Bardzo interesuje sie filozofia jednak niewiele o niej wiem czy mogę prosić was o tytuły książek lub jakieś linki do materiałów wprowadzających w te dziedzinę życia.Z chęcią skorzystam z pomocy stałych użytkowników portalu z góry dziekuje .

Jeśli człowiek ma wolną wole to Bóg nie jest wszechmogący...

czesc mam ogromną prośbe. Miałam do opracowania artykuł Davida Chalmersa "argument z wyobrażalności przeciwko materializmowi" i musze na co najmniej pół strony odpowiedzieć na zadane pytanie "w jaki sposób Chalmers uzasadnia WM?" jestem kompletnie w tej kwestii zielona, nigdy nie miałąm do czynienia z filozofią, a teraz jest ona moim koszmarem. RATUNKU z góry wielkie dzięki

Witam, mam następującą prośbę, mianowicie studiuję kierunek w ogóle nie związany z filozofią, jednak mam do opracowania 2 pytania z tej właśnie dziedziny.

1) I.Kant - program filozofii krytycznej, transcendentalizm, koncepcja poznania naukowego i krytyka metafizyki.
2) I.Kant - etyka, moralność a prawo i religia. Historiozofia.

wstępnie z pomocą Internetu zaczęłam sklejać teksty, jednak jeśli ktoś jest w stanie proszę o pomoc i ew. poprawki, dopiski. Z góry bardzo dziękuję i proszę pamiętać, że nie mogą to być "za dobre odp." - jak wyżej mówiłam, filozofii nie studiuję
-------------------------------------------------------------
1)

Program filozofii krytycznej

W filozofii Kanta widoczna jest stopniowa zmiana nastawienia badawczego. W swojej filozofii krytycznej, w odróżnieniu od badań okresu przedkrytycznego, Kant skupia się na problematyce poznania (i granic poznania) świata, przy czym nie jest to tradycyjna problematyka wiedzy i poznania jako odnoszących się do rzeczywistości niezależnej od podmiotu, lecz badanie warunków umożliwiających poznawanie przedmiotów jako korelatów aktów poznawczych podmiotu. Tak, więc Kant przeszedł drogę od badań przyrody i
Związanych z przyrodoznawstwem badań ontologicznych do badań specyficznej,
transcendentalistycznej rodziny problemów. Ciągłość badań Kanta sprawia, że
pisma przedkrytyczne rzucają także dodatkowe światło na jego krytyczną
filozofię. Niemniej jednak Kant w okresie przedkrytycznym rozważa pewne
problemy, od których odchodzi..

Istnieje pogląd który zakłada że ateizm jest bardziej racjonalny od religii. Jeżeli jednak przyjrzymy się bliżej obu tym systemom wartości, możemy zauważyć że nie bardzo się one od siebie różnią. Religia zakłada istnienie Boga ze wszelkimi tego konsekwencjami. Natomiast ateizm twierdzi że boga nie ma. Nie wnikając w to która strona ma racje można stwierdzić że oba te systemy wartości nie mają racjonalnych podstaw. Nie ma 100% materialnych i obiektywnych dowodów na to że bóg istnieje lub nie. Dlatego też oba te poglądy znajdują się w gestii wiary. Ateista wierzy że Bóg nie istnieje natomiast osoba religijna wierzy że bóg jest. A to nie ma nic wspólnego z racjonalizmem. Ponieważ tam gdzie zaczyna się wiara kończy się rozum.

