Ponieważ jestem świeżo po lekturze Boga Urojonego (to z tej książki się dowiedziałem, że istniejecie jako portal i stowarzyszenie), chciałbym podzielić się swoimi refleksjami. Nie zgadzam się z Dawkinsem w kilku kwestiach.

Po pierwsze, jestem przekonany, że ateista na pytanie, czy Bóg istnieje, zawsze udzieli odpowiedzi ostatniej, choćby liczba odpowiedzi była większa niż 7. Dla ateisty nie jest potrzebna skala większa niż 3. Wystarczą trzy możliwości:
1. Bóg istnieje
2. Nie mam pewności
3. Nie ma Boga
Dawkins wymyślił 7 odpowiedzi i sam opowiedział się za 6. Jednym z argumentów Dawkinsa jest przekonanie, że hipoteza Boga może być potraktowana jak hipoteza naukowa i może być weryfikowana metodami nauk ścisłych. Dawkins twierdzi, że gdyby Bóg istniał, to Wszechświat wyglądałby zupełnie inaczej.

Nie zgadzam się tym poglądem. Znam ludzi wierzących, którzy otwarcie głoszą, że te marnych kilkanaście miliardów lat ewolucji, ta garstka atomów we Wszechświecie, to dla Boga Wszechmocnego i Wszechwiedzącego jest mniej niż ciasto dla kucharki robiącej makaron, że Bóg w swojej nieskończonej cierpliwości stwarza Wszechświat krok po kroku, kierując ewolucją na wszystkich planetach w najdrobniejszych szczegółach, tak, żeby wszystko wyglądało naturalnie, żeby ludzie nigdy nie przerazili się na widok jakiegoś cudu, nagłego pojawienia się jakiegoś monstrum czy innego zdarzenia podważającego prawa natury. A ja mimo to jestem pewien, że nawet taki Bóg z pewnością nie istnieje.

Sądzę, że kiedy racjonalnie zestawiamy naukę z religią, otrzymujemy bardzo odległy łańcuch zależności, tak odległy, że staje się oczywiste, że istnienie Boga w żadnym razie nie może być przedmiotem nauki. Gdy uświadamiam sobie związki pomiędzy różnymi dyscyplinami nauki i wiedzy, widzę jasno, że nauka i wiara religijna są tak odległe od siebie, że próby łączenia tych tematów muszą prowadzić do nieporozumień, a wszelkie konkluzje muszą być ogłupiające.

Popatrzmy:

U podstaw jest fizyka - nauka formułująca prawa uniwersalne (dotyczące wszystkiego), na najbardziej podstawowym poziomie.

Następna jest chemia. Podstawy chemii można wyprowadzić z praw fizyki, np. jak atomy wodoru łączą się w cząsteczkę H2. Jednak większość chemii znajduje się na ogólniejszym poziomie, przybliżonym i mniej ścisłym - praktycznie nie da się z praw fizyki wyliczyć przebiegu reakcji chemicznych z udziałem białek. Zauważmy przy okazji, że chemia zajmuje się ograniczoną liczbą obiektów i zdarzeń, nie zajmuje się wszystkim

Następna jest biologia. Podstawy biologii można wyprowadzić z praw chemii (organicznej), np. jak zwierzęta magazynują energię (powstawanie ATP), jak dziedziczą informację (DNA, RNA). Większość wiedzy biologicznej nie da się jednak wyprowadzić z praw chemii. Chemik (ani tym bardziej fizyk) nie wyjaśni, dlaczego niektóre drapieżniki gardzą padliną a inne nie. Zauważmy, że biologia zajmuje się mniejszą liczbą obiektów niż chemia.

Następna jest psychologia. Podstawy psychologii można wyprowadzić z praw biologii (psychologia ewolucyjna), np. jakie są funkcje i przyczyny altruizmu, dlaczego instynktownie potępiamy onanizm, ale sami się onanizujemy, kiedy jest to dla nas korzystne. Jednak większość klasycznej wiedzy psychologicznej nie da się wyprowadzić z praw biologii.

Doszliśmy wreszcie do Boga. Bóg w nauce może pojawić się dopiero na kolejnym poziomie abstrakcji. Bóg z naukowej perspektywy jawi się jako drobniutka cząstka psychologii. Dlaczego ludzie wierzą w Boga? Czym różnią się Bogowie w zależności od tego, kto wierzy? W jaki sposób różnice między ludźmi przekładają się na różnice między Bogami, w których ludzie wierzą? Czy wiara w Boga-Allacha jest dla zdrowia psychicznego korzystniejsza niż wiara w Boginię-Kali?

Pytania: czy Allach istnieje, czy Kali istnieje, czy Jehowa stworzył Wszechświat - nie mogą być źródłem żadnych hipotez naukowych. Naukowcy (tylko którzy?) mogliby się od biedy zajmować badaniem, kto jest bardziej boski, Allach czy Kali.

Ateizm Dawkinsa nie jest więc spójny ani ugruntowany.