To co zmyślone jest tym, co dąży do stania się rzeczywistością.
Andre Breton

Czytam, przeglądam wypowiedzi na temat religii i innych wytworów umysłu ludzkiego. Chciałby podzielić się swoimi spostrzeżeniami.
Umysł człowieka porusza się dziwnymi ścieżkami. Z jakichś powodów chętniej i częściej wkracza do świata marzeń, wyobraźni, snów niż do świata realnego. Złem jest to, że człowiek poruszając się w tym swoim świecie duchowym próbuje go usystematyzować, szuka praw, związków, zależności, wyjaśnień. Właściwie tworzy je. A ponieważ udaje się mu to często dobrze, świat ten jest bardzo spójny, logiczny to zacierają się granice między wymysłem a realem, między snem a jawą, wyobrażeniem a rzeczywistością.
Od razu zaznaczam, że nie dotyczy to tylko religii. Dotyczy to całości naszego życia.
Ostatnio wróciłem do lektury z przed lat – nauk Gurdżijewa. Jeśli popatrzeć na nie, odrzucając całą te otoczkę mistycyzmu to trudno się nie zgodzić z jego poglądem mówiącym, że całym złem jest zniewolenie umysłów, zniewolenie wynikające z nadmiernego opierania się o wiedzę (najczęściej pseudowiedzę), zawierzania autorytetom i świętościom. Zawierzanie propagandzie. Zapomina się o stawianiu podstawowych pytań dotyczących genezy i celowości. Religia – jak powstawała, jak się rozbudowywała, jak tworzono dogmaty, świętości. No i w jakim celu. Polityka – Kiedy postał jakiś pogląd, w jakim celu, czy opiera się na stereotypach czy na naukowej analizie. W tej ostatniej dziedzinie przykładem jest pojęcie „komunizmu”. Encyklopedyczna definicja mówi o równości, wolności, sprawiedliwości. Wiadomo, że nigdy i nigdzie nie zaistniał no a proszę o jakie zbrodnie się go posądza, jakie złe wywołuje emocje. Ktoś kto ma więcej lat zmieniał już swoje widzenie wielu postaci, bohaterów epoki. Okazało się, ze wielu z nich nie było, nie istniało. Czy dziwić się „realności” Jezusa? Nauka – człowiek obserwując świat stworzył matematykę i doszedł do momentu w którym uważa, że świat jest taki jak opisuje to matematyka.
CO Z NAMI JEST NIE TAK? CO JEST NORMALNOŚCIĄ? Normalnością w sensie prawdy. Co jest prawdą? Nasze wyobrażenia? Często spójne, zwarte, ścisłe jak matematyka?
Marek Juraszek, psychiatra, psychoterapeuta tak pisze, przybliżając problemy schizofreni:
„Urojenia – są to fałszywe sądy, które chory wypowiada z głębokim przekonaniem o ich prawdziwości i których się nie koryguje, mimo oczywistych dowodów ich błędności.”
Z długiej listy urojeń wybrałem kilka:
 „Urojenia grzeszności i winy, przypisywanie sobie różnych przestępstw, zbrodni, obwinianie za grzechy ludzkości.
 Urojenia oddziaływania - przeświadczenie, że na ciało umysł ktoś oddziaływuje, aparaty, wrażenie bycia hipnotyzowanym, naświetlanym, myśli są wykradane lub nasyłane.
 Urojenia owładnięcia – przeświadczenie o działaniu jakiejś siły, owładnięcie nią, myśli nasuwają się automatycznie ( objaw automatyzmu psychicznego).
 Urojenia antagonistyczne (manichejskie) od filozof. kierunku .walki dwóch sił dobra i zła,
Tu chory jest prześladowany przez jakieś siły lub inne siły stają w jego obronie. Etologia: schizofrenia źle rokująca.
 Urojenia samoponiżania, zubożenia, grzeszności, winy, nihilistyczne.
 Urojenia nawrócenia – dotyczą nagłej zmiany wiary, światopoglądu religijnego.
 Urojenia objawienia – przeświadczenie o obdarzeniu właściwościami boskimi.
 Urojenia obrazowe – urojeniowa interpretacja obrazów omamowych E: stany majaczeniowe, schizofrenia.
 Urojenia protekcyjne – przekonanie o istnieniu opieki ,życzliwego nadzoru.
 Urojenia wspomnieniowe- interpretacja urojeniowa minionych zdarzeń.”
Na koniec ważne pytanie. Czy z chorym należy postępować tak, że mówi mu się że nie ma tego co on „dostrzega” czy też przekazać mu informację o mechanizmach powstawania jego urojeń? Myślę, że odpowiedź jest istotna dla ateistów. Oczywiście jak chcą być do czegoś przydatni.