kiedyś nie było sprawy: był jeden świat. być może dziwny, ale przynajmniej jeden. obecnie z tej idei nie zostało nic. idąc dzisiaj ulicą zauważyłem reklamy, których treść wydała mi się symptomatyczna dla tego, o czym wyżej. otóż w oczach roi się od światów: mamy świat dywanów i wykładzin. wielkie litery na budynku anonsują świat okien i paneli. obok jakiś kramarz wystawia na widok publiczny świat obuwia. nieco dalej różowy neon podaje namiary do świata łazienek. właściciel sklepu meblowego może czuć się demiurgiem innego świata: świata mebli. słowem: co krok, to inny świat. a w domu wszystko to tworzy, jeśli tworzy, zabawną syntezę: już nie jesteś w kuchni, ale w świecie kuchni. już nie tkwisz w ciapach, ale w świecie ciapów. idziesz nie do łazienki, ale do świata łazienek, którego ściany tworzą świat kafelek i luster. nawet jak wypadniesz z okna, to nie problem: wylądujesz w świecie kostki brukowej. tak więc nie martw się - hurtownie pełne są światów. nawet jak odejdziesz na dobre (czy na złe), trafisz do świata trumien. a potem? potem też jakoś to będzie. jakiś świat z pewnością się dla ciebie znajdzie.

argumentacja powtarza się do znudzenia: kiedy chce sie komuś dokopać, to grzebie się w rodzinie: bliższej (ostatnio np. andrzej kryże i jego ojciec zamieszany w mordy sądowe), lub dalszej (dziadek tuska). wtedy niektórzy podnoszą larum, że przecież dzieci nie są odpowiedzialne za zbrodnie ojców . (figura argumentacyjna w dziejowym wymiarze znana sąsiadom zza odry). tak więc przeszłością manipuluje sie wedle doraźnych potrzeb: raz ma wpływ na ludzi, raz nie. odpowiedzialność wydaje się nie przechodzić na dzieci (jak to jest z długami?), ale dzieci są odpowiedzialne za to, aby się od tej przeszłości w jakiś sposób uwolnić, a nie np. powielić ją w mniej lub bardziej ohydny sposób (sąd zbada działania kryżego-juniora, czy nie popełnił zbrodni). nie można przecież zaprzeczyć wpływu domu rodzinnego na osobowość i zachowanie: czujemy to, mówi o tym potoczna mądrość, potwierdzają nauki o człowieku. czym jest ten wpływ, a czym odpowiedzialność lub jej brak? jak się mają do siebie?
jak daleko pada jabłko od jabłoni?
czym skorupka przesiąka za młodu?
czy można się od tego mimo wszystko uwolnić?

jak być wolnym od przeszłości?

Chciałabym poznać wasze zdanie na temat tego człowieka i jego poglądu na kwestie "woli". Może taki model funkcjonowania byłby najodpowiedniejszy.

prawdziwych przyjaciół poznaje się w biedzie. powiedzmy, że miałeś okazję poznać takich przyjaciół. lekarz-kumpel pomógł ci poza kolejką załatwić operację. kolega z piaskownicy (teraz policjanat lub prokurator) zrobił wszystko, żebyś nie trafił za kratki. znajomy poseł (jakiś tam po mieczu lub kądzieli) szepnął gdzie trzeba, i znalazła się praca dla żony lub męża, itd., itp. gdzie kończy się znajomość lub przyjaźń, a zaczyna korupcja? czyżby na bidę równie skuteczna była korupcja co przyjaźń? jeśli może nie zawsze, to kiedy? czy przyjaźń nie powinna być czasem ścigana z urzędu?

potężna społeczność,która zakłada że Bóg stworzył światwszelką materię i niematerię.
W tym człowieka,czy przede wszystkim ludzką istotę.
Według wierzących w religie,z góry założył,że gdzies popełnił błąd i wierny bez podpowiedzi do niczego nie dojdzie.
Co najwyżej do kościoła po modlitwę.
Za którą zapłaci jakieś 2 zł i oczekuje cudu w kwestiach wielozadaniowych.

Na czym tak naprawdę polega wiara wierzących?
Myślę,że na absolutnym niezrozumieniu swojego życia i i szukania wsparcia w sferach
,o których nie ma bladego pojęcia.
Czy taka wiara jest wiarą czy złością na demiurga.?