Zajrzałem ostatnio na serwis gazeta.pl (unikam) i natknąłem się na artykuł (z serii ciekawostka , w którym pytano normalnych ludzi ( tzw. ateistów*) o to jak obchodzą Święta Bożego Narodzenia i dlaczego. Jest to odwrócenie pytania. Ja pytam: jakie prawo mają chrześcijanie do obchodzenia Świąt Przesilenia Zimowego? W zamian naturalnego pojęcia przesilenia zimowego wprowadzili mglistą mitologię Jezusa.

Według Makrobiusza, pisarza rzymskiego, Saturnalia były świętami światła poprzedzającymi dzień przesilenia słonecznego, a świece symbolizowały podróż do wiedzy i prawdy. (Nic więc dziwnego, że w szczególności sens ideologiczny świąt tak się nie podobał Kościołowi Katolickiemu, wszak wiedza i prawa zostały przezeń uznane od początku za największego wroga).

Radość, świętowanie, smutek, chęć poszukiwania prawdy charakteryzują Człowieka, w żaden sposób nie są zarezerwowane dla jakiejś grupy, czy to tancerek, pracowników zoo czy teistów, w tym katolików. Ponieważ stare tradycje zostały wyrwane przez Kościół ze społeczeństw niczym ząb trzonowy przez kowala normalni ludzie obchodzą Saturnalia, czy też Święta Przesilenia Słonecznego podobnie jak chrześcijanie Święta Bożego Narodzenia. Bynajmniej to jednak nie nie-chrześcijanie zapożyczają szereg elementów świętowania. Czy to choinka, czy zwyczaj obdarzania prezentami, czy tradycyjne potrawy zwane wigilijnymi - Chrześcijanie, jakie macie do nich prawo?

*dlaczego napisałem tzw. - o tym napiszę w innym poście.

A wszystkim..

Anthony de Mello “Przebudzenie” - przemyślenia.

Są książki, które czytamy i są książki, które czytają nas. “Przebudzenie” zalicza się zdecydowanie do tej drugiej kategorii. Jest to intelektualna wyprawa poprzez ciernie własnych lęków, słabości i strachu. Im więcej czytelnik ma problemów lub wątpliwości, tym bardziej ta książka na niego wpłynie i tym więcej szczegółów w niej dostrzeże.
Ta pozycja rodzi we mnie pewien lęk, którym chciałem się podzielić.
Pewien bardzo mądry człowiek powiedział kiedyś, że nie ma ucieczki od gęby. Im bardziej staramy się od niej uciec tym bardziej ona nas upupia. Napisał również, że nie jesteśmy od niczego tak mocno uzależnieni, jak od własnego odbicia w oczach drugiego człowieka. To bardzo prawdziwe słowa. “Przebudzenie” stara się odczucić wszelkie “formy”, stara się ustawić człowieka w punkcie (0,0) w kartezjańskim układzie osobowości. Problem polega na tym, że punkt (0,0) nadal znajduje się w tymże układzie. Gombrowicz wielkim człowiekiem był i jak widać nawet forma odczucania form nadal jest formą samą w sobie.
Jeżeli jesteś zewnątrzsterowny i nie znajdziesz dystansu do “Przebudzenia”, ta książka cię mentalnie zniszczy i zasieje ziarno wątpliwości w dosłownie wszystkich słabszych stronach twojej osobowości. Jeżeli mężczyzna da tę książkę podatnej kobiecie z emocjonalnymi wątpliwościami, to ona stanie się podatna na tego mężczyznę, będzie do niego dążyć..

Jeżeli przyjąć, że każda osoba inaczej postrzega to, co się wokół niej dzieje. Nawet jeśli weźmiemy pod uwagę 2 osoby wychowane w tej samej kulturze, o identycznych poglądach, tych samych otaczających ich ludziach itd. (powiedzmy bliźnięta jednojajowe).
Analizując ich indywidualne obrazy świata, prędzej czy później znajdziemy różnice.
Idąc tym tropem, czy można powiedzieć, że każda świadoma (swojego istnienia) istota, żyje tylko we własnej i niepowtarzalnej rzeczywistości, więc wyłącznie we własnym wszechświecie?
Ale jeśli każdy z nas ma swój własny świat, to nikt nie zna stanu faktycznego. Zakładając, że żadna świadoma istota nie postrzega niczego takim jakim faktycznie jest.
Można śmiało stwierdzić że każde zjawisko którego wyjaśnienie opiera się na koncepcji wiary podchodzi pod halucynacje/omamy (choćby nawet zbiorowe).
Reasumując, jeśli każdy ma swoją własną wersję świata, pomimo tego że jest on namacalny dla wszystkich bez wyjątku (i wciąż dla każdego inny). Czy choćby próby objaśniania czegokolwiek, bez niepodważalnych dowodów nie tracą zupełnie sensu?

Czy takie podejście ma rację bytu?

Klonowanie, eksperymenty na ludzkich zarodkach, modyfikacje ludzkiego DNA są złe w odczuciu większości homo sapiens. Fakt.

Chciałbym poznać odczucia związane z taką sytuacją:
Załóżmy, że bionanotechnologia rozwija się do takiego stopnia, że małe roboty wykonane przez ludzi są w stanie skopiować ludzkie DNA bez użycia ludzkich komórek. Tzn. na podstawie matematycznego modelu mały robocik wytwarza kopię określonego DNA z materii nieorganicznej.

To DNA, choć skopiowane od określonego osobnika homo sapiens, nie jest z niego wyjęte ale autonomicznie wyprodukowane z materii nieorganicznej i przez materię nieorganiczną.

Czy eksperymenty na tym DNA i jego modyfikacje są etyczne czy też nieetyczne?
Co mówi Pan?

