłkami ?

Czy to dobrze kiedy koncerny i banki same siebie nadzorują i tworzą swoje własne prawa niezależne od państwa ?

Watykan ma również szczególne przywileje - Po co ? Dlaczego ?

Czy państwo prawa to państwo w którym ludzie nie mają środków na wykupienie koniecznych lekarstw ?

Czy to dobry system prawny w którym bogaty ma prawo zatrudnić całą kancelarie adwokacką a biedny broniony jest przez przypadkowego prawnika ?

Czy w państwie prawa rodzice mają prawa do przekazywania swoim dzieciom wszelkich treści ?
Czy państwo ma prawo rodzicom nakazywać lub zakazywać konkretnych czynności ?

Wystarczy pytań

pozdrawiam
makuś