Narkomani w oczach społeczeństwa to ludzie bez ambicji, ludzie nic nie warci, których należy spisać na straty, izolować od społeczeństwa. Dla większości słowo narkoman kojarzy się nieodzownie z patologią, marginesem społecznym, dnem, brakiem godności. W latach 80-tych większość z tych cech moglibyśmy rzeczywiście przypisać narkomanom, ale dziś jest inaczej. Nowoczesny narkoman w przeciwieństwie do "starego" może mieć cel w życiu, który chce osiągnąć i do którego dąży właśnie za pomocą narkotyków. Rodzice często nie zdają sobie sprawy, że ich grzeczne dziecko przynosi do domu piątki zdobyte dzięki amfetaminie, a potem idzie na prywatkę do koleżanki gdzie pali marihuanę. Jak wynika z ostatnich badań przeprowadzonych przez CBOS ponad połowa uzależnionych pochodzi z zamożnych rodzin, niejednokrotnie chodzą do dobrego liceum, studiują na renomowanych uczelniach. Ukochana jedynaczka, wyczekiwany synek, oni także biorą. W wyobrażeniu większości Polaków narkomanami mogą zostać ludzie z rodzin patologicznych, bez perspektywy na lepsze życie, na wyjście z rynsztoka. Dlatego nikt nawet nie przypuszcza, że narkomanem może być ich własne dziecko lub inne dzieci z dobrych domów. Podobnie jest w przypadku szkół. Rodzice nie dopuszczają do siebie myśli że w szkole, do której chodzi ich dziecko mogą być narkotyki. Tak samo jest z nauczycielami czy dyrektorami szkół, którzy mówią " w mojej szkole na pewno taki problem nie istnieje", a jest to totalna bzdura. Narkotyki i problem narkomanii istnieją..

O ile doszedlem do wniosku ze myslami nie zmieni sie nic nas otaczajacego bo to tylko impulsy elektryczne... to przyszla zalamka bo wmowilem sobie ze moge zmienic cos w sobie MYSLAC zamartwiajac sie na dluzsza mete tym choc wcale tego nie chce.

Czy umysl jest jakos polaczony z cialem? Czy da sie zmienic cos? Np jesli sobie pomysle ze na kazda mysl o załuzmy wygladzie mojej skory organizm zareaguje i zmieni jej wyglad? Pomysle zle lub ciagle bede rozmyslal ze nie chce w sobie czegos zmieniac to organizm odczyta moje mysli i mi to zmieni? Wiem ze to glupie ale zmylily mnie historie ludzi o leczeniu umyslem ze jakie oni cuda w leczeniu raka spowdowali psychika? Ja ostatnio mam schizy ze cos sobie pomysle np " Nie chce zeby mi sie wlosy przetluszczaly " a organizm zrobi na odwrot czy cos takiego.

Mam pytanie stricte sensu a propos serwisu i działu tego. Jakie waszym skromnym zdaniem, jakie są najbliższe teorie, systemy filozoficzne bliskie racjonalizmowi(oprócz humanizmu - gdyżto jest ogólnie znane i wiadome)? A może pytanie "pomocnicze"; które koncepcje pomagają Wam żyć(troszke to paradoksalnie brzmi), albo jak u Schopenhauera, są Wam "drogowskazem", oprócz podążania za rozumem i faktami, i władzą własnych czynów(humanistyczne myślenie jest nierozwiązywalnie złączone moim skromnym zdaniem z "rozumowym myśleniem")? Zaslyszałem ostatnio o nietzscheanizmie, tylko zastanawiało mnie , jak "teoria nadczlowieka", czy chociażby "wola mocy" Nietzschego ma się do "statutowych poglądów tego serwisu"? Mi dosyć bliski jest egzystencjalizm Sartre'a. Pozbawiony kwietyzmu optymistyczne spojrzenie na życie(jak pisze w obronie tego kierunku, w "Egzystencjalizm jest humanizmem"). A odnośnie tytułu wątku czy jest możliwa jakakolwiek filozofia życia, tudzież filozofia życiowa? Czy to jest wymysł np ludzi zagubionych?

Czy niezależnie od opisów samych przeżyć śmierci, można zdobyć jakieś potwierdzenie realności doświadczeń towarzyszących przebywaniu na pograniczu śmierci. Wiele osób ocenia, że znajdowało się poza ciałem przez dłuższy czas i było świadkami wielu zdarzeń w fizycznym świecie podczas tego interludium. Czy którąś z tych relacji można potwierdzić świadectwami innych osób, które jak wiadomo, były przy tym obecne, abo późniejszymi wydarzeniami - i w ten sposób zyskać potwierdzenie ?
pozdrawiam serdecznie

Nie zabijaj, nie cudzołóż, nie kradnij, nie obmawiaj bliźniego, nie kłam - to tylko niektóre z norm, które powszechnie uważamy za słuszne, więc obowiązujące i warte przestrzegania.
Służą one bowiem realizacji takich wartości jak: życie, wierność, uczciwość.
Często jednak podejmujemy działania nie mieszczące się w zakresie uznawanych przez nas za słuszne norm. Robimy "wyjątki".
Dlaczego?
Czy normy powinny być bezwyjątkowe?
A jeśli nie, to czy nadal są normami?
Jakie stosujemy usprawiedliwienia?

W ewentualnej dyskusji proponuję trzymać się następujących definicji:
Wartość - ideał; najbardziej ogólny wzorzec zachowań;
Norma - szczegółowy wzorzec zachowań;
Anomia - stan społeczeństwa, w którym wartości i normy są uznawane za słuszne lecz nie są przestrzegane;
Usprawiedliwienia - reduktory dysonansu psychicznego.
Zapraszam do dyskusji.

