Emma Cornell uczestniczy w australijskiej edycji "Big Brothera". W zeszłym tygodniu zmarł jej ojciec, ale Emma nie ma o tym pojęcia - decyzje "producent" podjął po konsultacji z rodziną: co to oznacza nie wiadomo, cytuje się poparcie dla decyzji ze strony jej chłopaka. No cóż, Emma jest dorosła.

Umieramy samotni. To jednak co śmierć poprzedza, chętnie zamieniamy na udział w stadzie póki się da - ot, stara chrześcijańska (i nie tylko) tradycja. A że dziś musimy dorównać i nieco odmiennym w tej mierze tradycjom Dalekiego Wschodu - tego wymaga konkurencyjność w pracach zespołowych - mrówcza wręcz staje sie nasza stadność. Mrówki bowiem bez lęku poświęcają życie na rzecz mrowiska - prawdopodobnie ich małe mózgi w ogóle do lęku zdolne nie są, stąd ów dobrze behawioralnie wykorzystany przyrodzony heroizm.

Życie Emmy rozpadło się na dwie częsci - już nie do połączenia, dwie odrębne świadomości: zmierzą się one gdy opuści telewizyjny habitat, bo w przeciwieństwie do klauzury nie skłąda się ślubów wieczystych. I - zostanie z problemem sama i osamotniona, gdyż jej doświadczenie bedzie należało do osobliwych i mało znanych innym: my już wiemy, że to ją czeka - ona jeszcze nie.

Polska jest również "trendy" w tej dziedzinie. Zafundowano niekomunikowalne doświadczenia Barbarze Blidzie, zafundowano je doktorowi Mirosławowi G. W interesie społecznym jak się lud prosty domyśla - ale "Big Brothera" również tworzy się i emituje w interesie społecznym, daje bowiem ludziom poczucie uczestnictwa..

Jeśli kogoś ciekawi przyszłość rozmowy, polecam przeczytanie artykułu na Onecie: "Gadał dziad do obrazu...", przedruk z "Przekroju".
Ciekawa perspektywa.
Bot dowcipny, nie złośliwy (może), a już na pewno nie wredny.
Tylko czy coś takiego powinno zastępować rozmowę z żywym człowiekiem? Takiemu tworowi można pogrzebać w zwojach do tego stopnia, ze zawsze będzie naszym klakierem - a to już niezdrowe.
Czy nauka powinna iść tym tropem i alienować człowieka coraz bardziej?

Według socjologów zakon, więzienia, szpitale psychiatryczne są INSTYTUCJAMI TOTALNYMI. Czy zakon można traktować jako instytucje totalną? Do zakonu przecież nikt nie trafia wbrew swojej woli - jak w przypadku zamkniętych oddziałow psychiatrcznych lub więzień.

Odbyła się w syrenim gródku kolejna równiachowa paradka.
Niby nic wartego uwagi, ale jako stary prześmiewca wlazłem na różowe stronki, gdzie zauważyłem coś takiego:

Różowe równiachy domagają się "równości".
Ale same odmawiaja tej "równości" innym, psiocząc na Wartę, która zaproponowała im niekorzystne (według tęczowych równiach) warunki ubezpieczenia paradki.
A przecież jest coś takiego, jak równość stron każdej transakcji. Jak różowym równiachom nie odpowiada umowa, to jej nie podpisują i szukają innego ubezpieczyciela. Lecz równiachy uważają się za "równiejszych" - to oni chcą dyktować warunki, a jak warunki niedoszłego kontrahenta im nie odpowiadają - uciekają się do szantażowania go.

www.parada(*)e.php?page=2&category=2&art=47

I jak te równiachy polubić?
No nie da się, nijak...

