>"Jeśli przypadek jest określonym przejawem funkcjonowania świata przyrody (a jest!),

Nie- przypadek jest subiektywnym wrażeniem człowieka , który mając ograniczone możliwości poznawcze czasami nie zauważa przyczyn jakiegoś zjawiska i dziwiąc się nim mówi : 'to cud' lub 'to przypadek'.

Można jednak mówić o przypadku rozumianym jako "rezultat, jaki wyłania się w chwili spotkania dwóch lub większej liczby przyczyn sprawczych, dążących niezależnie, do swych własnych celów." Adam Świeżyński, "Tajemnice natury. Zarys filozofii przyrody". Tak rozumiany przypadek nie kłóci się z bożą opatrznością, bo wystarczyło, że Bóg stworzył Wszechświat z określonymi prawami, które i tak prędzej czy później przez przypadek wygenerują z siebie życie.
Można zatem mówić o przypadkowym powstaniu np. życia na Ziemi (pojęcie przypadku funkcjonuje przecież w naukach przyrodniczych), błędem jest jednak wnioskowanie na tej podstawie, że powstanie życia nie jest wynikiem czyjegoś zamysłu.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

>Można jednak mówić o przypadku rozumianym jako "rezultat, jaki wyłania się w chwili spotkania dwóch lub większej liczby przyczyn sprawczych, dążących niezależnie, do swych własnych celów." Adam Świeżyński, "Tajemnice natury. Zarys filozofii przyrody".

W naszym świecie ani spotkanie przyczyn ani ich rezultat nie jest przypadkiem - świat jest zdeterminowany panującą w nim zasadą p-s, która z kolei jest przyczyną tego, że świat nie jest chaotyczny.

>Tak rozumiany przypadek nie kłóci się z bożą opatrznością, bo wystarczyło, że Bóg stworzył Wszechświat z określonymi prawami, które i tak prędzej czy później przez przypadek wygenerują z siebie życie.

Istnienie prawa wyklucza istnienia przypadków.

>Można zatem mówić o przypadkowym powstaniu np. życia na Ziemi

Nie - to absurd : po pierwsze nie istnieje przypadek a po drugie to co martwe nie może być przyczyną żywego.

>W naszym świecie ani spotkanie przyczyn ani ich rezultat nie jest przypadkiem
Nie jest przypadkiem absolutnym, czyli takim, który w żadnym układzie odniesienia nie ma przyczyny. Można jednak mówić o przypadku względnym - "Efekt przecięcia się dwóch niezależnych serii przyczynowych jest konieczny na obie linie wzięte łącznie, chociaż ze względu na każdą z nich jest przypadkowy"
>świat jest zdeterminowany panującą w nim zasadą p-s, która z kolei jest przyczyną tego, że świat nie jest chaotyczny.
W przypadku chaosu też można mówić o chaosie bezwzględnym i względnym. Ten drugi, tak zwany chaos determin istyczny, traktuje o układach, których ewolucja jest opisywana przez nieliniowe równania różniczkowe.
>a po drugie to co martwe nie może być przyczyną żywego.
Teoria abiogenezy podaje obecnie najbardziej prawopodobny scenariusz pojawienia się życia na Ziemi, dokonany "w oparciu o wyniki i metody wielu niezależnych nauk empirycznych, takich jak: biologia, biochemia, genetyka, geologia, astronomia, paleontologia itd." Elementy filozofii przyrody, M. Heller, T. Pabjan

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

>>W naszym świecie ani spotkanie przyczyn ani ich rezultat nie jest przypadkiem
>Nie jest przypadkiem absolutnym, czyli takim, który w żadnym układzie odniesienia nie ma przyczyny. Można jednak mówić o przypadku względnym

Mówić można ale de facto przypadek to iluzja a nie realność.

- "Efekt przecięcia się dwóch niezależnych serii przyczynowych jest konieczny na obie linie wzięte łącznie, chociaż ze względu na każdą z nich jest przypadkowy"

Ładnie językiem nauki powiedziane zdanie warunkowe ("ze względu na każdą z nich"), ale to nie podważa twierdzenia : nie ma w świecie przypadku.

>W przypadku chaosu też można mówić o chaosie bezwzględnym i względnym. Ten drugi, tak zwany chaos determin istyczny, traktuje o układach, których ewolucja jest opisywana przez nieliniowe równania różniczkowe.

Chaos to brak praw - czy słyszał pan o braku względnym i bezwzględnym?

>>a po drugie to co martwe nie może być przyczyną żywego.

>Teoria abiogenezy podaje obecnie najbardziej prawopodobny scenariusz pojawienia się życia na Ziemi,

Nie, bo skoro nie ma naukowej definicji istoty życia (jest tylko naukowy opis przejawów życia) to nie ma tym bardziej teorii o jego genezie- jest za to definicja teologiczna (Tomasz) : życie to rodzaj istnienia materii z duszą jako zasadą życia.

>Chaos to brak praw - czy słyszał pan o braku względnym i bezwzględnym?
Słownik języka polskiego podaje, że chaos to "stan bezładu, zamieszania; zamęt". Z tej definicji nie wynika brak praw, bo w świecie deterministycznym, w którym istnieją prawa znajdujemy układy chaotyczne czyli bezładne, opisywane właśnie przez różniczkowe równania nieliniowe (słynny efekt motyla) i stabilne opisywane przez liniowe równania różniczkowe.
>>Teoria abiogenezy podaje obecnie najbardziej prawopodobny scenariusz pojawienia się życia na Ziemi,
>Nie, bo skoro nie ma naukowej definicji istoty życia (jest tylko naukowy opis przejawów życia) to nie ma tym bardziej teorii o jego genezie- jest za to definicja teologiczna (Tomasz) : życie to rodzaj istnienia materii z duszą jako zasadą życia.
Uważasz, że do uprawiania nauk przyrodniczych niezbędna jest znajomość istot? Takim wymogiem można by podważyć całą fizykę, bo nie ma np. naukowej definicji istoty czasu. Fizykowi wystarczy, że czas ma sens operacyjny.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

Ale ja podałem "swoją" definicję :Chaos to brak praw - a więc również zasady p-s i w tej sytuacji nawet różniczkowe równania nieliniowe nie pomogą.

> Uważasz, że do uprawiania nauk przyrodniczych niezbędna jest znajomość istot? Takim wymogiem można by podważyć całą fizykę, bo nie ma np. naukowej definicji istoty czasu. Fizykowi wystarczy, że czas ma sens operacyjny.