Mam pytanie co myślicie o "zakładzie Pascala"? Gdyż na jednym serwisie usłyszałem głos, że jest on fałszywy. Ciekaw jestem oceny przez "środowisko racjonalistów"(które mimochodem tworzymy). Mi się wydaje, że to jest dosyć proste rozumowanie - ale czy racjonalne? Nie, bardzo, więc jakie? Mimo myślenia racjonalistycznego czasem czlowiekowi, myśl: a co jeśli nie zjedzą nas robaki(wiem że takimi słowy, może się wydawać, iż nie pasuje do tego serwisu - acz jedynie staram się uchwycić "problem").
Ciekawi mnie fakt, czy ten zaklad jest obszarem działania logiki, czy jest raczej alogiczny i nie ma co się nim zajmować(ot, zwykła dywagacja?

Myslenie to nasza specjalnosc. My, zajmujemy sie mysleniem. To nasz zawod. Jestesmy odpowiedzialni za losy tego swiata. Na naszych barkach spoczywa los ludzkosci, poniewaz tylko my jestesmy w stanie tworzyc wynalazki, obmyslac rozsadne drogi prowadzace ku przetrwaniu, przewidywac zagrazajace nam niebezpieczenstwa itd.
Bardzo czesto spotykam sie z krytycznymi uwagami racjonalistow na temat ludzi, ktorzy nie mysla. Traktujemy takich ludzi jak tredowatych, robimy sobie z ich jawne kpiny, wywyzszamy sie nad nimi. Uwazam, ze to nie jest dobre. Poszczegolni ludzie maja do spelnienia w spoleczenstwie inne role. My jestesmy niezbedni temu swiatu aby mogl on istniec, ale ktory z nas chcialby zajmowac sie rolnictwem, siedziec przy kasie w hipermarkecie albo kopac rowy pod kable na ulicy? Takie prace rowniez sa potrzebne i dopoki my nie wymyslimy maszyn, ktore by sie tym zajmowaly, ktos musi to robic. Wlasnie od tego sa ludzie niemyslacy. Niech oni sobie robia te rzeczy, bo one nie bola ich tak bardzo jak nas. Ja osobiscie popadlbym w ciezka depresje gdybym mial pracowac przy kasie w sklepie, a potem zabilaby mnie gorycz. Dla przecietnego glupka zwykla robota jest mniej bolesna niz myslenie. Glupcy sa nam potrzebni. W przyszlosci slowo 'idiota' straci swoje ujemne zabarwienie i bedzie oznaczalo po prostu przecietnego czlowieka zajmjacego sie prosta praca.
Uwazam, ze powinnismy szanowac kretynow, poniewaz dzieki nim mamy co jesc i gdzie mieszkac. Oni pracuja na nasze utrzymanie, a my w zamian..

Witam
Właśnie rozliczam PIT.
Czy jest jakakolwiek OPP o charakterze "ateistycznym", której można przekazać jeden procent podatku...?
Pzdr

Człowiek w różny sposób postrzega świat. Jest to uzależnione kulturowo, od środowiska w jakim się wychował, geograficznie oraz od innych czynników. Dlatego zasadne jest aby nie oceniać człowieka swoją miarą. Skąd jednak biorą się te różnice? Naturalne języki są głównie skierowane na teraźniejszość (określenia przedmiotów występujacych tu i teraz), a nie na przeszłość, przyszłość.
Język mówiony ma ogromny wpływ na nasze postrzeganie świata. Nadanie nazwy przedmiotowi "powołuje go do istnienia". Także rodzaj gramatyczny wpływa na postrzeganie określonej rzeczy.
Jak wyglądałoby nasze postrzeganie świata gdybyśy nie formułowali naszych myśli za pomocą słów, zdań?
---------------------------------------------------------------------------------------------------------
"Sto tysiecy lat gadania" - Piotr Kossobudzki
www.przekr(*)Itemid=51&limit=1&limitstart=1

Zarówno próby zawracania cywilizacji przez ludzi nadmiernie liberalnych, polegające promowaniu i pokazywaniu zachowań ludzi pierwotnych i ich instynktów, nie poddanych kontroli rozwiniętej już współcześnie kory przedczołowej (nie samej, do tego dochodzą obwody korowo-podstawne i inne, tylko pozornie wtłoczonych w ramy współczesnego świata, jak i poglądy skrajnych konserwatystów, lekceważących rozwój nauki i nie rozumiejących jej postępu i także odwołujących się do modelu człowieka bez kory przedczołowej nie wydają się sensowne z neuronaukowego punktu widzenia. W badaniach nad rolą kory przedczołowej i limbicznej w kontroli impulsów prowadzonych metodą potencjałów wywołanych szczególną rolę odgrywają dwa wskaźniki: hamujący potencjał N2 i negatywna fala błędu. (ERN, eroror-related negativity). Oba te załamki są rejestrowane z przyśrodkowych odprowadzeń czołowych. Analiza rozkładu sygnału wskazuje, że najbardziej prawdopodobnym miejscem ich powstawania jest przednia część zakrętu obręczy. Potencjał N2 jest rejestrowany 200-350 ms po wystąpieniu bodźca i pojawia się zarówno przy wyhamowaniu próby niepoprawnej odpowiedzi, jak i zatrzymaniu akcji zgodnym z regułą (przykładowo, w zadaniach typu go/no-go potencjał ten pojawia się, kiedy badany powstrzymuje się od naciśnięcia przycisku po otrzymaniu wskazówki stop). Negatywna fala błędu jest natomiast generowana ok. 80 ms po błędnej odpowiedzi. Wnioski z badań prezentują się bardzo ciekawie. Okazało się, że amplituda obydwu potencjałów..