Film "Kod da Vinci" jeszcze nie ukazał się w polskich kinach, a juz rozpętała się burza. Z pewnością najbardziej zadowolonymi z takiego stanu rzeczy są twórcy filmu, gdyż szykuje się rekordowa oglądalność. Co do informacji przekazywanych w treści filmu (jak mniemam, bo na dzień dzisiejszy jestem tylko po przeczytaniu "Kodu"), które zostały uznane za kontrowersyjne, to jakoś w ogóle mnie to nie uderza. Otóż, każda osoba, która czyta (bądź sucha w kościele) pewne fragmenty Biblii prędzej czy później będzie musiała dojść do wniosku, że coś jest nie ta i albo przyjmie, że w Biblii są sprzeczności, których nie da się pogodzić z nauką kościoła albo uzna, że umysł ludzki jest zbyt niedoskonały żeby pojąć prawdy wiary i tym samym odrzuci rozum, a jako najwyższą instancję przyjmie ślepą wiarę. Dla mnie osobiście nie ma większego znaczenia, czy Chrystus miał żonę i potomstwo, co jest uznawane za najbardziej kontrowersyjną treść "Kodu". Wiele faktów wskazuje, że raczej miał rodzinę. Nie to jest jednak najważniejsze. Owiele bardziej fundamentalnym pytaniem jest to, czy Chrystus był Bogiem. Moim zdaniem nie i dlatego te wszystkie wielkie tajemnice przedstawione w "Kodzie" nie są naprawdę aż takie wielkie, gdyż jest w nim (z mojego punktu widzenia) przedstawina historia rodu Jezusa, będącego kolejnym w historii człowiekiem, który zapisał się trwale na jej kartach. Gdy zacznie się dogłębnie analizować stare pisma, to dochodzi się do dużo bardziej "kontrowersyjnych wniosków", takich jak to, że "Pismo Święte" nie może być pismem natchnionym przez Boga, że Bóg występujący, szczególnie w "Starym Testamencie" popełnia błędy, jest niejednokrotnie okrutny, a nawet zazdrosny, czasem przypomina po prostu człowieka. W końcu nic dziwnego, skoro w księdze rodzaju mówi (właściwie mówią) : "Uczyńmy człowieka na nasz obraz podobnego nam" (dla niedowiarków - polecam wziąć Biblię do ręki i sobie sprawdzić, że ten cytat jest w liczbie mnogiej). W obliczu tego wszystkiego, co można znależć w starych księgach (nie tylko tych judeo-chrześcijańskich) prawda (o ile jest to prawda) o tym, że Jezus miał żonę i dzieci wydaje się nie być aż tak bardzo kontrowersyjna ani tajemnicza. Według mnie Brown, wcale nie jako pierwszy i nie ostatni wzruszył fundamenty kościoła i kościół to zabolało. Mam pełną świadomość tego, że cios ten jest niewielki, w stosunku do ciosu, jaki mógłby otrzymać kościól, gdyby ludzie chcieli spojrzeć prawdzie w oczy i zupełnie chłodno i bez żadnych uprzedzeń przeanalizowaliby Biblię i inne stare zapiski biorąc pod uwagę stan dzisiejszej wiedzy o świecie i konfrontując go z tymi księgami. Po takim ciosie kościół musiałby lec na deskach.
Póki co książkę Browna dobrze mi się czytało. Była wciągająca, a szybko zmieniająca się akcja nie pozwalała mi się nudzić. Mam nadzieję, że film odda ten klimat co najmniej w 50%.
Brown zrobił jedną ważną rzecz - spowodował dyskusję nad sprawami, nad którymi wcześniej nigdy nie dyskutowało aż tak wielu ludzi.
P.S. Przytoczę pewien cytat, niestety nie potrafię sobie przypomnieć, kto jest jego autorem (jeśli autor jeszcze żyje, to kłaniam mu się nisko): "Bogowie żyją tak długo, jak ich wyznawcy".