Różnica między autorami teorii abiogenezy czyli przepisu na życie a fizykami jest taka, że :

autorzy przepisu na życie muszą wiedzieć czym jest życie czyli jaka jest jego istota (inaczej przepis byłby niemożliwy)
natomiast fizycy używajacy czasu nie muszą znać jego istoty.

>Ale ja podałem "swoją" definicję :Chaos to brak praw - a więc również zasady p-s i w tej sytuacji nawet różniczkowe równania nieliniowe nie pomogą.
Nie ma prywatnych definicji. Skąd wziąłeś swoją definicję?
>> Uważasz, że do uprawiania nauk przyrodniczych niezbędna jest znajomość istot? Takim wymogiem można by podważyć całą fizykę, bo nie ma np. naukowej definicji istoty czasu. Fizykowi wystarczy, że czas ma sens operacyjny.
>Różnica między autorami teorii abiogenezy czyli przepisu na życie a fizykami jest taka, że :
>autorzy przepisu na życie muszą wiedzieć czym jest życie czyli jaka jest jego istota (inaczej przepis byłby niemożliwy)
>natomiast fizycy używajacy czasu nie muszą znać jego istoty.
Nie muszą, wystarczy, że się posługują głównymi wyznacznikami życia. Tak samo medycy nie muszą znać istoty człowieka by móc się nim naukowo zajmować.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

>Tak samo medycy nie muszą znać istoty człowieka by móc się nim naukowo zajmować.

Jest różnica między zajmowaniem się człowiekiem a jego stworzeniem - czyż nie?

Stawiasz wymagania naukom przyrodniczym jakie się stawia naukom filozoficznym: Bez znajomości istoty życia nie może być przepisu na życie. W naukach przyrodniczych tworzy się jednak teorie wyjaśniające zarówno pochodzenie życia, jak i pochodzenie człowieka (antropogeneza). Nie ma na przykład wśród psychologów zgody co do definicji inteligencji, a mimo to powstają teorie inteligencji.
Piszesz, że fizycy nie muszą znać istoty czasu. Idąc twoich tokiem myślenia można by dowodzić, że nie może istnieć szczególna czy ogólna teoria względności, bo posługuje się wielkością, w odniesieniu do której nie wiadomo czym jest (brak znajomości istoty).

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

>Bez znajomości istoty życia nie może być przepisu na życie.

Całe szczęście, że życie może się obejść i bez istoty i bez przepisu, w którym zawsze wietrzę tęsknotę za tymi, co ten przepis znają i go wbijają innym do głowy. Pięknie wyraził to Kafka: drogi powstają w ten sposób, że je wydeptujemy. To samo jest z życiem. Życie nie jest klasztorem. To odwieczna i szkodliwa mrzonka filozofów, że najpierw trzeba opisać istotę, by potem dopiero wywieść z niej istnienie. Baw się istnieniem - to cały przepis na życie.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Nie ma prywatnych definicji.

Większość definicji zaprowadzi nas do jej autora. Definicja w Słowniku...jest również tylko propozycją (czasami słowniki podają ich autora)prywatną, a nie wyrocznią. Definicję należy oceniać przede wszystkim pod względem dedukcyjnej siły, a nie pod względem jej jakowejś prywatności.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>>Nie ma prywatnych definicji.
>Większość definicji zaprowadzi nas do jej autora.
>Definicja w Słowniku...jest również tylko propozycją (czasami słowniki podają ich autora)prywatną, a nie wyrocznią.

Chodziło mi o to, że nikt nie wymyśla sobie znaczeń słów. Dlatego spytałem o źródło.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

>nikt nie wymyśla sobie znaczeń słów.

Zgodzę się z połową tezy: nikt nie wymyśla sobie słów (pomijając oczywiście kwestię neologizmów). Co do znaczeń nie byłbym już taki pewny. Znaczenia słów tworzymy w doświadczeniu, a nie zaglądając do słowników czy katechizmów.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

>Ale ja podałem "swoją" definicję :Chaos to brak praw - a więc również zasady p-s i w tej sytuacji nawet różniczkowe równania nieliniowe nie pomogą.

>Różnica między autorami teorii abiogenezy czyli przepisu na życie a fizykami jest taka, że : autorzy przepisu na życie muszą wiedzieć czym jest życie czyli jaka jest jego istota (inaczej przepis byłby niemożliwy) natomiast fizycy używajacy czasu nie muszą znać jego istoty.

Wydaje mi się, że bez przytoczenia klasyka dalsze Pańskie wypowiedzi są, co najmniej, trudno zrozumiałe:
"Gdy ja używam jakiegoś słowa - powiedział Humpty Dumpty z przekąsem - oznacza ono dokładnie to, co mu każę oznaczać... ni mniej ni więcej."
Lewis Carroll "O tym, co Alicja odkryła po drugiej stronie lustra" w przekładzie M. Słomczyńskiego

W poważnym dyskursie używa się terminów ogólnie zdefiniowanych. Jeżeli zaś ktoś pragnie użyć terminu w innym znaczeniu ciąży na nim obowiązek nie tylko podania swojego rozumienia, ale także uzasadnienia przyczyn dlaczego tak czyni.

Muszę powiedzieć, że pomimo znajomości wielu prób zdefiniowania "życia"
- z których ciekawszą jest definicja Bernarda Korzeniewskiego:
Życie to złożona struktura dyssypatywna, mająca zdolność miejscowego odwracania entropii.
Osobnik żywy to system sprzężeń zwrotnych ujemnych podrzędny w stosunku do (pozostający na usługach) nadrzędnego sprzężenia zwrotnego dodatniego.
- to wiem, że żadna z nich nie obejmuje i nie tłumaczy całości tego fenomenu, ale próby jej teleologicznego gmatwania przez dodawanie niczego nie wyjaśniających terminów jak "istota" czy "wola" są optymalne tylko dla osobowości autorytarnych, gotowych na przyjęcie logiki typu Humpty Dumpty.

>natomiast fizycy używajacy czasu nie muszą znać jego istoty.
Całe szczęście, że obecnie przedstawiciele nauk nie muszą znać teologii, a jeszcze większe, iż nie muszą się do niej stosować. Ale nadszedł już najwyższy czas aby przedstawiciele filozofii dopasowali swoje poglądy do współczesnych osiągnięć nauki, a także dopasowali do nich swoją terminologię. Zbyt wiele poglądów i terminów filozoficznych nie znajduje już odniesienia do dorobku nauki i są tylko czystymi - a więc mało przydatnymi komukolwiek poza filozofami - spekulacjami.

