>Weźmy np. takie: "Nieszczęścia chodzą parami" - zabobon to czy prawda?

Wkleję te najbardziej powszechne - bliższe codziennemu życiu:

1. Czytanie w myślach. Zakładam, że wiem co myślą inni, choć nie mam na to wystarczających dowodów ("on myśli, że jestem do niczego").
2. Przepowiadanie przyszłości. Przewiduję przyszłość w czarnych barwach - będzie gorzej albo czyha na mnie jakieś niebezpieczeństwo ("obleję ten egzamin", "nie dostanę pracy").
3. Katastrofizacja. Uważam, że to co się stało bądź stanie, będzie tak okropne, że tego nie zniosę ("będzie strasznie jak obleję egzamin").
4. Etykietowanie. Przypisuję ogólne cechy negatywne sobie lub innym ("jestem odrażający", "on jest niegodziwy").
5. Umniejszanie pozytywów. Twierdzenie, że moje pozytywne osiągnięcia lub sukcesy innych są błahe ("to się nie liczy", "łatwo przyszło, "więc nie ma znaczenia").
6. Filtr negatywny. Skupiam się niemal wyłącznie na aspektach negatywnych i nie zauważam pozytywnych ("wystarczy spojrzeć na wszystkich tych ludzi, którzy mnie nie lubią").
7. Nadmierne uogólnianie. Dostrzegam ogólny negatywny wzorzec w pojedynczym zdarzeniu ("takie rzeczy na ogół mi się przytrafiają, większość przedsięwzięć mi się nie udaje").
8. Myślenie dychotomiczne. Postrzegam zdarzenia lub ludzi w kategoriach czarno-białych - wszystko albo nic ("wszyscy mnie odrzucają", "to była kompletna strata czasu").
9. Nadużywanie imperatywów powinności: Interpretuję wydarzenia w odniesieniu do tego jakie powinny być, nie skupiam się po prostu na tym co jest. ("powinienem osiągać dobre rezultaty, jeżeli nie osiągam to znaczy, że jestem nieudacznikiem").
10. Personalizacja: a) Biorę na siebie niewspółmierną część odpowiedzialności za negatywne zdarzenia; niedostrzeganie odpowiedzialności innych osób; b) nadmierne odnoszenie wypowiedzi i zachowań innych osób do siebie samego.
11. Obwinianie: Uważam, że inna osoba jest źródłem moich negatywnych doznań i nie uznaję odpowiedzialności za dokonanie zmian w sobie ("to przez nią się teraz tak czuję", "moi rodzice ponoszą winę za wszystkie moje problemy").
12. Niesprawiedliwe porównania: Interpretuję zdarzenia, przyjmując nierealistyczne standardy. Koncentruję się na osobach, którym idzie lepiej, a następnie porównuję się i oceniam gorzej ("ona odnosi większe sukcesy", "innym na egzaminie poszło lepiej").
13. Żal odnoszący się do przeszłości: Skupiam się na tym, że w przeszłości coś można było zrobić lepiej, zamiast myśleć co teraz mogę zrobić inaczej ("nie powinnam była tego mówić").
14. Myślenie w kategoriach "co będzie, jeśli": Zadaję sobie bezustannie pytanie, "co będzie, jeśli" coś się wydarzy. Pod pozornym pytaniem kryje się przeświadczenie o negatywnym skutku.
15. Uzasadnianie emocjonalne: Uczucia rządzą moją interpretacją rzeczywistości ("jestem w depresji, więc w moim małżeństwie źle się dzieje").
16. Nieumiejętność kwestionowania myśli. Odrzucam wszelkie dowody i argumenty, które mogłyby podważyć słuszność negatywnych myśli.
17. Ocenianie: Patrzę na siebie i innych przez pryzmat ocen, gdy można po prostu opisywać, przyjmować lub rozumieć. Oceniam siebie i innych w odniesieniu do arbitralnych norm. Zawsze stwierdzam, że im nie sprostałem. Skupiam się na sądach innych osób oraz na własnych ocenach siebie.