Wydawało się, że reżyser Bareja w swoim Misiu dostatecznie ośmieszył pomysł tworzenia nowych świeckich tradycji. Ale nie, ale nie... Minęło 27 lat i nowa próba zostaje podjęta. Tym razem jest to ślub, oczywiście HUMANISTYCZNY. Kiedy kolega mi o tym powiedział, myślałem, że "robi sobie jaja". Sam pomysł wydał mi się tak komiczny, że nie mogłem w to uwierzyć, że PSR organizuje cos takiego. Uwierzyłem, kiedy dostałem mail'em zaproszenie. Jest ono zresztą i w serwisie Racjonalisty. Zastanawia mnie, że nikt z członków PSR nie widzi śmieszności tego pomysłu (a jeśli widzi - to siedzi cicho). Jedyną sensowną odpowiedź zdaje się dawać stare porzekadło, że kogo Bóg chce ukarać, to najpierw mu rozum odbiera. Przynajmniej w stopniu uniemożliwiającym dostrzeżenie śmieszności własnych poczynań.
Ciekaw jestem, czy jeszcze inne obrzędy zostaną inkorporowane do nowej świeckiej tradycji. Na razie "zagospodarowano" mniej więcej środek życia. Czy jego początek i koniec zostaną pominięte? Co do początku, to proponuję uroczyste (i oczywiście humanistyczne) włączenie do społeczności racjonalistów i humanistów. Co na koniec - wiadomo. Czy ktoś już myśli o humanistycznych pogrzebach?

A młodej parze życzę wiele szczęścia na nowej drodze życia.