@@@
.

>>Ale ja podałem "swoją" definicję :Chaos to brak praw - a więc również zasady p-s i w tej sytuacji nawet różniczkowe równania nieliniowe nie pomogą.
>W poważnym dyskursie używa się terminów ogólnie zdefiniowanych. Jeżeli zaś ktoś pragnie użyć terminu w innym znaczeniu ciąży na nim obowiązek nie tylko podania swojego rozumienia, ale także uzasadnienia przyczyn dlaczego tak czyni.

Oto definicja zawarta w PEF t.2:

chaos to "postać świata w okresie przed uporządkowaniem go"

Uporzadkowanie to wprowadzenie prawa - zatem moja definicja chosu jest zgodna z definicją w PEF.

>Całe szczęście, że obecnie przedstawiciele nauk nie muszą znać teologii, a jeszcze większe, iż nie muszą się do niej stosować.

Odwrotnie- jest to jedno wielkie nieszczęście prowadzące "uczonych" do wypowiadania takich absurdalnych zdań jak:

życie powstało przez przypadek .

W świecie materialnym nie ma przypadków.

>>>Ale ja podałem "swoją" definicję :Chaos to brak praw - a więc również zasady p-s i w tej sytuacji nawet różniczkowe równania nieliniowe nie pomogą.
W poważnym dyskursie używa się terminów ogólnie zdefiniowanych. Jeżeli zaś ktoś pragnie użyć terminu w innym znaczeniu ciąży na nim obowiązek nie tylko podania swojego rozumienia, ale także uzasadnienia przyczyn dlaczego tak czyni.
>Oto definicja zawarta w PEF t.2:
>chaos to "postać świata w okresie przed uporządkowaniem go"
>Uporzadkowanie to wprowadzenie prawa - zatem moja definicja chosu jest zgodna z definicją w PEF.
Tak właśnie jest z bajkami, że jedną można tylko przeciwstawić drugiej.
Wikipedia:
Chaos (gr. Χάος Cháos, łac. Chaos, "pustka") - uosobienie Próżni pierwotnej (stanu przed uporządkowaniem elementów wszechświata) w mitologii greckiej.

Był to pierwotny stan egzystencji, z którego pochodzili pierwsi bogowie. Był złożony z mieszanki pierwiastków, które starożytni Grecy uważali za podstawę świata: ziemi, wody, ognia i powietrza.

Chaos posiada trzy cechy charakterystyczne:

jest bezdenną przepaścią, gdzie wszystko bezustannie spada. Jest to kontrast w stosunku do powstałej z niego ziemi, ze stabilnym gruntem.
jest to miejsce bez ustalonych kierunków, gdzie wszystko spada we wszystkie strony.
Jest to miejsce, które rozdziela: po rozdzieleniu nieba i ziemi chaos pozostał pomiędzy nimi.

Całe szczęście, że obecnie przedstawiciele nauk nie muszą znać teologii, a jeszcze większe, iż nie muszą się do niej stosować.
>Odwrotnie- jest to jedno wielkie nieszczęście prowadzące "uczonych" do wypowiadania takich absurdalnych zdań jak: życie powstało przez przypadek.
>W świecie materialnym nie ma przypadków.
Tak, jak z mitami i teologią podobnie jest z wieloma filozofami, gdzie od ponad dwu tysięcy lat miele się to samo ("filozoficzne pytania", a każdy z nich przemawia innym językiem i posługuje się innym aparatem pojęciowym.

Dlatego uważam (i to napisałem), że do poważnego uprawiania filozofii we współczesności konieczna jest dobra znajomość aktualnych osiągnieć nauki.

Dziś mało ważnym jest to co na temat "przypadku", "woli", "istoty" "chaosu" itd. itp. uważa Bogusławski, Parys czy PEF jeżeli nie wywodzą tego bezpośrenio z ustaleń fizyki czy biologii.
(Przy okazji najszerzej w rozumieniu "woli" poszedł Schopenhauer, ale nawet on ogranicza ją tylko do zwierząt, dla reszty pozostawiając "siły witalne". Ale gdzie była nauka na początku XIX wieku, a gdzie jest teraz?)

W naukowym opisie i rozumieniu świata przypadek jest zjawiskiem naturalnym.
Dla nauki świat pozamaterialny nie istnieje.

@@@
.

>W naukowym opisie i rozumieniu świata przypadek jest zjawiskiem naturalnym.

Odwrotnie!- przypadek dla naukowca jest czymś nienaturalnym-to oznaka , że czegoś nie wie, to wyzwanie do dalszych badań, snucia nowych teorii i ich weryfikacji.

>Dla nauki świat pozamaterialny nie istnieje.

Raczej jest niepoznawalny: istnieje bowiem ograniczenie poznania człowieka tylko do materii.

Dlatego też nauka nie wie czy świat niematerialny istnieje czy nie.

.
Istnieje logika oraz "logika Pana Parysa".

>>W naukowym opisie i rozumieniu świata przypadek jest zjawiskiem naturalnym.
>Odwrotnie!- przypadek dla naukowca jest czymś nienaturalnym-to oznaka , że czegoś nie wie, to wyzwanie do dalszych badań, snucia nowych teorii i ich weryfikacji.
Na temat metodyki naukowej pisałem już tu kilkakrotnie, a jakoś nie miałem szczęścia czytać na ten temat Pańskich wypowiedzi.
Żaden z uczonych w zakresie swoich badań nie zaprzecza faktom. Zdarzenia przypadkowe są takim potwierdzalnym faktem. Już kilku poważnych forumowiczy przedstawiło Panu opisy naukowych dowodów na istnienie przypadków w zakresie swoich specjalności naukowych.
Dla mnie były bardzo przekonywujące, ale Pan jest już tu znany ze swej "nieprzemakalności".

>>Dla nauki świat pozamaterialny nie istnieje.
>Raczej jest niepoznawalny: istnieje bowiem ograniczenie poznania człowieka tylko do materii.
Wszystkie nie istniejące rzeczy "nie-byty" są niepoznawalne i jest to zupełnie naturalne.
A gdyby nawet istniały, to już przez samą niepoznawalność są nieinteresujące.
Teologia, czyli gdybologia dla sprawnych intelektualnie inaczej, na tym forum zupełnie nie znajduje zrozumienia.