Materialiści (kiedy jeszcze istnieli) twierdzili, że materia jest wieczna (tzn. nie miała początku w czasie) więc nie mogła być stworzona przez Boga. Idealiści natomiast wręcz przeciwnie: materia została stworzona przez Boga, zatem nie może być wieczna. Ja zaś twierdzę, że skoro materia została stworzona przez Boga to musi być wieczna. Bóg bowiem, jeżeli istnieje, jest wieczny. Skoro więc jego wolą było stworzyć materię - stworzył ją przed "wszystkimi wiekami". Nie zastanawiał się przecież: "stworzyć czy nie stworzyć" ani nie musiał na nic czekać. Zatem materia jest wieczna i fakt ten nie tylko nie przeczy stworzeniu jej przez Boga, ale wręcz to potwierdza. Oczywiście pytanie, czy materia jest młodsza niż Bóg nie ma sensu. Przecież czas (czymkolwiek jest) wtedy nie istniał. Materia została stworzona w postaci praatomu, który eksplodował. W tym momencie czas ruszył i to był początek świata. Dlatego świat miał początek w czasie ale materia jest wieczna.

Witam!
Zdarzylo sie, ze przeczytalem ciekawy kawalek w 'Analizie technicznej rynkow finansowych' Johna J. Murphego, w rozdziale dotyczacym zasad zarzadzania pieniedzmi, w jego podsumowaniu.

Cytuje:
"Poniższa lista zawiera większość najbardziej istotnych zasad zarządzania pieniędzmi i taktyki dokonywania transakcji.
1. Dokonuj transakcji zgodnie z kierunkiem trendu średnioterminowego.
2. Podczas trendu wzrostowego kupuj na zniżkach, a podczas trendu spadkowego sprzedawaj na zwyżkach.
3. Nie ograniczaj zysków, lecz straty.
4. Zawsze posługuj się liniami obrony dla ograniczania strat.
5. Nie działaj impulsywnie; miej zawsze plan.
6. Planuj swoją pracę i pracuj nad swym planem.
7. Posługuj się zasadami zarządzania pieniędzmi.
8. Stosuj dywersyfikację, ale bez przesady.
9. Przyjmuj relację zysku do ryzyka wynoszącą przynajmniej 3 do 1.
10. Kiedy powiększasz już zajmowane pozycje, przestrzegaj następujących wskazówek:
a. Każda kolejna partia powinna być mniejsza od poprzedniej.
b. Powiększaj wyłącznie pozycje przynoszące zysk.
c. Nigdy nie powiększaj pozycji przynoszących straty.
d. Dostosuj linie obrony do progu zyskowności.
11. Nie wyrzucaj dobrych pieniędzy w ślad za straconymi.
12. Najpierw zamykaj pozycje przynoszące straty, a dopiero po nich pozycje przynoszące zyski.
13. Poza transakcjami dokonywanymi na bardzo krótką metę podejmuj decyzje z dala od rynku, najlepiej wówczas, gdy notowania są już zakończone.
14. Zaczynaj od perspektywy długoterminowej i stopniowo ją skracaj...

Podróżując po stronach internetowych, poświęconych zagadnieniom światopoglądowym napotkałem bardzo interesującą koncepcję, która w pierwszym momencie wprawiła mnie we wręcz euforyczny zachwyt. Było to jeden rok temu. Teraz, kiedy czytałem kolejny raz streszczenie owego światopoglądu, nie przestaje mi on imponować. Chcę się podzielić z Wami Prawią i Nowym Mitem Dziejotwórczym.

Streszczenie nurtu

Prawia.org

Prawia z wielką wprawą łączy w sobie poglądy organicystyczne, ewolucjonistyczne, racjonalistyczne i empirystyczne. Jej poglądy są mojemu sposobowi widzenia świata bardzo bliskie, oraz bliskie obiektywnemu pięknu, jakie dostrzegam w świecie naturalnym.
Prawia nie odwołuje się do metafizyki, by opisywać świat duchowy człowieka. Centralnym pojęciem jest informacja, zdolności jej gromadzenia i przetwarzania. Świadomość w takim rozumowaniu wykształciła się w wyniku ewolucji coraz bardziej złożonych struktur informacyjnych, na zasadzie samych praw naturalnych.

Innym ważnym składnikiem Prawii jest humanizm. Bardzo pięknie wynosi ona człowieka na piedestał, znów nie odwołując się w najmniejszym stopniu do metafizyki. Egzaltacja istnienia ludzkiego nie wynika z samego próżnego uwielbienia. Człowiek doskonali się przez budowanie swojego intelektu, oraz doświadczanie i przekształcanie nim swojego świata. Tak więc człowiek ten doskonalszy jest od biblijnego, bo ponad innymi istotami żywymi wyróżnia go nie sam..