Załóżmy, że w niewielkiej wsi dochodzi do przestępstwa na tle seksualnym – gwałtu grupowego na jednej z mieszkanek wsi. Sprawcami są młodzi chłopcy z pobliskiego miasteczka. Sprawa wychodzi na jaw. Mieszkańcy wsi są wstrząśnięci. Pragną pomóc skrzywdzonej kobiecie i żądają ukarania sprawców przestępstwa.

W ogólności.

W szczególności każdy wstrząśnięty jest inaczej. Jedni nie mogą w nocy zasnąć z przerażenia, innym jest to prawie obojętne. Jedni pragną pomóc skrzywdzonej kobiecie jak to jest tylko możliwe, dla innych to sprawa, w którą nie zamierzają się mieszać. Jedni pragną zemsty do tego stopnia, że dokonaliby jej gdyby to tylko było możliwe i bez względu na konsekwencje. Inni rozumieją motywy chłopców i gdyby to zależało od nich nie ukaraliby ich.

Skąd te różnice?
Czy człowiek może wybrać to czy określona sytuacja oburzy go czy też nie i w jakim stopniu?
Czy człowiek może zdecydować własnej motywacji do reakcji?
Czy może zdecydować o tym jakie poczuje emocje?

Czy człowiek może zdecydować o tym, co mu się spodoba a co nie?
Czy człowiek może zdecydować o tym, czego zapragnie a czego nie?

Tutaj znajdziecie relację Roberta Ostrowskiego z debaty o lekcjach etyki w polskich szkołach, która odbyła się w ramach VII Festiwalu Racjonalistycznego.
ruchks.pl/(*)i-festiwalu-racjonalistycznego
Wszystkich bliżej zainteresowanych etyką w szkołach zapraszam na portal etykawszkole.pl oraz na www.facebook.com/etykawszkole

Witam,

Potrzebuję umieć uzasadnić, iż byt jest rozwijając zdanie Parmenidesa "byt jest a niebytu nie ma", jego wywnioskować (i również uzasadnić jego właściwości. Najlepiej dowodem nie wprost. Niestety, mimo że sporo czasu spędziłem starając się samemu z tym poradzić nie mam pojęcia. Miałem już parę pomysłów na uzasadnienie tego, ale po paru minutach myślenia każdą dałoby się bez problemu obalić.

Pozdrawiam, i przepraszam jeśli napisałem coś nie jasno.

Pozdrawiam.

Witam Was bardzo serdecznie.
Niestety dowiedziałem się zbyt późno o zaliczeniu z systemów politycznych i nie mam czasu na wnikliwą analizę lektury - Społeczeństwo Otwarte i jego wrogowie Karla Poppera. Czy mógłbym prosić osoby zaznajomione z tą lekturą o rozwinięcie podobnych zagadnień w oparciu o to dzieło?

- Jak postrzegana jest wolność społeczna(wolnosc vs..., etc)
- ograniczenie wolnosci
- pozory np. czy mozna w imie bezpieczenstwa ograniczac wolnosc?
- wolność a bezpieczeństwo (to co wyżej)
- wolność słowa
- wolny rynek
- rola prawa i rola rządów (prawa jednostki a prawa grup)
-dominacje grupy społecznej

Naprawdę jest to dla mnie bardzo ważne.
Z góry dziękuję.

Czy ktoś mógłby mi wyjaśnić różnicę pomiędzy:
- rozumowaniem a instynktem
- racjonalnym myśleniem a odczuwaniem złożonych emocji, potrzeb które chcę zaspokoić?

Podam przykład.
Zahamowanie przed uśmiercaniem osobników własnego gatunku u wszystkich zwierząt z wyjątkiem homo sapiens określamy mianem wrodzonego instynktu.
Zahamowanie przed uśmiercaniem osobników własnego gatunku u homo sapiens określamy mianem racjonalnego myślenia, umowy czy też zachowań wynikających z istnienia uniwersalnych zasad moralnych

Z czego wynika ta różnica?

Ostatnio znów wzięło mnie na refleksje związane z religią i czynnikami, które sprawiają, że ma ona tak wielką, wręcz uniwersalną żywotność. Normy kulturowe, upraszczanie sobie niezrozumiałych jeszcze dla nauki zjawisk do rangi religijnych czarów marów to wszystko jak najbardziej fakt, ale odnoszę wrażenie, że nic bardziej nie odsłania najbardziej przyziemnych przyczyn istnienia religii jak strach.

Tak strach, ludzie boją się wielu rzeczy, zaczynając od rzeczy przyziemnych jak np oszustwo a kończąc na sprawach wykraczających momentami poza pojęcie zwykłego Kowalskiego jak starach przed katastrofą albo obawy, że np w kosmosie może czaić się coś, co przerasta człowieka pod każdym względem i jest do niego wrogo nastawione.

Wyznawcy katolicyzmu, islamu czy judaizmu są na tyle "pijani" wizją wszechświata ( w której człowiek jest pępkiem wszystkiego i jest strasznie wyjątkowy stworzony na podobieństwo boga, ma duszę jako jedyny gatunek na ziemi)że robią się na tyle infantylni , że nie dostrzegają oczywistych zgrzytów logicznych własnych poglądów. W kosmosie mamy miliony planet, prawdopodobieństwo, że prawdopodobieństwo występowania zróżnicowanego życia w innych układach jest ogromne.

To naprawdę dziecinne, żeby spora grupa dorosłych ludzi, dzieli pogląd, że w gigantycznym kosmosie pełnym gwiazd i planet istnieje istota, która ma obsesję na punkcie jednego gatunku i jednej planety i zawiera z ludźmi jakieś przymierza, oferuje im życie po śmierci itd.

Dodajmy sobie do tego fakt, że..