>Dlatego też nauka nie wie czy świat niematerialny istnieje czy nie.
Oczywiście i jest to poważny problem naukowy! Czy istnieją gnomy, Baby Jagi i miliony innych wymysłów ludzkiej fantazji?
Nauka na szczęście nie zajmuje się bzdurami, gdyż wówczas nie znalazły by się środki na poważne badania np. odpowiedzi na pytanie: dlaczego tak ogromny stopień społeczeństwa, takie starożytne banialuki może przyjmować za prawdę?

@@@
.
.

>Żaden z uczonych w zakresie swoich badań nie zaprzecza faktom. Zdarzenia przypadkowe są takim potwierdzalnym faktem.

W świecie ,w którym występuje zasada p-s , przypadek nie jest czymś obiektywnym, realnym lecz jest subiektywnym wrażeniem człowieka ,które pojawia się ,gdy dla pewnych zjawisk nie jest wstanie ustalić ich wszystkich przyczyn np. zjawiska społeczne: wtedy socjolodzy, nie mogąc fizycznie dotrzec do wszystkich członków badanej społeczności, stosują sondaże na próbie reprezentacyjnej a nastepnie rachunek prawdopodobieństwa .

>>Dlatego też nauka nie wie czy świat niematerialny istnieje czy nie.
>Oczywiście i jest to poważny problem naukowy! Czy istnieją gnomy, Baby Jagi i miliony innych wymysłów ludzkiej fantazji?
>Nauka na szczęście nie zajmuje się bzdurami, gdyż wówczas nie znalazły by się środki na poważne badania np. odpowiedzi na pytanie: dlaczego tak ogromny stopień społeczeństwa, takie starożytne banialuki może przyjmować za prawdę?

Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:

1.istnieje materia
2.obowiązuje zasada p-s
3.zatem istnieje przyczyna materii
4.przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
5.zatem przyczyna materii jest niematerialna

Dlatego właśnie "tak ogromny stopień społeczeństwa, takie starożytne banialuki może przyjmować za prawdę".

>Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:
>1. istnieje materia
>2. obowiązuje zasada p-s
>3. zatem istnieje przyczyna materii
>4. przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
>5. zatem przyczyna materii jest niematerialna
Proste pytanie, gdy obowiązuje bezwyjątkowa zasada p-s, co było przed zaistnieniem materii i jakie mamy najmniejsze przesłanki naukowe do potwierdzenia tego. (Myślę, że nikt nie ma wątpliwości co do zasady p-s. Wątpliwości budzą twierdzenia o jej bezwyjątkowości).
Drugie pytanie, czy "chaos" był niematerialny? Czy też "nieuprządkowaną" materią?
_____________________________________________________________________
Nie interesuje mnie czyjaś wiara, gdyż wiem, że z wiarą nie ma dyskusji. Przyjmuję za fakt, iż istnieją ludzie wierzący w różnorodne mity. Swoje poglądy opieram na naukowym racjonaliznie i tylko na tej płaszczyźnie gotów jestem dyskutować.
Nauka nie natkneła się nigdy na jakiekolwiek przesłanki oddziaływania pozamaterialnego na materię.
Natomiast odnajdywane jest coraz wiecej naukowych przesłanek na wieczność materii (wszechświata).

>Dlatego właśnie "tak ogromny stopień społeczeństwa, takie starożytne banialuki może przyjmować za prawdę".
Podziwiam starożytnych (i nie tylko), gdy mając dostęp do tak niewielkiego stopnia wiedzy, poprzez intelektualne spekulacje tworzyli tak wspaniałe systemy. Warto ich poznawać i dlatego zamiast religii w szkołach winno się uczyć filozofii (i religioznawstwa), ale współcześnie ani nie można opierać nauki na dawnych koncepcjach filozoficznych, ani uprawiać filozofii bez stale aktualizowanej naukowej wiedzy.

@@@

>

>>Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:
>>1. istnieje materia
>>2. obowiązuje zasada p-s
>>3. zatem istnieje przyczyna materii
>>4. przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
>>5. zatem przyczyna materii jest niematerialna

>Proste pytanie, gdy obowiązuje bezwyjątkowa zasada p-s, co było przed zaistnieniem materii

Zatem prosta odpowiedź: patrz pkt. 4 i 5

>jakie mamy najmniejsze przesłanki naukowe do potwierdzenia tego.

Tą przesłanką jest potężne narzędzie jakim jest logika.

>(Myślę, że nikt nie ma wątpliwości co do zasady p-s. Wątpliwości budzą twierdzenia o jej bezwyjątkowości).

Gdyby zasada p-s nie działała zawsze to np. Księżyc dawno by opuścił Ziemię:

przyczyną tutaj jest pole grawitacyjne Ziemi a skutkiem ruch kołowy Księżyca wokół Ziemi.

>Drugie pytanie, czy "chaos" był niematerialny? Czy też "nieuprządkowaną" materią?

Z pewnością brak zasad doprowdza do chaosu i destrukcji wszelkich uporządkowanych struktur np. atomów a więc i materii.
_____________________________________________________________________
>Nauka nie natkneła się nigdy na jakiekolwiek przesłanki oddziaływania pozamaterialnego na materię.

Przeciwnie: dzięki logice nauka wie,że przyczyna istnienia materii jest niematerialna i dzięki niej materia w ogóle istnieje: a więc ta przyczyna niematerialna materii w ten sposób na nią oddziałuje,że podtrzymuje ją w istnieniu.

>Natomiast odnajdywane jest coraz wiecej naukowych przesłanek na wieczność materii (wszechświata).

Wieczność materii to inaczej bezprzyczynowość czyli brak zasady p-s a to oznacza chaos i w końcu nieistnienie czegokolwiek materialnego.

>>>4. przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
>>>5. zatem przyczyna materii jest niematerialna
>>Proste pytanie, gdy obowiązuje bezwyjątkowa zasada p-s, co było przed zaistnieniem materii
>Zatem prosta odpowiedź: patrz pkt. 4 i 5
>>jakie mamy najmniejsze przesłanki naukowe do potwierdzenia tego.
>Tą przesłanką jest potężne narzędzie jakim jest logika.
Istnieje logika oraz "logika Pana Parysa".
"Gdy ja używam jakiegoś słowa - powiedział Humpty Dumpty z przekąsem - oznacza ono dokładnie to, co mu każę oznaczać... ni mniej ni więcej."