Bywają zawody sportowe. Bywają humanistyczne, także techniczne. Bywają też miłosne. Sporo bywa zawodów.

Podobno najważniejsze są zawody wytwórcze. Znaczy te, z których coś mamy. Jeśli nie mamy z nich nic, to są zawody niewytwórcze, inaczej mówiąc pasożytujące. Bez niektórych pasożytów po prostu nie można się obejść. Niektóre nawet bardzo szanujemy.

Ale niektóre, mówiąc delikatnie, rozczarowują nas. Przykład polityka narzuca się sam, ale ja bym politykowi darował.

Bardziej mnie przeraża ten słynny wyścig szczurów. W tym przypadku ucieczka od zawodów wytwórczych do pasożytujących. Ta ucieczka robi się coraz bardziej masowa. Spostrzegacie to?

Powstają co rusz jakieś nowe zawody, ale mało takich, które coś produkują. Referenci od spraw nie wymagających żadnego załatwiania, objaśniacze rzeczy jasnych dla każdego. Naukowcy z dziedzin nie do zbadania. Każdy szczur kombinuje, jakby tu zarobić, ale nic nie robić. Coraz więcej funkcji zwanych społecznymi, coraz więcej tytułów zwanych naukowymi, a nawet honorowymi. Coraz więcej krawatów i garniturów, coraz mniej rąk splamionych robotą, coraz więcej splamionych czymś innym. Powoli świat zmienia się w potiomkinowską wieś, która z braku carycy podziwia samą siebie.

Skutek jest oczywisty: rosnąca wartość dóbr wszelakich, liczona per capita, łańcuch spekulacji kosztem tych, którzy wytwarzają. Rosnąca wydajność i wzrost tandetności chwilowo trzymają to w równowadze, zresztą chwiejnej.

Groza polega na tym, że szczurów zawsze rodzi się więcej.

Istnieją, jak widzę, dwa rodzaje racjonalistów, wzajemnie dyskutujących z sobą, często niesłychanie zajadle - oba te rodzaje nie potrafią dojść do porozumienia.

Praktycy, którzy wpierw zapoznają się z tematem, rozważą go i wyciągną wnioski zgodne z regułami racjonalności, potem przedstawią tezę i swoje wnioski na forum.

Teoretycy, znający doskonale reguły racjonalności, tak doskonale, iż nie muszą już zapoznawać się ani z przedstawionym tematem, ani z wyciągniętymi wnioskami.

Teoretycy zakładają skądinąd słusznie, że należy zawsze liczyć się z błędami w rozumowaniu, możliwość tych błędów wytaczają jako kontrargument, nie przyjmując do wiadomości, iż "przeciwnicy" już to wpierw rozważyli.

Odmawiają natomiast zapoznania się z przedstawionym problemem, ponieważ wnioski zeń wyciągnięte uważają za niepełne, rozważone nie przez nich, a więc teoretycznie błędne.

Klasycznym przykładem jest mój wątek "Owca mądrzejsza od barana", gdzie mam dwóch zajadłych przeciwników.

Różnica między nami jest taka, że ja znam szczegóły bitwy pod Cuszimą, oni natomiast nie znają i nie sądzą, by powinni je poznać. Nie mogą uwierzyć, że rozważyłem wpierw możliwość błędu, nim przedstawiłem wnioski. Istota sporu polega na tym, że oni nie są w stanie rozważyć tych błędów, nie znając przebiegu bitwy. Starcza im wiedza o tym, że teoretycznie mogę się mylić.

Podobne spory między praktykami i teoretykami..

W latach mojej wczesnej młodości każdy "postępowiec" był materialistą. I to dialektycznym. Teraz określenia materialista" jakoś się nie słyszy (chyba, że w znaczeniu osoby ceniącej wyłącznie wartości materialne). Wokół sami "racjonaliści". Co się stało ze starymi dobrymi materialistami? Czy wskutek nagłej zmiany klimatu (politycznego) tępi materialiści z epoki realnego socjalizmu wyginęli jak dinozaury czy też w drodze skokowej ewolucji lub mutacji stali się światłymi racjonalistami?
Jeżeli to nie ten powód, to dlaczego terminy "materializm", "materialista" wyszły z powszechnego użycia?