Jako początkujacy uczestnik tego serwisu zastanawiam się, co on sobą reprezentuje. Zastanawiam się przede wszystkim,czy godny jest swej dumnej nazwy; z nazwą tą kojarzy mi się zaś nie tylko krytycyzm wobec, jak to określacie, "mistyfikacji", tolerancja i logiczność myślenia, ale głównie - obiektywizm. A to oznacza 1)rozważanie na tych samych prawach argumentów obu stron, 2) niepopadanie w ideologizację. To zaś, co dostrzegam już na samym początku (w Prologu strony), przeczy tym dwom postulatom. Bo pierwsze trzy "specjalizacje" czego dotyczą? Religii, a zwłaszcza chrześcijaństwa; jakby sprawą życia i śmierci dla racjonalisty było arcydokladne przebadanie tej dziedziny wiedzy. ale dobra, niech będzie i to: jeśli ta wiedza jest jakoś szczególnie faworyzowana, to wytrawni racjonaliści na pewno postarają się, azeby przedstawić zagadnienie wielopłaszczyznowo, kompleksowo, z uwzględnieniem opinii i argumentacji każdej ze stron: od zatwardziałych ateistów, ostrych i bezkompromisowych krytyków religii, prez "subtelniejszych" przeciwnikow myśli religijnej, po dawnych myślicieli religijnych (jak np. Kierkegaard) i obecnych profesorów teologii, aż do myśli JPII. Ale niestety, przegląd działów i książek w nich zamieszczonych wskazuje, ze jest inaczej; wydzielony jest specjalny dział dla Nietzschego, jak gdyby był on najwybitniejszym filozofem - racjonalistą, który tyle wiedzy posiadł, że dzieci powinny się go uczyć w szkołach miast katechezy. Musze przyznać, że mnie to wielce dziwi: styl myslenia tego filozofa raczej zdecydowanie nie sprostałby wymogom racjonalistycznych metod myślenia: nie zwykł on podawać ścisłych argumentów swoich tez; zdaje się też, że nie dyskutował wcale z tezami religijnymi, nawet podstawową: "Bóg istnieje" - on je po prostu odrzucił, bo jego wizja człowieka i kultury (a pewnie tez i jego charakter) nie pozwalały mu ich zaakceptować. Skoro darzycie taką atencją Nietzschego, trudno się dziwić, że tak wiele udostępniacie pism polemicznych wobec religii, "demaskujących" ją, czy nawet szydzących z niej, jak to czynił Wasz mistrz, zaś nie ma nic z tej "drugiej strony", ze strony mysli religijnej; a zapewniam Was: ludzie wierzący mają wiele racjonalnych rzeczy do powiedzenia. Ale znowu trudno się dziwić: mistrz Nietzsche nie zwykł tracić czasu na ludzi "niskich", na Karłów, i zajmować się ich argumentacją. Nie chodzi o to, ze jestem przeciwnym Nietzschemu katolikiem (o co mnie już pewnie podejrzewacie), przeciwnie: bardzo cenie jego myśl; chodzi o przewage na tym serwisie spraw religijnych, i to jednostronnie zaprezentowanych. Owa jednostronność, której Nietzsche est rzecznikiem, przeczy idei racjonalizmu i miejscami ją ośmiesza.
A to poniekąd świadczy, że promując idee oświeceniowe, dalej jesteście we francuskim XVIIIwieku; wszak francuscy racjonaliści byli też nieodłącznie libertynami, antyklerykałami; trudno im się dziwić po 15 wiekach dominacji Kościoła, ale my już mamy XXI wiek i troche więcej doświadczeń z tą instytucją. Wydawało mi się, że współczesni racjonaliści wyrośli już z organizowania swego myślenia wokół niechęci do Kościoła; taka negatywna zależność est zamiast wolnomyślicielstwa "niewolomyślicielstwem". Takie postępowanie wiąże się też z ideologizacją: najczęściej jest "w imię" czegoś: w imię tolerancji, postępu, swobody myslenia. Powtarzam raz jeszcze: swobodę myślenia Wam to raczej odbiera; zdaje się też, ze Kościół dawno już wyszedł z mroków średniowiecza i potrafi zadbać o tolerancję i docenic postęp (oczywiście są wyjątki, jak wszędzie). Wskazuą na to choćby encykliki JPII.
Z tych powodów, które wyłożyłem, mam nadzieję, dość racjonalnie, bierze się moja druga reakcja na tą stronę: niepokój (pierwszą reakcją było zadowolenie).
Dzięki za cierpliwość w odczytywaniu tego postu .