To, że jeśli komuś coś się wydaje logiczne, to wcale takie być nie musi.
Nie uważam ani logiki, ani matematyki za jakiekolwiek autorytety, są to tylko (optymalne) narzędzia opisu i rozumienia świata.
Żadna logika nie nakazuje przyjmowania abstrakcji ("sił nadprzyrodzonych", "zła", "dobra", "sprawiedliwości" itd.) dla uzasadniania skutków. (Nazywa się to błędem hipostazowania).
Nie ma też takiego prawa w filozofii i logice, że przyczyna zawsze rodzi skutek, a nawet było kilku filozofów, którzy twierdzili, że brak jest takiego związku.
Logika w żaden sposób nie pozwala nam na uznanie, że istniała jakaś hipostazowana (wydumana) "Pierwsza Przyczyna", gdyż logika może tylko powiedzieć nam że każda przyczyna miała swoją przyczynę (co logiczne, choć nie konieczne - choćby tylko w świetle aktualnych teorii chaosu).
Powtórzę więc "prosta odpowiedź: patrz pkt. 4 i 5" jest jasną i prostą tylko dla osobowości autorytarnych, gotowych na przyjęcie logiki typu Humpty Dumpty.

>>(Myślę, że nikt nie ma wątpliwości co do zasady p-s. Wątpliwości budzą twierdzenia o jej bezwyjątkowości).
>Gdyby zasada p-s nie działała zawsze to np. Księżyc dawno by opuścił Ziemię:
>przyczyną tutaj jest pole grawitacyjne Ziemi a skutkiem ruch kołowy Księżyca wokół Ziemi.
No tak "księżycowe" uzasadnianie bezwyjątkowości. Można znależć też podparcie dla tych tez w kilku gwiazdkach w niebiesiech.
Już z zasady łatwo znależć przykłady dla podparcia zasady.

>>Drugie pytanie, czy "chaos" był niematerialny? Czy też "nieuprządkowaną" materią?
>Z pewnością brak zasad doprowdza do chaosu i destrukcji wszelkich uporządkowanych struktur np. atomów a więc i materii.
Nauka twierdzi, że u podłoża zjawisk chaosu leży nieokreślone tworzywo z którego w sposób nieliniowy wyłaniają się pewne "zawirowania", postrzegane jako cząstki elementarne opisywane przez mechankę kwantową. Te najmniejsze obiekty fizyki mają charakter wybitnie niestabilny, tworzą pewną rozedrganą czasoprzestrzeń, z której, w skutek dalszego procesu powstają twory bardziej złożone, łatwiej obserwowalne z perspektywy ludzkiej. Proces ten ma charakter na wskroś interdetermistycznej ewolucji mikroświata. Obiekty, o których mowa mają charakter dynamiczny, nietrwały, niepowtarzalny, nieodwracalny, co jest zgodne z potocznym doświadczeniem zmienności świata. /Anna Słota/.
>_____________________________________________________________________
>>Nauka nie natkneła się nigdy na jakiekolwiek przesłanki oddziaływania pozamaterialnego na materię.
>Przeciwnie: dzięki logice nauka wie,że przyczyna istnienia materii jest niematerialna i dzięki niej materia w ogóle istnieje: a więc ta przyczyna niematerialna materii w ten sposób na nią oddziałuje,że podtrzymuje ją w istnieniu.
Przeciwnie - to zgodnie z logiką, by było, gdyby się natkneła.
Nie są w żaden sposób uprawnione logiczne wnioski wyciągane tu przez Pana. Z taką "logiką" uporano się już bardzo dawno rozprawiając się ze wszystkimi po kolei "dowodami na istnienie Boga".

>>Natomiast odnajdywane jest coraz wiecej naukowych przesłanek na wieczność materii (wszechświata).
>Wieczność materii to inaczej bezprzyczynowość czyli brak zasady p-s a to oznacza chaos i w końcu nieistnienie czegokolwiek materialnego.
Wieczność wcale nie jest "bezprzyczynowością", a innym rozumieniem przyczynowości.
Np. Bifurkacje systemów złożonych. Warto z własnym koncepcjami porównać współczesne koncepcje chaosu, emergencji, struktur fraktalnych itp. itd.
Dziś aby odpowiedzialnie filozofować trzeba mieć pojęcie o nauce, a wierzyć nadal można we wszystko.

@@@
.

>Istnieje logika oraz "logika Pana Parysa"

Nieprawda - stosuję logikę klasyczną.

>To, że jeśli komuś coś się wydaje logiczne, to wcale takie być nie musi.

Nie wykazał Pan błędu logicznego w moim rozumowaniu.

>Nie uważam ani logiki, ani matematyki za jakiekolwiek autorytety, są to tylko (optymalne) narzędzia opisu i rozumienia świata.

Rozumiem taką postawę: dzięki niej może Pan pisać niedorzecznie:

>Żadna logika nie nakazuje przyjmowania abstrakcji ("sił nadprzyrodzonych", "zła", "dobra", "sprawiedliwości" itd.) dla uzasadniania skutków. (Nazywa się to błędem hipostazowania).
>Nie ma też takiego prawa w filozofii i logice, że przyczyna zawsze rodzi skutek, a nawet było kilku filozofów, którzy twierdzili, że brak jest takiego związku.

Podważa Pan w ten sposób cały dorobek nauki.

>Logika w żaden sposób nie pozwala nam na uznanie, że istniała jakaś hipostazowana (wydumana) "Pierwsza Przyczyna",

Wręcz przeciwnie : realnie istniejacy ciąg p-s wstecz musi być skończony bo w przeciwnym razie nie mając początku zgodnie z logiką nie mógłby realnie istnieć !

>gdyż logika może tylko powiedzieć nam że każda przyczyna miała swoją przyczynę (co logiczne, choć nie konieczne - choćby tylko w świetle aktualnych teorii chaosu).

Aktualne teorie chaosu są teraz a jutro będą nieaktualne i co wtedy?

>Powtórzę więc "prosta odpowiedź: patrz pkt. 4 i 5" jest jasną i prostą tylko dla osobowości autorytarnych, gotowych na przyjęcie logiki typu Humpty Dumpty.

O! inwektywa- po co te emocje?

>>Gdyby zasada p-s nie działała zawsze to np. Księżyc dawno by opuścił Ziemię:
>>przyczyną tutaj jest pole grawitacyjne Ziemi a skutkiem ruch kołowy Księżyca wokół Ziemi.
>No tak "księżycowe" uzasadnianie bezwyjątkowości. Można znależć też podparcie dla tych tez w kilku gwiazdkach w niebiesiech.

Pan nie rozumie co czyta.

>Nauka twierdzi, że u podłoża zjawisk chaosu leży nieokreślone tworzywo z którego w sposób nieliniowy wyłaniają się pewne "zawirowania", postrzegane jako cząstki elementarne opisywane przez mechankę kwantową. Te najmniejsze obiekty fizyki mają charakter wybitnie niestabilny, tworzą pewną rozedrganą czasoprzestrzeń, z której, w skutek dalszego procesu powstają twory bardziej złożone, łatwiej obserwowalne z perspektywy ludzkiej. Proces ten ma charakter na wskroś interdetermistycznej ewolucji mikroświata. Obiekty, o których mowa mają charakter dynamiczny, nietrwały, niepowtarzalny, nieodwracalny, co jest zgodne z potocznym doświadczeniem zmienności świata. /Anna Słota/.

Nie nauka twierdzi tylko Anna Słota.

Pozatym to "nieokreślone tworzywo " - coś innego niż materia? - a więc mnożenie bytów w nieskończoność?

>Wieczność wcale nie jest "bezprzyczynowością", a innym rozumieniem przyczynowości.

To już zawiele!- ale czytam dalej.

>Np. Bifurkacje systemów złożonych.

Systemy złożone z czego? - z niematerii skoro maja doprowadzic do powstania materii w wyniku bifurkacji? a więc tu sie Pan ze mna zgadza ,ze przyczyna materii jest niematerialna! Zaskakujące!

>Dziś aby odpowiedzialnie filozofować trzeba mieć pojęcie o nauce.

Święte słowa ale ich Pan niestety nie stosuje - nieco wcześniej Pan szydził z logiki ,która jest podstawowym narzedziem naukowym.

>Nieprawda - stosuję logikę klasyczną.
Gdzie i kiedy?

>Nie wykazał Pan błędu logicznego w moim rozumowaniu.
Zdecydowanie wykazałem.
Choć myślę, że warto tu zaznaczyć iż, to czy uznamy jakąś wypowiedź za prawdziwą czy nie ze względu na merytorykę (treść) nie należy do zadań logiki.
Za pomocą logiki nie zbada Pan prawdziwości faktów. Wiele jest zdań - z punktu widzenia logiki jest poprawnych i nieprawdziwych zarazem. A ich nieprawdziwość odkrywamy nie poprzez odwołanie się do jakiejś reguły logicznej, ale poprzez sprawdzenie danego faktu. Dlatego, chociażby takie proste zdanie jak: Jeżeli Bóg stworzył świat (byt niematerialny był przyczyną materii) to Pan Parys pisze prawdę - jest logicznie prawdziwe, a merytorycznie bezsensowne.
Logika zajmuje się relacjami między zdaniami lub strukturą zdania a nie jego treścią.
Treść możemy sobie wstawiać dowolną.
Prawdziwą bądź nie.
Logika zaczyna "działać" później.

>Rozumiem taką postawę: dzięki niej może Pan pisać niedorzecznie:
Możliwe, że to Pan jest dorzecznym, a mnie się tylko wydaje.

>Podważa Pan w ten sposób cały dorobek nauki.
Pan Parys i jego sposób myślenia nie jest całym dorobkiem nauki.

>Wręcz przeciwnie : realnie istniejacy ciąg p-s wstecz musi być skończony bo w przeciwnym razie nie mając początku zgodnie z logiką nie mógłby realnie istnieć !
To twierdzenie teistyczne, nie logiczne, a na pewno nie naukowe.

>Aktualne teorie chaosu są teraz a jutro będą nieaktualne i co wtedy?
Niewielkie zmartwienie, powstaną lepsze teorie. Nauka poszukuje prawdy i do niej stale się zbliża. Tylko religie są w posiadaniu stałej i niezmiennej Prawdy.

>>Powtórzę więc "prosta odpowiedź: patrz pkt. 4 i 5" jest jasną i prostą tylko dla osobowości autorytarnych, gotowych na przyjęcie logiki typu Humpty Dumpty.
>O! inwektywa- po co te emocje?
Ani emocji, ani inwektywa tylko opisanie sposobu myślenia.

>Pan nie rozumie co czyta.
Najprawdopodobniej, ale czy Pan zrozumiał cokolwiek z tego co napisałem?

>Nie nauka twierdzi tylko Anna Słota.
Nie, omówienie jest autorstwa Anny Słoty.

>Pozatym to "nieokreślone tworzywo " - coś innego niż materia? - a więc mnożenie bytów w nieskończoność?
"Nieokreślone tworzywo" zdecydowanie jest materią. Proszę zajrzeć do słowników filozoficznych.

>To już zawiele!- ale czytam dalej.
Może lepiej zajrzeć do najnowszych opracowań fizyków i ich koncepcji istnienia i przekształceń wszechświata.
Ogromie złożonego, ale zawsze materialnego. Nawet na naszym forum.

>>Np. Bifurkacje systemów złożonych.
>Systemy złożone z czego? - z niematerii skoro maja doprowadzic do powstania materii w wyniku bifurkacji? a więc tu sie Pan ze mna zgadza ,ze przyczyna materii jest niematerialna! Zaskakujące!
Czyżbym gdziekolwiek wspomniał o istnieniu niematerii? Poproszę o cytat. Twierdzę odwrotnie, że materia jest wieczną i mamy coraz więcej naukowych przesłanek na potwierdzenie mojego twierdzenia.
__________________________________________________________________________
>>Dziś aby odpowiedzialnie filozofować trzeba mieć pojęcie o nauce.
>Święte słowa ale ich Pan niestety nie stosuje - nieco wcześniej Pan szydził z logiki ,która jest podstawowym narzedziem naukowym.
Pisze Pan, że "szydzę z logiki", gdy ja napisałem:
Nie uważam ani logiki, ani matematyki za jakiekolwiek autorytety, są to tylko (optymalne) narzędzia opisu i rozumienia świata.
Czyli uznałem logikę i matematykę za najlepsze narzędzia opisu i rozumienia świata i to nazywa Pan szydzeniem?

Dobrze, że napisał Pan to na końcu, gdyż jest to bardzo dobrym przykładem Pańskiej rzetelności polemicznej oraz umiejętności zrozumienia tekstu oponenta i ładnie zamyka naszą rozmowę.

@@@
.

>Choć myślę, że warto tu zaznaczyć iż, to czy uznamy jakąś wypowiedź za prawdziwą czy nie ze względu na merytorykę (treść) nie należy do zadań logiki.

To prawda dla treści zdań początkowych ,ale nie dla końcowych wniosków wynikających z rozumowania zgodnego z logiką formalną - w przeciwnym razie naukowcy nie stosowaliby logiki.

>Dlatego, chociażby takie proste zdanie jak: Jeżeli Bóg stworzył świat (byt niematerialny był przyczyną materii) to Pan Parys pisze prawdę

Poprawka : nie "Jeżeli Bóg stworzył ....." a "Bóg stworzył......"

>.....a merytorycznie jest ono bezsensowne.

Nieprawda: logiczne wnioski nie są bezsensu co do treści ! Odwrotnie : bez sensu jest wynik rozumowania nielogicznego.

>Logika zajmuje się relacjami między zdaniami lub strukturą zdania a nie jego treścią.

Mozna prościej: logika to sztuka rozumowania.

>>Wręcz przeciwnie : realnie istniejacy ciąg p-s wstecz musi być skończony bo w przeciwnym razie nie mając początku zgodnie z logiką nie mógłby realnie istnieć !

>To twierdzenie teistyczne, nie logiczne, a na pewno nie naukowe

Tu strzelił Pan z armaty bez uzasadnienia - od tak na wiwat.

>>Pan nie rozumie co czyta.
>Najprawdopodobniej,

Tu się zgadzamy.

>Twierdzę odwrotnie, że materia jest wieczną i mamy coraz więcej naukowych przesłanek na potwierdzenie mojego twierdzenia.

A więc Pan ignoruje logikę - trudno , Pana wybór.

> Dobrze, że napisał Pan to na końcu, gdyż jest to bardzo dobrym przykładem Pańskiej rzetelności polemicznej oraz umiejętności zrozumienia tekstu oponenta i ładnie zamyka naszą rozmowę.@@@
>.
Dziękuję za te złośliwe ale zawsze komplementy i popieram zamknięcie tej nielogicznej z Pana strony dyskusji.

>Nie wykazał Pan błędu logicznego w moim rozumowaniu.
W czym? pl.wikipedia.org/wiki/Sylogizm

---

Ponadto uważam, że marihuanę należy zalegalizować.

>>Nie wykazał Pan błędu logicznego w moim rozumowaniu.
>W czym?

W tym:

Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:

1.istnieje materia
2.obowiązuje zasada p-s : każde zjawisko ma swoją przyczynę ,która jest wcześniej niż to zjawisko
3.zatem istnieje przyczyna materii
4.przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
5.zatem przyczyna materii jest niematerialna

Uwarzasz , że to rozumowanie jest błędne ?

Jeśli tak , to pokaż błąd.

>Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:
>1.istnieje materia
>2.obowiązuje zasada p-s : każde zjawisko ma swoją przyczynę ,która jest wcześniej niż to zjawisko
>3.zatem istnieje przyczyna materii
>4.przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
>5.zatem przyczyna materii jest niematerialna

6.Niemateria musi mieć przyczynę.
7.Przyczyna niematerii nie może być niematerialna-absurd.
8.Zatem to materia jest przyczyną niematerii.

I tak w kółko Parysie.

>>Rozumowanie jest proste a zarazem niepodważalne:
>>1.istnieje materia
>>2.obowiązuje zasada p-s : każde zjawisko ma swoją przyczynę ,która jest wcześniej niż to zjawisko
>>3.zatem istnieje przyczyna materii
>>4.przyczyna materii nie może być z materii - w przeciwnym razie absurd: materia jest przyczyną materii
>>5.zatem przyczyna materii jest niematerialna
>6.Niemateria musi mieć przyczynę.
>7.Przyczyna niematerii nie może być niematerialna-absurd.
>8.Zatem to materia jest przyczyną niematerii.
>I tak w kółko Parysie.

O nie!- pkt.8 jest błędny ponieważ oznacza , że skutek (materia) jest przyczną swej przyczyny (niematerii) czyli materia była zanim była- a więc napisałeś zdanie absurdalne ,Lukaszewicz!

Jeżeli ciąg p-s mamy kontynuować wstecz ,to pkt.8 powinien być taki:

8. Zatem to X1 jest przyczyną niematerii a przyczyną X1 jest X2 itd.

Ciąg ten nie może być nieskończony wstecz ponieważ nie miałby początku a zatem nie istniałby realnie a przecież jest realny.

> czyli materia była zanim była- a więc napisałeś zdanie absurdalne ,Lukaszewicz!

To nie musi być ta sama materia.

>Ciąg ten nie może być nieskończony wstecz ponieważ nie miałby początku a zatem nie istniałby realnie a przecież jest realny.

Jeżeli wszystko ma swoją przyczynę (2)to musi być nieskończony.

>To nie musi być ta sama materia.

Nie ta sama materia tzn.:
a) znajdująca się w innym miejscu
czy też
b) inna co do istoty ?

Jeśli a) to mamy absurd : materia znajdująca się w miejscu A przyczynia się do powstania takiej samej co do istoty materii w innym miejscu B ( materia może oddziaływać na odległość poprzez swe pole grawitacyjne ale na materię, która już jest)

Jesli b) to absurd : materia różni się istotnie od materii

>>Ciąg ten nie może być nieskończony wstecz ponieważ nie miałby początku a zatem nie istniałby realnie a przecież jest realny.
>Jeżeli wszystko ma swoją przyczynę (2)to musi być nieskończony.

Kolejny absurd : to co jest realnie istniejące nie ma swego początku.

Zatem ciąg p-s jest skończony, ma swój początek, który możemy nazwać np. przyczyną pierwszą.

Proponuje połączyć ten wątek z wątkiem Grabowskiej o jajku i kurze...

>Proponuje połączyć ten wątek z wątkiem Grabowskiej o jajku i kurze...

"Jajko i kura" to tylko przypadek szczególny ogólnej teorii .

Ale u Grabowskiej się można powygłupiać. Parys traktuje to śmiertelnie poważnie.

>Ale u Grabowskiej się można powygłupiać. Parys traktuje to śmiertelnie poważnie.
dlatego lepiej nie łączyć

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

Naprawdę nie widzisz absurdalności wywodów Parysa?

>Naprawdę nie widzisz absurdalności wywodów Parysa?
Proponuję mu tą absurdalność udowodnić.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

Na przykładzie jajka i kury, dobrze? Poczytaj sobie ten watek Grabowskiej- sprytnie pomyślany, bo na początku się zastrzegła, ze najpierw trzeba by określić, co rozumiemy przez kurę i jajko. No i ludzie mniej lub bardziej serio piszą o genach, dinozaurach i takich tam. No i co by było, jakby wyskoczył jakiś Parys, i oświadczył, ze nikt nie ma racji- na początku był Bóg. I istnienie kur i jajek jest dowodem na istnienie Boga.

>Parys traktuje to śmiertelnie poważnie.

Gdyby traktował to inaczej nie byłoby tak śmiesznie.

>1.istnieje materia
Wykładasz się na pierwszym punkcie.

---

Ponadto uważam, że marihuanę należy zalegalizować.

A co wg. ciebie istnieje ?

.
UZUPEŁNIENIE
Już kilku poważnych forumowiczy przedstawiło opisy naukowych dowodów na istnienie przypadków w zakresie swoich specjalności naukowych.
Oto jeden z nich:
>Zjawisko bez przyczyny jest niemożliwe z punktu widzenia nauki.
Tere fere.
To podaj przyczynę rozpadu alfa.
Masz kawałek uranu 238. Jedno jądro się rozpadło a miliony innych nie.

Dlaczego akurat to jedno?

Por. Wikipedia:
www.google(*)CNGnWV4WNGWOB-9xBS-1F7QGNatpNg
_______________________________________________________________________________________

A to drugi:
Weźmy za przykład meteorologię: czy potrafimy podać odpowiednią liczbę wielkości, które dokładnie charakteryzowałyby stan pogody? Wydawać by się mogło, że tak... jednak nadal "Prognoza pogody" jest wciąż tyko prognozą. Wynika to z faktu, że mamy do czynienia nie tyle z bardzo skomplikowanym układem, ale jednocześnie z układem chaotycznym. Stąd właśnie bezcelowe są prognozy długoterminowe.
Uważa się, że małe zaburzenia mogą ulec podwojeniu w ciągu dwóch dni, co w ciągu miesiąca oznacza wzrost rzędu miliarda razy.

A to trzeci:
Zacznijmy od kostki do gry - ileż razy do wygranej w jakiejś grze brakowało nam jedynie wyrzucenia np. "6". Staraliśmy się wtedy na wszelkie sposoby odtworzyć rzut, w jakim wypadło sześć oczek. Pomijając sam sposób trzymania kostki, którą za moment mieliśmy wyrzucić, na wynik (ilość oczek) miała wpływ ogromna ilość wielkości dobrze znanych fizykom np. kąt padania, prędkość początkowa, tarcie (w kontakcie z powierzchnią) itd. A zatem rzucana przez nas kostka do gry poruszała się po trajektoriach całkowicie zdeterminowanych prawami mechaniki. W takich chwilach zdajemy sobie więc sprawę z faktu, że mamy do czynienia z układem chaotycznym - takim, w którym minimalna różnica w sposobie rzutu wzmocni się w trakcie kolejnych odbić tak, że końcowy rezultat jest nie do przewidzenia. Innymi słowy jest to układ, w którym przeszłość nie determinuje całkowicie teraźniejszości, gdyż nawet przeciąg w pokoju czy przelatujący nad domem samolot czynią zwykły rzut kostką wydarzeniem zupełnie przypadkowym.

Dla mnie przykłady przekonywujące, ale Pan Parys jest już tu znany ze swej "nieprzemakalności".

@@@
.

> Słownik języka polskiego podaje, że chaos to...

Myślę, że Słownik ten nie jest najlepszym punktem wyjścia w dyskusji. Słowo chaos ma dość dziwną etymologię. W antycznej grece oznaczał ziejącą pustką przestrzeń, a więc ma chaos pewne konotacje z nicością. Oznaczał też stan pierwotnego nieuporządkowania, czegoś - co w filozofii istotne - co jest przeciwieństwem kosmosu, a więc rozumnego ładu (nous panta kosmesis - rozum wszystko uładził). W teogonii Hezjoda jest czasowym prapoczątkiem świata. Logicznie rzecz biorąc każdy stan pozbawiony porządkujących zasad możemy określić mianem chaosu. Tak np. w filozofii Kanta chaotyczna jest zmysłowość, dopóki nie zostanie ujęta w kategorie intelektu. Ma więc chaos nieco subiektywne zabarwienie: bo obraz np. Pollocka może wydać się początkowo chaotyczną plątaniną linii i plam, ale, jak się okazało, można znaleźć dla nich pewne geometrie, wedle których ploter namaluje nam to, co dyktowała Pollockowi - rzekomo - nieokiełznana natura. Podobnie kobieta po zrobieniu sobie makijażu przy pomocy kosmetyków jest mniej chaotyczna niż przed. Dążenie do ładu wydaje się być uniwersalne.

---

Okres ważności moich postów kończy się z chwilą ich opublikowania.

Co jest zatem najlepszym punktem wyjścia?
Ja bym powiedział, że to co podaje słownik nie jest jedynym punktem wyjścia, myślę jednak, że najlepszym. Wiele słów ma rozbudowaną etymologię. Dlatego bazuje się na tych znaczeniach, które funkcjonują w języku polskim, a które udostępnia nam słownik.

---

"Gdzie wszyscy myślą tak samo, nikt nie myśli zbyt wiele" Walter Lippman

> to co martwe nie może być przyczyną żywego.

Rozróżnienie żywe/martwe to tylko kwestia klasyfikacji,którą stworzyliśmy dla własnej wygody, a nie cecha wszechświata.

>> to co martwe nie może być przyczyną żywego.
>Rozróżnienie żywe/martwe to tylko kwestia klasyfikacji,którą stworzyliśmy dla własnej wygody, a nie cecha wszechświata.

Żywe ma wolę działania a martwe nie - nie jest to wymysł człowieka ale fakt realnie istniejący w świecie.

>Żywe ma wolę działania a martwe nie
Czy bakteriom można przypisać jakąkolwiek wolę, a już zwłaszcza wolę działania?

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.

>Czy bakteriom można przypisać jakąkolwiek wolę, a już zwłaszcza wolę działania?

Szanowny Panie Moderatorze ,

bakteria się porusza lub nie i to jest najprostszy przejaw jej woli działania lub niedziałania.

>Szanowny Panie Moderatorze
Pani
>bakteria się porusza lub nie i to jest najprostszy przejaw jej woli działania lub niedziałania.
Pierwsze słyszę, by poruszanie się bakterii było przejawem jej woli działania. Inaczej mnie w szkole uczono, ale cóż, to było w poprzednim stuleciu...

---

Nie wiadomo, dlaczego wszyscy mówią do kotów "ty", choć jako żywo żaden kot nigdy z nikim nie pił bruderszaftu.